Απάντηση σε μια ομιλία...

που ...δεν έγινε. Για το ασφαλιστικό των δημοσιογράφων . Toυ Δημήτρη Κουμπιά Υποψήφιου για την ΠΟΕΣΥ με το συνδυασμό «Δημοσιογραφική Ενότητα...

που ...δεν έγινε. Για το ασφαλιστικό των δημοσιογράφων
.
Toυ Δημήτρη Κουμπιά
Υποψήφιου για την ΠΟΕΣΥ με
το συνδυασμό «Δημοσιογραφική Ενότητα»
. .
Στην ομιλία του προς τη γενική συνέλευση της ΕΣΗΕΑ ο γεν. γραμματέας της Ένωσης Κώστας Μπετινάκης ήθελε να… κατακεραυνώσει τους υποστηρικτές του Ενιαίου Ταμείου Τύπου. Υποστηρικτές όχι του Ταμείου που δημιουργεί το ασφαλιστικό μόρφωμα της κυβέρνησης, αλλά αυτού που οραματίζεται και προσδοκά η πλειονότητα των εργαζόμενων στην Ενημέρωση. Και σχεδίαζε να πει - αλλά έστειλε το κείμενο με mail, ελλείψει ακροατηρίου – αναφερόμενος στο ασφαλιστικό και τον υπογράφοντα: «Ο συνάδελφος Δημήτρης Κουμπιάς (από το γραφείο Γκαργκάνα) προτείνει τα ίδια: “Γιατί να μην ξεκινήσουμε εμείς το εγχείρημα της ομαδοποίησης με στόχο τη δημιουργία ενός Ενιαίου Ταμείου Τύπου που θα καλύπτει συντάκτες, προσωπικό, τεχνικούς και όλους τους άλλους εργαζόμενους του κλάδου; Ένα ταμείο στο οποίο θα ενταχθούν ισχυρά ταμεία όπως το ΤΣΠΕΑΘ, το ΤΑΤΑ και το ΤΑΙΣΥΤ αλλά και άλλα με μικρότερη προίκα” …Η συμμαχία Γκαργκάνα –Αλογοσκούφη (ίδε κυβέρνηση) έβγαλε τα παπαγαλάκια της ώστε να πετύχει τον βραχυπρόθεσμο στόχο της: τη λεηλασία και τη διαρπαγή των αποθεματικών των ταμείων για την κάλυψη των ελλειμμάτων της. Άλλωστε αυτός είναι ο στόχος της Κεντρικής Ευρωπαϊκής Τράπεζας. Η δημιουργία ενός ταμείου για την “προς τα κάτω” εξίσωση όλων των παροχών και τη μείωση των συντάξεων. Αυτό ήδη έγινε σε κάποιες άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Έκανε λοιπόν η κυβέρνηση το χατίρι όλων εκείνων που είχαν ζητήσει το Ενιαίο Ταμείο Τύπου».
Η πρόταση στην οποία αναφέρεται ο Κ. Μπετινάκης διατυπώθηκε σε συνέντευξή μου στην εφημερίδα «Παρασκευή+13», αρχές Μαΐου του 2007. Μιλούσα για άνοιγμα του ασφαλιστικού από εμάς, από το σύνολο των εργαζομένων στο χώρο του Τύπου, ενώ ήταν ήδη σαφής η κυβερνητική πρόθεση ομαδοποίησης Ταμείων. Και υποστήριζα: «Γιατί να μην ξεκινήσουμε εμείς το εγχείρημα της ομαδοποίησης, με στόχο τη δημιουργία ενός Ενιαίου Ταμείου Τύπου που θα καλύπτει συντάκτες, προσωπικό, τεχνικούς και όλους τους άλλους εργαζόμενους του κλάδου; Ένα Ταμείο στο οποίο θα ενταχθούν ισχυρά Ταμεία όπως το ΤΣΠΕΑΘ, το ΤΑΤΤΑ και το ΤΑΙΣΥΤ, ενώ άλλα – με μικρότερη προίκα – να ενταχθούν αφού… προικιστούν από το κράτος.
Όταν μετά από αναλογιστικές και άλλες μελέτες – που θα αφορούν στην περίθαλψη και την επικούρηση -, είμαστε σε θέση να παρουσιάσουμε ένα ολοκληρωμένο σχέδιο στα μέτρα μας, θα αντιμετωπίσουμε με επιτυχία την όποια επιβουλή και το ενδεχόμενο ένταξής μας σε ασφαλιστικούς οργανισμούς άσχετους με τα ΜΜΕ (αυτό που πήγε να γίνει με το Ταμείο Επιστημόνων). Προστατεύοντας – και πιθανότατα αναβαθμίζοντας- τις παροχές μας. Ταυτόχρονα, μια τέτοια κίνηση θα αποτελέσει σημαντικό βήμα στη συγκρότηση του Συνδικάτου Τύπου για το οποίο όλοι κόπτονται, με πολλά λόγια και λίγες πράξεις.
Σημειωτέον ότι ανάλογες θέσεις έχουν εκφραστεί και από το αδελφό σωματείο των τυπογράφων, την ΕΤΗΠΤΑ. Και εγώ προσωπικά – έχοντας ζήσει, σαν συντάκτης ύλης, πολλά μερόνυχτα στα τυπογραφεία - όταν λέω “αδελφό σωματείο”, κυριολεκτώ».
Ένα χρόνο μετά, οι απόψεις αυτές – που είχαν αναρτηθεί και στο site της παράταξης Σόμπολου, συνεταίρου των κ.κ. Τσαλαπάτη-Μπετινάκη – θεωρούνται ύποπτες και υπαγορευμένες από… Γκαργκάνα, Αλογοσκούφη και Τρισέ. Προφανώς επειδή τα τελευταία τρία χρόνια εργάζομαι στο Γραφείο Τύπου της Τράπεζας της Ελλάδος.
Αντιπαρέρχομαι τις φαιδρότητες για τα «παπαγαλάκια της Κυβέρνησης» και επισημαίνω ότι με όσα είπα τότε, παραβίαζα ανοιχτές πόρτες. Ο κλάδος είχε προβλέψει τις εξελίξεις. Το 2001 και 2004 στα συνέδρια της ΠΟΕΣΥ είχε αποφασιστεί να μελετηθεί το ασφαλιστικό και να έχει ο κλάδος έτοιμη πρόταση για τη θωράκιση των Ταμείων μας.
Τίποτα από αυτά δεν έγινε και η ευθύνη είναι του προέδρου της ΠΟΕΣΥ ακέραια. Επιδίωξε να είναι αυτός ο συνομιλητής της κυβέρνησης, μετέθεσε το συνέδριο της Ομοσπονδίας και διαχειρίστηκε ερήμην των άλλων Ενώσεων - αλλά και του ΔΣ της ΕΣΗΕΑ -την όλη υπόθεση. Κάποια μέλη του Δ.Σ. της ΕΣΗΕΑ λένε ότι δεν ήξεραν τους χειρισμούς. Η ευθύνη τους είναι γιατί δεν τον εμπόδισαν. Έτσι φτάσαμε σήμερα στο ασφαλιστικό τέρας του οποίου όλοι αποποιούνται την πατρότητα. Δεν μπορούμε όμως να αντιδράσουμε, έχοντας επικεφαλής τους συνεργούς στο έγκλημα της δημιουργίας του.
Σε μια εποχή που αναδεικνύονται οι αρχές της ίσης μεταχείρισης, τα ανθρώπινα δικαιώματα και η ποιότητα ζωής, η κυβέρνηση με την «ασφαλιστική μεταρρύθμιση» επιστρέφει σε λογικές και πρακτικές ασφαλιστικού και εργασιακού Μεσαίωνα. Σε ό,τι μας αφορά, με το Ταμείο των ΜΜΕ η κυβέρνηση δημιουργεί έναν υδροκέφαλο οργανισμό, με 13μελές ΔΣ, που θα πνιγεί σύντομα μέσα στη δυσλειτουργία, την πολυμορφία, τη διαφορετικότητα των υπηρεσιών του. Ταυτόχρονα, με τις γενικές διατάξεις θίγει όρια ηλικίας, εργαζόμενες μητέρες και με τις ειδικές διατάξεις θίγει την περίθαλψη, τις συντάξεις και την επικούρηση. Ακόμα, διατηρεί τους αποκλεισμούς συναδέλφων ή κλάδων από το Ενιαίο Ταμείο, καλλιεργώντας, γιατί τη βολεύει, την πελατειακή σχέση με τοπικές συντεχνίες και καιροσκόπους του κλάδου μας. Δημιουργεί ένα μόνιμο πόλο αντιπαλότητας και συγκρούσεων στα ΜΜΕ, που ουσιαστικά εξυπηρετεί όσους (εργοδοσία και παπαγαλάκια) δεν θέλουν την ενότητα στις διεκδικήσεις, το Διασωματειακό και το Συνδικάτο Τύπου.
Ο πρόεδρος της Ομοσπονδίας γαντζώθηκε σε τίτλους, παραβιάζοντας καταστατικές διατάξεις και μάλιστα όχι μόνο στο ασφαλιστικό. Το παιχνίδι είναι βαθύτερο, ξεκινά από το δημοσιογραφικό απόρρητο, από τα δομημένα ομόλογα του ΤΣΠΕΑΘ και φτάνει στο νομοσχέδιο για τη συγκέντρωση των ΜΜΕ που επιτρέπει τη μετάλλαξη της δημοκρατίας σε επικοινωνιακή δικτατορία της TV. Προφανώς, ήθελε να λειτουργήσει ως προνομιακός συνομιλητής της κυβέρνησης. Και το πέτυχε με τρόπο άθλιο, αντικαταστατικό, παράνομο, ενάντια στα συμφέροντα των δημοσιογράφων, βάζοντας «στο γύψο» την ΠΟΕΣΥ.
Επανερχόμενος στο ασφαλιστικό, πιστεύω ότι το ζήτημα της ένταξης των τεχνικών στο Ενιαίο Ταμείο δεν λύνεται με στείρα άρνηση. Πρέπει να ασφαλιστούν σε Ταμείο Τύπου, πιθανότατα με τους άλλους Τεχνικούς, που και οι ίδιοι – όπως διαβάζουμε στις ανακοινώσεις τους - το θέλουν. Χειριστήκαμε σαν κλάδος και αυτή την υπόθεση λάθος. Δεν συζητήσαμε μαζί τους ανοιχτά, δεν έγινε καμιά μελέτη, απορρίψαμε την ένταξή τους σε Ταμείο Τύπου, χωρίς να αναζητήσουμε λύση. Από την αρχή σταθήκαμε απέναντι.
Κατά την άποψή μου οι τεχνικοί δικαιούνται να είναι στο ΕΤΑΠ - ΜΜΕ. Στην ίδια κατεύθυνση άλλωστε κινούνται οι δηλώσεις του προέδρου του ΠΑΣΟΚ, Γ. Παπανδρέου, στη Βουλή, οι τοποθετήσεις του ΣΥΡΙΖΑ, οι δημόσιες δηλώσεις του ΚΚΕ μέσω του Σπ. Χαλβατζή και της Λ. Κανέλη μέλους της ΕΣΗΕΑ. Ακόμη, υπέρ της ένταξης των τεχνικών έχουν ταχθεί η ΓΣΕΕ, το Διασωματειακό, οι παρατάξεις της ΕΣΗΕΑ – πλην ΚΕΔ, η Ένωση Συντακτών Περιοδικού & Ηλεκτρονικού Τύπου, η ΕΠΗΕΑ και η ΕΠΗΕΘ.
Όσοι αρνούνται να δουν κατάματα το πρόβλημα και να συζητήσουν με τους τεχνικούς για τις ειδικότητες, τους εργαζόμενους στην περιφέρεια και τις εισφορές, ουσιαστικά παίζουν το παιχνίδι της κυβέρνησης και των εργοδοτών που επιχειρούν μια ένταξη πρόχειρη, ανερμάτιστη, ανεξέλεγκτη. Που όχι μόνο θα έχει επιπτώσεις στη βιωσιμότητα του Ταμείου, αλλά θα συντηρήσει τον εμφύλιο μεταξύ των εργαζομένων.
Δυστυχώς, ελλείψει ακροατηρίου, ο Κ. Μπετινάκης δεν μίλησε στη γενική συνέλευση για να τον ρωτήσω -βάζοντας προσωπικό θέμα, αφού είχα μιλήσει προηγουμένως- αν πιστεύει αυτά που λέει για «παπαγαλάκια», τουλάχιστον σε ό,τι με αφορά. Κατανοώ πάντως τον προεκλογικό πανικό της ΚΕΔ, που αναγκάζει κάποιους να επιχειρούν «χτυπήματα κάτω από τη μέση».
Υ.Γ.: Η ΚΕΔ είναι εναντίον της απασχόλησης δημοσιογράφων σε Γραφεία Τύπου;
------------------------------------