Ένα βαρύ συντριπτικό κάταγμα στο κρανίο, το οποίο προκλήθηκε πιθανότατα από χτύπημα με κούτσουρο, ήταν η αιτία θανάτου για την 45χρονη Σταυρ...

Ένα βαρύ συντριπτικό κάταγμα στο κρανίο, το οποίο προκλήθηκε πιθανότατα από χτύπημα με κούτσουρο, ήταν η αιτία θανάτου για την 45χρονη Σταυρούλα Λεβεντάκη στα Χανιά. Κατηγορούμενος για την αποτρόπαιη πράξη είναι ο 43χρονος ενοικιαστής της, υπήκοος Βόρειας Μακεδονίας, ο οποίος πλέον βρίσκεται αντιμέτωπος με τη δικαιοσύνη.
Η αντίστροφη μέτρηση για τη σύλληψή του ξεκίνησε όταν οι αστυνομικοί συνέδεσαν τις αντιφάσεις στις οποίες έπεφτε κατά τις καταθέσεις του, με το οπτικό υλικό από κάμερες ασφαλείας και τα κρίσιμα ευρήματα αίματος που εντοπίστηκαν τόσο στο σπίτι, όσο και στο αυτοκίνητό του.
Συγκεκριμένα, όπως μετέδωσε η ΕΡΤ, το ιατροδικαστικό πόρισμα αναφέρει πως οι βαριές κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις και τα κατάγματα που έφερε η γυναίκα στην περιοχή του κεφαλιού ήταν αυτά που της στέρησαν τη ζωή.
Σχετικά με τις δύο μαχαιριές που δέχθηκε η 45χρονη, αυτές δεν χαρακτηρίζονται καίριες και σίγουρα δεν έπληξαν ζωτικά όργανα. Επίσης δεν εντοπίστηκαν ίχνη στραγγαλισμού.
Παράλληλα υπάρχουν και δείγματα που έχουν παρθεί από τη σορό της γυναίκας τα οποία έχουν σταλεί για εξετάσεις στα εργαστήρια της ιατροδικαστικής υπηρεσίας.
Η επίσημη ενημέρωση της ΕΛ.ΑΣ. και το θολό κίνητρο
Σε συνέντευξη Τύπου που παραχώρησαν οι αξιωματικοί της ΕΛ.ΑΣ. στα Χανιά, αναλύθηκαν λεπτομερώς τα στάδια της έρευνας που ανάγκασαν τον 43χρονο, υπήκοο Βόρειας Μακεδονίας, να «σπάσει» και να παραδεχθεί το έγκλημά του. Παρά την ομολογία του, πάντως, τα ακριβή κίνητρα της δολοφονίας δεν έχουν ακόμη διευκρινιστεί πλήρως.
Οι Αρχές έκαναν λόγο για μία εξαιρετικά περίπλοκη υπόθεση, η οποία δυσκόλεψε τις Αρχές, κυρίως λόγω του χρόνου που είχε μεσολαβήσει. Η εξαφάνιση της 45χρονης δηλώθηκε στις 8 Ιουνίου, ωστόσο η έρευνα έδειξε ότι τα ίχνη της είχαν ήδη χαθεί από τις 30 Μαΐου. Αυτό το κενό των δέκα ημερών, περιόρισε σημαντικά τις πιθανότητες εντοπισμού φρέσκων αποδεικτικών στοιχείων, αναγκάζοντας την αστυνομία να οργανώσει ένα πολύπλοκο επιχειρησιακό σχέδιο.
Το βίντεο-ντοκουμέντο και το δρομολόγιο του δράστη
Το κοινωνικό, επαγγελματικό και οικογενειακό περιβάλλον του θύματος μπήκε στο μικροσκόπιο, ενώ παράλληλα εξετάστηκαν τηλεπικοινωνιακά δεδομένα και καταθέσεις. Το στοιχείο-κλειδί, ωστόσο, προήλθε από την ανάλυση του βιντεοληπτικού υλικού της περιοχής.
Κάμερα ασφαλείας, σε απόσταση μόλις 83 μέτρων από το σπίτι της 45χρονης, κατέγραψε τη γυναίκα να εισέρχεται στο οίκημα που νοίκιαζε ο 43χρονος, χωρίς όμως να εμφανίζεται ποτέ ξανά να βγαίνει από αυτό. Επιπλέον, οι Αρχές χαρτογράφησαν τις κινήσεις του αυτοκινήτου του δράστη, διαπιστώνοντας ότι χρησιμοποιήθηκε για τη μεταφορά της σορού σε ένα χωράφι, περίπου πέντε χιλιόμετρα μακριά από το σπίτι.
Οι εγκληματολογικές έρευνες και η μέθοδος Bluestar
Το σημείο καμπής στην εξιχνίαση της υπόθεσης ήταν η έρευνα των ειδικών της Σήμανσης στο σπίτι του Βαρυπέτρου. Με τη χρήση ειδικών φωτισμών και της εξειδικευμένης χημικής ουσίας Bluestar, οι αστυνομικοί ανίχνευσαν κηλίδες αίματος σε διάφορα σημεία, παρά το γεγονός ότι ο κατηγορούμενος είχε προσπαθήσει να καθαρίσει σχολαστικά τον χώρο.
Όπως εξήγησε ο Διευθυντής Αστυνομίας Χανίων, Ταξίαρχος Κανέλλος Νικολάου, τα δείγματα που συλλέχθηκαν συγκρίθηκαν στα εργαστήρια της Διεύθυνσης Εγκληματολογικών Ερευνών με το DNA των γονέων της 45χρονης. Τα αποτελέσματα επιβεβαίωσαν με απόλυτη βεβαιότητα ότι το αίμα ανήκε στη Σταυρούλα Λεβεντάκη.
Η ομολογία και ο εντοπισμός της σορού
Βρισκόμενος αντιμέτωπος με τα επιστημονικά ευρήματα, ο 43χρονος υπέδειξε στους αστυνομικούς το σημείο ταφής, σε ένα αγροτεμάχιο στην περιοχή Βαθύλακκος Χανίων.
Στην επιχείρηση που στήθηκε άμεσα με την παρουσία ιατροδικαστή, οι Αρχές εντόπισαν το σώμα της άτυχης γυναίκας θαμμένο πρόχειρα στο έδαφος. Ο δράστης είχε τυλίξει τη σορό σε διαδοχικές πλαστικές σακούλες, τις οποίες είχε ασφαλίσει με σφιγκτήρες (δεματικά), επιβεβαιώνοντας με τον πιο μακάβριο τρόπο το χρονικό του εγκλήματος.
Δεν υπάρχουν σχόλια
ΠΡΟΣΟΧΗ! Την ευθύνη για το περιεχόμενο των σχολίων φέρει αποκλειστικά ο συγγραφέας τους και όχι το site. Η ανάρτηση των σχολίων μπορεί να έχει μια μικρή χρονική καθυστέρηση