Tου Στέλιου Συρμόγλου. Υπάρχουν κάποιοι άνθρωποι, οι οποίοι χωρίς να είναι μηδενιστές, το μηδέν της πολιτικοκοινωνικής κατάστασης...
Tου Στέλιου Συρμόγλου.
Υπάρχουν κάποιοι άνθρωποι, οι οποίοι χωρίς να είναι μηδενιστές, το μηδέν της πολιτικοκοινωνικής κατάστασης βλέπουν και το παρουσιάζουν χωρίς φτιασίδια και καμώματα ή υποκριτική ευλάβεια.
Το παρουσιάζουν με τη δική τους αισθητική, άγνωστη στους πολλούς και τους άλλους τόσους “βολεμένους”. Το εκθέτουν σαν ιστορική στάση και σαν θέαση της κοινωνίας με το μάτι της αντίδρασης.
Η αφτιασίδωτη αντίδραση αυτών των ανθρώπων έχει μια καθαρότητα. Και το δικό τους “αφτιασίδωτο” αποκλείει την παραποίηση της πραγματικότητας, όπως κατά κόρον επιχειρείται από την παρακμιακή λογική των πολιτικών, ενώ η κομψότητα της σκέψης τους έχει τον άγριο ήχο της φωνής του τσεχωφικού Γερμολάι Λοπάχιν, που εξολοθρεύει το “Βυσσινόκηπο” της παρακμής. Το καινούργιο κρασί, άλλωστε, δεν χωράει σε μεταχειρισμένα πολιτικά ασκιά!..
Ο “μηδενισμός” που αναδύεται από την αντίδραση αυτών των ανθρώπων θα μπορούσε να ονομαστεί ρεαλιστικός μηδενισμός. Η αισθητική του ρεαλιστικού μηδενισμού ενδυναμώνει την ώριμη αντίδραση και υψώνει τις φωνές. Κι αυτοί οι άνθρωποι δεν θητεύουν στις γνωστές παραστάσεις των…τσαρλατάνων της πολιτικής. Περνούν από εκεί, μα δεν στέκονται. Εχουν ευρύνει τον κύκλο των συμβόλων σε πολύ πλατειά σχήματα φτιαγμένα από την αναζήτηση της άγρυπνης συνείδησης, από τα βιώματα που κουβαλάνε μέσα τους από την αναπόδραστη ιστορική ανάγκη.
Απομυθοποιούνται οι θεσμοί και οι δυνάμεις, οπότε η ευθύνη πέφτει στην ανθρώπινη ανευθυνότητα. Αυτή η θέση διατρέχει την αντίδραση των ανθρώπων αυτών. Υπάρχει, εντούτοις, τραγικό στοιχείο στο μηδέν; Υπάρχει. Είναι η αποτραγικοποίηση του τραγικού. Κι αυτός ο ηθικός μηδενισμός είναι η τελευταία τελετουργία που οδηγεί στο μηδέν.
Ενας τόπος αναδύεται από την αντίδραση και τη θεώρηση αυτών των ανθρώπων. Δεν είναι απαισιόδοξος ούτε αισιόδοξος. Είναι απλώς τόπος, όπως η αδιαπέραστη ομίχλη, που καλύπτει ένα σύμπαν. Ή το μηδέν μηδέν ή το μηδέν και η αρχή. Πάντως μηδέν. Αυτό πάντως που διαπιστώνει σε τούτη την αντίδραση των ανθρώπων αυτών ο προσεκτικός παρατηρητής, είναι μια κραυγή θριαμβευτική από τα στόματα των ηττημένων: Ετσι και ξεφορτωθούμε την ήττα μας, σωθήκαμε χωρίς νίκη!..
Είναι περττό να επισημάνω την αλλοτρίωση και την κοινωνική αμφισβήτηση που έγιναν κατάσταση. Είναι φυσικό, λοιπόν, οι λίγοι αντιδρούντες και αντικρύζοντες το “μηδέν” σ’ όλο σχεδόν το φάσμα της πολιτικοκοινωνικής ζωής, να έχουν ανασηκώσει τον καθωσπρεπισμό και να έχουν αφήσει ακάλυπτα και αφτιασίδωτα τα πολιτικά λείψανα, τα παρηκμιακά κομματικά σχήματα, τις ιδέες και τα ουρανεβάσματα.
Κι αυτοί οι ολίγοι αντιδρούντες, οι “μηδενιστές” κατά το σύστημα που τους φοβάται και τους καταπολεμά, οι επί της ουσίας ορώντες το “μηδέν” της κοινωνικοπολιτικής πραγματικότητας, γίνονται ενίοτε θέαμα και άκουσμα ως “ταύροι εν υαλοπωλείω”. Κι αν για πολλούς η εισόρμηση ενός ταύρου μέσα σ’ ένα γυαλάδικο θα προξενεί πανικό, για άλλους ευτυχώς μπορεί να είναι μια αισθητική απόλαυση και μια ελπίδα για ανατροπή μιας παθογενούς κατάστασης.
Γιατί με τις φωνές τους και ενίοτε ως…ταύροι εν υαλοπωλείο εφορμούντες σπρώχνουν σ’ ένα λάκκο ταφής μια γενική “παρακμή” και προσπαθούν στη θέση της να στήσουν μια “ακμή”, σαλπίζοντας την τελική φράση ενός “επιτάφιου αντι-ύμνου”, για λογαριασμό όλων των απελπισμένων.
freepen.gr
Υπάρχουν κάποιοι άνθρωποι, οι οποίοι χωρίς να είναι μηδενιστές, το μηδέν της πολιτικοκοινωνικής κατάστασης βλέπουν και το παρουσιάζουν χωρίς φτιασίδια και καμώματα ή υποκριτική ευλάβεια.
Το παρουσιάζουν με τη δική τους αισθητική, άγνωστη στους πολλούς και τους άλλους τόσους “βολεμένους”. Το εκθέτουν σαν ιστορική στάση και σαν θέαση της κοινωνίας με το μάτι της αντίδρασης.
Η αφτιασίδωτη αντίδραση αυτών των ανθρώπων έχει μια καθαρότητα. Και το δικό τους “αφτιασίδωτο” αποκλείει την παραποίηση της πραγματικότητας, όπως κατά κόρον επιχειρείται από την παρακμιακή λογική των πολιτικών, ενώ η κομψότητα της σκέψης τους έχει τον άγριο ήχο της φωνής του τσεχωφικού Γερμολάι Λοπάχιν, που εξολοθρεύει το “Βυσσινόκηπο” της παρακμής. Το καινούργιο κρασί, άλλωστε, δεν χωράει σε μεταχειρισμένα πολιτικά ασκιά!..
Ο “μηδενισμός” που αναδύεται από την αντίδραση αυτών των ανθρώπων θα μπορούσε να ονομαστεί ρεαλιστικός μηδενισμός. Η αισθητική του ρεαλιστικού μηδενισμού ενδυναμώνει την ώριμη αντίδραση και υψώνει τις φωνές. Κι αυτοί οι άνθρωποι δεν θητεύουν στις γνωστές παραστάσεις των…τσαρλατάνων της πολιτικής. Περνούν από εκεί, μα δεν στέκονται. Εχουν ευρύνει τον κύκλο των συμβόλων σε πολύ πλατειά σχήματα φτιαγμένα από την αναζήτηση της άγρυπνης συνείδησης, από τα βιώματα που κουβαλάνε μέσα τους από την αναπόδραστη ιστορική ανάγκη.
Απομυθοποιούνται οι θεσμοί και οι δυνάμεις, οπότε η ευθύνη πέφτει στην ανθρώπινη ανευθυνότητα. Αυτή η θέση διατρέχει την αντίδραση των ανθρώπων αυτών. Υπάρχει, εντούτοις, τραγικό στοιχείο στο μηδέν; Υπάρχει. Είναι η αποτραγικοποίηση του τραγικού. Κι αυτός ο ηθικός μηδενισμός είναι η τελευταία τελετουργία που οδηγεί στο μηδέν.
Ενας τόπος αναδύεται από την αντίδραση και τη θεώρηση αυτών των ανθρώπων. Δεν είναι απαισιόδοξος ούτε αισιόδοξος. Είναι απλώς τόπος, όπως η αδιαπέραστη ομίχλη, που καλύπτει ένα σύμπαν. Ή το μηδέν μηδέν ή το μηδέν και η αρχή. Πάντως μηδέν. Αυτό πάντως που διαπιστώνει σε τούτη την αντίδραση των ανθρώπων αυτών ο προσεκτικός παρατηρητής, είναι μια κραυγή θριαμβευτική από τα στόματα των ηττημένων: Ετσι και ξεφορτωθούμε την ήττα μας, σωθήκαμε χωρίς νίκη!..
Είναι περττό να επισημάνω την αλλοτρίωση και την κοινωνική αμφισβήτηση που έγιναν κατάσταση. Είναι φυσικό, λοιπόν, οι λίγοι αντιδρούντες και αντικρύζοντες το “μηδέν” σ’ όλο σχεδόν το φάσμα της πολιτικοκοινωνικής ζωής, να έχουν ανασηκώσει τον καθωσπρεπισμό και να έχουν αφήσει ακάλυπτα και αφτιασίδωτα τα πολιτικά λείψανα, τα παρηκμιακά κομματικά σχήματα, τις ιδέες και τα ουρανεβάσματα.
Κι αυτοί οι ολίγοι αντιδρούντες, οι “μηδενιστές” κατά το σύστημα που τους φοβάται και τους καταπολεμά, οι επί της ουσίας ορώντες το “μηδέν” της κοινωνικοπολιτικής πραγματικότητας, γίνονται ενίοτε θέαμα και άκουσμα ως “ταύροι εν υαλοπωλείω”. Κι αν για πολλούς η εισόρμηση ενός ταύρου μέσα σ’ ένα γυαλάδικο θα προξενεί πανικό, για άλλους ευτυχώς μπορεί να είναι μια αισθητική απόλαυση και μια ελπίδα για ανατροπή μιας παθογενούς κατάστασης.
Γιατί με τις φωνές τους και ενίοτε ως…ταύροι εν υαλοπωλείο εφορμούντες σπρώχνουν σ’ ένα λάκκο ταφής μια γενική “παρακμή” και προσπαθούν στη θέση της να στήσουν μια “ακμή”, σαλπίζοντας την τελική φράση ενός “επιτάφιου αντι-ύμνου”, για λογαριασμό όλων των απελπισμένων.
freepen.gr
Πρώτα ο μαθητής, ωρύεται το Υπουργείο Παιδείας, η κυβέρνηση και τα παπαγαλάκια της στα Μέσα Μαζικής Διαπλοκής ! Ναι, η κυβέρνηση που έχει οδηγήσει το ποσοστό των ανέργων στους νέους στο 60%, με ένα άλλο 20% στη μετανάστευση, φοβάται για τις Πανελλήνιες εξετάσεις και το μέλλον των νέων παιδιών !!! Ποιο μέλλον, βρε αγύρτες ; Άνεργος ή μετανάστης ή υπάλληλος των 300 ευρώ !!!
ΑπάντησηΔιαγραφήΑυξάνει το ωράριο των καθηγητών. Τι σημαίνει αυτό πρακτικά για τους άλλους ( γι’ αυτό θα μιλήσω και όχι για τις συνέπειες στους ίδιους τους καθηγητές ) ;
1) 10.000 αναπληρωτές ( νέα παιδιά και αυτά ), από του χρόνου στην ανεργία ή στην υποαπασχόληση.
2) Οι 150.000 απόφοιτοι καθηγητικών σχολών ( που πέρασαν στις Πανελλαδικές του συστήματος ) θα είναι ισοβίως ΑΝΕΡΓΟΙ, γιατί οι προσλήψεις μονίμων και αναπληρωτών θα είναι μηδαμινές για τα επόμενα χρόνια, άρα τι θα κάνουν ; Μετανάστευση ή ανεργία ή ντελιβεράδες ;
3) Οι 100.000 φοιτητές- σπουδαστές ( αυτή τη στιγμή , που πέρασαν με τις πολυπόθητες Πανελλαδικές ) που σπουδάζουν σε καθηγητικές σχολές ας ξεχάσουν μια για πάντα τη πιθανότητα να αποκτήσουν επάγγελμα ανάλογο της ειδικότητάς τους. Με 200 μόνιμους διορισμούς και μερικές εκατοντάδες προσλήψεις αναπληρωτών, μεγαλύτερη πιθανότητα έχουν να κερδίσουν το ΛΟΤΤΟ παρά μια εργασία
4) Με την αύξηση του ωραρίου θα χάσουν τη δουλειά τους και περίπου 1000 εκπαιδευτικοί στα ιδιωτικά σχολεία!
5) Από τους 100.000 φετινούς υποψηφίους των Πανελλαδικών ( που γι’ αυτούς κόπτονται δήθεν αυτοί που τους έχουν εξασφαλίσει μια θέση ανεργίας ή μετανάστευσης ή μισθού 200-300 ευρώ ), οι 30.000 περίπου θα μπουν σε σχολές καθηγητικές ( κυρίως από το 1ο και 2ο επιστημονικό πεδίο ). Με τα μέτρα του Υπουργείου Παιδείας ( αύξηση του ωραρίου, μείωση αναπληρωτών ) , όταν θα αποφοιτήσουν από τα Πανεπιστήμια, θα βρουν δουλειά τη … Δευτέρα Παρουσία !!!
Με απλά λόγια, είτε γίνουν είτε αναβληθούν οι Πανελλαδικές, οι 9 στους 10 που θα περάσουν ( πλην Λακεδαιμονίων ) θα είναι υποψήφιοι άνεργοι ή μετανάστες, χάρη στα μέτρα της Τρόικα, της ΝΔ, ΠΑΣΟΚ και ΔΗΜΑΡ, εδώ και 4 χρόνια. Αυτό, βέβαια, δεν το τονίζουν ούτε τα κανάλια, ούτε οι πολιτικοί των 3 κομμάτων, ούτε τα βλέπουν οι γονείς που παραμυθιάζονται από τα Μέσα Μαζικής Αποβλάκωσης.
Οι συνέπειες των μέτρων στην εκπαίδευση, Από τη νέα χρονιά, χιλιάδες καθηγητές ( φέτος ΄πρέπει να ήταν πάνω από 10.000 , από του χρόνου θα διπλασιαστούν ) θα συμπληρώνουν ωράριο σε 2-3 σχολεία , κάνοντας μαθήματα διαφορετικά της ειδικότητας τους. Ακούμε κάθε χρόνο παράπονα από τους γονείς γιατί κάνουν φιλολογικά μαθήματα ξενόγλωσσοι ή θεολόγοι ή κοινωνιολόγοι , γιατί κάνουν μαθηματικά και φυσική καθηγητές βιολογίας ή χημείας κλπ. Από του χρόνου ΟΛΟΙ πρέπει να ξέρουν ότι τα φαινόμενα αυτά σε όλη την Ελλάδα, σε Γυμνάσια και Λύκεια, θα πολλαπλασιαστούν, ότι δεν θα λειτουργούν διοικητικά τα σχολεία (αφού οι καθηγητές κάνουν όλες τις διοικητικές εργασίες ), ότι θα είναι αδύνατον να δουν τον Διευθυντή και τους Υποδιευθυντές ( γιατί θα έχουν πολλές ώρες διδασκαλίας επιπλέον ) και ΤΌΤΕ ΟΛΟΙ ΜΑΣ, ΓΟΝΕΙΣ ΚΑΙ ΜΑΘΗΤΕΣ, ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΟ ΒΟΥΛΩΝΟΥΜΕ ΚΑΙ ΝΑ ΔΕΧΘΟΥΜΕ ΤΗΝ ΥΠΟΒΑΘΜΙΣΗ ΤΟΣΟ ΤΗΣ ΠΑΡΕΧΟΜΕΝΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ, ΟΣΟ ΚΑΙ ΣΤΟ ΘΕΜΑ ΤΗΣ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑΣ ΜΕ ΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ. ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΙΜΑΣΤΕ, ΩΣ ΓΟΝΕΙΣ, ΕΤΟΙΜΟΙ ΝΑ ΥΠΟΣΤΟΥΜΕ ΤΟΣΟ ΤΗΝ ΑΝΕΡΓΙΑ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ ΜΑΣ ΠΟΥ ΘΑ ΔΩΣΟΥΝ ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΕΣ ( ΑΥΤΟ ΜΑΣ ΝΟΙΑΖΕΙ ; ) ΟΣΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΥΠΟΒΑΘΜΙΣΗ ΠΟΛΛΩΝ ΜΑΘΗΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΣΧΟΛΙΚΩΝ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ ΑΠΟ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ ΣΤΑ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΣΧΟΛΕΙΑ. ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΠΟΥ ΜΑΣ ΚΡΥΒΟΥΝ ΤΑ ΔΙΑΠΛΕΚΟΜΕΝΑ ΠΑΠΑΓΑΛΑΚΙΑ.Αυτά είναι τα «θαύματα» της πολιτικής της ΝΔ, ΠΑΣΟΚ και ΔΗΜΑΡ : άνεργος ή μετανάστης ή εργαζόμενος των 300 ευρώ ή νεόπτωχος καταχρεωμένος από τα χαράτσια και τους φόρους. Τώρα, ως γονείς, ας λιθοβολήσουμε τους «καθηγητές» των 800 ευρώ, κι ας αφήσουμε όσους έφαγαν το δημόσιο χρήμα εδώ και 40 χρόνια, με μίζες, Χρηματιστήριο, δημόσια έργα, Ολυμπιακά έργα, ομόλογα, τα λεφτά των ασφαλιστικών ταμείων, αυτούς που έκοψαν τα επιδόματα για τα παιδιά, αυτούς που έκοψαν τα δώρα και φέτος κάναμε το φτωχότερο Πάσχα !