του Νεκτάριου Κατσιλιώτη, Ιστορικού. Είπαν οι ξένοι αναλυτές ότι οι Έλληνες θα ματώσουν από το μνημόνιο, μα δεν περιμέναμε... τ...
του Νεκτάριου Κατσιλιώτη,
Ιστορικού.
Είπαν οι ξένοι αναλυτές ότι οι Έλληνες θα ματώσουν από το μνημόνιο, μα δεν περιμέναμε...
τέτοια κατάντια. Σύμφωνα με έγκυρες δημοσιογραφικές πηγές, αρκετοί ασθενείς κόβουν το χάπι τους στη μέση για να έχουν θεραπεία και την επομένη. Αυτό συμβαίνει γιατί δεν έχουν χρήματα να αγοράσουν τα γενόσιμα.
Το κράτος πρέπει να ανοίξει δουλειές για τους πολίτες με επάρκεια αμοιβής. Ζητούμενο είναι να μπορέσουν οι Έλληνες να έχουν υψηλό βιοτικό επίπεδο για να έχουν περίθαλψη και φαί για όλη την οικογένεια.
Ιστορικού.
Είπαν οι ξένοι αναλυτές ότι οι Έλληνες θα ματώσουν από το μνημόνιο, μα δεν περιμέναμε...
τέτοια κατάντια. Σύμφωνα με έγκυρες δημοσιογραφικές πηγές, αρκετοί ασθενείς κόβουν το χάπι τους στη μέση για να έχουν θεραπεία και την επομένη. Αυτό συμβαίνει γιατί δεν έχουν χρήματα να αγοράσουν τα γενόσιμα.
Το κράτος πρέπει να ανοίξει δουλειές για τους πολίτες με επάρκεια αμοιβής. Ζητούμενο είναι να μπορέσουν οι Έλληνες να έχουν υψηλό βιοτικό επίπεδο για να έχουν περίθαλψη και φαί για όλη την οικογένεια.
Αυτά τα κόκκινα σημάδια στους τοίχους, μπορεί να `ναι κι από αίμα. Όλο το κόκκινο στις μέρες μας είναι αίμα, μπορεί να `ναι κι απ’ το λιόγερμα, που χτυπάει στον απέναντι τοίχο.
ΑπάντησηΔιαγραφήΚάθε δείλι τα πράγματα κοκκινίζουν πριν σβήσουν και ο θάνατος είναι πιο κοντά. Έξω απ’ τα κάγκελα,
είναι οι φωνές των παιδιών, και το σφύριγμα του τρένου.
Τότε τα κελιά γίνονται πιο στενά
και πρέπει να σκεφτείς το φως σ’ έναν κάμπο με στάχυα, και το ψωμί στο τραπέζι των φτωχών και τις μητέρες να χαμογελάνε στα παράθυρα,
για να βρεις λίγο χώρο να απλώσεις τα πόδια σου.
Κείνες τις ώρες, σφίγγεις το χέρι του συντρόφου σου, γίνεται μια σιωπή γεμάτη δέντρα, το τσιγάρο κομμένο στη μέση, γυρίζει από στόμα σε στόμα, όπως ένα φανάρι που ψάχνει το δάσος, βρίσκουμε τη φλέβα
που φτάνει στην καρδιά της άνοιξης, και χαμογελάμε.
Στίχοι: Γιάννης Ρίτσος
Μουσική: Χρήστος Λεοντής
Νίκος Ξυλούρης..
Oι βλάκες αυτογαμιούνται.
ΑπάντησηΔιαγραφήΟι βλάκες είναι γλείφτες, αμοραλιστές, φαντασιόπληκτοι της δεκάρας.
Οι βλάκες είναι βρέφη πρόωρα γερασμένα που ταυτίζουν την περιφέρεια της γης με τον κώλο τους.
Οι βλάκες πιστεύουν στην ελεύθερη αγορά, στον ανταγωνισμό, στην ιδιωτική πρωτοβουλία, στο άκοπο γαμήσι, στις αποικίες.
Οι βλάκες αυτοελπίζουν και αυτοθαυμάζονται.
Οι βλάκες νομίζουν πως θα πλουτίσουν.
Οι βλάκες έχουν χεσμένους τους άλλους βλάκες που νομίζουν πως είναι τόσο βλάκες που τους αξίζει το χέσιμο και τίποτε άλλο.
Οι βλάκες είναι ικανοί να ξεπατώσουν μια χώρα, ένα λαό, μιαν ήπειρο, ένα σύμπαν.
Οι βλάκες έχουν τάσεις κανιβαλικές. Είναι οι περιούσιοι ψηφοφόροι κάθε αυταπάτης. Κάθε ψυχωτικού δράκου που φυλάει Θερμοπύλες πλούτου και χλιδής.
Οι βλάκες δακρύζουν με σωβρακοφανέλες, επετείους και πατριωτισμούς.
Οι βλάκες αφομοιώνονται. Γίνονται ήσυχα αρνάκια και παχιά βαριά γουρούνια που καταβροχθίζουν τα πάντα και πληθαίνουν αλματωδώς.
Οι βλάκες αδημονούν να βγούμε στις αγορές, να πάρουν δάνειο, να γαμήσουν σε σουίτα.
Οι βλάκες έχουν συναίσθημα λιγούρας, πανηγυρίζουν βουλιμικά με κάθε κωλοδάχτυλο της εξουσίας.
Οι βλάκες πιστεύουν πως γεννήθηκαν για το οχτάωρο, το δωδεκάωρο, τη δουλειά.
Οι βλάκες είναι τα υπολείμματα της φαλλοκρατίας και της φαυλοκρατίας. Είναι τα ορεκτικά του ρήτορα και του στρατηλάτη.
Οι βλάκες παρερμηνεύουν και φθείρουν κατά το γούστο τους.
Οι βλάκες ενοχλούνται απʼ τις ιδέες, τον πολιτισμό, τα ποιήματα.
Οι βλάκες αγαπούν τον τσαμπουκά και τον πνευματικό τους. Θαυμάζουν το Μιχαλολιάκο και την Ανίτα Πάνια. Νοσταλγούν τον Παπαδόπουλο και τα χρηστά ήθη.
Οι βλάκες είναι καταπλακωμένοι απʼ τα νοικοκυριά τους. Από αρμαθιές καταναγκασμών και δολιοτήτων.
Οι βλάκες καυλώνουν με τη λέξη μεταρρύθμιση και τη λέξη εξυγίανση και τη λέξη ανάπτυξη.
Οι βλάκες έπαιξαν στο χρηματιστήριο, οι βλάκες νόμισαν πως έπιασαν τον Θεό απʼ τα’ αρχίδια, πως η Ολυμπιάδα, η Αττική Οδός, η ζεύξη Ρίου-Αντιρρίου ήταν δώρα των περιούσιων Ευρωπαίων.
Οι βλάκες πίστεψαν πως πρόοδος είναι να πεταχτούν με τσάρτερ απʼ τη Γαστούνη στο Μιλάνο. Πως πρέπει να μπαζώσουν τους αγρούς γερμανικά καθρεφτάκια και να εισπράττουν απʼ τον ήλιο φράγκα πίνοντας φραπέ στο καφενείο.
Οι βλάκες θεωρούν καινοτομία το ξεπούλημα του νερού, θεωρούν πράσινη ανάπτυξη τους ανεμιστήρες και εκπαίδευση τις καινοτομίες του μπάρμπα Σαμ.
Οι βλάκες μας πετάνε σάλια, μας κουνάνε το δάχτυλο. Μας κλείνουν το ρεύμα, μας στερούν την ομορφιά.
Οι βλάκες μας ψεκάζουν στις διαδηλώσεις, μας λογοκρίνουν, μας θάβουν, μας ξεζουμίζουν. Μας βρίζουν άχρηστους, τεμπέληδες, κουκουλοφόρους.
Οι βλάκες είναι υπάνθρωποι, ξεθυμασμένες υπάρξεις των γραφείων και του καθήκοντος.
Οι βλάκες έχουν κάτω απʼ το μαξιλάρι τους το παρακράτος και τον παπά. Τη συναισθηματική βιαιότητα και τον ξελιγωμένο διδακτισμό.
Οι βλάκες πιστεύουν στη δικαιοσύνη του σφαγέα και στα θαύματα.
Οι βλάκες δεν χρειάζονται πολιτισμό αλλά εταιρίες. Δεν χρειάζονται θέατρο αλλά σκυλάδικο. Δε χρειάζονται επιστήμονες αλλά μάνατζερ. Δεν χρειάζονται κομμουνισμό, κοινότητες κοινοκτημοσύνη, ευχαρίστηση, έρωτα, τροφή, οξυγόνο, φύση, ομορφιά, αλλά πλαστικό, κλοφέν ,διοξείδιο, κέρδος, αναβολικά, Πρετεντέρη, Τσίμα, Παπαχελά, πούτσα, ανήφορο και παπούτσια στενά.
Είναι όλοι τους επικίνδυνοι.
ΑπάντησηΔιαγραφήΑπό την ημέρα που η Ελλάδα χρεοκόπησε, επισήμανα άπειρες φορές πως το κύριο πρόβλημα της χώρας δεν είναι η χρεοκοπία αλλά η απουσία της Δικαιοσύνης.
Πιάστηκε το χέρι μου να γράφω πως, αν δεν αποδοθεί Δικαιοσύνη, δεν έχουμε καμία ελπίδα.
Πιάστηκε το χέρι μου να γράφω πως με λιγότερα μπορούμε να ζήσουμε αλλά, χωρίς Δικαιοσύνη, είμαστε τελειωμένοι.
Το αποτέλεσμα είναι, εν έτει 2013, τρία χρόνια μετά την χρεοκοπία, να βρίσκονται ακόμα στην κυβέρνηση τα δυο κόμματα που κυβέρνησαν την χώρα από το 1974 και μετά.
Επίσης, μετά το «αποφασίζουμε και διατάζουμε» του Σαμαρά που έκλεισε την ΕΡΤ, η χώρα στερείται πια της δημόσιας τηλεόρασης -παγκόσμια πρωτοτυπία για δημοκρατική χώρα- και τις δημόσιες συχνότητες νέμονται πια αποκλειστικά παράνομα ιδιωτικά κανάλια που ανήκουν σε ανθρώπους που έχουν -μαζί με τους εκάστοτε κυβερνώντες- τεράστια ευθύνη για την χρεοκοπία της χώρας· χτες το βράδυ, οι πολίτες που δεν έχουν πρόσβαση στο Διαδίκτυο μπορούσαν να ενημερωθούν για τις πολιτικές εξελίξεις μόνο από τους Πρετεντέρηδες και άλλους δημοσιογράφους συμφερόντων Μπόμπολα, Αλαφούζου κλπ.
Όλες οι εξουσίες είναι συγκεντρωμένες στην πολιτική και οικονομική ελίτ που έφαγε τις σάρκες της Ελλάδας.
Οι εκλογές του περασμένου Ιουνίου ήταν μια μοναδική ευκαιρία για τους Έλληνες να αποδείξουν πως επιθυμούν Δημοκρατία και Δικαιοσύνη.
Αυτή η ευκαιρία χάθηκε.
Οι Έλληνες πολίτες επιβράβευσαν -για μια ακόμα φορά- τα δυο κόμματα που έκαναν την Ελλάδα ανέκδοτο.
Δεν ξέρω αν ο ΣΥΡΙΖΑ και οι Ανεξάρτητοι Έλληνες μπορούσαν να σταθούν στο ύψος των περιστάσεων -πάντως η κυβέρνηση που προέκυψε αποδείχτηκε και κατώτερη των περιστάσεων, και επικίνδυνη-, αλλά τουλάχιστον θα εκφραζόταν η επιθυμία των πολιτών για Δικαιοσύνη και κάθαρση.
Σήμερα, νομίζω πως είναι πια πολύ αργά.
Αν, μετά τις επόμενες εκλογές, προκύψει κυβέρνηση από κόμματα που δεν είχαν ποτέ την εξουσία και αυτή η κυβέρνηση αποδειχθεί ικανή και τίμια, δεν θα έχει να αντιμετωπίσει μόνο μια πραγματικά διαλυμένη χώρα αλλά και τη λυσσαλέα επίθεση από τα μέλη της οικονομικής ολιγαρχίας και μαφιοκρατίας που αφενός θα νιώσουν πως απειλούνται τα προνόμιά τους και αφετέρου θα πρέπει να πάρουν τον δρόμο για το δικαστήριο.
Από την άλλη, εδώ που έφτασαν τα πράγματα, η χώρα δεν χρειάζεται κυβέρνηση αλλά θαυματοποιούς.
Αργήσαμε πάρα πολύ.
Οι Έλληνες πολίτες -στην πλειοψηφία τους- αποδεικνύονται διαρκώς κατώτεροι των περιστάσεων.
Και δεν έχουμε καμιά δικαιολογία πια.
Τα ξέραμε όλα.
Και κάναμε τις επιλογές μας.
Δεν πάμε σε εκλογές. Πάμε σε πλήρη εκτροπή.
Καλή τύχη.
Εγραψε ο Pitsirikos
Ερνέστο Τσε Γκεβάρα
ΑπάντησηΔιαγραφή{Αν έρθει μέρα, που θα διαβάσετε αυτό μου το γράμμα, θα πεί πως ο πατέρας σας έχει φύγει από κοντά σας... Ο πατέρας σας είναι ένας άνθρωπος, που ενεργεί όπως σκέπτεται. Και πού σίγουρα έμεινε πάντα πιστός στις πεποιθήσεις του... Προπάντων να κρατήσετε μέσα σας την ικανότητα να αισθάνεστε πολύ βαθιά κάθε αδικία, που διαπράττεται εναντίον οποιουδήποτε, σ΄ οποιοδήποτε σημείο κι αν είναι του κόσμου... Αυτή είναι η πιό ωραία αρετή ενός επαναστάτη.}
Ο άνθρωπος που ονειρεύτηκε μία πατρίδα για όλους τους ανθρώπους , ακόμη και για όσους δεν είχαν ποτέ πατρίδα .
Το χτύπημα της αδικίας του ήταν αδιάφορο για το πού γίνεται η αδικία, από ποιόν και για ποιόν, αυτή ήτανε η μόνιμη αγωνία του Τσέ και που κυριάρχισε ως το τέλος, στην πορεία της ζωής του..
Ο Ιππότης της Επανάστασης κατά της αδικίας ΔΕΝ ΠΈΘΑΝΕ ΠΌΤΕ, δεν κατάφεραν να σκοτώσουν τα ιδανικά του ΠΌΤΕ, πάντα θα υπάρχουν μέσα σε κάποιο άλλο Η άλλη , άλλο Η άλλη.... να είστε σίγουροι ..
Η Ο.Π.Λ.Α..Μπούτζουκας Τηλέμαχος