ΤΟ ΑΓΟΣ του Μιαούλη...

Νίκος Σταθόπουλος ΤΟ ΆΓΟΣ ΤΟΥ Α.ΜΙΑΟΥΛΗ, μια επαίσχυντη "εθνική ταξικότητα".................. σαν σήμερα, στα 1831, ο ναύαρχος Αν...

Νίκος Σταθόπουλος
ΤΟ ΆΓΟΣ ΤΟΥ Α.ΜΙΑΟΥΛΗ, μια επαίσχυντη "εθνική ταξικότητα"..................
σαν σήμερα, στα 1831, ο ναύαρχος Ανδρέας Μιαούλης, ευνοημένος μάλιστα από τον Καποδίστρια(που γνώριζε τη σχέση του με την Ύδρα και τους Άγγλους, αλλά λειτουργούσε με μια λογική Εθνικής Ενότητας), πυρπολεί και καταστρέφει, στο λιμάνι του Πόρου, την κορβέτα "Ύδρα" και τη φρεγάτα "Ελλάς", τον ΕΛΛΗΝΙΚΟ Στόλο!..ούτε οι Τούρκοι τέτοιο πλήγμα!...απίστευτη ΕΘΝΙΚΗ ΑΤΙΜΊΑ!.............
αυτό το βρόμικο χτύπημα στην εθνική ισχύ, το καταφέρει υπερασπιζόμενος το "Προνόμιο των Καραβοκύρηδων"( που απαιτούσαν από τον Καποδίστρια μόνιμο "Ειδικό Καθεστώς" για τα συμφέροντα και την κερδοφορία τους....ό,τι ζούμε σήμερα με το υπερπροστατευόμενο ασύδοτο Εφοπλιστικό Κεφάλαιο) και "εκτελώντας συμβόλαιο" για τις αντιρωσικές σκοπιμότητες των Άγγλων....καθαρή "εμπορομεσιτική" μπαμπεσιά, τυπικό δείγμα της εγγενούς δωσιλογικότητας του Μεταπράτη!..................
μια ΕΞΟΡΓΙΣΤΙΚΗ θλιβερή "εθνική στιγμή", όπου το έθνος, σαν ιδέα και κρατικό στάτους, γίνεται αντικείμενο μιας Ταξικής Ιδιοτέλειας υπαγόμενης στο "Πλαίσιο Εξωτερικής Προστασίας": είναι η βίαιη προώθηση της ασφυκτικής Εξάρτησης την οποία δέσμευσαν τα "δάνεια της ανεξαρτησίας" και η "Πράξις της Υποτελείας".................
η αλλόκοτη Μοίρα Διχόνοιας, που σημαδεύει την ιστορική μας πορεία, επενδύεται πλέον με το καρκίνωμα της Πρόσδεσης σε κάποιο διεθνή Μηχανισμό Κυριαρχίας...............
η Εξάρτηση, στάτους καθορισμένο από την επιβεβλημένη Μεταπρατική Ανάπτυξη(με το μπλοκάρισμα της Αυτόκεντρης Βιομηχανικής Ανάπτυξης από τα τέλη του 18ου αι ) γίνεται κάτι σαν "πολιτισμικό αυτονόητο" έτσι που κάθε Εθνικό Έγκλημα το συζητάμε είτε με τη "φυσικότητα ενός συνήθους" είτε μέσω γλώσσας και οπτικής ταυτισμένης με μια "διεθνή σκοπιά"..................
ο λίαν δεσποτικός πλοίαρχος-πλοιοκτήτης Μιαούλης, πολιτικό και στρατιωτικό "εργαλείο" του Εφοπλισμού, προσωποποιεί ένα στυγνό Νιτερέσο που αξιώνει τον απόλυτο ρυθμιστικό ρόλο στο εθνικό πολιτικό και γεωστρατηγικό πεπρωμένο...................
αυτή η κουλτούρα της "αυτονόητης ταξικότητας" ως "αυτονόητου εθνικού υπερπαράγοντος" συνεχίζει να διαποτίζει την εθνική λαϊκή συνείδηση, κι αυτός είναι ένας από τους λόγους που διατηρεί υψηλή επιρροή ο Πολιτικός Συντηρητισμός έως και το πνιγηρό αχούρι του δολοφονικού χρυσαυγιτισμού...άλλωστε, και ο Μιαούλης του 1831 και ο Ιωαννίδης του 1974, την ίδια ξενόδουλη Προδοσία "διεκπεραίωσαν"..........
το θέμα είναι να υπερβούμε τον πλαστογραφημένο εθνοκεντρισμό και να συγκροτήσουμε ένα σαφές και κοινωνικά υγιές Όραμα Πατρίδας!...