28 Φεβρουαρίου 1941: Οι Ναζί πνίγουν στο αίμα την γενική απεργία στην κατεχόμενη Ολλανδία...

Praxis Review "Staakt!" "Staakt!" ("Απεργία!","Απεργία!"): Σαν σήμερα, 28 Φεβρουαρίου 1941, οι ναζί ...

Praxis Review
"Staakt!" "Staakt!" ("Απεργία!","Απεργία!"): Σαν σήμερα, 28 Φεβρουαρίου 1941, οι ναζί πνίγουν στο αίμα την ηρωικη γενική απεργία των συνδικάτων ενάντια στα πογκρόμ κατά των Εβραίων στην κατεχόμενη Ολλανδία.
Ναζιστικά στρατεύματα είχαν καταλάβει το Άμστερνταμ ήδη από τον Μάιο του 1940. Ταυτόχρονα, τέθηκε σε ισχύ το πρόγραμμα μαζικής εξόντωσης των Εβραίων.
Το 10% του Oλλανδικού πληθυσμού ήταν Εβραίοι, ενταγμένοι στην κοινωνική και οικονομική ζωή της χώρας. Για το λόγο αυτό είχαν την υποστήριξη της Oλλανδικής εργατικής τάξης, που βρήκε το θάρρος να εξεγερθεί.
Τα συνδικάτα καταδίκαζαν επίσης τις περικοπές μισθών αλλά και την καταναγκαστική εργασία στη γερμανική βιομηχανία παραγωγής όπλων.
Λίγες μέρες πριν ξεσπάσει η ηρωική απεργία, Ολλανδοί δωσίλογοι και παραστρατιωτικές ομάδες, που είχαν ταχθεί στο πλευρό των ναζί, είχαν αρχίσει να σκορπούν χάος στους δρόμους, συλλαμβάνοντας Εβραίους ή κομμουνιστές.
12 Φεβρουαρίου 1941 οι ναζί, με πρόσχημα τον θάνατο ενός φασίστα που σκοτώθηκε σε καυγά με Εβραίους και μη, απέκοψαν την Eβραϊκή συνοικία από την υπόλοιπη πόλη, εγκαθιστώντας συρματοπλέγματα, χτίζοντας γέφυρες και στήνοντας μπλόκα.
22-23 Φεβρουαρίου,400 Εβραίοι,πολλοί απο αυτούς εργάτες,συνελήφθησαν και στάλθηκαν σε στρατόπεδα συγκέντρωσης, ιδίως στο Μαουτχάουζεν (όπου τελικά πέθαναν όλοι εκτός από δύο επιζήσαντες).
Τότε,τα συνδικάτα αποφάσισαν να αντισταθούν.Το παράνομο ΚΚ Ολλανδίας, εξέδωσε το ιστορικό φυλλάδιο με τίτλο "Staakt! Staakt! Staakt!" καλώντας σε γενική απεργία ώστε "να δείξουμε αλληλεγγύη στο Εβραϊκό τμήμα της κοινωνίας μας".
25 Φεβρουαρίου 1941, λίγους μήνες μετά την έλευση της Βέρμαχτ επί Ολλανδικού εδάφους,συνέβη κάτι πρωτοφανές. Το Άμστερνταμ νέκρωσε. Τα τράμ σταμάτησαν. Πολλοί οδηγοί τραμ, μέλη του Κομμουνιστικού Κόμματος, έδωσαν το σήμα σε δεκάδες χιλιάδες εργαζομένους να εξεγερθούν κατά των ναζί κατακτητών. Οι μοδίστρες επέλεξαν τελικά να απέχουν από τη δουλειά τους. Το ίδιο έπραξαν και καταστήματα, βιοτεχνίες, βιομηχανίες, ναυπηγεία ακόμα και ιδιωτικά γραφεία και δημόσιες υπηρεσίες.
Η απεργία γρήγορα ξεπέρασε τα όρια της πρωτεύουσας και εξαπλώθηκε.Οι ναζί αιφνιδιάστηκαν. Η απεργία των συνδικάτων ενάντια στα πογκρόμ των Εβραίων ήταν μοναδική για τα δεδομένα της κατεχόμενης Ευρώπης.
Στις 26 Φεβρουαρίου οι ναζί στις προχώρησαν σε άγρια καταστολή των απεργών, σκοτώνοντας εννέα και τραυματίζοντας βαριά άλλους 24. Τις επόμενες μέρες οι δημόσιοι υπάλληλοι που συμμετείχαν στην κινητοποίηση απολύθηκαν ή συνελήφθησαν και ο δήμαρχος του Άμστερνταμ εξαναγκάστηκε σε παραίτηση.
Οι διοργανωτές της απεργίας, οι Ολλανδοί κομμουνιστές, κυνηγήθηκαν άγρια απο τους ναζί με συλλήψεις, βασανισμούς και εκτελέσεις. Προς τιμήν των εκτελεσμένων ο συγγραφέας και αντιστασιακός Jan Campert, που έχασε τη ζωή του σε στρατόπεδο συγκέντρωσης το 1943, αφιέρωσε το "Τραγούδι των 18 νεκρών".
Η ηρωική απεργία δεν ήταν μόνο η αρχή της αντίστασης στο ναζισμό στην Ολλανδία. Ήταν η πρώτη αντιναζιστική μαζική εργατική κινητοποίηση στην κατεχόμενη Ευρώπη, με αίτημα-ανάμεσα στα εργατικά αιτήματα-την αλληλεγγύη στους Εβραίους.
Τους επόμενους μήνες και χρόνια επρόκειτο να βρει αρκετούς μιμητές, ανάμεσα τους και στην κατεχόμενη Ελλάδα, όπου η πρώτη μαζική απεργία σημειώθηκε τον Απρίλη του 1942.
Η μνήμη της απεργίας στο Άμστερνταμ το 1941 τιμάται κάθε χρόνο στην πόλη, με τελετή στο άγαλμα του λιμενεργάτη,στην πλατεία Jonas Daniel Meijer της παλιάς Εβραϊκής συνοικίας, απ’ όπου είχε ξεκινήσει ο διωγμός των Eβραίων που προηγήθηκε της απεργίας.
Η ηρωική απεργία των εργατών και κομμουνιστών του Άμστερνταμ είναι απο τις κορυφαίες στιγμές του εργατικού, κομμουνιστικού και αντιφασιστικού κινήματος.