Καθώς η «χαμένη γενιά» του
Το άρθρο αναφέρει πως οι ιστορίες νέων με πολλά πτυχία που αναγκάζονται να φύγουν από την πατρίδα τους λόγω ανεργίας και τώρα εργάζονται σε δουλειές του «ποδαριού» στη Βρετανία είναι πάρα πολλές.
Τα νέα αυτά παιδιά βιώνουν μάλιστα «διπλό αδιέξοδο» καθώς οι χώρες τους, τους διώχνουν αλλά και οι χώρες στις οποίες πιστεύουν ότι θα έχουν καλύτερη τύχη, είναι «δύσκολες».
Το δημοσίευμα αναφέρεται στην ιστορία του 25χρονου Ισπανού που ανέβασε στο Facebook τα «πάθη» του στη Βρετανία, λέγοντας πως ενώ έχει τρία πτυχία, αναγκάζεται να καθαρίζει τουαλέτες σε αλυσίδα καφέ και που «κέρδισε» διεθνή φήμη, καθώς το post του εξαπλώθηκε γρήγορα σε social media και ΜΜΕ.
Από την Ισπανία, όπου το 56,1% των νέων δεν εργάζεται, προέρχεται και ο Ραφαέλ που σπούδασεδημοσιογραφία στη Βαλένθια και εργάστηκε στη Βρετανία ως σερβιτόρος, πριν βρει μία καλύτερη δουλειά σε ξενοδοχείο.
Συμπάσχει με τον 25χρονο που καθαρίζει τουαλέτες και ταυτίζεται με την ιστορία του, αφού όπως λέει «είτε λόγω της γλώσσας, είτε της έλλειψης εμπειρίας» τα πράγματα είναι πολύ δύσκολα στη Βρετανία. «Κάποια στιγμή απελπίζεσαι και θέλεις να τα παρατήσεις αλλά δεν μπορείς. Ο μόνος δρόμος είναι να συνεχίσεις», αναφέρει.
Ο 26χρονος Φερνάντο Μαριάνο από την Πορτογαλία σπούδασε υποκριτική αλλά έμεινε άνεργος, όπως άνεργοι είναι όλοι οι ηθοποιοί φίλοι του στη χώρα του. Με την κρίση, ο χώρος του πολιτισμού θεωρήθηκε «πολυτέλεια» από το κράτος που σταμάτησε να επιδοτεί τις παραστάσεις.
Συνεχίζει τις σπουδές του στη Βρετανία και ελπίζει να κάνει καριέρα εκεί. «Το Λονδίνο είναι πολύ δύσκολη πόλη. Είναι πολύ δύσκολο να βρεις καλή δουλειά αν έρχεσαι από ξένη χώρα ή έχεις ξένη προφορά. Ακόμη και αν έχεις σπουδάσει στο καλύτερο πανεπιστήμιο στη χώρα σου, εδώ δεν το έχει ακούσει κανείς» αναφέρει.
Από την Ελλάδα όπου η ανεργία στους νέους έχει φτάσει το 62,9%, η 25χρονη Ντέμη αποφάσισε να φύγει για τη Βρετανία αφού έζησε την «κατάρρευση» της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης.
«Σπούδασα μόνο τρία από τα πέντε χρόνια, γιατί η δομή των πανεπιστημίων κατέρρεε εκείνη την περίοδο. Οι φοιτητές βρίσκονταν σε καταλήψεις μηνών και η χρηματοδότηση για τους καθηγητές και τις υποδομές είχε στεγνώσει. Λόγω της ανασφάλειας αποφάσισα να έρθω στη Βρετανία για να δουλέψω» λέει.
Συνάντησε τεράστιες δυσκολίες να βρει δουλειά παρότι δεν είχε μεγάλες απαιτήσεις, ενώ αναφέρει πως πολλοί γνωστοί της βρίσκονται στην ίδια θέση. Όσο για τη Βρετανία πιστεύει πως ενώ η αγορά εργασίας στο Λονδίνο είναι «βιώσιμη» ακόμη, τα πράγματα στη χώρα δεν πάνε καλά και οι άνθρωποι υποφέρουν.
Αυτή τη στιγμή εργάζεται ως web developer και παρότι δεν είναι αυτό που σπούδασε θεωρεί τον εαυτό της τυχερό. «Δεν υπάρχει πια η έννοια της επιλογής. Αν βρεις μία δουλειά την κρατάς και είσαι ευγνώμων. Αυτό όμως δεν είναι καλό» αναφέρει.
Με πληροφορίες και φωτογραφία από τον Independent

Δεν υπάρχουν σχόλια
ΠΡΟΣΟΧΗ! Την ευθύνη για το περιεχόμενο των σχολίων φέρει αποκλειστικά ο συγγραφέας τους και όχι το site. Η ανάρτηση των σχολίων μπορεί να έχει μια μικρή χρονική καθυστέρηση