Τα "ελαττώματα" της ατζέντας Ράντεφ στην Βουλγαρία...

Σχολιάζει ο Νίκος Κλειτσίκας Βουλγαρία, η "δημοσιογραφική διανόηση" βυθίζεται σε σύγχυση...

Σχολιάζει ο Νίκος Κλειτσίκας

Βουλγαρία, η "δημοσιογραφική διανόηση" βυθίζεται σε σύγχυση...

Στην πλήρη σιωπή της κυρίαρχης δημοσιογραφικής αλητείας και το "έμφραγμα" του πολιτικού συστήματος που έχει σχηματίσει ένα "εθνικό" μέτωπο σε όλα τα ζητήματα διανθισμένο με θεατρικές κοκορομαχίες προς άγρα ψήφων, στη γειτονική Βουλγαρία της οποίας μάλιστα η ελληνόφωνη κυβέρνηση Μπένζιον Μιλεϊκόφσκι ("Μπίμπι") ανέλαβε την προστασία από το απόλυτο κακό (το Ιράν που δέχθηκε επίθεση από τον αμερικανοσιωνιστικό "Συνασπισμό Έπστιν"), έγιναν εκλογές.
Ο συνασπισμός "Προοδευτική Βουλγαρία" (Progressive Bulgaria), που σχηματίστηκε μόλις στις 2 Μάρτη 2026, ανακηρύχθηκε κόμμα τον Απρίλη, κέρδισε πανηγυρικά τις εκλογές (19 Απρίλη 2026) με το συγκλονιστικό ποσοστό 44%.
Η "Προοδευτική Βουλγαρία" έχει ηγέτη τον Ρούμεν Ράντεφ, πρώην πρόεδρος της Βουλγαρίας (2017 έως 2026 που παραιτήθηκε για να ηγηθεί του κόμματος), πρώην πτέραρχος της αεροπορίας, ιδιαίτερα δημοφιλής για τη στάση του απέναντι στη διαφθορά και την αντί-ολιγαρχική ρητορική του. Τα κυρίαρχα ΜΜΕ κι οι ευρωπαίοι πολιτικοί (αριστεροί και δεξιοί) χαρακτηρίζουν το κόμμα «εθνικιστικός και λαϊκιστικός πολιτικός συνασπισμός/κόμμα», γιατί υποστηρίζει ότι τα συμφέροντα της Βουλγαρίας υπερισχύουν των ευρωπαϊκών συμφερόντων, αντιτάσσεται στην στρατιωτική και χρηματική ενίσχυση της Ουκρανίας, επικρίνει τις κυρώσεις της ΕΕ εναντίον της Ρωσίας και θέλει τον διάλογο με τη Μόσχα. Αποκαλεί τη Βουλγαρία «φυσική γέφυρα» μεταξύ Ανατολής και Δύσης των σλαβικών κι ορθόδοξων, διαφωνεί κάθετα με τις λεγόμενες πράσινες πολιτικές και κυρίως στην υιοθέτηση του ευρώ χωρίς δημοψήφισμα, χωρίς τη γνώμη του Βουλγαρικού λαού.
Αν τηρήσει τις προεκλογικές του υποσχέσεις δεν θα αποτελέσει ένα αγκάθι, αλλά ένα τεράστιο βαρίδι στη γυναικολόγο Ούρσουλα, την ηγέτη του 4ου Ράιχ και των τραπεζιτών.

Ο φίλος καθηγητής Andrea Zhok, σχολιάζει εύστοχα τις εκλογές στη Βουλγαρία και στο σχολιασμό του κατανοούμε την "ενόχληση" που προκάλεσαν στην ευρωπαϊκή ιμπεριαλιστική αριστερά και δεξιά:
«Ενδιαφέροντα νέα από τη Βουλγαρία
Διεξήχθησαν βουλευτικές εκλογές στη Βουλγαρία. Ο συνασπισμός "Προοδευτική Βουλγαρία", με επικεφαλής τον πρώην πρόεδρο Ρούμεν Ράντεφ, πέτυχε μια σαρωτική νίκη, κερδίζοντας το 44% των ψήφων και την απόλυτη πλειοψηφία των εδρών.
Μετά τις ζητωκραυγές χαράς για την ήττα της συντηρητικής δεξιάς του Όρμπαν από τη φιλελεύθερη δεξιά της Ουγγαρίας, θα περίμενε κανείς μια παρέλαση με πυρσούς που θα φώναζε "Φανταστείτε" από διάφορα τμήματα της ευρωπαϊκής και ιταλικής αριστεράς.
Δυστυχώς, η μοίρα, διαβόητα κυνική και άδικη, έθεσε για άλλη μια φορά ένα ανυπέρβλητο εμπόδιο στην ενθουσιώδη ορμή του εγχώριου προοδευτισμού.
Η ατζέντα του Ράντεφ έχει αρκετά ελαττώματα. Πρώτον, είναι μια κοινωνικά προσανατολισμένη ατζέντα, που στοχεύει στην ενίσχυση της δημόσιας υγειονομικής περίθαλψης, στην αύξηση των συντάξεων και στη διασφάλιση μιας σημαντικής κρατικής παρουσίας στην οικονομία. Δεν είναι σαφές γιατί δεν περιορίστηκε στην προώθηση των τουαλετών των τρανς, στη διαμαρτυρία για την καταπίεση των Ιρανών γυναικών και στη συζήτηση για τις γυναικοκτονίες, αλλά αντ' αυτού επικεντρώθηκε σε ξεπερασμένα ζητήματα της Πρώτης Δημοκρατίας [κοινωνικό κράτος].
Αλλά, τέλος πάντων, θα μπορούσε να συγχωρεθεί γι' αυτό: ίσως απλώς κάνει εκστρατεία γι' αυτό, και μετά όποιος το βλέπει το βλέπει, όπως και το δικό μας.
Αυτό που δεν συγχωρείται, ωστόσο, είναι ότι ο Ράντεφ διεκδικεί επίσης το δικαίωμα να υπηρετεί τα συμφέροντα του βουλγαρικού λαού, αποκαθιστώντας τους ενεργειακούς δεσμούς με τη Ρωσία, σταματώντας την προμήθεια όπλων στην Ουκρανία και αμφισβητώντας την υπερβολική εξουσία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής στην ενέργεια, την πράσινη οικονομία και τις δημοσιονομικές πολιτικές.
Και εδώ η ευρωπαϊκή και ιταλική αριστερά λιποθυμά.
Η δημοσιογραφική διανόηση, συγχωρήστε το οξύμωρο, βυθίζεται σε σύγχυση.
Προφανώς, δεν έχουν τελειώσει να χαίρονται για την πτώση του Όρμπαν πριν βρεθούν με ένα κόκκινο-καφέ στη Βουλγαρία, όπως ο Φίκο στη Σλοβακία.
Ω, τίποτα, η ιστορία, αχάριστη, συνεχίζει να θέτει αινίγματα στην αριστερά και την κεντροαριστερά της Γηραιάς Ηπείρου. Όλα φαίνονταν τόσο απλά. Για να ισχυριστεί κανείς ότι συμβαδίζει με την πρόοδο, αρκούσε να τραγουδήσει το Bella Ciao μερικές φορές το χρόνο, να ουρλιάξει ενάντια στον φασισμό και την πατριαρχία και να ζητήσει συμβουλές από τον εναρμονιστή χρωμάτων. Και για όλα τα άλλα, υπάρχει η Mastercard.
Αντ' αυτού, αυτά τα απομεινάρια ενός μικρού, αρχαίου κόσμου συνεχίζουν να αναδύονται: οπισθοδρομικά, λαϊκιστικά, δεμένα με βαρετές ιδέες όπως το εθνικό συμφέρον, η μικτή οικονομία, η κοινωνική δικαιοσύνη, η παρουσία ενός κράτους που δεν είναι απλώς μια ένοπλη πτέρυγα πολυεθνικών.
Πού πάμε;»
Andrea Zhok, Καθηγητής Φιλοσοφικής Ανθρωπολογίας και Ηθικής Φιλοσοφίας στο Πανεπιστήμιο του Μιλάνο (Κρατικό)

Andrea Zhok, 9 Απρίλη 2026 👉 Υψηλό επίπεδο ετοιμότητας της ιρανικής ηγεσίας! Ο χρόνος είναι με το μέρος του Ιράν...

Επειδή η φίμωση κι η λογοκρισία από το 4ο Ράιχ είναι σκληρή κι αμείλικτη, ειδικότερα σήμερα με την εθνοκάθαρση στην Παλαιστίνη και θα εντείνεται καθημερινά... όσοι κι όσες θέλουν, μπορούν ν' ακολουθούν... Για να μην "χαθούμε" θα βρισκόμαστε στο Telegram ➦ ΕΔΩ