«Εμφυλιοπολεμικές» εκλογές θέλει(;) η κυβέρνηση...

Από αξιοπρόσεκτη έως και εντυπωσιακή αποτιμάται από τα επιτελεία των κομμάτων της αντιπολίτευσης η ετοιμότητα του Μεγάρου Μαξίμου να αξιοπ...

Από αξιοπρόσεκτη έως και εντυπωσιακή αποτιμάται από τα επιτελεία των κομμάτων της αντιπολίτευσης η ετοιμότητα του Μεγάρου Μαξίμου να αξιοποιήσει πολιτικά τις επιθέσεις με «γκαζάκια» στις κατοικίες μεσαίων στελεχών της ΝΔ στη Θεσσαλονίκη που οδήγησαν στον θάνατο της Βάγιας Νέστορα.



Η σχετική κινητικότητα της κυβέρνησης ξεκίνησε από την αναφορά του Κυριάκου Μητσοτάκη στην «βία των άκρων» και αναπτύχθηκε μέσα από τις δημόσιες δηλώσεις δύο στελεχών: Του κυβερνητικού εκπροσώπου Παύλου Μαρινάκη και του γραμματέα της Ν.Δ Κώστα Κυρανάκη. Με τον τελευταίο να εμπλέκει τις επιθέσεις με τις καταλήψεις που έχουν γίνει στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο της Θεσσαλονίκης. Αν και, όταν έγινε η δήλωση από την πλευρά των αρχών, δεν είχε υπάρξει κάποια σχετική ανακοίνωση.

Κοινός τόπος των δύο κεντρικών στελεχών της Νέας Δημοκρατίας ήταν η προσπάθεια να συνδέσουν την «τρομοκρατία» με αναφορές στην ανοχή της αριστεράς. Παρά το γεγονός ότι το σύνολο των κομμάτων του προοδευτικού χώρου καταδίκασε την ενέργεια.

Σύμφωνα με την ανακοίνωσή της Ελληνικής Αριστερής Συμπαράταξης «η ΝΔ επιλέγει το διχασμό και την εμφυλιοπολεμική ρητορική». Ο εκπρόσωπος Τύπου του ΠΑΣΟΚ Κώστας Τσουκαλάς μίλησε για «προσπάθεια να δημιουργηθούν τεχνητές πολώσεις, εμφυλιοπολεμικού χαρακτήρα, και να βρεθούμε ξανά στο ’45 ή στο ’67».

Σε «χυδαία υπονοούμενα» από την πλευρά της κυβέρνησης αναφέρθηκε ο ΣΥΡΙΖΑ. Για «ανιστόρητα» στελέχη της Ν.Δ που θέλουν «να αξιοποιήσουν, ως πολιτικά “όρνεα”, μία αποτρόπαια, εγκληματική ενέργεια για να επιτεθούν στους αγώνες του λαού» έκανε λόγο το ΚΚΕ.




"Εμφυλιοπολεμικές" εκλογές θέλει η κυβέρνηση
Τα «κίνητρα» του Μαξίμου

Τα πολιτικά στοιχεία που αποτελούν «κίνητρα» για το Μέγαρο Μαξίμου ώστε να εργαλειοποιήσει τα γεγονότα που προαναφέρθηκαν, προκύπτουν από την τρέχουσα συγκυρία. Μπορούν να κωδικοποιηθούν ως εξής:

Αλλαγή πολιτικής ατζέντας: Η Νέα Δημοκρατία αναδεικνύοντας τα ζητήματα που σχετίζονται με τις επιθέσεις στην Θεσσαλονίκη, έχει την δυνατότητα να αλλάξει την θεματολογία που καθορίζει τις πολιτικές επιλογές των πολιτών. Έως στιγμής σε κάθε δημοσκόπηση ως «πρώτο» ζήτημα που απασχολεί αναδεικνύεται η ακρίβεια.




Ένα πεδίο κάθε άλλο παρά προνομιακό για την κυβέρνηση, αφού τα προβλήματα που σχετίζονται με τις τιμές των προϊόντων και την αγοραστική αξία των μισθών δεν καταγράφουν βελτίωση. Την ίδια στιγμή το θέμα αυτό είναι η αιχμή του δόρατος της κριτικής της αντιπολίτευσης.

Επίσης το Μέγαρο Μαξίμου «βλέπει» μια ευκαιρία να «τραβήξει την προσοχή» από τα σκάνδαλα που σε σημαντικό βαθμό μοιάζουν να έχουν (συνδυαστικά με την ακρίβεια) διαμορφώσει μια αρνητική θέση των πολιτών. Ιδίως το ζήτημα της διασπάθισης δημόσιου χρήματος στον ΟΠΕΚΕΠΕ, αλλά και το «Σκάνδαλο των Υποκλοπών». Εδώ μπορεί να συναθροίσει κανείς και την αίσθηση ατιμωρησίας για το «Έγκλημα των Τεμπών» που παραμένει κυρίαρχη στην κοινή γνώμη.

Κλίμα πόλωσης έναντι των προοδευτικών κομμάτων: Το Μέγαρο Μαξίμου φαίνεται να «προσαρμόζει» την ρητορική του επακριβώς στα κόμματα που φαίνεται να την απειλούν δημοσκοπικά. Κάθε άλλο παρά τυχαίο είναι το ότι ο γραμματέας της Ν.Δ Κώστας Κυρανάκης θέλησε μόλις μερικές ώρες μετά τα γεγονότα της Θεσσαλονίκης να κάνει αναφορές στην ΕΛ.Α.Σ και προσωπικά στον Αλέξη Τσίπρα.




Έστω και αν η σαφέστατα και κατηγορηματικά καταδικαστική ανακοίνωση της Ελληνικής Αριστερής Συμπαρατάξης τον οδήγησε λίγο αργότερα στην ανασκευή αυτών των δηλώσεων. Ηπιότερη αλλά ανάλογη ρητορική διατηρεί η Νέα Δημοκρατία συνολικά έναντι των κομμάτων της Αριστεράς.

Παράλληλα η ανάδειξη τέτοιων ζητημάτων, μοιάζει να εκτιμάται από το Μέγαρο Μαξίμου, πως πιθανότατα θα του δώσουν την δυνατότητα μιας πιο δυναμικής διεκδίκησης του χώρου του λεγόμενου «κέντρου». Εκεί όπου επιρροή έχει εκτός από την ΕΛ.Α.Σ και το ΠΑΣΟΚ.

Ενίσχυση των «σκληρών δεξιών» χαρακτηριστικών: Η εικόνα μιας Νέας Δημοκρατίας που… «καταπολεμά την τρομοκρατία» μέσω του «νόμος και τάξη» πιθανότατα θεωρείται από το Μέγαρο Μαξίμου ως πιο ελκτική στα «πολιτικά κοινά» που βρίσκονται στην δεξιά της πλευρά και ακόμη πιο πέρα.

Ειδικά στην Θεσσαλονίκη τα δημοσκοπικά ευρήματα θέλουν την Νέα Δημοκρατία να «πιέζεται» από κομματικούς σχηματισμούς που κινούνται στον χώρο της «λαϊκής δεξιάς». Όπως η Ελληνική Λύση του Κυριάκου Βελόπουλου αλλά και η «Ελπίδα» της Μαρίας Καρυστιανού.


Αυτά σε ένα πλαίσιο που η Νέα Δημοκρατία μπορεί να βρεθεί αντιμέτωπη με ακόμη μεγαλύτερες «πιέσεις» τέτοιου είδους. Ιδίως αν τελικά επαληθευθούν οι εκτιμήσεις ότι ο πρώην πρωθυπουργός, Αντώνης Σαμαράς, θα προχωρήσει τελικά στην ίδρυση κόμματος που θα «κατέβει» στις επόμενες εκλογές.




"Εμφυλιοπολεμικές" εκλογές θέλει η κυβέρνηση
Θεωρία των δύο άκρων

Αξίζει να σημειωθεί πως, από την πλευρά της Νέας Δημοκρατίας ούτως ή άλλως και ανεξαρτήτως των γεγονότων είχε διαμορφωθεί σχέδιο ώστε να προωθηθεί η περίφημη «θεωρία των δύο άκρων». Σε σημείο μάλιστα που αυτό αποτέλεσε στόχο του κυβερνώντος κόμματος και στην διαδικασία της Συνταγματικής Αναθεώρησης.


Είναι ενδεικτικό ότι την 25η Μαϊου (πολλές πριν τα γεγονότα στην Θεσσαλονίκη) στην συνεδρίαση της Επιτροπής Αναθεώρησης της Βουλής τέθηκε τέτοιο ζήτημα από την πλευρά του εισηγητή της Νέας Δημοκρατίας, Ευρυπίδη Στυλιανίδη.

Ο εκπρόσωπος της Ν.Δ αναπτύσσοντας τις προτάσεις του κόμματος για τα άρθρα που αφορούν την δημοκρατική λειτουργία των κομμάτων έθεσε σαφώς θέμα νομιμότητας των πολιτικών κινήσεων που καταγράφονται στον χώρο της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς. Προκαλώντας τις αντιδράσεις της αντιπολίτευσης και ιδιαίτερα του ΚΚΕ.

Η εκπρόσωπος του κόμματος Μαρία Κομνηνάκα είχε μιλήσει για «επικίνδυνη» πρόταση αναφέροντας πως σε άλλες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης έχει αξιοποιηθεί για να τεθούν εκτός νόμου κόμματα. Εκτιμώντας πως «δεν σας πήρε ο πόνος για το πώς ο λαός θα νιώθει πιο ενεργός στην πολιτική δράση και την πολιτική ζωή».

Ανταπαντώντας ο Ευρυπίδης Στυλιανίδης είχε αναφέρει πως «θέλω από το Κομμουνιστικό Κόμμα, με την ίδια άνεση που το κάνουμε εμείς, να έχει την παρρησία να καταδικάζει τη Χρυσή Αυγή από τη μια πλευρά, την οποία η παράταξη την έβαλε στη φυλακή, αλλά και την ακραία ακτιβιστική Αριστερά από την άλλη, που έχει λειτουργήσει με τρόπους που προσβάλλουν και αρχές αλλά και σύμβολα»