Tα δοκίμασαν όλα. Και δεν τους βγαίνει. Περιορισμός δαπανών, δημοσιονομική πειθαρχία, διαχείριση του δημοσίου χρέους, ταμεία σταθερ...
Tα δοκίμασαν όλα. Και δεν τους βγαίνει. Περιορισμός δαπανών, δημοσιονομική πειθαρχία, διαχείριση του δημοσίου χρέους, ταμεία σταθερότητας και στήριξης, ανταλλαγές ομολόγων. Ο κατάλογος είναι μακρύς. Και το αποτέλεσμα αποκαρδιωτικό. Μια ασήμαντη, για τα ευρωπαϊκά και παγκόσμια μεγέθη, οικονομία όπως η ελληνική δείχνει ότι τα μοντέλα της ορθόδοξης μακροοικονομικής διαχείρισης και διάσωσης δεν λειτουργούν, δεν πείθουν τις αγορές, βρίσκονται διαρκώς ένα βήμα πίσω από τις εξελίξεις. Το τελευταίο ταμπού και ίσως η μοναδική πραγματική λύση διάσωσης για την ευρωπαϊκή, αλλά και την αμερικανική, οικονομία είναι το μοναδικό το οποίο δεν προεξοφλούν οι αγορές: η επιστροφή του πληθωρισμού. Ο οποίος έσωσε την παγκόσμια οικονομία μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο.
Γίγαντες με πόδια νάνου…
Δύο χρόνια μόλις έφτασαν για να αποκαλυφθεί η πραγματική αδυναμία των ανεπτυγμένων χωρών. Μπορεί η σημερινή κρίση να ξεκίνησε από τη χώρα μας και να οξύνθηκε, για μας τουλάχιστον από τις δικές μας αμαρτίες της δημιουργικής λογιστικής και της κρατικοδίαιτης σπατάλης, όμως αυτό το οποίο συμβαίνει αυτές τις ημέρες είναι ενδεικτικό μιας γενικότερης νοσηρής κατάστασης όσον αφορά τα δημόσια οικονομικά σε όλες τις ανεπτυγμένες χώρες. Η υποβάθμιση της πιστοληπτικής αξιολόγησης των ΗΠΑ τον περασμένο Αύγουστο, η ανεμπόδιστη πλέον εξάπλωση της κρίσης σε Ιταλία και Ισπανία και οι τριγμοί στη γαλλική οικονομία οφείλονται σε μεγάλο βαθμό στην αποτυχημένη, όπως εκ του αποτελέσματος αποδεικνύεται, μακροοικονομική πολιτική των ανεπτυγμένων χωρών από τη δεκαετία του 1980 και έπειτα. Η συντονισμένη προσπάθεια των κεντρικών τραπεζών να καταπολεμήσουν τον πληθωρισμό πέτυχε μεν, όμως οι παρενέργειες αποδεικνύονται σημαντικότερες και πιο επικίνδυνες από τα οφέλη. Με αντάλλαγμα τη σταθερότητα των τιμών, γιγαντώθηκε το κρατικό χρέος, αλλά και το ιδιωτικό, με αποτέλεσμα οι ανεπτυγμένες χώρες να προσομοιάζουν στη Lehman Brothers το Σαββατοκύριακο πριν από την κατάρρευση. Τεράστιο ενεργητικό, μοχλευμένο και χρηματοδοτημένο με φθηνά δανεικά, στηριζόμενο στην οικονομική ανάπτυξη την οποία έφερε η αντιπληθωριστική πολιτική των τελευταίων τριάντα ετών. Μια πλασματική γιγάντωση δηλαδή, μια φούσκα, η οποία στην πράξη δεν στηρίζεται πουθενά.
Πληρώνεις, χρεοκοπείς ή «πληθωρίζεις»…
Δεν υπάρχουν πολλά πράγματα τα οποία μπορεί να κάνει ένα κράτος όσον αφορά στο δημόσιο χρέος. Η πρώτη λύση είναι να το πληρώσει. Να εξυπηρετεί δηλαδή τις δανειακές υποχρεώσεις, εφόσον βέβαια μπορεί και επιθυμεί. Αυτό προϋποθέτει κατ’ αρχάς ότι υπάρχουν χρήματα για να γίνει. Το μνημόνιο και το μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα αυτό ακριβώς επιδιώκουν να επιτύχουν, ανεξάρτητα από το πόσο εφαρμόσιμα είναι σε επίπεδο πολιτικής διαχείρισης εκ μέρους της κυβέρνησης και του κρατικού μηχανισμού, αλλά και λόγω του όποιου κοινωνικού κόστους. Ακόμα και η άτολμη συμμετοχή του ιδιωτικού τομέα μέσω της «εθελοντικής» ανταλλαγής προσπαθεί να κάνει το χρέος πιο διαχειρίσιμο. Ενα οικονομικό μοντέλο το οποίο βασίζεται στον γερμανικό τρόπο σκέψης, όπως αυτός έχει διαμορφωθεί μετά την τραυματική για τη χώρα εμπειρία του υπερπληθωρισμού της Δημοκρατίας της Βαϊμάρης κατά τη δεκαετία του 1930. Ισοσκελισμός των δαπανών και των εσόδων, περιορισμός του χρέους είναι το μάντρα του οικονομικού μοντέλου της Γερμανίας μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, και αυτό επέβαλαν στην Ε.Ε. ως αντάλλαγμα για να εγκαταλείψουν το μάρκο όταν δημιουργήθηκε η Ευρωζώνη. Και πειθαρχία χωρίς ποινές δεν υπάρχει, οπότε είχαν επιμείνει να υπάρξουν ποινές για τους παραβάτες της Συνθήκης του Μάαστριχτ. Στοιχείο ποινής για τις ελληνικές «ατασθαλίες» είχαν άλλωστε και τα υπέρογκα επιτόκια του πρώτου πακέτου στήριξης προς τη χώρα μας. Αν όμως το γερμανικό μοντέλο προωθεί έναν τρόπο διαχείρισης του χρέους, υπάρχει και ένας άλλος ο οποίος στο παρελθόν είχε χρησιμοποιηθεί ευρέως. Ο πληθωρισμός του χρέους ήταν, μέχρι και τη δεκαετία του 1980, η πιο συνηθισμένη μορφή διαχείρισης του δημοσίου χρέους όταν αυτό γινόταν μη βιώσιμο.
Το baby boom της δεκαετίας του ’60
Την τακτική αυτή ακολούθησαν οι ΗΠΑ αμέσως μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, όταν το δημόσιο χρέος τους είχε ξεπεράσει το 150% του ΑΕΠ. «Πληθωρίζοντας» το χρέος, αυξανόταν το ονομαστικό ΑΕΠ, με αποτέλεσμα το χρέος, το οποίο ήταν σε σταθερά δολάρια, να μειώνεται. Το baby boom της δεκαετίας του 1960 σε αυτήν ακριβώς την πολιτική βασίσθηκε, μια πολιτική η οποία τερματίστηκε στις αρχές της δεκαετίας του 1980, όταν τα αποτελέσματα των πετρελαϊκών κρίσεων οδήγησαν σε ανεξέλεγκτα ύψη τον παγκόσμιο πληθωρισμό. Εκτοτε, η νομισματική πολιτική επικεντρώθηκε στον περιορισμό του πληθωρισμού, σε επίπεδα πρωτόγνωρα για την παγκόσμια οικονομία. Οι κεντρικοί τραπεζίτες επέτυχαν τον στόχο αυτόν. Ο πληθωρισμός μειώθηκε και επικράτησε η θεωρία ότι δημοσιονομική πειθαρχία σε συνδυασμό με την κατάλληλη νομισματική πολιτική θα δημιουργούσαν αέναη οικονομική ανάπτυξη. Φευ, όμως. Αντί για αέναη οικονομική ανάπτυξη, δημιούργησαν ελλείψεις ισορροπίας και τελικά φούσκες στις χρηματιστηριακές αποτιμήσεις, τους τραπεζικούς ισολογισμούς και τα δημόσια οικονομικά. Φαινόμενο το οποίο οξύνεται, καθώς οι αναδυόμενες αγορές έχουν διατηρήσει σαφώς μεγαλύτερη ευελιξία στον συνδυασμό νομισματικής και δημοσιονομικής πολιτικής, ενώ η παραγωγή αγαθών έχει μετατοπισθεί εκεί από τις ανεπτυγμένες χώρες.
Πληθωρισμός και Nifty Fifty
Για τη Γερμανία, βέβαια, είναι ανάθεμα ο πληθωρισμός. Στην πραγματικότητα όμως ίσως αυτή τη στιγμή να είναι η μοναδική πραγματική λύση για την Ευρώπη και τις ΗΠΑ όσον αφορά στην εξυπηρέτηση του χρέους, αλλά και στη βιωσιμότητα της ίδιας της οικονομίας τους. Αν η ανεξέλεγκτη χρεοκοπία είναι η λιγότερο επιθυμητή λύση, τόσο για οποιαδήποτε επιμέρους χώρα της Ευρωζώνης, και ακόμα περισσότερο για τις ΗΠΑ, η περιοριστική δημοσιονομική πολιτική στην πραγματικότητα μεταφέρει την εξυπηρέτηση του χρέους στους πολίτες, σε ένα περιβάλλον μειωμένης ανάπτυξης, ανεργίας και εύφλεκτης κοινωνικής κατάστασης. Μια λύση, δηλαδή, η οποία καθημερινά γίνεται και λιγότερο αποδεκτή από τους ίδιους τους πολίτες των ανεπτυγμένων χωρών. Η επιστροφή του πληθωρισμού δεν έχει εξάλλου προεξοφληθεί από τις αγορές, γεγονός το οποίο δημιουργεί τις συνθήκες για ένα νέο bull market, όπως αυτό το οποίο κυριαρχούσε στις αγορές κατά τη δεκαετία του 1950 και 1960, όταν το βασικό συστατικό κάθε χαρτοφυλακίου ήταν οι 50 μεγαλύτερες και ισχυρότερες επιχειρήσεις. Το γεγονός ότι η Apple, έχει περισσότερα ταμειακά διαθέσιμα (91 δισ. ευρώ) από την ίδια την αμερικανική κυβέρνηση, είναι ίσως σημάδι ότι επιστρέφει η κυριαρχία των επιχειρήσεων στην οικονομική πραγματικότητα και περιορίζεται αντίστοιχα η κρατική ανάμειξη. Ενα περιβάλλον το οποίο ευνοείται από την επιστροφή του πληθωρισμού.
.jpg)
ΠΩΣ ΘΑ ΠΑΤΈ ΣΤΗΣ ΠΕΡΙΦΕΡΙΕΣ ΣΑΣ; ΑΝ ΣΑΣ ΠΥΡΟΒΟΛΟΥΝ ΘΑ ΦΤΑΊΝΕ; ανοίξετε λαγούμια να μπείτε
ΑπάντησηΔιαγραφήΓια την δημιουργία θέσεων εργασίας ο.κ Σαμάρας ανέφερε: "Αφού σταματήσουμε την άνοδο της ανεργίας μέχρι το τέλος της χρονιάς, στο πρώτο εξάμηνο του 2013 θα δοθεί έμφαση στη δημιουργία θέσεων εργασίας.
Μπορούν να δημιουργηθούν 150.000 θέσεις εργασίας στο πρώτο εξάμηνο πέρα από εκείνες που θα προκύψουν από τα ευρωομόλογα έργων. Μιλάμε για τον ιδιωτικό τομέα. Επίσης θα αναζητήσω επενδύσεις σε όλο τον κόσμο σε όλα τα μήκη και τα πλάτη".
Συνοπτικά τα 18 σημεία:
- Πρώτον, αποκατάσταση των πολύ χαμηλών συντάξεων και των πολυτεκνικών επιδομάτων στα επίπεδα του 2009 καθώς και των ειδικών επιδομάτων. Επίσης αποκατάσταση των ζημιών που υπέστησαν οι ομολογιούχοι και τα ασφαλιστικά ταμεία.
- Δεύτερον, επέκταση του επιδόματος ανεργίας στα δύο χρόνια
- Τρίτον, επίδομα ανεργίας και για τους αυτοαπασχολούμενους που σήμερα δεν δικαιούνται κανένα βοήθημα. «Σε αυτά τα επιδόματα θα δώσω την μεγάλη προσωπική μάχη», ανέφερε χαρακτηριστικά
- Τέταρτον, να ρυθμιστούν οι φορολογικές επιβαρύνσεις των προηγούμενων χρόνων ώστε να μην ξεπερνούν το 25% του μέσου οικογενειακού εισοδήματος και να μετακυλίσουν τα υπόλοιπα
- Πέμπτο, να μην πέσουν άλλο οι μισθοί στον ιδιωτικό τομέα. «Διαφωνώ με την άποψη ότι για να υπάρξει ανάπτυξη πρέπει να πέσουν οι μισθοί. Στηρίζουμε τις συβάσεις εργασίας. Για τη μετενέργεια ζητούμε να επιστρέψουν στα προηγούμενα επίπεδα», είπε.
-Έκτο, όταν σταθεροποιηθούν τα έσοδα, αύξηση του αφορολόγητου στις 8000 ευρώ και μετά στις 10.000 ευρώ
- Έβδομο, αντικατάσταση του χαρατσιού από νέο ΕΤΑΚ
Σταδιακή μείωση των φορολογικών συντελεστών για επιχειρήσεις. Άμεση μείωση του ΦΠΑ στην εστίαση στο 9% μέσα στην επόμενη χρονιά.
- Όγδοο, σταδιακή μείωση της φορολογίας στα φυσικά πρόσωπα μέχρι 32% από το 45% που είναι σήμερα. «Η αύξηση των φορολογικών συντελεστών από το 2010 μέχρι σήμερα προκάλεσε μείωση των εσόδων κατά 9%», είπε ο κ. Σαμαράς.
- Ένατο, τα μέτρα των 11,5 δισ. ευρώ να επεκταθούν για δύο ακόμη χρόνια. «Θα θεσπίσουμε για το 2013 3,5 δις. ευρώ περικοπές και όχι επτά δισ. Έτσι, οι περικοπές θα γίνουν από τη σπατάλη του δημοσίου και όχι από μισθούς».
- Δέκατο, δεν θα απολύονται οι δημόσιοι υπάλληλοι για μία τριετία μετά το κλείσιμο δημοσίων οργανισμών. «Όχι άλλες οριζόντιες περικοπές, όχι άλλη μείωση μισθών και συντάξεων, όχι άλλη περικοπή του προγράμματος δημοσίων επενδύσεων, όχι άλλη φορολόγηση. Όσοι μιλούν για μονομερή καταγγελία οδηγούν σε ρήξη με τους εταίρους και οδηγούν σε νέους φόρους και περικοπές».
- Ενδέκατο, μέτρα για τους δανειολήπτες. Η μηνιαία δόση δεν θα ξεπερνά το 30% του εισοδήματος.
- Δωδέκατο, ανατολή των συνεπειών του Τειρεσία για όσους έχουν υπαχθεί.
- Δέκατο τρίτο, εξασφαλίζουμε ρευστότητα στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις μέσω ειδικής τράπεζας και εγγυοδοσία από τα κονδύλια του ΕΣΠΑ. «Βασικός μηχανισμός αποκατάστασης της ρευστότητας είναι η επιστροφή των καταθέσεων», είπε και επανέλαβε την πρόταση Μόντι για πανευρωπαϊκή εγγύηση των καταθέσεων.
- Δέκατο τέταρτο, συμψηφισμός οφειλών από και προς το δημόσιο
- Δέκατο πέμπτο, αποδέσμευση της ακίνητης περιουσίας του δημοσίου.
- Δέκατο έκτο, αποφασιστική προώθηση των αποκρατικοποιήσεων και των συμβάσεων παραχώρησης.
- Δέκατο έβδομο, πέρα από την οικονομία, πολιτική για την αποκατάσταση της ασφάλειας του έλληνα πολίτη. Αντιμετώπιση της λαθρομετανάστευσης και της εγκληματικότητας, αποκάλυψη των κουκουλοφόρων, πάταξη του παραεμπορίου.
- Δέκατο όγδοο, επίσπευση της ανακήρυξης της ΑΟΖ για να αξιοποιήσουμε τον υποθαλάσσιο ενεργειακό μας πλούτο.
Κλείνοντας ανέφερε ότι «αυτά τα μέτρα βγάζουν τη χώρα από την ύφεση και δημιουργούν νέες θέσεις εργασίας. Αυτά τα μέτρα μπορούν να κερδίσουν στήριξη στην Ευρώπη, όχι όμως και η μονομερής καταγγελία.
Υπερβαίνουν τα 200 εκατ. ευρώ τα χρέη της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ.
ΑπάντησηΔιαγραφή'Τα δυο βασικά μέλη της κυβέρνησης συνασπισμού στην Ελλάδα, Νέα Δημοκρατία και ΠΑΣΟΚ, αντιμετωπίζουν τη δική τους οικονομική κρίση'', αναφέρει σημερινό δημοσίευμα του Reuters.
Το πρακτορείο τονίζει χαρακτηριστικά ότι οι δυο πολιτικές παρατάξεις είναι επιβαρημένες με χρέη που αθροιστικά υπερβαίνουν τα 200 εκατομμύρια ευρώ.
''Το πρόβλημα έγκειται στο γεγονός ότι μεγάλος μέρος του κομματικού χρέους προέρχεται από τραπεζικά δάνεια που εκταμιεύτηκαν με εγγύηση τις μελλοντικές κρατικές επιχορηγήσεις που θα λάμβαναν τα δύο κόμματα'', επισημαίνει το δημοσίευμα.
Ενδεικτικά, όπως αναφέρουν μη κατονομασμένες τραπεζικές πηγές του Reuters, ''τα αθροιστικά χρέη Νέας Δημοκρατία και ΠΑΣΟΚ ανέρχονται αυτή τη στιγμή σε 232 εκατομμύρια ευρώ, συγκριτικά με μόλις 32 εκατομμύρια που έλαβαν σε επιχορηγήσεις το 2011, ποσό που είναι προορισμένο να υποχωρήσει''.
''Το χρηματοδοτικό κενό που αντιμετωπίζουν τα δύο κόμματα καταδεικνύει ένα πρόβλημα στο σύστημα κομματικής χρηματοδότησης, καθώς όλα αυτά είναι για την ανταλλαγή χαρών'', δήλωσε στο Reuters ο γενικός επιθεωρητής, Λέανδρος Ρακιντζής, επισημαίνοντας ότι ''αυτά τα κόμματα δεν μπορούν να αποπληρώσουν το χρέος, οπότε υπάρχει ένας φαύλος κύκλος στον οποίο εξαρτώνται από τις τράπεζες. Αυτό δημιουργεί μία αλληλοεξάρτηση μεταξύ πολιτικών και τραπεζών''.
Ο Κώστας Τσιμάρας, ο γενικός διευθυντής της Νέας Δημοκρατίας, δήλωσε στο Reuters πως ''ο κύριος όγκος των τραπεζικών δανείων του κόμματος πληρώνεται στην ώρα του'', τονίζοντας παράλληλα ότι ''για να μπορέσουν τα κόμματα να τα βγάλουν πέρα με το χρέος τους, θα πρέπει να το αναδιαρθρώσουν''.
Το ΠΑΣΟΚ από την άλλη, σύμφωνα με το πρακτορείο δεν ανταποκρίθηκε στην ερώτησή του για σχολιασμό
Aθήνα Στην παραοικονομία κατευθύνεται 1 στα 4 ευρώ που παράγει η Ελλάδα.
ΑπάντησηΔιαγραφήΣύμφωνα με τον Αυστριακό καθηγητή Φρίντριχ Σνάιτερ, ειδικό σε ζητήματα σκιώδους οικονομίας το 2012 αναμένεται μείωση της παραοικονομίας στην Ελλάδα στο 24% του ΑΕΠ, έναντι 25,8% πέρυσι και 25,4% το 2010, γεγονός που οφείλεται αποκλειστικά στην ύφεσης.
Η Ελλάδα κατατάσσεται στην πρώτη δεκάδα των χωρών με τη μεγαλύτερη παραοικονομία, μεταξύ των 27 κρατών της Ε.Ε. Τις πρώτες θέσεις κατέχουν η Βουλγαρία και η Ρουμανία, με σκιώδη οικονομία, που υπολογίζεται κοντά στο 32,3% και το 29,6% του ΑΕΠ αντίστοιχα.
(((Η χώρα μας βρίσκεται στα ίδια επίπεδα διαφθοράς με την Κολομβία, το Ελ Σαλβαδόρ, το Περού και την Ταϊλάνδη και σε χειρότερη κατάταξη από το Βανουάτου και τη Γκάμπια. ΖΗΤΩ)))
Μιλώντας χθες σε εκδήλωση του Πανεπιστημίου Μακεδονίας, όπου ανακηρύχθηκε επίτιμος διδάκτορας, ο Σνάιτερ τόνισε πως το μέγεθος της σκιώδους οικονομίας στην Ελλάδα έφτασε στο μεγαλύτερο μέγεθος το 2003, καταλαμβάνοντας μερίδιο 28,2% του ΑΕΠ
Λίστα με ονόματα γνωστών Ελλήνων εκδοτών που έπαιρναν μίζες από εξοπλιστικά στα χέρια Γερμανών δημοσιογράφων!
ΑπάντησηΔιαγραφήΣύμφωνα με δημοσιογράφο μεγάλης γερμανικής εφημερίδας Βild στην διάθεση των ΜΜΕ της χώρας του,-άρα και της πολιτικής ηγεσίας της-υπάρχει λίστα με ονόματα γνωστών Ελλήνων εκδοτών και επιχειρηματιών οι οποίοι ελάμβαναν μίζες από τα εξοπλιστικά....
Ευάγγελος Βενιζέλος:
ΑπάντησηΔιαγραφήΣτη Βουλή πρέπει να παρουσιάσουμε όχι μόνο τη συμφωνία για τα μέτρα αλλά τη συνολική συμφωνία που να προβλέπει μετά από εντατική πολιτική διαπραγμάτευση, την επιμήκυνση, την πλήρη και άμεση εκταμίευση της δόσης για να πέσει χρήμα στην αγορά, το κοινωνικό πακέτο για ομάδες που βρίσκονται σε δεινή θέση, το αναπτυξιακό πακέτο για να αλλάξει η κατάσταση στην πραγματική οικονομία, να στηριχθούν επιχειρήσεις και εργαζόμενοι
AΡΕΣ ΜΑΡΕΣ ΚΟΥΚΟΥΝΑΡΕΣ
ΑΜΑ ΔΕΝ ΜΠΟΥΝ ΣΤΗ ΦΥΛΑΚΗ 1000 ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ
ΑΜΑ ΔΕΝ ΜΠΕΙ ΣΤΗ ΦΥΛΑΚΗ Ο ΣΗΜΙΤΗΣ Ο ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ ΚΑΙ ΟΙ ΣΥΜΜΟΡΙΤΕΣ ΥΠΟΥΡΓΟΙ ΚΑΙ ΒΟΥΛΕΥΤΕΣ ΤΩΝ
ΑΜΑ ΔΕΝ ΜΕΙΩΘΟΥΝ ΟΙ ΜΙΣΘΟΙ ΚΑΙ ΟΙ ΣΥΝΤΑΞΕΙΣ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΚΑΤΑ 50%
Η ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΘΑ ΑΝΑΚΑΜΨΕΙ