ΤΟ ΣΚΑΝΔΑΛΟ Έπσταϊν και η ελληνική σιωπή...

Όσο περνά ο καιρός, οι κραδασμοί από το σκάνδαλο Έπσταϊν όχι μόνο δεν υποχωρούν, αλλά αποκτούν ολοένα και μεγαλύτερη ένταση και γεωπολιτικό ...

Όσο περνά ο καιρός, οι κραδασμοί από το σκάνδαλο Έπσταϊν όχι μόνο δεν υποχωρούν, αλλά αποκτούν ολοένα και μεγαλύτερη ένταση και γεωπολιτικό βάθος. Πρόκειται για υπόθεση που, αντί να ξεθωριάζει, λειτουργεί σαν υπόγειο ρεύμα το οποίο διαβρώνει θεσμούς, πρόσωπα και αφηγήσεις. Από τα εκατομμύρια εγγράφων που περιλαμβάνονται στα περιβόητα αρχεία, μόλις ένα μικρό ποσοστό έχει μέχρι στιγμής εξεταστεί και αναλυθεί. Είναι επομένως εύλογο να υποθέσει κανείς ότι όσα έχουν ήδη αποκαλυφθεί αποτελούν μόνο την κορυφή ενός πολύ μεγαλύτερου παγόβουνου.

Μόλις τις τελευταίες ημέρες έγινε γνωστό ότι το εύρος του σκανδάλου θα ερευνηθεί και από το νορβηγικό κοινοβούλιο, το οποίο συμφώνησε στη συγκρότηση ανεξάρτητης διερευνητικής επιτροπής. Σκοπός της είναι να εξετάσει και να φέρει στο φως ενδεχόμενους παλαιότερους δεσμούς μεταξύ του Αμερικανού καταδικασμένου για σεξουαλικά εγκλήματα χρηματιστή και προσωπικοτήτων της χώρας.

Την ίδια στιγμή, πέρα από τις δικαστικές διώξεις και τις θεσμικές αναταράξεις στις ίδιες τις ΗΠΑ, η υπόθεση συνεχίζει να προκαλεί πολιτικούς τριγμούς στο Ηνωμένο Βασίλειο. Και στη Γαλλία έχει ήδη κινηθεί εισαγγελική προκαταρκτική έρευνα για πιθανά θύματα, με το εισαγγελικό γραφείο του Παρισιού να ανακοινώνει τη συγκρότηση ειδικής ομάδας δικαστικών λειτουργών, η οποία θα εξετάσει στοιχεία που εμπλέκουν Γάλλους πολίτες ή αξιωματούχους στα εγκλήματα του Έπσταϊν.

Και στη Γερμανία παρατηρείται αυξημένη κινητικότητα. Πέρα από το δικαστικό σκέλος, πολιτικοί ζήτησαν από την κυβέρνηση να διερευνήσει τα νέα έγγραφα προκειμένου να διαπιστωθεί αν υπάρχουν συνδέσεις αξιωματούχων με το δίκτυο του Έπσταϊν.

Η Ελλάδα, αντιθέτως, παρακολουθεί αμέτοχη. Σε μια χώρα όπου η προηγούμενη δεκαπενταετία σημάδεψε βαθιά την κοινωνία και την οικονομία, η απουσία ουσιαστικής θεσμικής πρωτοβουλίας προκαλεί εύλογα ερωτήματα. Και όμως, οι λόγοι για συστηματική διερεύνηση δεν είναι λιγότεροι, αντιθέτως είναι περισσότεροι.

Ο όγκος των εγγράφων τα οποία αγγίζουν το παρασκήνιο της πρώτης περιόδου των μνημονίων, αλλά και των ετών που ακολούθησαν, είναι τεράστιος. Σε κάθε περίπτωση, επαρκεί για να δικαιολογήσει μια έρευνα σε βάθος για να καταγραφεί αν μη τι άλλο τι πραγματικά συνέβη κατά τη διάρκεια εκείνης της κρίσιμης δεκαετίας που παρουσιάστηκε ως «χρεοκοπία» και κατόπιν ως «διάσωση»...

Βέβαια, πέρα από τις όποιες πιθανές άνομες σχέσεις σε επιμέρους πεδία και συναναστροφές, το πολιτικό σύστημα της χώρας με όλες τις εκφάνσεις και τις μεταμορφώσεις του κατά την τελευταία δεκαπενταετία έχει κάθε λόγο να μην θέλει την ουσιαστική διερεύνηση διότι ακριβώς συνέπραξε σε αυτή την καταστροφή της ελληνικής κοινωνίας και οικονομίας που την παρουσίαζε ως μονόδρομο.

Ωστόσο, ό,τι και αν επιχειρηθεί για να διατηρηθεί η σιωπή, η “ανάσυρση” της αλήθειας από τα έγκατα της πρόσφατης ιστορίας παραμένει εκ των ων ουκ άνευ προϋπόθεση θεσμικής κάθαρσης και συλλογικής αυτογνωσίας. Κι αυτό αποτελεί νομοτέλεια...

Ο ΚΟΡΙΟΣ