Γιατί έγινε τελικά ο πόλεμος στο Ιράν;

Dimitris Tsirkas Γιατί έγινε τελικά ο πόλεμος στο Ιράν; Αυτό αναρωτιέται όλος ο κόσμος, μετά τη διαφαινόμενη σύναψη ειρήνης. 107 μέρες μαχών...

Dimitris Tsirkas

Γιατί έγινε τελικά ο πόλεμος στο Ιράν;
Αυτό αναρωτιέται όλος ο κόσμος, μετά τη διαφαινόμενη σύναψη ειρήνης.
107 μέρες μαχών και οι ΗΠΑ - Ισραήλ, όχι μόνο δεν πέτυχαν κανέναν από τους αρχικούς στόχους τους – ανατροπή καθεστώτος, καταστροφή των πυρηνικών και βαλλιστικών δυνατοτήτων του Ιράν, εγκατάλειψη των περιφερειακών συμμάχων του.
Aλλά φαίνεται να έχουν καταστήσει τον αντίπαλό τους ακόμη πιο δυνατό.
Το Ιράν κέρδισε γιατί δεν έχασε, οι ΗΠΑ και το Ισραήλ έχασαν γιατί δεν κέρδισαν.
Το Ιράν αποδείχτηκε ότι δεν είναι η χάρτινη τίγρης που ήλπιζαν οι Δυτικοί. Οι ΗΠΑ και το Ισραήλ φάνηκε ότι δεν είναι οι αδιαφιλονίκητοι σερίφηδες της περιοχής και όλου του κόσμου, όπως πίστευαν.
Αυτό πλέον δεν είναι υπόθεση εργασίας, δεν είναι εκτίμηση κάποιων think tanks ή μυστικών υπηρεσιών.
Είναι γεγονός, πραγματικότητα – αποδεδειγμένη από τον τραγικό, πλην όμως έσχατο κριτή όλων των ανθρώπινων υποθέσεων – τον πόλεμο.
Ο πόλεμος, λέει ο ιστορικός Βίκτορ Ντέιβις Χάνσεν, είναι ένα φρικτό πείραμα που επιβεβαιώνει ή διαψεύδει τις ασαφείς και ανακριβείς προπολεμικές υποθέσεις σχετικά με τη δύναμη ή την αδυναμία των κρατών.
Είναι η απόλυτη δοκιμασία ισχύος, βούλησης και αποτροπής.
Το Ιράν κέρδισε και στα τρία.
Διέψευσε στην πράξη την ψευδαίσθηση των αριθμών πάνω στην οποία βασίζεται η δυτική ισχύς – οι τεράστιοι αμυντικοί προϋπολογισμού, τα υπερσύγχρονα συστήματα ηττήθηκαν από τα φθηνά, πλην όμως μαζικά «αντίμετρα» του Ιράν.
Η περιβόητη αποτρεπτική ικανότητα των πανίσχυρων αεροπλανοφόρων και των high tech μαχητικών έγινε κουρέλι από τα drones και τους βαλλιστικούς πυραύλους του Ιράν που κατέστρεψαν τις αμερικανικές βάσεις στην περιοχή, έκλεισαν τα Στενά του Ορμούζ και έκαναν σουρωτήρι την αντιπυραυλική ασπίδα του Ισραήλ.
Ο αμερικανικός στόλος αναγκάστηκε να επιχειρεί από χίλια μίλια μακριά, ενώ η αναχαίτιση κάθε drone των 10 χιλιάδων δολαρίων και κάθε πύραυλος των 100 χιλιάδων κόστιζε στους Αμερικανοϊσραηλινούς 4 – 5 εκατομμύρια δολάρια.
Ούτε η επιμελητεία άντεχε, ούτε ο λογαριασμός έβγαινε.
Ωστόσο, ο μεγαλύτερος άγνωστος πριν από κάθε πόλεμο είναι η βούληση και η ψυχική ανθεκτικότητα – ποιος είναι περισσότερο διατεθειμένος να πολεμήσει και κυρίως, να πεθάνει.
Εδώ οι Αμερικανοϊσραηλινοί έχασαν κατά κράτος και οι Ιρανοί κέρδισαν πανηγυρικά, παρά το δυσανάλογο κόστος που πλήρωσαν σε ανθρώπους και υποδομές.
Πολύ απλά, όταν οι ναύτες του αεροπλανοφόρου J. Ford βούλωναν τις τουαλέτες γιατί δεν άντεχαν δεύτερη συνεχόμενη αποστολή, οι ηγέτες του Ιράν δήλωναν ότι δεν θα κρυφτούν και γίνονταν μάρτυρες αψηφώντας με τη ζωή τους την αμερικανοϊσραλινή ισχύ.
Ο πόλεμος, τέλος, είναι ο μεγαλύτερος εγγυητής της αλήθειας – αποκαλύπτει ποιες υποθέσεις ήταν βάσιμες και ποιες αυτάρεσκες φαντασιώσεις.
Μια τέτοια φαντασίωση ήταν, για παράδειγμα, ότι Ιρανοί θα υποδεχτούν τους Αμερικανοϊσραηλινούς ως απελευθερωτές και μόλις τους δώσουν το σύνθημα, θα ξεσηκωθούν να ανατρέψουν το καθεστώς.
Ή ότι οι αμερικανικές βάσεις προστατεύουν τα κράτη του Κόλπου – εδώ οι Άραβες γελάνε πικρά και… ακριβά.
Εν τέλει, γιατί έγινε αυτός ο πόλεμος, γιατί δολοφονήθηκαν χιλιάδες άνθρωποι, γιατί καταστράφηκαν τόσες χώρες, γιατί πληρώνει όλος ο κόσμος σε ελλείψεις αγαθών και πληθωρισμό;
Έγινε για να μάθουν οι Αμερικάνοι ότι δεν θέλουν και άρα δεν μπορούν. Και οι Ισραηλινοί ότι δεν μπορούν, όσο και αν θέλουν.