Ήταν κομμουνιστές που βάδιζαν τραγουδώντας τον Εθνικό Ύμνο!

Της Ιωάννας Υψηλάντη Η Ιστορία απέκτησε πρόσωπα και συγκλονίζει...

Της Ιωάννας Υψηλάντη
Η Ιστορία απέκτησε πρόσωπα και συγκλονίζει...

Είναι από εκείνες τις στιγμές που η εικόνα ξεπερνά τον μύθο του άγνωστου ήρωα και που οι αριθμοί μετουσιώνονται σε κάτι  χειροπιαστό, κατανοητό, και  "δικό μας γνώριμο".
Ήταν οι "200" και έγιναν ο Νίκος, ο Γιώργος, ο Ναπολέων, ο Ηλίας, ο Δημήτρης.
Ήταν κομμουνιστές που βάδιζαν τραγουδώντας τον Εθνικό Ύμνο, καλωσορίζοντας έτσι, έναν τίμιο θάνατο, που ζήτησε αυτή η αχόρταγη σε νεκρούς πατρίδα. Και τον πρόσφεραν. Γιατί τι αξίζει μια υπόδουλη πατρίδα; Μια ντροπιασμένη χώρα; Μια χώρα δούλων;
Ηταν αυτοί που οι απάτριδες τους είπαν "απάτριδες". "Πράκτορες". "Κομμουνιστοσυμμορίτες". "Κατσαπλιάδες".
Και επέστρεψαν, με τα πρόσωπα τους, για να γράψουν την Ιστορία σωστά. Για να δείξουν στους παραπλανημένους, το ψέμα των δωσίλογων, που έγιναν εξουσία και συνέχισαν τις εκτελέσεις πολλών ακόμα πατριωτών, που θυσιάστηκαν για να ξεφτιλίσουν τον Χίτλερ.
Είναι χρέος και τιμή, για κάθε κράτος να δοξάζει τους ήρωες του με μνημεία, με μουσεία Ιστορίας με ονοματοδοσίες σε οδούς και σε πλατείες, με σχολικά βιβλία και εκπαιδευτικές επισκέψεις, σε ιερούς τόπους. Και επιβάλλεται να το κάνει!
Όχι με μηνύματα φασιστών, τύπου "Σας πονάει ε; Που κερδίσαμε στο Γράμμο και στο Βίτσι;..τί να γίνει; Τά´χει αυτά η ζωή!"
Γιατί "Σε τούτα εδώ τα μάρμαρα κακιά σκουριά δεν πιάνει"!