ΤΟ "112" ΕΓΙΝΕ πανάκεια και άλλοθι...

Αντί να δούμε σχέδιο και υπευθυνότητα, αυτό το καλοκαίρι βλέπουμε ένα κράτος που έχει «χάσει τη μάχη» πριν καν ξεκινήσει. Από τη μια, οι ίδι...

Αντί να δούμε σχέδιο και υπευθυνότητα, αυτό το καλοκαίρι βλέπουμε ένα κράτος που έχει «χάσει τη μάχη» πριν καν ξεκινήσει. Από τη μια, οι ίδιες φλόγες ξαναγυρίζουν, από την άλλη, το 112 γίνεται πανάκεια και άλλοθι. Και πάνω σε αυτό το σκηνικό, ο Υπουργός Κλιματικής Κρίσης, Γιάννης Κεφαλογιάννης, που δήλωνε πριν από λίγο καιρό ότι η χώρα είναι ήδη “θωρακισμένη” για την καλοκαιρινή περίοδο και τις πυρκαγιές επέλεξε να στραφεί εναντίον του Δημάρχου Πάτρας, Κώστα Πελετίδη, αντί να κοιταχτεί στον καθρέφτη της κυβέρνησης.
Για να πάρουμε και τα λόγια αυτούσια: ο κ. Κεφαλογιάννης χαρακτήρισε «εγκληματικές και επικίνδυνες» τις δηλώσεις του κ. Πελετίδη, υποστηρίζοντας ότι «άκουσα τον Δήμαρχο … να ενθαρρύνει τους πολίτες να μην εφαρμόσουν τις οδηγίες του 112, κάτι που θεωρώ εγκληματικό και επικίνδυνο για τη δημόσια ασφάλεια» και επέμεινε ότι «Έχουμε ζήσει το Μάτι και δεν θα επιτρέψω σε κανέναν να αμφισβητεί το 112 που σώζει στην κυριολεξία ζωές» .
Ας δούμε όμως την άλλη πλευρά: ο Δήμαρχος τόνισε ότι «δεν μπορούμε να λέμε “εγώ έβγαλα το σήμα και τελείωσε”» και ότι «…οι πολίτες, όσοι έμειναν πίσω με ηρωισμό, έσωσαν τις περιουσίες τους» Με σαφή κριτική τόνισε ότι «η κυβέρνηση έχει εκφυλίσει το 112» καλώντας τους πολίτες να φύγουν «χωρίς σχέδιο προστασίας της περιουσίας τους»
Αυτή η αντιπαράθεση δεν είναι απλή κριτική. Δείχνει το πλέγμα αποτυχίας: Το 112 αντιμετωπίζεται ως πανάκεια, όχι ως μέσο — το κράτος δεν προλαμβάνει, ειδοποιεί — και μετά αθωώνει τον εαυτό του. ντί να δοθεί μάχη για αντιπυρικές ζώνες, καθαρισμούς, εξοπλισμούς και επιτήρηση, βλέπουμε επικοινωνία: πολλά λόγια, λίγα έργα. Και όταν εμφανίζεται ένας αιρετός, που δημόσια αποκαλύπτει τις κυβερνητικές αδυναμίες, δεν επιβραβεύεται — στοχοποιείται.
Αυτή η κυβέρνηση έμαθε καλά τους ρόλους: ο υπουργός εξωτερικά για τα «δυναμικά» λόγια, η τοπική διοίκηση για να πληρώνει τα σπασμένα. Με άλλη απόδειξη: τα πτητικά μέσα ήρθαν αργά — όπως ομολογεί ο Δήμαρχος: «ζητούσαμε πτητικά μέσα, δεν ήρθαν στην ώρα τους» — και η Πολιτική Προστασία δεν ήταν έτοιμη να υποστηρίξει τον δημότη στον αγώνα για την περιουσία και την ίδια του τη ζωή
Το σκληρό ερώτημα είναι: πόσο κρατά αυτό το επικοινωνιακό πυροτέχνημα; Η Πολιτική Προστασία δεν είναι καλοκαιρινό σόου. Δεν σώζονται ζωές με SMS. Η πραγματική ασφάλεια απαιτεί πρόληψη, υποδομές, επάρκεια σε μέσα και προσωπικό — και πολιτική βούληση να σταθείς ξεκάθαρα δίπλα στον πολίτη, όταν καίγεται — κυριολεκτικά.
Και αν ακόμη αυτή η κυβέρνηση δεν καταλαβαίνει τι σημαίνει να επιλέγεις να στοχοποιήσεις έναν δήμαρχο που λέει αλήθειες αντί να δει τον εαυτό της στον καθρέφτη, τότε αυτός ο «καθρέφτης» θα γυρίσει ξανά… στο κράτος. Και θα καεί.