Ο Μαύρος Οκτώβρης που έχει αποσιωπηθεί από την κυρίαρχη ιστοριογραφία...

Σχολιάζει ο Νίκος Κλειτσίκας Η Ιστορία δεν ψεύδεται... Ψεύδονται αυτοί που την γράφουν !

Σχολιάζει ο Νίκος Κλειτσίκας

Η Ιστορία δεν ψεύδεται...
Ψεύδονται αυτοί που την γράφουν!

Στις 3 Οκτώβρη 1993, κάθε φιλελεύθερη υποκρισία της ευρωπαϊκής ιμπεριαλιστικής αριστεράς σαρώθηκε και στη Ρωσία, ο δρόμος των ιμπεριαλιστικών πραξικοπημάτων πατούσε στο αίμα του Σοβιετικού λαού.
Πριν από 33 χρόνια, ο μεθύστακας Μπόρις Γέλτσιν, ο οποίος είχε έρθει στην εξουσία χάρη σε μια συνωμοσία των "εκσυγχρονιστών" με την αμέριστη βοήθεια των ΗΠΑ, άνοιξε πυρ εναντίον του λαού κι έδωσε την εντολή να βομβαρδιστεί το ίδιο του το κοινοβούλιο.

Στις 3 Οκτώβρη, στις 3:30 μ.μ., δεκάδες χιλιάδες Ρώσοι πολίτες κατάφεραν να ξεφύγουν από τον κλοιό που είχαν επιβάλει οι στρατιώτες του Γέλτσιν, οι οποίοι αρχικά συναδελφώθηκαν με τον κόσμο που βγήκε στους δρόμους.
Οι διαδηλωτές κυμάτιζαν κόκκινες σημαίες και φώναζαν τα συνθήματα: «Γέλτσιν, προδότη!», «Ζήτω η Σοβιετική Ένωση!», «Ζήτω ο Σοσιαλισμός!».
Η συγκέντρωση πραγματοποιήθηκε μπροστά στο άγαλμα του Λένιν, κοντά στη Γέφυρα της Κριμαίας. Η έκκληση/πρόσκληση ξεκίνησε από μια χούφτα νεαρούς εργάτες και εκατοντάδες χιλιάδες Σοβιετικοί πολίτες ανταποκρίθηκαν, συμμετείχαν ακόμη και το Κομουνιστικό Κόμμα, του οποίου οι βουλευτές οχυρώθηκαν μέσα στο Κοινοβούλιο.

Η πορεία κατευθύνθηκε προς τον κρατικό τηλεοπτικό σταθμό για να ζητήσει από τους δημοσιογράφους να ενημερώσουν τον λαό για το τι συνέβαινε.
Ήταν ένα ειρηνικό και άοπλο πλήθος. Άλλωστε, δεν είχαν τίποτα να φοβηθούν: για πάνω από 70 χρόνια, ο Κόκκινος Στρατός προστάτευε πάντα τον λαό του και ποτέ δεν είχε στρέψει τα όπλα του εναντίον του.
Ελεύθεροι σκοπευτές είχαν τοποθετηθεί μπροστά από το κτίριο της κρατικής τηλεόρασης και μόλις η πορεία έφτασε στο κτίριο, οι διαδηλωτές άρχισαν αμέσως να δέχονται φονικά.
Ο πτέραρχος Γεβγκένι Σαπόσνικοφ, ο τελευταίος υπουργός Άμυνας της ΕΣΣΔ, αποκάλυψε ότι ο εντελώς μεθυσμένος και ανεξέλεγκτος Μπόρις Γέλτσιν είχε δώσει την εντολή να κινητοποιηθούν τα τανκ για να συντρίψουν τη Λαϊκή εξέγερση.
Το μεγαλύτερο μέρος του Ρωσικού λαού ήταν πεπεισμένο ότι ο Κόκκινος Στρατός θα παρέμενε ουδέτερος και θα αρνούνταν να ανοίξει πυρ εναντίον του πληθυσμού, αλλά ο Ρώσος πρόεδρος κήρυξε κατάσταση πολιορκίας, διατάζοντας τον διορισμένο από τον ίδιο υπουργό Άμυνας στρατηγό Πάβελ Γκρατσόφ να δώσει την εντολή να πυροβολήσουν τους διαδηλωτές.
Αυτή ήταν η στιγμή της αλήθειας για τον Γέλτσιν, ο οποίος, εν τω μεταξύ, είχε ήδη κανονίσει να διαφύγει μ' ένα ιδιωτικό τζετ και την προστασία των ΗΠΑ, σε περίπτωση που τα πράγματα πήγαιναν άσχημα.
Τα τεράστια διπλωματικά αυτοκίνητα των αμερικανών με φιμέ τζάμια βγαίνουν από την Πρεσβεία των ΗΠΑ στη Μόσχα, συνοδευόμενα από την προσωπική φρουρά του Γέλτσιν. Τα πορτμπαγκάζ τους περιέχουν δεκάδες εκατομμύρια δολάρια.
Η συμφωνία υπογράφηκε με τον  στρατηγό Πάβελ Γκρατσόφ και την ανώτατη στρατιωτική διοίκηση για την πώληση της Σοβιετικής Ένωσης με αντάλλαγμα δώρα για όλους: εκατό χιλιάδες ρούβλια για κάθε στρατιώτη, διακόσιες πενήντα χιλιάδες για τους αξιωματικούς και μισό εκατομμύριο για κάθε στρατηγό.
Πριν δώσει την εντολή, ο Πάβελ Γκρατσόφ διέταξε τους άντρες του να συγκεντρώσουν και να εξασφαλίσουν όλα τα χρήματα. Μόνο τότε ξεκίνησε η σφαγή: εκατοντάδες άνθρωποι ήταν διάτρητοι από σφαίρες. Μπροστά από το κτίριο της Κρατικής Τηλεόρασης, υπήρχαν ήδη πενήντα νεκροί και δεκάδες τραυματίες σε απελπιστικές συνθήκες.
Ενώ το Κοινοβούλιο βομβαρδιζόταν, ο Μπόρις Γέλτσιν, σε τηλεοπτικό διάγγελμα προς το έθνος, απείλησε: «Είμαι έτοιμος να επιβάλω εμφύλιο πόλεμο για να σαρώσω τη βρωμιά των Μπολσεβίκων».
Οι κυβερνήσεις της "πολιτισμένης" δύσης και τα μέσα ενημέρωσης της αργυρώνητης δημοσιογραφικής πορνείας -όπως συμβαίνει ως σήμερα με τις Γενοκτονίες στο Ιράν, τον Λίβανο, την Υεμένη, τη μαρτυρική κατεχόμενη Παλαιστίνη-, δημιούργησαν το αναγκαίο πλαίσιο για να αποδεχτεί η διεθνής κοινή γνώμη το αμερικανικό πραξικόπημα του Γέλτσιν και να χειροκροτήσει τη βάναυση σφαγή του άμαχου πληθυσμού.

Οι δυτικοί τηλεοπτικοί σταθμοί "ενημέρωσαν" για τον κίνδυνο της «Επιστροφής του κακού Κομουνισμού», τονίζοντας την παρουσία Ναζί μεταξύ των μαχητών της Λαϊκής Αντίστασης (όπως σήμερα οι "μουλάδες του Ιράν", οι "τρομοκράτες" της Παλαιστινιακής Αντίστασης, οι "απολίτιστοι Υεμενίτες, οι "τρομοκράτες" της Χεζμπολάχ στον Λίβανο, ο "αιμοσταγής δικτάτορας" Άσαντ στη Συρία και πάει λέγοντας).
Αυτός ήταν ο εμφανής επικοινωνιακός συναγερμός για ν' αποφευχθεί η «Επιστροφή του κακού Κομουνισμού», η κατασκευή του φάσματος ενός ανύπαρκτου κόκκινου-καφέ συνασπισμού «ενάντια στη φιλελεύθερη δημοκρατία».
Χαρακτηριστικό παράδειγμα στην Ισπανία, η "αριστερή/σοσιαλιστική" εφημερίδα «El Pais», η οποία διέθετε λεπτομερείς πληροφορίες για το πραξικόπημα και την αιματηρή καταστολή του Γέλτσιν, ανέτρεψε τα δεδομένα μιλώντας για μια «βίαιη εθνικοκομμουνιστική εξέγερση», εξισώνοντας τους διαδηλωτές της Μόσχας με τα «Καφέ Πουκάμισα», τους «Φαιοχίτωνες» των Ταγμάτων Εφόδου του Χίτλερ (Sturmabteilung).
Ο Γέλτσιν, καταβεβλημένος από τη Λαϊκή κατακραυγή ζήτησε από τις δυτικές χώρες βοήθεια στην καταστολή του Σοβιετικού λαού μιλώντας για την «αιματηρή μάχη στην οποία η χώρα κατακλύζεται από τις σταλινικές φασιστικές δυνάμεις».
Στις 5 Οκτώβρη, μετά από δύο ημέρες σφαγών εναντίον του άοπλου άμαχου λαού, η Μόσχα ελέγχθηκε πλήρως από τις δυνάμεις του Γέλτσιν.
Ο επίσημος αριθμός των νεκρών ήταν 127, με πάνω από 600 τραυματίες από πυροβολισμούς.
Δεν υπήρχε προηγούμενο τέτοιας σφαγής στην Ευρώπη από το 1945.
Οι ΗΠΑ ήταν έτοιμες να κάνουν τα πάντα για να σταματήσουν τις διαμαρτυρίες ενός ολόκληρου λαού που απαιτούσε την επιστροφή στον σοσιαλισμό.
Το Λευκό Κοράκι (White Crow), με τα χειροκροτήματα των "πολιτισμένων" δυτικών δημοκρατιών, απέλυσε κυβερνήτες και φυλάκισε άκαμπτους αξιωματούχους. Εκατοντάδες διαδηλωτές κλείστηκαν σ' ένα στάδιο, οι εφημερίδες καταστάλθηκαν, καθιερώθηκε προληπτική λογοκρισία και ήρθαν στο φως μαρτυρίες ανείπωτων βασανιστηρίων. Το επίσημο πρακτορείο ειδήσεων ανέφερε 1.500 συλλήψεις μεταξύ των διαδηλωτών. Το Συνταγματικό Δικαστήριο έπαψε να λειτουργεί και ανάγκασαν τον Βαλέρι Ζόρκιν, τον Πρόεδρο του Συνταγματικού Δικαστηρίου της Ρωσίας να υπογράψει παραίτηση με το όπλο στον κρόταφο.
Η πολυδιαφημισμένη φιλελεύθερη δυτική δημοκρατία είχε επιτέλους φτάσει στη Ρωσία. Τώρα οι δρόμοι της Μόσχας έμοιαζαν με τη Χιλή του Πινοσέτ.
Ο Γέλτσιν έλαμπε από χαρά και δεν μπορούσε να κρύψει την ευγνωμοσύνη του στους υπερπόντιους χορηγούς του. Τηλεφώνησε στον Κλίντον για να ευχαριστήσει τις ΗΠΑ για τη βοήθειά τους και, τις επόμενες ημέρες, σε μια συμβολική χειρονομία, ανακοίνωσε ότι είχε καταργήσει την Τιμητική Φρουρά στο Μαυσωλείο του Λένιν.
Μιλώντας σε ζωντανή μετάδοση στην τηλεόραση, δήλωσε ότι χάρη στους Δυτικούς φίλους του, είχε καταφέρει να ματαιώσει: «Μια αιματηρή δικτατορία της σβάστικας και του σφυροδρέπανου».
Όλη οι σοβιετικές βιομηχανίες, οι καλύτερες κρατικές εταιρίες "πουλήθηκαν" σε ξένες πολυεθνικές σχεδόν δωρεάν.
Οι θεϊκές ιδιωτικοποιήσεις συνδυάστηκαν με μεγάλης κλίμακας καταστολή.
Μετά το πραξικόπημα, χιλιάδες άνθρωποι συνελήφθησαν και το Ρωσικό Κομμουνιστικό Κόμμα, το οποίο είχε την πλειοψηφία των κοινοβουλευτικών εδρών, κηρύχθηκε παράνομο, εμποδίζοντάς το να συμμετάσχει στις εκλογές.

Οι σπόροι αυτής της "αναθεώρησης/ανανέωσης" άνθισαν την μοιραία δεκαετία του 1980 υπό τον Γκορμπατσόφ 👉 Ο ιμπεριαλισμός έχασε τον τελευταίο του ηθοποιό! και τον Μπορίς Γιέλτσιν 👉 Ο μεθύστακας πούλησε τη Ρωσία για 2,5 δισ. $!, μετά τη μεταβατική περίοδο του Μπρέζνιεφ.

«Στόχος της ζωής μου ήταν να εκμηδενίσω τον κομμουνισμό,
την αβάσταχτη δικτατορία του πάνω στο λαό…
Το ιδανικό μου ήταν οι κυβερνήσεις των σοσιαλδημοκρατικών χωρών»
Μιχαήλ Γκορμπατσόφ, Αύγουστος 2000

«Οι ιδέες της περεστρόικα ανταποκρίνονται στις απαιτήσεις της αναδιοργάνωσης του σοσιαλισμού και συμβάλλουν σημαντικά στην ανάπτυξη της σύγχρονης θεωρίας του σοσιαλισμού, ο σοσιαλισμός δεν ήταν ποτέ πιο ελκυστικός»
Αλέκα Παπαρήγα, Γ. Γραμματέας Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας, "Πράβντα", 25 Ιούνη 1991

Φεστιβάλ ΚΝΕ! Η λατρεία της "Περεστρόικα" χαρακτήρισε την  πολιτική του ΚΚΕ εκείνη την εποχή...

«Πρόκειται, πράγματι, για επανάσταση στην επανάσταση […]. Η επιτυχία της “περεστρόικα”, το ξεπέρασμα των δυσκολιών και των αντιστάσεων που συναντά θα κάνει ελκυστικότερο το όραμα του σοσιαλισμού […]
Η Περεστρόικα έχει μια ιστορική προσφορά στην ανάπτυξη νέων αντιλήψεων για την πορεία των σοσιαλιστικών κοινωνιών»
ΚΚΕ, "Θέσεις για το 13ο Συνέδριο", Σεπτέμβρης 1990

Χαρίλαος Φλωράκης: «Για όνομα του Θεού. Διαβάσατε τη διακήρυξη της περεστρόικα όπως εξαγγέλθηκε το ’85;
Διαβάσατε την ομιλία του Γκορμπατσόφ στα εβδομηντάχρονα, το 1987 σύντροφοι;
Πέρα από ορισμένες υπερβολές για τα αρνητικά του παρελθόντος, δεν είχε τίποτα να την απορρίψουμε» "Ριζοσπάστης", 21 Δεκέμβρη 1991

Μόλις είχε προηγηθεί το Βρώμικο '89... 👉 21 Σεπτέμβρη 1989, ο θείος Σαμ κατέστησε σαφές σ' όλους: «Εμείς είμαστε το αφεντικό σας»!

👉 Ο αφοπλισμός της αριστεράς και το χτίσιμο της ευρωπαϊκής ιμπεριαλιστικής αριστεράς...

«Ποιος Πλήρωσε τον Αυλητή; Η CIA και ο Πολιτιστικός Ψυχρός Πόλεμος»... πώς η CIA δημιούργησε και χρηματοδότησε ένα γιγάντιο διεθνές δίκτυο περιοδικών, ενώσεων, ιδρυμάτων, συνεδρίων, εκθέσεων, πολιτιστικών πρωτοβουλιών, πολιτικά κόμματα και κινήματα της αριστεράς. Η επιχειρήσεις αυτές είχαν (δεν έχουν άραγε σήμερα;) στο επίκεντρο τους την λεγόμενη "Πολιτιστική Ελευθερία", τον "δικαιωματισμό" που δικαιολογεί τη στράτευση του δυτικού πνευματικού κόσμου υπέρ του αντικομουνισμού προς χάρη της "ελευθερίας", ή τουλάχιστον ενός «φιλελεύθερου σοσιαλισμού» που ήταν αντιμπολσεβίκικος 👉Φ. Σόντερς, πώς η CIA δημιούργησε και χρηματοδότησε ένα γιγάντιο διεθνές δίκτυο...

Επειδή η φίμωση κι η λογοκρισία εντείνεται καθημερινά... όσοι κι όσες θέλουν, μπορούν ν' ακολουθούν... Για να μην "χαθούμε" θα βρισκόμαστε στο Telegram 👉 ΕΔΩ