Λευτέρης Κουσούλης Διαβάζοντας την αναφορά του Eftychis Vardoulakis στον Κωνσταντίνο Καραμανλή, συμφωνώ μαζί του για την επικαιρότητα, 4...
Διαβάζοντας την αναφορά του Eftychis Vardoulakis στον Κωνσταντίνο Καραμανλή, συμφωνώ μαζί του για την επικαιρότητα, 40 χρόνια από τη Μεταπολίτευση, του προσώπου και του πολιτικού του διδάγματος. Εγώ όμως αυτή την επικαιρότητα τη βλέπω διαφορετικά. Ο Κωνσταντίνος Καραμανλής, πέρα από μύθους και υμνητικές περιγραφές, υπήρξε στα δικά μου μάτια μια μέτρια πολιτική προσωπικότητα.
Επαναφέρω σήμερα - όλα προς συζήτηση φυσικά - παλαιότερο κείμενό μου για τον Κωνσταντίνο Καραμανλή με τίτλο "Ο Κωνσταντίνος Καραμανλής, ο πολιτικός φόβος και η καθυστέρηση".
..."Το ζήτημα της τελικής αποτίμησης ενός πολιτικού άνδρα, δεν έχει τόσο σχέση με τα εξωτερικά στοιχεία της δημόσιας παρουσίας του, όσο με τον πυρήνα της πολιτικής του στάσης. Με τον πυρήνα δηλαδή της πολιτικής του αντίληψης και φιλοσοφίας, που ορίζει τις ιεραρχήσεις, αξιολογεί τις προτεραιότητες και κατατάσσει στη σωστή θέση στον ιστορικό χρόνο το ασήμαντο και το σημαντικό.
Ο Κωνσταντίνος Καραμανλής χαρακτηρίζεται από την τυφλή προσήλωση στο κράτος. Κατά κάποιο τρόπο, έχει μια θρησκευτικού τύπου πίστη στο κράτος. Όλα μπορούν να γίνουν με το κράτος και δια του κράτους. Και όλα πρέπει να γίνονται με το κράτος και δια του κράτους. Μέχρι αυτόν τον ορίζοντα έφτανε το φως της πολιτικής του φιλοσοφίας..."
Δεν υπάρχουν σχόλια
ΠΡΟΣΟΧΗ! Την ευθύνη για το περιεχόμενο των σχολίων φέρει αποκλειστικά ο συγγραφέας τους και όχι το site. Η ανάρτηση των σχολίων μπορεί να έχει μια μικρή χρονική καθυστέρηση