Ουλρίκε Μάινχοφ... ανοιχτή επιστολή ενάντια στο καθεστώς του Σάχη! Αντιιμπεριαλιστική & αντιφασιστική μνήμη...

Δημήτρης Μπελαντής Ουλρίκε Μάινχοφ 1967, μια...

Δημήτρης Μπελαντής
Ουλρίκε Μάινχοφ 1967, μια... ανοιχτή επιστολή ενάντια στο καθεστώς του Σάχη -  αντιιμπεριαλιστική και αντιφασιστική μνήμη 
Όταν τον Ιούνιο του 1967, ο Σάχης Ριζά Παχλεβί, μονάρχης  (αυτοκράτορας!!!) και στυγνός δικτάτορας του Ιράν, με την στήριξη των ΗΠΑ και της  Βρετανίας, επισκέφθηκε το Δυτικό  Βερολίνο, η τότε αντιιμπεριαλιστική δυτικογερμανική  νεολαία και οι αριστεροί  και αντικαθεστωτικοί Ιρανοί φοιτητές διαδήλωσαν μαζικά εναντίον του. Ακολούθησαν μεγάλες ταραχές όπου σκοτώθηκε από την γερμανική  αστυνομία ένας νεαρός διαδηλωτής φοιτητής, ο Μπένο Όνεζοργκ. Τον Σάχη συνόδευε η σύζυγός του αυτοκράτειρα Farah Dibah, γνωστή και ως Σοράγια.     
Στο κλίμα αυτών των εξελίξεων, η έγκριτη αριστερή δημοσιογράφος Ουλρίκε Μάινχοφ απηύθυνε στο περιοδικό Konkret, του οποίου ήταν αρχισυντάκτρια,  μια ανοιχτή επιστολή στην αυτοκράτειρα  Farah Dibah όπου της θύμιζε ως γυναίκα προς γυναίκα ότι ο τρόπος ζωής της, τα πολυτελή ταξείδια, οι αυτοκρατορικές τελετές στην Περσέπολη και τα ακριβά θέρετρα  όπου σύχναζε, δεν είχαν καμία απολύτως σχέση με τον τραχύ  τρόπο που  οι φτωχές γυναίκες  στο Ιράν ζούσαν και μεγάλωναν τα παιδιά τους.   Και ότι θα έπρεπε να ντρέπεται για την επίδειξη αυτής της χλιδής σε μια χώρα φτωχών.  Θα έλεγε κανείς ότι αυτή δεν ήταν μόνο μια αντιιμπεριαλιστική κριτική αλλά και μια λαμπρή ταξική και φεμινιστική ταυτόχρονα τοποθέτηση.    
Το θυμίζω γιατί κάποιοι έχουν  εκστασιαστεί που μια εξέγερση καθοδηγούμενη πλέον  από τον ιμπεριαλισμό του Τραμπ και το Ισραήλ, και που πίνει, στο μεγάλο μέρος της,  νερό στο όνομα της δυναστείας των Ριζά Παχλεβί, των τυράννων και καταστροφέων της χώρας, θα "ανατρέψει το καθεστώς των μουλάδων".  Και "παραβλέπουν" τελείως αυτήν την  τόσο έκδηλη υποκίνηση και εκτροπή   από τις ΗΠΑ και το Ισραήλ, που μόνο  δεινά θα φέρει  και στον λαό του Ιράν, στους Παλαιστίνιους και στους λαούς  της περιοχής. Μια μικρή λεπτομέρεια!! 
Η " ανοιχτή επιστολή" της Μάινχοφ  από το 1967 στην  αυτοκράτειρα Farah Dibah και στο  αιματοβαμμένο καθεστώς του Σάχη ας μας θυμίσει ότι κάποτε κάθε Αριστερά που σεβόταν τον εαυτό της ήταν ταυτόχρονα  ταξική, αντιφασιστική και αντιιμπεριαλιστική. Σε αντίθεση με τα τωρινά μας χάλια...