Γράφει ο Αντώνης-Μάριος Παπαγιώτης Σε μια πόλη που κρύβει πάντα μια θέρμη στον κόλπο της και σαν τους πραγματικούς έρωτες έχει μια ό...
Γράφει ο Αντώνης-Μάριος Παπαγιώτης
Σε μια πόλη που κρύβει πάντα μια θέρμη στον κόλπο της
και σαν τους πραγματικούς έρωτες
έχει μια όμορφη ασχήμια,
δίχως δομές κι εύμορφες γωνιές,
παρά τις νόρμες,
τόσο χαρακτήρα δείχνει
φυλώντας κάτι για κάθε ξένο που κρατά ελεύθερο
κι ας μοιάζουν τα υγρά της βροχής ένα σκέτο ξέπλυμα
ξέρεις πως τόσοι τα μύρισαν στον τόπο αυτό,
νιώθεις πως δεν πέρασαν απλά,
αλλά έμειναν ποτισμένα σε ψυχές καθάριες.
Ας μην θυμίζει κάτι φωτεινό στο εδώ Χριστούγεννα
(παρά ένα ακίνητο ξεθωριασμένο καρουζέλ
σ᾽ένα σταματημένο χρόνο μιας εποχής ακμάζουσας
και μιας γιορτής την ανοιχτή πύλη)
είναι φιλόξενα στα μέσα και στα έξω της
κι ας μοιάζουν τα υγρά της βροχής ένα σκέτο ξέπλυμα
ξέρεις πως τόσοι τα μύρισαν στον τόπο αυτό,
νιώθεις πως δεν πέρασαν απλά,
αλλά έμειναν ποτισμένα σε ψυχές καθάριες.
Ας μην θυμίζει κάτι φωτεινό στο εδώ Χριστούγεννα
(παρά ένα ακίνητο ξεθωριασμένο καρουζέλ
σ᾽ένα σταματημένο χρόνο μιας εποχής ακμάζουσας
και μιας γιορτής την ανοιχτή πύλη)
είναι φιλόξενα στα μέσα και στα έξω της
.webp)
Δεν υπάρχουν σχόλια
ΠΡΟΣΟΧΗ! Την ευθύνη για το περιεχόμενο των σχολίων φέρει αποκλειστικά ο συγγραφέας τους και όχι το site. Η ανάρτηση των σχολίων μπορεί να έχει μια μικρή χρονική καθυστέρηση