Όταν η πραγματικότητα είναι πιο σκληρή από τη μυθοπλασία...

Μάρτυρας Ahmad Termos, 62 ετών ...

Μάρτυρας Ahmad Termos, 62 ετών...

Ο Ahmad Termos με τη φωτογραφία του γιου του που μαρτύρησε πριν δύο χρόνια...-

Γράφει ο δημοσιογράφος Radwan Mortada:
«Όταν η πραγματικότητα είναι πιο σκληρή από τη μυθοπλασία.
Χθες, στο Tallouseh [πόλη στα βουνά του Νοτίου Λιβάνου], ο μάρτυρας Ahmad Termos, 62 ετών, έκανε μια οικογενειακή επίσκεψη. Καθόταν με τη σύζυγό του στο σπίτι του αδελφού του. Ακούστηκε ο ήχος ενός drone από πάνω του, μετά ενός άλλου. Μόλις είχε κάνει ένα βήμα μέσα για να καθίσει όταν χτύπησε το τηλέφωνό του. Ο Άχμαντ απάντησε.
Η φωνή στη γραμμή ήταν ψυχρή και καθαρή:
"Είσαι ο Άχμαντ Τέρμος;"
"Ναι", απάντησε.
"Εδώ ο ισραηλινός στρατός, Άχμαντ. Διάλεξε, είτε θα πεθάνεις με τους γύρω σου... είτε μόνος σου."
Χωρίς δισταγμό, απάντησε: "Μόνος."
Έκλεισε το τηλέφωνο του. Η έκφρασή του άλλαξε.
Ο κουνιάδος του, ο Σαλίμ, τον κοίταξε και τον ρώτησε: "Τι συνέβη, Άχμαντ;"
Ήρεμα και αποφασιστικά, είπε: "Οι Ισραηλινοί. Σηκωθείτε και φύγετε. Λένε ότι ή θα πεθάνεις μαζί τους... ή θα πεθάνεις μόνος σου."
Δεν παρακάλεσε. Δεν ούρλιαξε. Τους ζήτησε να φύγουν, να επιβιώσουν, να τον αφήσουν να αντιμετωπίσει τη μοίρα του μόνος του.
Αρχικά αρνήθηκαν, επιμένοντας ότι δεν θα τον άφηναν, ότι θα πέθαιναν μαζί του. Τους καθησύχασε και μετά τους έπεισε να φύγουν.
Για μια στιγμή είχε ξεχάσει ότι δεν ήταν στο σπίτι του κι αμέσως το συνειδητοποίησε. Δεν ήθελε ο θάνατος να έρθει σ' ένα σπίτι που δεν ήταν το δικό του. Επέλεξε να συναντήσει τον θάνατο χωρίς αυτούς. Τους ζήτησε να μείνουν και ξεκίνησε να φύγει. Τους αποχαιρέτησε. Μπήκε στο αυτοκίνητό του, έβαλε μπροστά τη μηχανή, έφυγε από το σπίτι του αδελφού του και μετά πάρκαρε.
Πέρασαν λίγα δευτερόλεπτα. Το drone εκτόξευσε δύο πυραύλους.
Το αυτοκίνητο κάηκε. Το σώμα του Ahmad έγινε κομμάτια. Κάηκε... αλλά η ιστορία του παραμένει. Είναι ένας από τους ήρωες της εποχής μας.
Δύο χρόνια νωρίτερα, ο Άχμαντ είχε θάψει με τα χέρια του τον γιο του Χασάν που μαρτύρησε στους ισραηλινούς βομβαρδισμούς. Πριν από περίπου ένα χρόνο είδε τον νεκρό γιο του σ' ένα όνειρο, όπου του έλεγε ότι θα συναντιόντουσαν τον Φλεβάρη.
Το είπε στη νύφη του κι αυτή αστειεύτηκε... "Άρα ο πόλεμος θα συνεχιστεί για έναν ακόμη χρόνο; Ίσως και για πέντε χρόνια". Της απάντησε ότι ο γιος του στο όνειρο είχε προσδιορίσει τον Φλεβάρη που 'ρχεται.
Μάλιστα τον είχαν βιντεοσκοπήσει να επαναλαμβάνει ότι θα πέθαινε μάρτυρας τον Φλεβάρη. Σήμερα, στην πόλη του, κυκλοφορεί αυτό το βίντεο, μαζί με την ηχογράφηση του τηλεφώνου στο WhatsApp.
Κανείς δεν ξέρει τι νιώθει κάποιος όταν λαμβάνει ένα τηλεφώνημα που ανακοινώνει τη στιγμή του θανάτου του. Κανείς δεν ξέρει πώς ζυγίζεται η ζωή σε δευτερόλεπτα και μετά περιορίζεται σε μια επιλογή: να πεθάνεις μόνος... ή να πεθάνεις με αυτούς που αγαπάς. Ποια καρδιά μπορεί να αντέξει ένα τηλεφώνημα που σου επιτρέπει να επιλέξεις τον τρόπο του θανάτου σου και τον πόνο του χωρισμού;
Τι δύναμη, τι θάρρος, τι αλτρουισμό πρέπει να έχει κανείς απλώς για να παραμείνει όρθιος σε μια στιγμή σαν κι αυτή;
Πριν από τον Αχμάντ, ένας άλλος νεαρός οδηγούσε με τη γυναίκα του στο πλευρό του. Έλαβε το ίδιο τηλεφώνημα. Σταμάτησε το αυτοκίνητο. Βοήθησε τη γυναίκα του να βγει. Την έσπρωξε μακριά. Μετά συνέχισε μόνος του, προς τον πύραυλο.
Αυτές είναι σκηνές που επαναλαμβάνονται καθημερινά στο νότο [του Λιβάνου]. Ένα τηλεφώνημα που χωρίζει τη ζωή από τον θάνατο. Νέοι Άνδρες περπατούν προς τον θάνατό τους με σταθερά βήματα.
Δεν μπορώ παρά να ρωτήσω: Πού είναι η κυβέρνησή μας Σε όλα αυτά; Πού είναι το κράτος που ισχυρίζεται ότι η διπλωματία θα προστατεύσει τους νέους μας; Τι κάνει για να το σταματήσει αυτό;
Κάθε έγκλημα που διαπράττεται εναντίον αυτών των νέων, μέρα με τη μέρα, ενισχύει μια αλήθεια: τη νομιμότητα της Αντίστασης ως τη μόνη επιλογή, αφού όλες οι άλλες οδοί έχουν κλείσει.
Πόσο σκληρή είναι αυτή η εποχή... και πόσο σαφείς οι θέσεις της.
Δίστασα πριν γράψω. Αναρωτήθηκα αν οι λέξεις θα μπορούσαν να έχουν σημασία μπροστά σε μια τέτοια φρίκη. Αναρωτήθηκα: είναι αυτή μια παράδοση ή μια βαθύτερη βουτιά στον πόνο που δεν μπορούμε να αποτρέψουμε; Τότε συνειδητοποίησα ότι οι φωνές μας, τα λόγια μας, μπορούν να είναι μια μορφή σταθερότητας μπροστά στη φονική μηχανή του Ισραήλ.
Πόσο ευγενείς είναι αυτοί οι Μάρτυρες.
Πραγματικά, η αξιοπρέπεια ξεκινά με τα σπασμένα λείψανα των νεκρών μας.»
Για τη μεταφορά και μετάφραση: Νίκος Κλειτσίκας

«Δεν θα μπορέσουν να ψεύδονται αιωνίως.

Θα πρέπει αργά ή γρήγορα να λογοδοτήσουν στη λογική με λογική,

στις ιδέες με ιδέες, στο συναίσθημα με συναίσθημα.

Και τότε θα σιωπήσουν: το κάστρο των εκβιασμών τους.

της βίας και των ψεμάτων θα καταρρεύσει»
Πιερ Πάολο Παζολίνι

Επειδή η φίμωση κι η λογοκρισία από το 4ο Ράιχ είναι σκληρή κι αμείλικτη, ειδικότερα σήμερα με την εθνοκάθαρση στην Παλαιστίνη και θα εντείνεται καθημερινά... όσοι κι όσες θέλουν, μπορούν ν' ακολουθούν... Για να μην "χαθούμε" θα βρισκόμαστε στο Telegram ➦ ΕΔΩ