Ό,τι κρύβουν τα ΜΜΕ! Η Ιταλία της παραγωγής στους δρόμους εναντίον της ακρίβειας και των Βρυξελλών...

Σχολιάζει ο Νίκος Κλειτσίκας Τα ιταλικά κι ευρωπαϊκά ΜΜΕ σε μια μαφιόζικη σιωπή! 👉  Νότια Ιταλία: μετά τους οδηγούς φορτηγών, οι αγρότες, τ...

Σχολιάζει ο Νίκος Κλειτσίκας

Τα ιταλικά κι ευρωπαϊκά ΜΜΕ σε μια μαφιόζικη σιωπή!
👉 Νότια Ιταλία: μετά τους οδηγούς φορτηγών, οι αγρότες, τώρα κι οι αρτοποιοί!...

Το ιταλικό πολιτικό σύστημα της ευρωπαϊκής και Νατοϊκής δεξιάς κι αριστεράς, τα παραδοσιακά συνδικάτα (δεξιάς κι αριστεράς δεν έχει πλέον καμία διαφορά και σημασία) ξεπερασμένα από τα αυτόνομα συνδικάτα βάσης, αυτοκινητόδρομοι αποκλεισμένοι από ακινητοποιημένα τρακτέρ και φορτηγά, τα αλιευτικά σκάφη αγκυροβολημένα στα λιμάνια: Νεκρή η πραγματική οικονομία της χώρας έχει φτάσει σε οριακό σημείο.
Το κίνημα στην Ιταλία "ξύπνησε" γιατί ξεπέρασε τα δεσμά των εργατοπατέρων και της αριστεράς με τη δεξιά που απλώς ανταγωνίζονται πως θα μειώσουν τη φτώχεια και την εξαθλίωση με την "Ευρώπη" των εξοπλισμών, της στήριξης των ουκροναζί και την ιμπεριαλιστική επίθεση εναντίον του "σκοταδιστικού" Ιράν και των "ξυπόλητων" της Υεμένης.
Το ιταλικό παραγωγικό σύστημα δείχνει πως αρχίζει ν' αποκτάει πολιτική και ταξική συνείδηση, έξω από τα δεσμά του διεφθαρμένου πολιτικού και συνδικαλιστικού κινήματος.
Σε αντίθεση με την ελληνική πραγματικότητα, όπου το πολιτικό σύστημα κι οι εργατοπατέρες -τρέχουν να εξασφαλίσουν εκλόγιμη θέση στα πολιτικά κόμματα-, δεν ενημερώνουν το ελληνικό παραγωγικό σύστημα για την "ευρωπαϊκή" πραγματικότητα κι αναλώνονται σε προεκλογικές θεατρικές παραστάσεις αντιπαράθεσης σε κοστολογήσεις των επιδομάτων για ελάφρυνση της φτώχειας, αποκρύβοντας τον όλεθρο, στην Ιταλία προσδιορίζουν (χωρίς κόμματα και παραδοσιακά συνδικάτα) που συνίσταται η επίθεση των ελίτ:

• Η Ευρωπαϊκή "Πράσινη Συμφωνία" και το Σφαγείο της "Κοινή Αγροτική Πολιτική - ΚΑΠ": Οι "Ευρωπαϊκοί Κανονισμοί", οι "Ευρωπαϊκές Οδηγίες" και οι δραστικές περικοπές παραλύουν την ιταλική παραγωγικότητα. Επιπλέον, το 80% των ευρωπαϊκών κονδυλίων (χρήματα όλων των Ευρωπαίων πολιτών, που αποφασίζει η "Ευρωπαϊκή Επιτροπή" που θα "επενδυθούν") καταλήγουν στα χέρια μεγάλων πολυεθνικών ή μεγάλων ιταλικών εταιριών, τιμωρώντας με θάνατο τις μικρές και μεσαίες οικογενειακές επιχειρήσεις.
• Ο τομέας των εφοδιασμών, οι οδηγοί φορτηγών συνθλίβονται από τις αναγκαστικές μεταβάσεις και τους περιορισμούς των εκπομπών· το παραμύθι της "πράσινης ανάπτυξης" και της "κλιματικής αλλαγής".
• Η αλιεία στην πλήρη καταστροφή από την "Κοινή Αλιευτική Πολιτική - ΚΑΠ/ΚΑλΠ": οι αλιείς τιμωρούνται προς όφελος των αλιέων τρίτων χωρών που δεν δεσμέυονται από τις "Ευρωπαϊκές Οδηγίες και Κανονισμούς", των μεγάλων εμπορικών εταιριών εισαγωγής ψαριών.
• Η απειλή της CETA (Comprehensive Economic and Trade Agreement - Περιεκτική Οικονομική και Εμπορική Συμφωνία). Είναι η Ευρωπαϊκή Συμφωνία Ελεύθερων Συναλλαγών ανάμεσα στην Ευρωπαϊκή Ένωση και στον Καναδά, που νομιμοποιεί τον αθέμιτο ανταγωνισμό. Επιτρέπει την εισαγωγή σιταριού και κρέατος επεξεργασμένου με γλυφοσάτη με μηδενικούς δασμούς και επιτρέπει τις "απομιμήσεις" επώνυμων προϊόντων όπως η παρμεζάνα (την φέτα για την Ελλάδα, για να κατανοήσουμε).
• Η συμφωνία Ευρωπαϊκής Ένωσης-Mercosur, που υπογράφηκε υπεγράφη στις 9 Γενάρη 2026, για Ελεύθερο Εμπόριο κι Ελεύθερες Συναλλαγές -κατάργηση δασμών στο 91% των προϊόντων- από τις χώρες της Λατινικής Αμερικής (Αργεντινή, Βραζιλία, Παραγουάη και Ουρουγουάη  και με τη Βολιβία σε διαδικασία ένταξης). Ξεπούλημα της κτηνοτροφίας με το άνοιγμα της πόρτας σε τόνους βοδινού, κοτόπουλου και γεωργικών προϊόντων που καλλιεργούνται και εκτρέφονται χωρίς κανένα κανονισμό ασφάλειας και υγείας, αλλά επιβάλλονται στους Ευρωπαίους παραγωγούς. Ουσιαστικά η καταστροφή της εσωτερικής αγοράς της Ιταλίας (όπως αντιστοίχως των Ελλήνων παραγωγών).
• Η Ευρωμεσογειακή Συμφωνία (Euro-Mediterranean Agreements - Ευρωμεσογειακές Συμφωνίες Σύνδεσης): Οικονομική Συνεργασία & Ελεύθερο Εμπόριο, με το αφήγημα της "προώθησης  σταθερότητας και ασφάλειας στις χώρες της Μεσογείου".
Με απλά λόγια: εισβολή ελαιολάδου από τρίτες χώρες (Τυνησία, Τουρκία) με "τιμωρία" του ιταλικού λαδιού και το τέλος των Ιταλών ελαιοκαλλιεργειτών.
Αλήθεια ποια ελληνόφωνα πολιτικά κόμματα, ποιοι αγροτοσυνδικαλιστές έχουν μιλήσει και για αυτό το ευρωπαϊκό σφαγείο;
• Η Κατάρρευση των Υποδομών της Νότιας Ιταλίας προκαλεί μεγαλύτερες διαμαρτυρίες που κλιμακώνονται με οργή κι η περιβόητη "ευρωπαϊκή οικολογική μετάβαση" αποτελεί χλευασμό. Οι Ιταλοί παραγωγοί πρέπει να ανταγωνίζονται με άνισους όρους λόγω των μονόδρομων του σιδηροδρομικού δικτύου, των αυτοκινητόδρομων σε τραγική κατάσταση, τα παρατημένα λιμάνια ώστε να ιδιωτικοποιηθούν, δίκτυα ύδρευσης που χάνουν περισσότερο από το μισό νερό τους.
Έτσι ο Νότος είναι απομονωμένος και τα εξαιρετικά του προϊόντα σαπίζουν στα χωράφια.

Ο Πόλεμος των Παρασίτων εναντίον του αγώνα των Φορτηγομεταφορέων...
Μια καταπληκτική εκπομπή/συζήτηση που δείχνει ακριβώς την οργή των απλών διαμαρτυρόμενων, πως αποκτιέται η ταξική συνείδηση κι ο αγώνας ξεπερνάει την πολιτική ορθότητα (politically correct) του διεφθαρμένου πολιτικού και συνδικαλιστικού κατεστημένου...

Στη σιωνιστική αποικία 'Ελλάδα' τα πολιτικά κόμματα, ΓΣΕΕ/ΑΔΕΔΥ αλλού τυρβάζουν: «ούτε κουβέντα για την ταμπακιέρα», το σφαγείο του ΝΑΤΟ, το 4ο Ράιχ (Ευρωπαϊκή Ένωση)!
Για την ώρα φωνασκούν τα ελληνόφωνα ΜΜΕ της αργυρώνητης δημοσιογραφικής πορνείας θέτουν τους κανόνες του ελληνόφωνου πολιτικού συστήματος: Διαδηλώστε αλλά ήρεμα, συντεταγμένα χωρίς έκτροπα (κάποιοι γραφικοί και ξεφωνημένοι -Νιφλής-Παπαδημητρίου στο Real του Χατζηνίκου των Κενταύρων- δίνουν "γραμμή: επικροτούν την περιφρούρηση του ΚΚΕ στην πρώτη και "δειλή" κινητοποίηση κι αναρωτιούνται αν θα πρέπει να του αναθέσει ρόλο ο Χρυσοχοΐδης, ναι ο πρώην Γενικός Γραμματέας του ΠΑΣΟΚ κι "εθνικός" αστυνόμος). Βέβαια, το καλοταϊσμένο σύστημα δεν γνωρίζει τι σημαίνει συνταξιούχος, αργαζόμενος με μισθό πείνας, άνεργος...
Και βεβαίως, αν... αν... αν... στο Ελλαδιστάν κάτι κινηθεί πέρα κι έξω από τον έλεγχο του καθωσπρεπισμού της κοστολόγησης των κουπονιών, της αντίθεσης στο ΝΑΤΟ, την ΕΕ, πέρα από την αναγκαιότητα στήριξης των ουκροναζί και εκδημοκρατισμού του "σκοταδιστικού" Ιράν και Υεμένης... οι "συνταγές" υπάρχουν.

Στην Ιταλία -παρ όλη τη νεκρική σιωπή των ΜΜΕ- έχουμε προχωρημένες "εξελίξεις": Πράκτορες του Πούτιν, των ισλαμιστών μουλάδων, καταστολή, στρατός στις πόλεις (εκεί δεν έχουν θητεία αλλά μόνον επαγγελματίες μισθοφόρους), προσήλωση στη "μεγάλη δημοκρατική ευρωπαϊκή οικογένεια"... 

Ειδησιογραφία: «Τροχαίο ατύχημα στο οποίο εμπλέκεται υψηλόβαθμος υπασπιστής του στρατού: βρέθηκαν τρεις βόμβες μολότοφ στο αυτοκίνητό του.»
Ενδιαφέρον... Τι ετοιμάζουν;
Δοκιμασμένες "συνταγές"; Η νέα "Στρατηγική της Έντασης 2.0";

Επειδή η φίμωση κι η λογοκρισία εντείνεται καθημερινά... όσοι κι όσες θέλουν, μπορούν ν' ακολουθούν... Για να μην "χαθούμε" θα βρισκόμαστε στο Telegram 👉 ΕΔΩ