«Το φαινόμενο του χαμαιλέοντα», ένα ερπετό που ευδοκιμεί!

Οδυσσέας Ελύτης, « Ο χαμαιλέοντας » ...

Οδυσσέας Ελύτης, «Ο χαμαιλέοντας»...

Το επάγγελμά μου το εξασκώ
στο Κάιρο και στη Δαμασκό
Χρόνους εννιά και πλέον
σαν ένας χαμαιλέων

Πρωί πρωί χαράματα
κόβω απ’ τον ήλιο γράμματα
Στη γλώσσα που διαβάζουνε
οι αγράμματοι και αγιάζουνε

Κατά τις έντεκα παρά
το στήνω μες στην Αγορά
Πουλάω φως ουράνιο
στίχους απ’ το Κοράνιο

Πουλάω τ’ όχι και το ναι
κι όσα ποτέ δεν είδανε
Στη Λεϊλά στη Λεϊλέ
πουλάω το ροζ και το βιολέ

Στο τζαμί την ώρα που ’ναι
οι πιστοί και προσκυνούνε
Κάνω κι έρχονται από πέρα
τα ουρί μες στον αέρα

Μια στιγμή στο δειλινό
ρίχνω χρώμα γαλανό
‘Υστερα πάνω απ’ τα κάστρα
πάω να καρφώσω τ’ άστρα

Δεν είμαι Μωαμεθανός
ούτε και ανήκω κανενός
Σ’ όσους και να πάω τόπους
ίδιους βρίσκω τους ανθρώπους

Το επάγγελμά μου το εξασκώ
στο Κάιρο και στη Δαμασκό
Χρόνους εννιά και πλέον
σαν ένας χαμαιλέων.

Οι διαδρομές του ημερόβιου ερπετού:

Κατόπιν, όταν «έφαγε πόρτα» από την Καρυστιανού... «βρήκε ο γύφτος τη γενιά του κι αναγάλλιασε η καρδιά του»:

«Η μόνη περίπτωση που ένας χαμαιλέοντας έχει το χρώμα του χαμαιλέοντα
είναι όταν βρίσκεται πάνω σ' έναν άλλο χαμαιλέοντα»
Φρανσουά Καβαννά

Αφροδίτη Μάνου, "Ο Χαμαιλέων" σε στίχους Ελύτη
Απολλωνία Σίβυλλα