«Ήρθε κι ο Αυγενάκης…»

Kindinews.gr «Ήρθε κι ο Αυγενάκης…» Οι κακές γλώσσες λένε ότι το κάνει σύστημα και τα μεσημέρια παίρνει σβάρνα τις αναγγελίες των κηδειών σ...

Kindinews.gr
«Ήρθε κι ο Αυγενάκης…»
Οι κακές γλώσσες λένε ότι το κάνει σύστημα και τα μεσημέρια παίρνει σβάρνα τις αναγγελίες των κηδειών στην «ΠΑΤΡΙΣ» και εμφανίζεται να σφίγγει χέρια και να συλλυπείται πέρα πόδε…
Του Μάριου Διονέλλη
Αποχαιρετίσαμε χθες την κυρία Καίτη. Γενναία σύζυγο, μητέρα, αδελφή και γιαγιά, που πάλεψε σκληρά στη ζωή της. Που ειδικά τα τελευταία χρόνια, πάλεψε σκληρά και για να κρατηθεί στη ζωή. Ήταν από τους πρώτους ανθρώπους στην Κρήτη που μου μαγείρεψαν και μου έστρωσαν να κοιμηθώ, όπως έκανε και για όλους τους φίλους των παιδιών της. Για εκείνη όμως, έγραψαν και μίλησαν καλύτερα οι πιο δικοί της άνθρωποι.
Εγώ θέλω άλλο να σας πω… Για την ενόχληση (και το λέω κομψά) που αισθάνθηκαν από την επίσκεψη του «επισήμου» την ώρα του πόνου τους. Να ξέρετε, μου ζήτησαν οι ίδιοι να τα γράψω…
Ο βουλευτής και πρώην υπουργός Λευτέρης Αυγενάκης έκανε την εμφάνισή του στο νέο κοιμητήριο, κατευθείαν από την άλλη κηδεία που γινόταν στον Άγιο Τίτο. Χαιρετηθήκαμε κιόλας. Πέρασε μπροστά, συλλυπήθηκε την οικογένεια και στάθηκε για λίγο εκεί, δίπλα στον άντρα και τα παιδιά της εκλιπούσας και μπροστά από τους ψάλτες, που όλοι μαζί τον κοίταζαν, θαρρώ, κάπως απορημένοι την ώρα της τελετής.
Φυσικά το πράγμα δεν έμεινε ασχολίαστο. Και από τον περίβολο και τον πρόναο, το σούσουρο, σιγά σιγά έφτασε σχεδόν μέχρι το ιερό: «Ηρθε κι ο Αυγενάκης!». Γκραν σουξέ και φοβερό timing, λίγο πριν τον τελευταίο ασπασμό…
Εγώ τώρα τι να σας πω… Αρχικά λέω ε, όλο και κάποια συντεκνιά ή κουμπαριά ή μια μακρινή συγγένεια θα είχαν. Φίλοι έστω με κάποιον από την οικογένεια. Δεν ρώτησα βέβαια εκείνη την ώρα, όπως δεν ρώτησε και κανείς εξάλλου.
Και όπως ήρθε σαν αστραπή, έτσι κι έφυγε ο επίσημος, πριν το “δι’ ευχών”. Δεν ξέρω αν πρόλαβε και τα ωραία λυχναράκια που δίνανε στην έξοδο.
Μόνο που μετά, στον καφέ, τους είδα όλους να απορούν. Γιατί αφού ρωτήθηκαν αναμετάξυ τους, θείες, θείοι και ξαδέρφια, βγήκε το συμπέρασμα πως μήτε με κανέναν από την οικογένεια γνωριζόταν, μήτε συγγενής ή φίλος υπήρξε κι ούτε βέβαια κανένας τον εζήτησε να είναι κοντά τους στη δύσκολη ώρα τους.
Και μη σας τα πολυλογώ, αντί να θυμόμαστε τη νοικοκυροσύνη και τα γεμιστά της κυρίας Καίτης, πιάσαμε να κουβεντιάζουμε τον φάντη μπαστούνι. Αυτός ήταν προφανώς ο στόχος.
Οι κακές γλώσσες λένε ότι το κάνει σύστημα και τα μεσημέρια παίρνει σβάρνα τις αναγγελίες των κηδειών στην «ΠΑΤΡΙΣ» και εμφανίζεται να σφίγγει χέρια και να συλλυπείται πέρα πόδε.
Γιατί όπως και να το κάνουμε, από αυτό το «Ηρθε κι ο Αυγενάκης» όλο και κάποια συμπάθεια θα αποκομίσει, όλο και κάποιος από τους συγγενείς θα νιώσει μια υποχρέωση που τους τίμησε ο βουλευτής.
Και έτσι, όλο και κάτι μπορεί να σκεπαστεί από την υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ και του Χιλετζάκη ή από τα γίβεντα με τη Γεωργική Σχολή. Και όλο και κάποια ψήφος θα πέσει στο σακούλι όταν έρθει η ώρα.
Εγώ πάντως δεν το πιστεύω αυτό για τον Λευτέρη. Αυτά είναι κόλπα παλιομοδότικα και παρωχημένα από την εποχή του Γκρούεζα, του Γκόρτζου, του Μαντά και του Μαυρογιαλούρου. Δεν ταιριάζουν σε μοντέρνο πολιτικό.
Αν όμως είναι έτσι, Λευτέρη, κοψ’ το αυτό με τις κηδείες.
Με το μπαρδόν για τον ενικό αλλά στο μεταφέρω από την οικογένεια, που δεν το πήρε και πολύ καλά (πάλι κομψά το λέω).
Και να λες ευτυχώς που ήταν ήσυχη στη γαλήνη της η κυρία Καίτη, γιατί απ’ όσο τη γνώρισα, εκτός από καλή μαγείρισσα ήτανε και γυναίκα που τα ‘λεγε έξω απ’ τα δόντια…
Αναδημοσίευση: https://www.cretanews.eu/kriti/hrthe-ki-o-augenakis/