« Με τη δύναμη του χρήματος, οι σιωνιστές έχουν αποκτήσει ηγεσία επί των Εβραίων κι έχουν...
«Με τη δύναμη του χρήματος, οι σιωνιστές έχουν αποκτήσει ηγεσία επί των Εβραίων κι έχουν... επιβάλει την απάτη της "εκλεκτής φυλής" του θεού τους.
Μέσω πολιτικών και μέσων ενημέρωσης, ομήρων της εξουσίας τους, πολεμούν όσους δεν εγκρίνουν τα σιωνιστικά εγκλήματα, κατηγορώντας τους για ρατσισμό (αντισημιτισμό).
Ο παραλογισμός είναι ότι:
1) ΟΙ ΣΙΩΝΙΣΤΕΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΣΗΜΙΤΕΣ, ενώ οι λαοί της Μέσης Ανατολής που σφαγίασαν είναι Σημίτες.
2) ΟΙ ΕΒΡΑΙΟΙ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΦΥΛΗ, σε τέτοιο βαθμό που οι σιωνιστές είναι Τουρκοχαζάροι, οι οποίοι ασπάστηκαν την εβραϊκή θρησκεία γύρω στον ένατο αιώνα, ενώ οι Αφρικανοί Εβραίοι, οι "Φαλάσιοι" (Falascia... γνωστοί και ως Beta Israel "Οίκος του Ισραήλ"), δεν είναι ούτε σημίτες ούτε Κεντροευρωπαίοι.
Μοιράζομαι ένα άρθρο της Λιλιάνα Σπάσοβιτς, σε μετάφραση από τα Σερβικά από την Όλγα Χάντγιαλ:
Όπως μερικοί φίλοι μου αρέσκονται να επισημαίνουν, οι Εβραίοι πράγματι υπέστησαν έξοδο από την Ιουδαία από τους Ρωμαίους, αλλά δεν διασκορπίστηκαν μόνον σ' όλη την Ευρώπη. Αυτός είναι ένας μύθος που εξυπηρετεί τα ευρωπαϊκά προνόμια.
Ένα σημαντικό μέρος, ίσως το μεγαλύτερο, παρέμεινε στη Μέση Ανατολή, στη Μεσοποταμία, την Περσία, την Υεμένη, τη Συρία, την Αίγυπτο, την Τυνησία και το Μαρόκο, όπου εξακολουθούν να ζουν σήμερα, αν και σε μικρούς αριθμούς.
Αυτές οι κοινότητες δεν ήταν "πρόσφυγες".
Συνέβαλαν στην οικοδόμηση της Βαγδάτης για 2.600 χρόνια, από τη βαβυλωνιακή αιχμαλωσία, μέσω του Χαλιφάτου των Αββασιδών, μέχρι τον 20ο αιώνα. Πριν από το 1948, μεταξύ 135.000 και 150.000 Εβραίοι ζούσαν στο Ιράκ, συμπεριλαμβανομένων εμπόρων, τραπεζιτών, γιατρών και μεταφραστών. Εκατομμύρια ζούσαν στο Μαρόκο, την Αίγυπτο, τη Συρία και την Τυνησία. Ήταν Ζιμμή (dhimmi, "προστατευόμενο πρόσωπο": πλήρωναν το τζίζια (jizya, κατά κεφαλήν φόρος στους μη μουσουλμάνους) όπως κι οι Χριστιανοί, αλλά εξαιρούνταν από άλλους φόρους που πλήρωναν οι μουσουλμάνοι: ζακάτ (zakat, υποχρεωτική ελεημοσύνη).
Απολάμβαναν αυτονομία εντός των κοινοτήτων τους και αποτελούσαν αναπόσπαστο μέρος του θρησκευτικού και κοινωνικού μωσαϊκού της Μέσης Ανατολής. Στη Βαγδάτη, είχαν μια "Μεγάλη Συναγωγή" και εκπαιδευτικά ιδρύματα παλαιότερα από πολλά ευρωπαϊκά πανεπιστήμια. Εκτός από τη θρησκεία, ήταν ίσοι, αδιάκριτοι από την υπόλοιπη κοινωνία: μιλούσαν αραβικά, μια εβραιοαραβική διάλεκτο, φορούσαν τα ίδια ρούχα και έτρωγαν το ίδιο φαγητό.
Η κατασκευή του Ισραήλ (1948) άλλαξε τα πάντα, όχι μόνο για τους Παλαιστίνιους, αλλά και για αυτούς τους Εβραίους Μιζράχι (mizrahi, "ανατολικός" ή "από την Ανατολή"). Η τεχνητή κατασκευή ενός εβραϊκού κράτους στην Παλαιστίνη δημιούργησε ανύπαρκτες προηγουμένως κοινωνικές και εθνοτικές εντάσεις. Οι Εβραίοι άρχισαν να αντιμετωπίζονται με πρωτοφανή καχυποψία.
Θεωρούνταν "πιθανοί προδότες" και "σιωνιστές πράκτορες", παρόλο που οι περισσότεροι ήταν αντισιωνιστές ή αδιάφοροι. Αλλά πάνω απ' όλα, το Ισραήλ δημιούργησε υλικά κίνητρα για να τους επανεγκαταστήσει όλους στο Ισραήλ. Χρειαζόταν ανθρώπους για να γεμίσει το κενό που άφησε η εθνοκάθαρση των Παλαιστινίων.
Ωστόσο, η συντριπτική πλειοψηφία των Εβραίων αντιτάχθηκε σ' αυτή τη μεταφορά επειδή διέθεταν καθιερωμένες κοινότητες, σπίτια, θέσεις εργασίας και κοινωνικές δομές.
Και τότε ξεκίνησαν οι επιχειρήσεις:
Στο Ιράκ (1950-1951), μια σειρά βομβιστικών επιθέσεων εναντίον εβραϊκών στόχων: συναγωγών, καφετεριών, βιβλιοθηκών στη Βαγδάτη. Επισήμως, οι δράστες ήταν "Άραβες εξτρεμιστές". Η ιστορία αποκάλυψε την αλήθεια: ήταν η Επιχείρηση Αλί Μπαμπά: σιωνιστές πράκτορες, σταλμένοι από το Ισραήλ, έριξαν βόμβες στον ίδιο τους τον πληθυσμό για να δημιουργήσουν κλίμα φόβου. Ο Γιουσούφ Μπασρί, ένας Εβραίος δικηγόρος και σιωνιστής, πραγματοποίησε τρεις επιθέσεις. Το αφεντικό του ήταν ο Μαξ Μπινέ, ένας ισραηλινός αξιωματικός των μυστικών υπηρεσιών, ο ίδιος άνθρωπος που αργότερα θα συμμετείχε στην Υπόθεση Λαβόν στην Αίγυπτο. Στόχος ήταν η διάδοση του τρόμου και η ενθάρρυνση της μετανάστευσης. Με τη βοήθεια ιρακινών νόμων που αφαίρεσαν από τους Εβραίους την υπηκοότητά τους και πάγωσαν τα περιουσιακά τους στοιχεία, 120.000 έως 130.000 άνθρωποι (95% της κοινότητας) απελάθηκαν στο Ισραήλ στο πλαίσιο της Επιχείρησης Έζρα και Νεεμία.
Στην Αίγυπτο (1954) η Υπόθεση Λαβόν.
Η ισραηλινή στρατιωτική υπηρεσία πληροφοριών (Aman) στρατολόγησε Αιγύπτιους Εβραίους για να τοποθετήσουν βόμβες εναντίον αμερικανικών και βρετανικών στόχων στο Κάιρο και την Αλεξάνδρεια. Στόχος: να ενοχοποιήσουν τη Μουσουλμανική Αδελφότητα και να υπονομεύσουν την εμπιστοσύνη της Δύσης στο καθεστώς του Νάσερ. Ήταν μια επιχείρηση ψευδούς σημαίας κατά της Δύσης, αλλά είχε και δευτερεύον αποτέλεσμα: δημιούργησε ένα κλίμα στο οποίο οι Εβραίοι δεν ένιωθαν πλέον ασφαλείς. Η σύλληψη των πρακτόρων αποκάλυψε την επιχείρηση.
Στο Μαρόκο (1961-1964), η Επιχείρηση Γιαχίν (Operation Yachin).
Δεν χρησιμοποιήθηκαν βόμβες, αλλά χρήματα. Ο Μπεν Γκουριόν και ο βασιλιάς Χασάν Β' έκαναν μια μυστική συμφωνία: το Ισραήλ θα πλήρωνε 500.000 δολάρια εκ των προτέρων, συν 100 δολάρια ο καθένας για τους πρώτους 50.000 Εβραίους και στη συνέχεια 250 δολάρια. Η Μοσάντ είχε ήδη λαθραία εισάγει μεταξύ 30.000 και 50.000 ανθρώπων πριν από τότε, δωροδοκώντας την αστυνομία στα συνοριακά περάσματα. Υπήρξε επίσης η Επιχείρηση Μουράλ (Operation Mural) το 1961, κατά την οποία η Μοσάντ έστειλε λαθραία 530 εβραιόπουλα από το Μαρόκο στην Ελβετία με το πρόσχημα μιας "θερινής κατασκήνωσης" και στη συνέχεια τα μετέφερε στο Ισραήλ. Η επιχείρηση αποκαλύφθηκε μόλις το 1984.
Στην Υεμένη, το "Διάταγμα περί Ορφανών" (Orphans' Decree) ήταν ένα αποτελεσματικό εργαλείο για τους Εβραίους. Από το 1922 έως το 1954, το κράτος απομάκρυνε Εβραιόπουλα από τις οικογένειές τους και τα προσηλυτίζει βίαια. Κατά ειρωνικό τρόπο, το ίδιο συνέβη και σ' αυτά στο Ισραήλ: Τα παιδιά της Υεμένης στο Ισραήλ χωρίστηκαν από τις μητέρες τους με το πρόσχημα των "ιατρικών επισκέψεων" και τα παρέδωσαν, εμπιστεύτηκαν σε οικογένειες εβραίων Ασκενάζι, χωρίς οι μητέρες να λάβουν λεπτομερείς εξηγήσεις για την τύχη των παιδιών τους. Το πρόσχημα ήταν να απομακρυνθούν τα παιδιά από μια πρωτόγονη και καταστροφική κουλτούρα και φτώχεια, σε μια αναπτυγμένη νέα χώρα.
Και τι συνέβη μ' αυτούς τους ανθρώπους;
Έφτασαν στο Ισραήλ, όπου ο πολιτισμός τους -η αραβική γλώσσα, τα έθιμα, η κουζίνα και η μουσική των εβραίων Μιζράχι- καταπνίγηκαν και αντικαταστάθηκαν από την ευρωπαϊκή αντίληψη του Ιουδαϊσμού. Η ελίτ των Ασκενάζι τους θεωρούσε "πρωτόγονους", "μουλάδες" (μπάσταρδους) και "αμόρφωτους". Εγκαταστάθηκαν στα περιφερειακά γκέτο των αναπτυσσόμενων πόλεων (Ντιμόνα, Σντερότ, Κιριάτ Σμόνα, Οφακίμ), όπου έγιναν φθηνά εργατικά χέρια και βορά για τα κανόνια του στρατού.
Φανταστείτε την ειρωνεία: ένας άνθρωπος που ήταν τραπεζίτης στη Βαγδάτη, επιχειρηματίας στην Καζαμπλάνκα ή γιατρός στο Κάιρο, τώρα εργάζεται σε εργοστάσιο στο Σντερότ ή ως οδοκαθαριστής στο Τελ Αβίβ. Πολίτης πρώτης κατηγορίας στη Βαγδάτη, αλλά έχει γίνει πολίτης δεύτερης κατηγορίας στο Ισραήλ, αλλά αυτή τη φορά χωρίς διέξοδο.
Και ιδού η μεγαλύτερη τραγωδία: δεν έχουν πουθενά αλλού να πάνε. Σε αντίθεση με τους Ασκενάζι Εβραίους που έχουν εφεδρικά διαβατήρια από Πολωνία, Γερμανία, Λιθουανία, Ηνωμένες Πολιτείες, δεν έχουν "δεύτερη επιλογή". Το Μαρόκο, το Ιράκ και η Αίγυπτος απελευθερώθηκαν από αυτούς και δεν μπορούν πλέον να επιστρέψουν. Και στο Ισραήλ, είναι για πάντα παγιδευμένοι ως τάξη που υπηρετεί την ελίτ της Χερτσλιγιά ( την παραθαλάσσια, εύπορη πόλη βόρεια του Τελ Αβίβ, κέντρο υψηλής τεχνολογίας που πήρε το όνομά της από τον Θεόδωρο Χερτσλ, τον ιδρυτή του σύγχρονου σιωνισμού), στερημένοι από τον πολιτισμό τους, τις παραδόσεις τους χωρίς καμία προοπτική επιστροφής στις πατρίδες τους, χωρίς τίποτα άλλο παρά τη "γη της επαγγελίας" (για τον "εκλεκτό λαό του θεού τους), που τους αγόρασε για τα ίδια τους τα κεφάλια, μέσω βομβαρδισμών και διαφθοράς, για να τους μετατρέψει σε κρέας για κανόνια με σύμπλεγμα οριστικής κατωτερότητας»
Fernando Rossi, Ιταλός Γερουσιαστής
Μετάφραση & μεταφορά: Νίκος Κλειτσίκας
Με τον φίλο και σύντροφο Νάντο (Fernando Rossi), βρεθήκαμε μαζί σε κοινούς αγώνες, στη Δαμασκό του Άσαντ, στη Βηρυτό της Χαζμπολάχ, τη Ράφα και τη Γάζα κ.α....
Με τίμησε με πρόλογο σε βιβλίο μου και παραμένουμε αδέσποτοι... ➦ Ο πρόλογος του Fernando
Rossi στο βιβλίο του Νίκου Κλειτσίκα «Ο Θεός να σε προστατεύει…
Ω Συρία
➦ ΣΟΚΑΡΕΙ ο πρέσβης των ΗΠΑ στο Ισραήλ: «Βιβλικό δικαίωμα» να καταλάβει όλη τη Μέση Ανατολή!
Πού και πώς πρέπει ή μπορεί να προκύψει το κράτος, όταν το λεγόμενο ισραήλ δεν υπάρχει, δεν έχει προσδιορίσει ποτέ τα σύνορά του; ➦ ΔΕΝ υπάρχει "κράτος ισραήλ"! Υποκριτές όσοι μιλούν, πλέον, για δύο κράτη στην Παλαιστίνη!
Επειδή η φίμωση κι η λογοκρισία από το 4ο Ράιχ είναι σκληρή κι αμείλικτη, ειδικότερα σήμερα με την εθνοκάθαρση στην Παλαιστίνη και θα εντείνεται καθημερινά... όσοι κι όσες θέλουν, μπορούν ν' ακολουθούν... Για να μην "χαθούμε" θα βρισκόμαστε στο Telegram ➦ ΕΔΩ





Δεν υπάρχουν σχόλια
ΠΡΟΣΟΧΗ! Την ευθύνη για το περιεχόμενο των σχολίων φέρει αποκλειστικά ο συγγραφέας τους και όχι το site. Η ανάρτηση των σχολίων μπορεί να έχει μια μικρή χρονική καθυστέρηση