Ο δημοσιογραφικός κόσμος αποχαιρετά τον Αντώνη Κούρτη...

Constantinos Bliatkas Αταλάντευτος στις αρχές του με βλέμμα προς το μέλλον Στο δάσκαλό μας, τον Αντώνη Κούρτη με αγάπη , αλλά και με οδύνη ...

Constantinos Bliatkas
Αταλάντευτος στις αρχές του
με βλέμμα προς το μέλλον
Στο δάσκαλό μας, τον Αντώνη Κούρτη με αγάπη , αλλά και με οδύνη και σεβασμό, θα ήθελα να αφιερώσω λίγες σκέψεις με χίλιες δυο εικόνες στο μυαλό.
Η κληρονομιά που αφήνει είναι πολύ βαριά.
Ο δημοσιογραφικός κόσμος τιμά αυτές τις ώρες και αποτιμά το έργο και το όραμα της μεγάλης αυτής προσωπικότητας του βορειοελλαδικού Τύπου, που άφησε επίσης το αποτύπωμά του με μεγάλη προσφορά και στην ΕΣΗΕΜ-Θ και στην πολιτική σκηνή.
Από τη μεριά μου θα ήθελα να θυμηθώ την πρωτοπόρα σκέψη του και τη σοφή και στιβαρή διεύθυνση της εφημερίδας τα τρία πρώτα χρόνια της δεκαετίας του 1980 όταν είχα τη χαρά να μπω στην οικογένεια της «Θεσσαλονίκης».
Έβλεπε μπροστά ο Αντώνης Κούρτης, τον ενέπνεε ο κάθε λόγος που έρχονταν καινούργιος αλλά και έψαχνε το τι κινεί την ιστορία και γιατί αλλάζουν οι καιροί. Πιστός στις αρχές του αλλά και με ανοιχτές τις «κεραίες» στα νέα ρεύματα της σκέψης, των κοινωνικών αναζητήσεων της τέχνης, της παιδείας.
Τον ευχαριστώ για την ευκαιρία που μου έδωσε και για την εμπιστοσύνη του, αλλά και για τους ανοιχτούς ορίζοντες που μου έδειξε. Πιο πολύ όμως για το φωτεινό του παράδειγμα να κοιτάς μπροστά και είσαι αταλάντευτος στις αρχές και τις αξίες σου.
Ιδού και μια «στιγμή»:
Μερικές φορές, βοηθούντος του υπερπολιτικοποιημένου κλίματος της μεταπολίτευσης, σε άρθρα και ρεπορτάζ για διάφορα στραβά και ανάποδα στο ΑΠΘ χρησιμοποιήσαμε οι νέοι συντάκτες ένα έντονα δηκτικό ύφος.
Για ένα από αυτά τα άρθρα θυμάμαι υπήρξαν διαμαρτυρίες τηλεφωνικές προς τον διευθυντή μας.
Ήρθε ο Αντώνης Κούρτης στο «δωματιάκι» και ακολούθησε η σύντομη παρακάτω συζήτησή μας που δεν πρόκειται να ξεχάσω:
-Διασταύρωσες τις ειδήσεις;
-Μάλιστα κύριε Αντώνη
-Έβαλες και τον αντίλογο ;
-Ναι, πήρα δηλώσεις.
-Τα πιστεύεις αυτά που γράφεις;
-Ναι κύριε Αντώνη.
-Ε, τότε προχώρα στο θέμα σου και μη φοβάσαι τίποτα.