Υποχρεωτικές καθίστανται οι ηλεκτρονικές πληρωμές στις παραδόσεις courier, με το νέο νομοσχέδιο του υπουργείου Εθνικής Οικονομίας και Οικονο...
Υποχρεωτικές καθίστανται οι ηλεκτρονικές πληρωμές στις παραδόσεις courier, με το νέο νομοσχέδιο του υπουργείου Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών που τέθηκε σε διαβούλευση.
Με το νέο νομοθετικό πλαίσιο, καθίσταται υποχρεωτική η χρήση ηλεκτρονικών μέσων πληρωμής για τις παραδόσεις αγαθών από εταιρείες courier, ανεξαρτήτως ποσού.Μάλιστα, εταιρεία ταχυμεταφορών που δέχεται μετρητά, θα αντιμετωπίζει πρόστιμο ίσο με το διπλάσιο της αξίας της συναλλαγής.
Πρόκειται για μια παρέμβαση που εντάσσεται στην προσπάθεια ενίσχυσης των ψηφιακών πληρωμών και της ηλεκτρονικής καταγραφής των συναλλαγών που πραγματοποιούνται στο ηλεκτρονικό εμπόριο.
Πριν από την έναρξη ισχύος της διάταξης θα εκδοθεί υπουργική απόφαση, με την οποία θα καθοριστούν οι κατηγορίες φυσικών προσώπων που θα εξαιρούνται από την υποχρέωση, κατ' αναλογία με τις εξαιρέσεις που ισχύουν για την υποχρέωση πραγματοποίησης ηλεκτρονικών δαπανών για την κάλυψη του απαιτούμενου ποσού δαπανών, δηλαδή το «χτίσιμο» αφορολόγητου.
Ωστόσο, οι τελικές υποχρεώσεις θα προκύψουν θα οριστικοποιηθούν μετά την ολοκλήρωση της διαβούλευσης και τη ψήφισή του νομοσχεδίου.
Σημειώνεται ότι η διαβούλευση θα παραμείνει ανοιχτή έως τις 22 Οκτωβρίου.
.jpeg)
Η νέα νομοθετική ρύθμιση που επιβάλλει την αποκλειστική χρήση κάρτας και POS στις αντικαταβολές παρουσιάζεται με το γνωστό περιτύλιγμα του «εκσυγχρονισμού» και της «πάταξης της φοροδιαφυγής». Στην πραγματικότητα, όμως, πρόκειται για ένα μέτρο παντελώς αποκομμένο από την ελληνική καθημερινότητα, το οποίο αφήνει τον καταναλωτή απροστάτευτο και επιβαρύνει την τσέπη του.
ΑπάντησηΔιαγραφήΟ σχεδιασμός του μέτρου είναι θεμελιωδώς λάθος για τέσσερις συγκεκριμένους λόγους:
1. Νομοθετούν με βάση μια «εικονική» τραπεζική πραγματικότητα: Η κυβέρνηση ισχυρίζεται ότι αν ο καταναλωτής εξαπατηθεί (π.χ. παραλάβει άδειο πακέτο ή λάθος προϊόν), θα προστατευτεί μέσω της «αμφισβήτησης συναλλαγής» (chargeback) στην τράπεζα. Όποιος όμως ζει στην Ελλάδα, γνωρίζει καλά ότι οι ελληνικές τράπεζες λειτουργούν πλέον με όρους χειρότερους από του παλαιού δημοσίου. Με τα υποχρεωτικά ραντεβού μετά από μέρες, τις ατέλειωτες αναμονές στα τηλεφωνικά κέντρα και την πάγια κουλτούρα της απόρριψης ευθυνών, το chargeback μετατρέπεται σε γραφειοκρατικό γολγοθά, τη στιγμή που τα χρήματα του πολίτη έχουν ήδη κάνει «φτερά».
2. Αφήνουν το τοπίο των e-shops ασύδοτο: Το κράτος αρνείται να αντιμετωπίσει τη ρίζα του προβλήματος. Σήμερα, ο οποιοσδήποτε «απίθανος» μπορεί να στήσει ένα e-shop μέσα σε λίγες ώρες με μηδενικό κόστος, χωρίς φυσική έδρα, χωρίς αποθήκη και χωρίς στοκ. Λειτουργώντας ως απλοί μεσάζοντες (dropshipping), διογκώνουν τεχνητά τις τιμές, προκαλούν τεράστιες καθυστερήσεις στις παραδόσεις και εξαφανίζονται μόλις εισπράξουν. Αντί το κράτος να βάλει αυστηρά φίλτρα για το ποιος δικαιούται να ανοίξει e-shop (π.χ. εγγυητικές επιστολές, έλεγχο έδρας), επιβάλλει απλώς το POS, νομίζοντας ότι ο απατεώνας θα σταματήσει να είναι απατεώνας επειδή θα πληρώνεται ψηφιακά.
3. Νέα χαράτσια που θα πληρώσει ο καταναλωτής: Η υποχρεωτική χρήση POS στις courier φορτώνει τις επιχειρήσεις με επιπλέον τραπεζικές προμήθειες ανά συναλλαγή. Στην ελεύθερη αγορά, αυτό το λειτουργικό κόστος μετακυλίεται μαθηματικά στην τελική τιμή του προϊόντος. Ο καταναλωτής, δηλαδή, θα αγοράζει ακριβότερα χωρίς να απολαμβάνει καμία απολύτως αναβάθμιση στις άθλιες υπηρεσίες logistics και παράδοσης των courier.
4. Η υποκρισία περί «μαύρου χρήματος»: Το κράτος έχει ήδη στα χέρια του όλα τα ηλεκτρονικά ίχνη (ψηφιακές παραγγελίες e-shop, λίστες courier, ονόματα, διευθύνσεις). Θα μπορούσε να αξιοποιήσει αυτά τα στοιχεία για να πατάξει το έγκλημα και να προστατεύσει τον πολίτη. Αντίθετα, επιλέγει να νομοθετήσει ένα οριζόντιο μέτρο που εξαναγκάζει τον πολίτη να γίνει «πελάτης» των τραπεζών, εξασφαλίζοντας στις τελευταίες σίγουρα κέρδη χωρίς κανέναν κόπο.
Συμπέρασμα: Το αρχικό σκεπτικό των καταναλωτών επιβεβαιώνεται απόλυτα. Η ρύθμιση δεν σχεδιάστηκε για να προστατεύσει εμάς από τα e-shops «φαντάσματα» και τα άδεια η λάθος προϊόντα στα δέματα. Σχεδιάστηκε για να διευκολύνει τους ελεγκτικούς μηχανισμούς του κράτους και να αυξήσει τον τζίρο των τραπεζών, μετατρέποντας τον καταναλωτή για μία ακόμα φορά σε εύκολο θύμα και τον διανομέα σε έναν απλό εισπράκτορα ψηφιακών προμηθειών.