Επικήρυξαν τον λαγοκέφαλο με 5,33 ευρώ το κιλό

Το τεράστιο πρόβλημα που έχει δημιουργηθεί τα τελευταία χρόνια στις ελληνικές θάλασσες, από τη ραγδαία αύξηση του πληθυσμού των λαγοκέφαλων...

Το τεράστιο πρόβλημα που έχει δημιουργηθεί τα τελευταία χρόνια στις ελληνικές θάλασσες, από τη ραγδαία αύξηση του πληθυσμού των λαγοκέφαλων, με το μη βρώσιμο μεταναστευτικό ψάρι να αποτελεί θηρευτή των αλιευμάτων, αλλά και… καταστροφέα για τα δίχτυα των ψαράδων τα οποία σχίζει με τα κοφτερά του δόντια, οδήγησε την κυβέρνηση και δη το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, στην απόφαση της επικήρυξης της αλιείας του, προς 5,33 ευρώ το κιλό.

Μετά από την σύσκεψη με τους εκπροσώπους των αλιέων, που συγκάλεσε σήμερα το μεσημέρι ο Υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, Μαργαρίτης Σχοινάς, ανακοινώθηκε ότι θα εφαρμοστεί πιλοτική δράση στοχευμένης εξαλίευσης του λαγοκέφαλου, από επαγγελματίες παράκτιους αλιείς, με οικονομικό κίνητρο και μέγιστη καθαρή αμοιβή για την αλίευσή του στα 5,33 ευρώ το κιλό.





Το σχέδιο δράσης του Υπουργείου για την αντιμετώπιση της εξάπλωσης του είδους στις ελληνικές θάλασσες προσδιορίζει το οικονομικό κίνητρο σε αισθητά υψηλότερο ποσό από τα 4,73 ευρώ το κιλό που είναι το οικονομικό κίνητρο στην Κύπρο.

Η σύσκεψη με τους εκπροσώπους των επαγγελματιών αλιέων επικεντρώθηκε στην αντιμετώπιση των ξενικών ειδών στις ελληνικές θάλασσες, όπως ο λαγοκέφαλος, που απειλούν τη βιωσιμότητα της ελληνικής αλιείας και το θαλάσσιο οικοσύστημα.

Συγκεκριμένα ο Υπουργός Μαργαρίτης Σχοινάς ανακοίνωσε ένα πρώτο πακέτο μέτρο, επτά κοστολογημένων μέτρων. Τα πρώτα τρία μέτρα ενεργοποιούνται άμεσα:



Α. Σχέδιο νόμου για την επιδότηση καυσίμου Απριλίου-Ιουνίου
Β. Πολιτική δράση σε Κρήτη και Νότιο Αιγαίο για τον λαγοκέφαλο, με ευρωπαϊκούς πόρους
Γ. Σχεδιασμός αποζημίωσης για περιορισμούς αλιείας στα εθνικά θαλάσσια πάρκα σε συνεργασία με το ΥΠΕΝ.












Ο λαγοκέφαλος (Lagocephalus sceleratus) αποτελεί ένα από τα πλέον χαρακτηριστικά παραδείγματα ξενικού χωροκατακτητικού είδους που έχουν εγκατασταθεί τα τελευταία χρόνια στη Μεσόγειο. Πρόκειται για είδος με φυσική κατανομή στον Ινδικό και τον δυτικό Ειρηνικό Ωκεανό, το οποίο εισήλθε στη Μεσόγειο μέσω της Διώρυγας του Σουέζ, στο πλαίσιο του φαινομένου που είναι γνωστό ως «λεσσεψιανή μετανάστευση». (Ως λεσσεψιανή μετανάστευση ορίζεται η εξάπλωση θαλάσσιων οργανισμών από την Ερυθρά Θάλασσα προς τη Μεσόγειο, μέσω της Διώρυγας του Σουέζ. Το φαινόμενο πήρε το όνομά του από τον Γάλλο διπλωμάτη Φερδινάνδο ντε Λεσσέψ, ο οποίος κατασκεύασε τη διώρυγα).

Είναι ένα ιδιαίτερα επιθετικό και τοξικό ξενικό είδος ψαριού που προκαλεί σημαντικά προβλήματα στα θαλάσσια οικοσυστήματα και στην επαγγελματική αλιεία. Το είδος καταστρέφει αλιευτικά εργαλεία, ανταγωνίζεται τα εγχώρια ψάρια και μπορεί να αποτελέσει κίνδυνο για τη δημόσια υγεία, καθώς περιέχει ισχυρή τοξίνη.

Στην Ελλάδα καταγράφηκε για πρώτη φορά το 2005 και έκτοτε η παρουσία του έχει επεκταθεί σημαντικά, κυρίως στο Αιγαίο, τα Δωδεκάνησα και την Κρήτη. Η αύξηση της θερμοκρασίας των θαλάσσιων υδάτων, η απουσία επιβεβαιωμένων φυσικών θηρευτών και η υψηλή αναπαραγωγική ικανότητα του είδους θεωρούνται βασικοί παράγοντες που ευνοούν την εξάπλωσή του.

Πρόκειται για ψάρι ιδιαίτερα ανθεκτικό και προσαρμοστικό, το οποίο μπορεί να επιβιώσει σε διαφορετικά θαλάσσια περιβάλλοντα. Είναι σαρκοφάγο και ευκαιριακός θηρευτής, καθώς τρέφεται κυρίως με ψάρια, καρκινοειδή, όπως καβούρια και γαρίδες, αλλά και κεφαλόποδα, όπως χταπόδια και σουπιές. Έχει παρατηρηθεί ακόμη και κανιβαλισμός μεταξύ ατόμων του ίδιου είδους, στοιχείο που αποτυπώνει τη μεγάλη προσαρμοστικότητά του.

Η παρουσία του έχει σημαντικές επιπτώσεις στη θαλάσσια βιοποικιλότητα, καθώς επηρεάζει τους πληθυσμούς άλλων ειδών και μεταβάλλει την ισορροπία των θαλάσσιων οικοσυστημάτων. Παράλληλα, προκαλεί σοβαρά προβλήματα στην επαγγελματική αλιεία. Με τα ισχυρά του δόντια μπορεί να καταστρέψει δίχτυα, πετονιές και παραγάδια, ενώ συχνά καταστρέφει αλιεύματα που έχουν ήδη παγιδευτεί στα αλιευτικά εργαλεία.

Οι ζημιές αυτές μεταφράζονται σε αυξημένο κόστος και απώλεια εισοδήματος για τους επαγγελματίες αλιείς, ιδιαίτερα σε παράκτιες και νησιωτικές περιοχές, όπου η αλιευτική δραστηριότητα αποτελεί βασικό πυλώνα της τοπικής οικονομίας.

Εκτός από τις περιβαλλοντικές και οικονομικές επιπτώσεις, ο λαγοκέφαλος συνιστά και σοβαρό κίνδυνο για τη δημόσια υγεία. Το είδος περιέχει τετροδοτοξίνη, μια ισχυρή νευροτοξίνη που δεν καταστρέφεται ούτε με το μαγείρεμα, ούτε με την κατάψυξη. Για τον λόγο αυτό η κατανάλωσή του απαγορεύεται αυστηρά.

Ο λαγοκέγαλος αναπαράγεται με τρομακτικούς ρυθμούς, αφού γεννά 1 εκατομμύριο αυγά το χρόνο και δεν έχει πολλούς φυσικούς εχθρούς. Τα θαλάσσια είδη που έχουν ανοσία στο δηλητήριο του λαγοκέφαλου είναι ελάχιστα. Μόνο κάποια είδη καρχαριών, αλλά και οι χελώνες καρέτα-καρέτα, των οποίων ο πληθυσμός στην Ελλάδα έχει λιγοστέψει, μπορούν να το φάνε. Πέρα από τα δύο που προαναφέρθηκαν, μπορούν να τραφούν με μικρούς λαγοκέφαλους η ζαργάνα, ο κυνηγός και η σμέρνα.

Το συγκεκριμένο ψάρι μάλιστα, δεν το… ακουμπάνε ούτε οι γάτες, λόγω της τοξικότητάς του, αντιλαμβανόμενες τον κίνδυνο για τη ζωή τους. Πολλοί ερασιτέχνες ψαράδες που πετάνε στις γάτες των λιμανιών μικρούς λαγοκέφαλους, τις βλέπουν να απομακρύνονται τρέχοντας…