H ΔΙΑΣΚΕΨΗ της Γιάλτας και τα "χαρτάκια του Τσώρτσιλ" για το "μοίρασμα του κόσμου"...

Praxis Review "Η Διάσκεψη της Γιάλτας και ο μύθος για το "μοίρασμα του κόσμου" και τα "χαρτάκια του Τσώρτσιλ": Σαν ...

Praxis Review

"Η Διάσκεψη της Γιάλτας και ο μύθος για το "μοίρασμα του κόσμου" και τα "χαρτάκια του Τσώρτσιλ": Σαν σήμερα, 4 Φεβρουαρίου 1945, αρχίζει η Διάσκεψη της Γιάλτας, με την συμμετοχή των ηγετών της ΕΣΣΔ, της Μ. Βρετανίας και των ΗΠΑ.
Μια πρώτη Διάσκεψη είχε γίνει στην Τεχεράνη το της Γερμανίας. Επίσης, υπήρξε συμφωνία για την εξέταση του ζητήματος των αρχιεγκληματιών πολέμου και μέτρα για διευκόλυνση του επαναπατρισμού των απελευθερωμένων αιχμαλώτων πολέμου που ανήκαν στα συμμαχικά στρατεύματα.
Οι αντιπροσωπείες υπέγραψαν διακήρυξη για την απελευθερωμένη Ευρώπη. Μέσα στα πλαίσια αυτής της διακήρυξης ήταν και οι αποφάσεις σε σχέση με την Πολωνία και τη Γιουγκοσλαβία.Τέλος, η Διάσκεψη έθεσε τις βάσεις για τη δημιουργία ενός νέου οργανισμού, που θα αντικαθιστούσε τη διαλυμένη από τον πόλεμο Κοινωνία των Εθνών.
Η Διάσκεψη συζητήθηκε περισσότερο μετά τον πόλεμο, με την δημιουργία και αναπαραγωγή του αντικομμουνιστικού μύθου ότι στην Γιάλτα δήθεν "μοιράστηκε ο κόσμος".
Ο μύθος αυτός αποτελούσε και αποτελεί μέχρι σήμερα τμήμα της ιδεολογικής επίθεσης των ιμπεριαλιστών ενάντια στους κομμουνιστές. Εξισώνοντας τη Σοβιετική Ενωση με τα ιμπεριαλιστικά κράτη, προσπαθούν να σβήσουν απο την συλλογική μνήμη την πραγματική ιστορία για να συκοφαντήσουν την κομμουνιστική προοπτική, την μόνη συνολική διέξοδο υπερ των εργαζομένων και των λαών απο τον ιμπεριαλισμό, απο το σάπιο καπιταλιστικό σύστημα.
Όμως η πραγματική ιστορία και τα ντοκουμέντα τους διαψεύδουν: Παρά τα φημολογούμενα για τις περιοχές στις οποίες ήδη είχαν απελευθερωθεί από την προέλαση του Κόκκινου Στρατού,οι συζητήσεις που έγιναν στα πλαίσια της Διάσκεψης της Γιάλτας δεν πήγαιναν πιο μακριά από την αναγνώριση προσωρινών κυβερνήσεων ή την ανάγκη διεξαγωγής εκλογών.
Μάλιστα, ακόμα και αυτές οι αποφάσεις για τις απελευθερωμένες χώρες αφορούσαν μόνο την Πολωνία και τη Γιουγκοσλαβία και όχι άλλες χώρες που απελευθέρωσε ο Κόκκινος Στρατός (Τσεχοσλοβακία, Ουγγαρία, Ρουμανία ή Αυστρία).
Όσο για τον διαμελισμό της Γερμανίας (που συχνά αναφέρεται ως "παράδειγμα" για το δήθεν "μοίρασμα του κόσμου"), είχε τεθεί νωρίτερα στη διάσκεψη της Τεχεράνης, απο τον Ρούσβελτ, που παρουσίασε και συγκεκριμένο σχέδιο διαμελισμού. Ο Τσώρτσιλ υποστήριξε την πρόταση. Μ.Βρετανία και ΗΠΑ επανήλθαν στη διάσκεψη του Πότσνταμ (που έγινε μετά την Γιάλτα), προτείνοντας νέο σχέδιο διαμελισμού. Οι Σοβιετικοί (και ο Στάλιν προσωπικά) διαφώνησαν.
Ήταν η ανακήρυξη της Δυτικής Γερμανίας ως ξεχωριστού κράτους και η ένταξή της στο ΝΑΤΟ το 1955 που έθεσαν τέλος στις προσπάθειες (κυρίως των Σοβιετικών) να αποφευχθεί ο διαμελισμός, που, σε κάθε περίπτωση, δεν είχε καμία σχέση με ότι συζητήθηκε στην Γιάλτα.
Το ότι δεν υπήρξε καμία συμφωνία για "μοίρασμα του κόσμου" στην Γιάλτα δεν επιβεβαιώνεται μόνο απο όλα τα ντοκουμέντα αλλά και απο το τι ακολούθησε μετά.
Οι "σύμμαχοι" εξακολουθούσαν να βάζουν διάφορα εμπόδια στην προέλαση του Κόκκινου Στρατού. Τρεις μέρες μετά τη συντριβή της ναζιστικής Γερμανίας και την κατάληψη του Βερολίνου από τον Κόκκινο Στρατό (11 Μάη 1945), ο Τσώρτσιλ έγραψε στον πρόεδρο Τρούμαν: "Ενα σιδερένιο παραπέτασμα κατεβαίνει μπροστά στο μέτωπό τους και δεν ξέρουμε τι γίνεται πίσω από αυτό".
Σχεδόν τρείς μήνες μετά (5-6 Αυγούστου 1945) οι ΗΠΑ έριξαν τις δύο ατομικές βόμβες στη Χιροσίμα και το Ναγκασάκι, με σαφή σκοπό να τρομοκρατήσουν τόσο τη Σοβιετική Ενωση, όσο και τους λαούς που πρωτοστάτησαν στην πάλη ενάντια στο φασισμό. Τα σχέδια για το βομβαρδισμό δεν αναφέρθηκαν καν στη διάσκεψη του Πότσνταμ που τελείωσε 4 μόλις μέρες πριν (2 Αυγούστου 1945).
Η συμφιλίωση ανάμεσα στους νικητές ιμπεριαλιστές και τους ναζί διαφάνηκε ακόμα και μετά από τον πόλεμο, όταν οι πρώτοι στρατολογούσαν τους δεύτερους μπροστά στον κίνδυνο του κομμουνισμού. Επιπλέον, σε μια σειρά χώρες της καπιταλιστικής Ευρώπης πάρθηκαν μέτρα ενάντια στα ΚΚ.
Όταν κλιμακώθηκε η αντικομμουνιστική προπαγάνδα, ξεσηκώθηκε κύμα κριτικής στον ιμπεριαλιστικό κόσμο ενάντια στην Διάσκεψη της Γιάλτας και ακόμα και ενάντια στον Ρούσβελτ, που είχε πεθάνει τρία χρόνια πριν, για "υποχωρητικότητα" κλπ. Μάλιστα κυκλοφόρησε και "ερμηνεία" ότι ήταν άρρωστος δεν καταλάβαινε τι έκανε κλπ.
Αποδεικνύεται λοιπόν ότι όχι μόνο δεν έγινε κάποιο "μοίρασμα του κόσμου" στην Γιάλτα αλλά οι επιτυχίες των Σοβιετικών δημιούργησαν σοβαρά εμπόδια στα σχέδια των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων.
Στην Ελληνική του εκδοχή, το αντικομμουνιστικό παραμύθι για "μοιρασιά του κόσμου" συνδέεται με την προσπάθεια να αποδοθεί στη στάση της Σοβιετικής Ενωσης η δήθεν προδοσία της απέναντι στους Ελληνες κομμουνιστές και η ήττα του λαϊκού κινήματος στον εμφύλιο.
Και εδώ όμως, όλα τα ντοκουμέντα διαψεύδουν αυτούς τους ισχυρισμούς. Ελληνικό ζήτημα δεν συζητήθηκε επισήμως στη Γιάλτα -δεν υπήρχε καν στην ατζέντα- και ούτε ελήφθη κάποια απόφαση που να αφορά τη χώρα μας. Επίσης, όσοι αναπαράγουν αυτήν την προπαγάνδα τις περισσότερες φορές ξεχνούν ότι λίγο πριν την υποτιθέμενη "μοιρασιά" ο Αγγλικός στρατός εισέβαλε στην Ελλάδα (Δεκέμβρης 1944) υλοποιώντας σχέδια του Τσώρτσιλ απο το 1943.
Όσο για την απαράδεκτη συμφωνία της Βάρκιζας, έχει αποδειχτεί ιστορικά πως η ΕΑΜική ηγεσία-που ήδη έιχε υπογράψει ανακωχή μετά τον Δεκέμβρη με με δυσμενέστατους όρους για τον ΕΛΑΣ δεν είχε ιδέα για τα όσα συνέβαιναν στη Γιάλτα και πιθανόν δε γνώριζε τίποτα ούτε η άλλη πλευρά.
Η Διάσκεψη της Γιάλτας λοιπόν δεν είχε καμία σημαντική επίδραση στις εξελίξεις στα Ελληνικά πράγματα, που οφείλονται σε άλλους παράγοντες και όχι σε σενάρια συνωμοσίας και αστυνομικές αντιλήψεις της ιστορίας.
Επειδή δεν υπάρχουν πουθενά ντοκουμέντα για κάποιο "μοίρασμα του κόσμου", η αντικομμουνιστική προπαγάνδα (και στην Ελλάδα) έχει κάνει σημαία τα "χαρτάκια του Τσώρτσιλ", ο οποίος χρόνια μετά τον πόλεμο, "αποκάλυψε" ότι έγραψε σε "μισή κόλα χαρτί" ποσοστά ΕΣΣΔ-ΗΠΑ-Μ.Βρετανίας σε ορισμένες χώρες, το έδωσε στο Στάλιν, που "πήρε το μπλε μολύβι,έβαλε ένα μεγάλο σημάδι πάνω και το ξανάδωσε"!
Καταρχήν, ακόμα και ο Τσώρτσιλ γράφει ότι αυτό το χαρτί δεν έχει σχέση με την Γιάλτα αλλά με μια συνάντηση στην Μόσχα τον Οκτώβρη του 1944. Επίσης, το χαρτί αυτό δεν παρουσιάστηκε ποτέ, ούτε γίνεται αναφορά του στα αρχεία της Αγγλίας ή της Σοβιετικής Ενωσης.
Επίσης,στην συνάντηση της Μόσχας, ο Ρούσβελτ δεν ήταν παρών. Στην Γιάλτα, που έγινε λίγους μήνες, μετά δεν υπήρξε τίποτα για την "μισή κόλα χαρτί".
Πέρα απο όσα ακολουθήσαν, που αναφέρθηκαν πιο πάνω.
Ακόμα όμως και αν υποθέσουμε ότι υπήρξε αυτό το χαρτί δεν έπαιξε κανέναν ρόλο. Τα ποσοστά που αναφέρει ο Τσώρτσιλ για την Ρουμανία: (Ρωσία 90% άλλοι 10%),, την Γιουγκοσλαβία (50-50%), την Ουγγαρία: (50-50%) και την Βουλγαρία: (Ρωσία 75% οι άλλοι 25%) δεν αντιστοιχούν στην πραγματικότητα μετά τον πόλεμο. Όσο για την Ελλάδα ήταν ήδη δεδομένη η απόφαση των Σοβιετικών να μην οδηγηθεί ο Κόκκινος Στρατός σε εκστρατεία στην Ελλάδα και δεν υπήρξε καμία "μοιρασιά".
Αποτελεί κοινό τόπο ακόμα και μεταξύ αστών ιστορικών πως η ιστορία με το "μπλε μολύβι" του Τσώρτσιλ ήταν εφεύρημα για λόγους εντυπωσιασμού και προβολής του ηγετικού του προφίλ.
Είναι χαρακτηριστικό ότι ακόμα και ιστορικοί που δέχονται ότι υπήρξε κάποια συζήτηση για "ποσοστά" (Geoffrey Roberts-Yalta and the Myth of Spheres of Influence) δεν συνδέουν αυτή την συζήτηση με κάποιο "μοίρασμα του κόσμου" αλλά με δευτερεύοντα, τυπικά ζητήματα όπως τον ρόλο των χωρών στις Συμμαχικές Επιτροπές Ελέγχου.
Όμως ακόμα και αυτό το ζήτημα ήταν "φιλολογικού" χαρακτήρα αφού στην πράξη το ζήτημα του καθεστώτος συμμαχικής διοίκησης είχε τεθεί από το προηγούμενο της Ιταλίας-το οποίο πραγματοποιήθηκε τότε χωρίς να ερωτηθεί η ΕΣΣΔ-όπου ο πραγματικός έλεγχος θα βρισκόταν στα συμμαχικά στρατεύματα που απελευθέρωναν τη χώρα, ενώ η Συμμαχική Επιτροπή ελέγχου θα είχε συμβουλευτικό χαρακτήρα.
Το χαρτί λοιπόν αυτό, ακόμα και αν υπήρξε, δεν είχε καμία επίδραση στις εξελίξεις δεν οδήγησε σε καμία αποδοχή του απο τους Σοβιετικούς και δεν είχε καμία σχέση με την Διάσκεψη της Γιάλτας.
Η ιστορία διαψεύδει όλους τους "αναλυτές" συνωμοσιολόγους κ.α και την αντικομμουνιστική προπαγάνδα τους που υποστηρίζει ότι η ιστορία κινείται με..ποσοστά σε χαρτάκια.
Πηγές/Βιβλιογραφία: Ρεμόν Καρτιέ: "Ιστορία του Δευτέρου Παγκοσμίου πολέμου", "Ο Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος-Η αλληλογραφία Στάλιν - Τσόρτσιλ-Ρούσβελτ-Τρούμαν", Ουίνστον Τσόρτσιλ: "Ο Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος",Υπουργείο Αμύνης ΕΣΣΔ "Β` Παγκόσμιος Πόλεμος", "Τεχεράνη-Γιάλτα- Πότσδαμ - Ντοκουμέντα", Geoffrey Roberts-Yalta and the Myth of Spheres of Influence, Διονύσης Αρβανιτάκης ,"Γιάλτα: Μια ακόμα σύγκρουση Σοσιαλισμού-Καπιταλισμού"Ι. Β. Στάλιν - Φ. Ντ. Ρούσβελτ: "Αγαπητέ κύριε Στάλιν, Αλληλογραφία 1941-1945".