ΤΑ ΕΠΙΚΑΙΡΑ ΜΗΝΥΜΑΤΑ από τις ήττες στο Μαντζικέρτ και τη Μικρά Ασία...

Γιάννης Σιάτρας    Η 26η ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΜΑΣ  Η 26η Αυγούστου, είναι μια θλιβερή μέρα στην ελληνική ιστορία. Ίσως, η πιο θλιβερή...

Γιάννης Σιάτρας 
 Η 26η ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΜΑΣ 
Η 26η Αυγούστου, είναι μια θλιβερή μέρα στην ελληνική ιστορία. Ίσως, η πιο θλιβερή.
Σαν σήμερα, το 1071, ο βυζαντινός στρατός υπέστη πανωλεθρία σε μάχη εναντίον των Σελτζούκων Τούρκων στο Μαντζικέρτ (κοντά στη λίμνη Βαν στην ανατ. Τουρκία) και αιχμαλωτίστηκε ο αυτοκράτορας Ρωμανός Δ'. Μετά τη μάχη εκείνη, άρχισε η είσοδος των τουρκικών ομάδων στη Βυζαντινή Αυτοκρατορία, κάτι που είχε ως αποτέλεσμα τη σταδιακή διάβρωση και στο τέλος την κατάρρευσή της. Αξιοσημείωτο είναι ότι, η πολιτική των Οθωμανών -και σήμερα των Τούρκων- για την κατάκτηση και την αλλοίωση μίας περιοχής, επί αιώνες παραμένει η ίδια: αρχική πολεμική κατάκτηση, εποικισμός, προσάρτηση.

Επίσης σαν σήμερα, το 1922, η μικρασιατική εκστρατεία μπαίνει στην τελευταία και πιο δραματική φάση της, μετά την τελική επίθεση των δυνάμεων του Κεμάλ, εναντίον του ελληνικού στρατού. Αμέσως μόλις ξεκίνησε η προέλαση του τουρκικού στρατού, άρχισε η εκκένωση της Μικράς Ασίας από τον ελληνικό στρατό και την πολιτική διοίκηση. Η κατάληψη της Σμύρνης και το τέλος της μακραίωνης ελληνικής παρουσίας στη Μικρά Ασία ήταν πλέον θέμα μερικών ημερών.
Σήμερα, το μέλλον προβάλλει εξ ίσου δυσοίωνο. Η Ελλάδα, με έναν πληθυσμό που μειώνεται και που γερνάει όλο και περισσότερο, δύσκολα θα αντέξει απέναντι σε μία επιθετική Τουρκία που εξακολουθεί να αυξάνεται πληθυσμιακά με υψηλούς ρυθμούς. Τα μεγάλα λόγια των κυβερνήσεων και του Προέδρου της Δημοκρατίας, δε βοηθούν. Ούτε και τα διχίλιαρα του Μητσοτάκη, για κάθε νέο παιδί, θα βοηθήσουν, εάν και όταν δωθούν.
Η χώρα χρειάζεται ισχυρές -πραγματικές και όχι συγκυριακές- συμμαχίες. Η πορεία της Ευρώπης προς την ενοποίηση σήμερα προβάλλει ως λύση για την ασφάλειά μας. Όμως, οι ισχυρές και πραγματικές συμμαχίες βασίζονται σε ισχυρές οικονομίες. Η οικονομική ανάπτυξη και ισχυροποίηση της χώρας είναι μονόδρομος προς οτιδήποτε θελήσουμε να κάνουμε ως έθνος. Παράλληλα, είμαστε αναγκασμένοι να διατηρούμε πάντα ένα σύγχρονο στρατό που πρέπει να αναπτύξει τεχνολογικά πλεονεκτήματα, ο οποίος θα βοηθά στην εξισορρόπηση της ζυγαριάς που διαρκώς γέρνει σε βάρος μας.
Περισσότερο όμως απ' όλα, πρέπει -εμείς οι Έλληνες πολίτες- να μάθουμε την ιστορία μας. Και να καταλάβουμε ότι πίσω από το Μαντζικέρτ, την ήττα στη Μικρά Ασία, αλλά και πίσω από κάθε εθνική καταστροφή, πάντα βρισκόταν η ανόητη διχόνοια (πάντα η εθνική διχόνοια είναι ανόητη αφού δεν εξυπηρετεί τα συμφέροντα του λαού, αλλά τα κοντόφθαλμα συμφέροντα μικρών ομάδων που νέμονται την εξουσία) και ο καιροσκοπισμός πολιτικών που δίχασαν και τύφλωσαν το έθνος.