«ΣΧΟΛΙΑΣΤΕΣ ΑΜΦΙΘΕΑΤΡΟΥ»...

ή υπουργοί άμεσου έργου  που θα στηρίξουν τη γονατισμένη κοινωνία; Από τον Νάσο  Τσαγκανέλη.    www.nasostsaganelis.gr/ Ωραία...

ή υπουργοί άμεσου έργου 

που θα στηρίξουν
τη γονατισμένη κοινωνία;

Από τον Νάσο  Τσαγκανέλη. 
 www.nasostsaganelis.gr/

Ωραία η διαφωνία. Η στημένη, κάτι πουλάει…

Αρέσει (πολυπαίζεται) η πόζα του αντιρρησία.

Συνήθως, άνευ λόγου. Μετράει, ο ντόρος. Ξεχνιέται, η ουσία.

Δεν ακούς –ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ- σοβαρή αντιπρόταση. Ούτε θα ακούσεις!..

Ωραίο, και το «είπα-ξείπα». Το «ό,τι  μου καπνίσει».

Η θορυβώδης επίδειξη του «τίποτα» από τους (αναρίθμητους) «κυρίους τίποτα»!..

Συνωστισμός, όλες τις ώρες, στην τηλεόραση κραυγών.

Εκεί, όλοι οι παντογνώστες, οι φωνακλάδες, οι νταήδες…

Όσο και αν προσπαθήσεις να καταλάβεις ΓΙΑ ΠΟΙΟ ΘΕΜΑ ουρλιάζουν… Θα αισθανθείς ηλίθιος.

Χάνεις, και το θέμα και την αξιοπρέπειά σου.

Αυτά συμβαίνουν στην τηλεόραση των κομφερανσιέ.

Στα εκτροχιασμένα (τριτοκοσμικά) κανάλια.  Που «διδάσκουν» το ξεκατίνιασμα σαν νέα εθνική γλώσσα…

Που θυμίζουν, νύχτα-μέρα, το ΥΠΟΑΝΑΠΤΥΚΤΟ (αγράμματο) γούστο τους.

Όταν, όμως, είσαι υπουργός και πάνω από όλα σε κυβέρνηση εκτάκτων περιστάσεων… ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙΣ να ανοίγεις κάθε λίγο και λιγάκι «τηλεοπτικό παράθυρο» αντιρρησία…

Και πότε ο ένας υπουργός και πότε ο άλλος –κατά συρροή- να ΤΟ ΠΑΙΖΕΙ σχολιαστής αμφιθεάτρου της κυβέρνησης που ανήκει. Συνέχεια εδώ.