Praxis Review "Έπρεπε να πολεμήσουμε τον εξωτερικό εχθρό στα Φώκλαντ και τώρα πρέπει να πολεμήσουμε τον εσωτερικό, τους ηγέτες των συνδ...
Σε αντίθεση με παλαιότερες απεργίες, που πρόβαλλαν συνήθως οικονομικά αιτήματα, αυτή η απεργία έχει κύριο αίτημά την υπεράσπιση του δικαιώματος στην εργασία. Μέχρι 15 Μαρτίου από τα 170 ορυχεία που ανήκουν στη δύναμη της NUM έχουν κλείσει τα 140.
Οι πιο δυναμικές απεργιακές εστίες είναι στο Γιορκσάιρ και το Νοτιγχαμσάιρ. Οι απεργοί ζητούν ανάκληση του προγράμματος διακοπής λειτουργίας των ανθρακωρυχείων. Ζητούν ακόμη κρατική ενίσχυση, εκσυγχρονισμό της εθνικής βιομηχανίας άνθρακα και συνταξιοδότηση στα 55 χρόνια.
Από τις πρώτες μέρες της απεργίας, οι εργάτες έρχονται αντιμέτωποι με ισχυρές αστυνομικές δυνάμεις. Στις 15 Ιουλίου σκοτώνεται ένας απεργός. Στη συνέχεια, αρχίζει κύμα δικαστικών διώξεων κατά των εργατών.
Καθώς οι εβδομάδες περνούν, οι απεργοί αντιμετωπίζουν πρόβλημα επιβίωσης. Τότε, εκδηλώνεται μεγάλο κύμα συμπαράστασης από τους άλλους κλάδους, (λιμενεργάτες, σιδηροδρομικοί, κ.α).
Σύμφωνα με κυβερνητικά έγγραφα που αποκαλύφθηκαν πρόσφατα, η Θάτσερ και το επιτελείο της, σχεδίαζαν να χρησιμοποιήσουν ακόμα και τον στρατό. Αν και στα ΜΜΕ η "Σιδηρά Κυρία" έδειχνε σίγουρη για το τέλος της απεργίας, τα νέα έγγραφα φανερώνουν ότι η κυβέρνηση είχε φοβηθεί πραγματικά. Όταν μάλιστα ανακοίνωσαν έναρξη απεργίας και οι λιμενεργάτες , τότε γεννήθηκαν και φόβοι για έλλειψη τροφίμων στους κατοίκους της χώρας.
Τα έγγραφα αποδεικνύουν ακόμη ότι η Πρωθυπουργός ήταν αυτή που οργάνωσε,σε συνεργασία με της αρχές,την πρωτοφανή αστυνομική βία ενάντια στους εργάτες. Μάλιστα, καλούσε η ίδια τους αστυνομικούς να είναι "πιο έντονοι"στην επαφή τους με απεργούς, γιατί είχε παρατηρήσει ότι δεν "διεκπεραίωναν αποτελεσματικά τα καθήκοντά τους".
Οι αστυνόμοι κυνηγούσαν απεργούς στους δρόμους και τραμπούκιζαν τις οικογένειες τους, ξυλοφόρτωναν με ρόπαλα τους διαδηλωτές που αντιστέκονταν ή βοηθούσαν τους απεργούς, οι δικαστές φόρτωναν τεράστια πρόστιμα στους απλούς εργαζόμενους, στους συνδικαλιστές, στα ταμεία των συνδικάτων ενώ έστειλαν πολλούς μαχητικούς εργάτες στη φυλακή.
Πολλά ΜΜΕ πετούσαν τόνους λάσπης και κρατικής προπαγάνδας στους απεργούς ανθρακωρύχους, οι μυστικές υπηρεσίες παρακολουθούσαν την καθημερινότητα και υπέκλεπταν συνομιλίες απεργών και αλληλέγγυων.
Κατά την διάρκεια της απεργίας, εννιά εργάτες σκοτώθηκαν, εκατοντάδες τραυματίστηκαν, 11.291 συνελήφθησαν και 8.392 παραπέμφθηκαν στα δικαστήρια με διάφορες κατηγορίες.
H ηρωική απεργία άντεξε 12 μήνες και έληξε το 1985, χωρίς να ικανοποιηθούν τα αιτήματα. Έτσι, άνοιξε ο ασκός του Αιόλου για ξεπούλημα πολλών δημοσίων επιχειρήσεων και οργανισμών, δραστική περικοπή των δημοσίων δαπανών, δραματική συρρίκνωση κρατικών υπηρεσιών κλπ (που ήταν το σχέδιο της Θάτσερ απο την αρχή).
Ολόκληρες πόλεις μετατράπηκαν σε "βιομηχανικά ερείπια" και η ανεργία σε ορισμένες περιοχές έφτασε μέχρι 60-70%. Σε ολόκληρες περιοχές όπου έκλεισαν τα ανθρακωρυχεία, εργαζόμενοι και οι οικογένειες τους βυθίστηκαν στην φτώχεια(εκεί έφτασε να είναι απο τις υψηλότερες στην Ευρώπη), αλκοολισμός και κατάθλιψη εκτινάχθηκαν, αυξήθηκαν εκθετικά τόσο το εμπόριο ναρκωτικών όσο και το έγκλημα.
Δεν υπάρχουν σχόλια
ΠΡΟΣΟΧΗ! Την ευθύνη για το περιεχόμενο των σχολίων φέρει αποκλειστικά ο συγγραφέας τους και όχι το site. Η ανάρτηση των σχολίων μπορεί να έχει μια μικρή χρονική καθυστέρηση