• ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

    Παρασκευή, 11 Νοεμβρίου 2016

    Η μόδα του νεοφιλελεύθερου κοσμοπολιτισμού πέρασε, επιστροφή στο μαύρο ζιβάγκο!

    Επισημαίνει ο Δημήτρης Α. Γιαννακόπουλος.

    Ο κοσμοπολιτισμός δεν είναι κακό πράγμα, είναι αγωγή ειρηνικής, δημοκρατικής, φιλελεύθερης και δημιουργικής συνύπαρξης, χωρίς ο ανταγωνισμός να λαμβάνει την μορφή ενός παιχνιδιού «όλα ή τίποτε». Είναι μια διανοητική κατασκευή που βασίζεται στη διαβούλευση και στη διπλωματία, υπηρετώντας την ιδέα της κοινωνικής προόδου χωρίς επανάσταση ή πόλεμο και εξολόθρευση κάποιου εχθρού.

    Αντίθετα, ο νεοφιλελεύθερος κοσμοπολιτισμός - ο οποίος πέτυχε να ορίσει ιδεολογικά και ως κοσμοαντίληψη τη σύγχρονη έννοια του κοσμοπολιτισμού – είναι μια υπόθεση παρακμής. Αποτελεί τον λαϊκισμό των ελίτ κόντρα στον λαϊκισμό του πόπολου. Ο νεοφιλελεύθερος κοσμοπολιτισμός κεντροδεξιών και κεντροαριστερών αποτελεί διαφθορά του κοσμοπολιτισμού, αφαιρώντας από αυτόν τη κοινωνική του θεωρία και αντικαθιστώντας τη κοινωνική του πρακτική με την έννοια της επιχειρηματικότητας. Εδώ πλέον καταλύεται η ιστορία, ενώ η ανάπτυξη της κοινωνικότητας του ανθρώπου υποκαθίσταται από την ανάπτυξη της επιχειρηματικής του προσωπικότητας. Όλα είναι μπίζνες και μάρκετινγκ.

    Στο πλαίσιο αυτό εξελίσσεται μια μορφή «παιδαγωγικής της απάτης» όπου όλοι εμφανιζόμαστε ως ιδιαίτερες / μοναδικές προσωπικότητες που πρέπει να είναι διατεθειμένες να θέλουν να μάθουν και ανοικτές στην άποψη του άλλου και στην αλλαγή γνώμης. Από ποιον να μάθουμε; Όχι από τον παράγοντα επιρροής ή κάποιον δάσκαλο, αλλά από το ηγεμονικό περιβάλλον που συγκυριακά κυριαρχεί. Το περιβάλλον είναι παιδαγωγός, ισχυρίζονται οι νεοφιλελεύθεροι κοσμοπολίτες και έτσι φυσιολογικά ο Βαρουφάκης για να έκανε σωστά τη δουλειά του - με πολιτικώς ορθό τρόπο και ασφαλώς χωρίς λαϊκισμό - θα έπρεπε να συμμορφωθεί στο Eurogroup, ως περιβάλλον με τη μορφή του παιδαγωγού. Ο Βαρουφάκης - στο παράδειγμά μας - λοιπόν, θα έπρεπε να εμφανίζεται διατεθειμένος να θέλει να μάθει και ανοικτός στην άποψη του άλλου και στην αλλαγή της γνώμης του και όχι ασφαλώς ο πολιτικός παράγων Σόϊμπλε που δομούσε ηγεμονικά γύρω του το περιβάλλον του Eurogroup ως παιδαγωγικό περιβάλλον.

    Εδώ κρύβεται η απάτη: Ως πολιτικός παράγων, φορέας ισχύος (power) εμφανίζεται η απρόσωπη, δήθεν ουδέτερη και αντικειμενική δομή (: περιβάλλον) και όχι ο πραγματικός, ατομικός παράγων της δράσης σε ένα περιβάλλον αλληλόδρασης και αλληλεπίδρασης. Με αυτή την έννοια ο πολιτικός παράγων Σόϊμπλε δεν θα είχε να μάθει κάτι από τον Βαρουφάκη στο πλαίσιο λειτουργίας του Eurogroup – εκτός ίσως από την αποκρουστική προς αυτόν τακτική του δεύτερου.

    Η δημοκρατικοφανής αυτή απάτη είναι κοινή μορφή παιδαγωγικής σε όλα τα ολοκληρωτικά συστήματα. Έτσι λειτουργεί ο ολοκληρωτισμός καί από αριστερά καί από δεξιά. Ως προς αυτό ο νεοφιλελευθέρος κοσμοπολιτισμός μιμείται τον σταλινικό διεθνισμό. Και ακριβώς σε αυτό το σημείο παρεμβαίνουν σήμερα αντισυστημικοί παράγοντες σαν αρκετούς ακροδεξιούς ηγέτες στην Ευρώπη και σαν τον νέο πρόεδρο των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ, οι οποίοι μέχρι να πετύχουν να στήσουν το δικό τους καθεστώς - και έτσι τότε να εμφανίζουν καί αυτοί με τη σειρά τους το περιβάλλον (τους) ως αντικειμενικό παιδαγωγό - παριστάνουν τους επαναστάτες υπέρ του πόπολου και κατά του παγκοσμιοποιημένου σε μεγάλο βαθμό παιδαγωγικού περιβάλλοντος των ελίτ – αν και οι περισσότεροι από αυτούς δύσκολα θα μπορούσαν να εκληφθούν ως αυθεντικοί ποπολάροι!
    Ουσιαστικά η άνοδος των αμφισβητιών των θεσμών και πρακτικών του παιδαγωγικού περιβάλλοντος των ελίτ στις χώρες του ώριμου καπιταλισμού φέρνει μια νέα μόδα στην έκφραση του πολιτικού ύφους, καθιστώντας τον νεοφιλελεύθερο κοσμοπολιτισμό ντεμοντέ. Τώρα μόδα είναι το μαύρο ζιβάγκο! Όπως κατά το παρελθόν οι Αμερικανοί Μπίτνικ δανείστηκαν το ζιβάγκο από τους Γάλλους υπαρξιστές και το λάνσαραν σε μαύρο χρώμα, χρησιμοποιώντας το ως μέσο έκφρασης εναντίον του καθωσπρεπισμού του πολιτικώς ορθού της εποχής τους και του ροζ «αμερικάνικου ονείρου», ανάλογα θα πράξει σήμερα και ο Ντόναλντ Τραμπ.
    Αυτός, ως εκδικητής του θιγμένου από τον νεοφιλελεύθερο κοσμοπολιτισμό ροζ «αμερικάνικου ονείρου», θα επιστρέψει υφολογικώς εκεί από που ξεκίνησε, αντικαθιστώντας το ροζ που τον έφερε στην εξουσία με το μαύρο, παραπέμποντας στο όραμα αναφοράς του ιδρυτή της Apple, Στιβ Τζομπς. «Κλέβοντας» ουσιαστικά την εναλλακτική υφολογικώς «ψυχή» του σύγχρονου αμερικανισμού από τους Δημοκρατικούς. Οι τελευταίοι έχασαν το momentum της ιστορίας υιοθετώντας την ροζ και μοβ φόρμα με «ανοιχτό» λαιμό, την οποία ο καλός μαθητής του Jörg Haider, Ντόναλντ Τραμπ εξέθεσε σε τέτοιο βαθμό ώστε να την ακυρώσει προεκλογικώς. Τώρα οι ΗΠΑ θα επαναδομηθούν υφολογικώς στο κινηματογραφικό πρότυπο του ζιβαγκοφόρου Στιβ Μακ Κουίν - και δεν αστειεύομαι. Έτσι θα αμφισβητηθεί ενδυματολογικά το ελιτιστικό σύστημα που ήρθαν οι λαϊκιστές του πόπολου να ανατρέψουν.

    Βλέπεις πόσο πίσω έμειναν οι δικοί μας του ΣΥΡΙΖΑ! Με το που ξεκίνησαν την ενδυματολογική τους προσαρμογή, ανακαλύπτοντας τα σφικτά κοστουμάκια και τη γραβάτα, και με το που δρομολογήθηκε η πλήρης υφολογική τους αφομοίωση, μιλώντας ουσιαστικά τη γλώσσα Σόϊμπλε, τον οποίον κατά τα άλλα «καταριούνται», αλλάζει η μόδα! Τώρα η γλώσσα της απελευθέρωσης του λαού από τις απομακρυσμένες και μουχλιασμένες ελίτ, θέλει το μαύρο ζιβάγκο της για να φαίνεσαι πως είσαι το σύμβολο του πατριωτικού υπαρξισμού και έτσι να επικοινωνείς με τους άλλους (ξένους) εθνικιστές πατριώτες.Στο μεταξύ και μέχρι να επικρατήσει το μαύρο ζιβάγκο ως μόδα διεθνώς, καλό θα ήταν να προσέξουμε ιδιαίτερα (: στην ελληνική κυβέρνηση αναφέρομαι) τις σχέσεις μας με την Τουρκία. Το διάστημα από την επίσκεψη Ομπάμα στην Αθήνα μέχρι την ανάληψη των καθηκόντων της νέας διοίκησης υπό τον Τραμπ είναι η πιο επικίνδυνη περίοδος για πρόκληση μείζονος ελληνοτουρκικής κρίσης μετά τα «Ίμια»!
    • Blogger Comments
    • Facebook Comments

    1 σχολια:

    Ανώνυμος είπε... 11 Νοε 2016, 2:47:00 μ.μ.

    Οι Έλληνες δεν είναι ευρωπαίοι, δεν ανήκουν στη Δύση...

    Μοιραζόμαστε με άλλους λαούς μια περιοχή που από την αυγή της Ιστορίας ήταν ένα από τα σπουδαιότερα σταυροδρόμια πολιτισμού.... Έχουμε την ευκαιρία μαζί με τους γειτονικούς λαούς να αυξηθούν ακόμα περισσότερο τον πολιτισμικό πλούτο της περιοχής μας και να δημιουργήσουμε τις δικές μας μοναδικές και πρωτότυπες συνθέσεις... Αυτό άλλωστε κάναμε από την αρχή της ιστορίας μας...

    Οι άνθρωποι των λαϊκών τάξεων στην Ελλάδα δεν έπαιρναν ανέκαθεν τον εαυτό τους για ευρωπαίο... Τη δεκαετία του 1970, σε μια χώρα που πάταγε γερά στα πόδια της, το ανήκομεν στη Δύση ήταν ΕΝΑ σύνθημα της δεξιάς, στην ΕΥΡΩΠΑΪΚΉ αριστερά ο ευρωπαϊσμός ήταν μια μάλλον περιθωριακή υπόθεση ΑΥΤΌ που ζουν σήμερα οι Συριζιοι στην πιο ξεφτιλιστική του μορφή..

    Καθώς ο ιμπεριαλισμός σήμερα «εσωτερικεύεται» σε πόλεις χώρες και περιφερειακές ολοκληρώσεις μέσα από την κατάτμησή τους σε (εθνοτικές) ζώνες διαφορετικών ταχυτήτων ενσωμάτωσης / αποκλεισμού στην παγκόσμια αγορά, ακόμα και αν προχωρούσε η πολιτική ενοποίηση μιας τέτοιας Ευρώπης συμπεριλαμβάνοντας και τα Βαλκάνια, οι Έλληνες οι Βούλγαροι, οι Σέρβοι, οι Ρουμάνοι, και οι Αλβανοί θα ήταν υποτελείς μειονότητες κάτι σαν του Ουιγούρους στην Κίνα...

    Η νεοφιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση ΘΈΛΕΙ να πείσει ότι υπάρχει ζωή έξω από το πλαίσιο της νεοφιλελεύθερης πλανητικής μαφίας.... Και, κυρίως, να αντιμετωπίσει το σημερινό
    νέο-φασιστικό φαινόμενο ως ανεστραμμένο είδωλο και λειτουργικό παρακολούθημα του νεοφιλελεύθερου ολοκληρωτισμού....

    Να καταδείξει, δηλαδή, ότι οι σημερινοί νεοφιλελεύθεροι δήθεν αντι-φασίστες είναι στην ουσία οι ΦΑΣΙΣΤΕΣ όταν δεν διστάζουν να στείλουν κόσμο και κοσμάκη στον Καιάδα της ανεργίας και της εξαθλίωσης, στο συμβολικό θάνατο για χάρη εκείνου του ειδωλολατρικού ξόανου που λέγεται Κέρδος και το οποίο πίνει το νέκταρ από τα κρανία των δολοφονημένων, συμβολικά και πραγματικά....Η προσπάθεια της σοσιαλδημοκρατίας να λειτουργήσει με πιο ουμανιστικό αλλά και μετριοπαθή τρόπο στο νεοφιλελεύθερο πλαίσιο την παγίδευσε και την εξέθεσε πλήρως, καθώς απώλεσε τον ριζοσπαστισμό της και οι εργαζόμενοι εξέλεβαν αυτή την πολιτική στάση της ως συναλλαγή...

    Τι μπορεί να κάνει η Αριστερά; Να ξαναβρεί τις χαμένες της αξίες και να τις ενεργοποιήσει πολιτικά και οντολογικά μέσα από ένα παγκόσμιο κίνημα που δεν θα αμύνεται απλώς αλλά και θα προτείνει, αντιπαραθέτοντας ένα νέο είδος ανθρώπου στο σημερινό εγωτικό κανίβαλο, ένα είδος που θα βρίσκει τον εαυτό του και την πλήρωσή του στο Εμείς, στη συλλογικότητα, που θα επανεφεύρει την Αλληλεγγύη και την Αγάπη(σ.σ. για τον Άνθρωπο όπου Γης και όχι μόνο για τους Έλληνες-γηγενείς όπως θέλει η Χρυσή Αυγή και εσχάτως, δυστυχώς, ο Ιερώνυμος) ως αρμό των διυποκειμενικών σχέσεων, αντικαθιστώντας τη δύναμη της απληστίας και της χωρίς όρια συσσώρευσης, και προτείνοντας μία προοπτική της εργασίας που δεν θα είναι άχθος αλλά δημιουργία..


    Αν δεν συμβεί αυτό, η σημερινή συνεχώς επιταχυνόμενη καταστροφική κίνηση του κανιβαλικού καπιταλισμού, που ήδη έχει εξαφανίσει το 1/3 των ειδών ζωής του πλανήτη, που έχει στρατιωτικοποιήσει τις οικονομικές σχέσεις και σαρώνει το κράτος πρόνοιας, θα οδηγήσει στο ΧΑΟΣ..

    Item Reviewed: Η μόδα του νεοφιλελεύθερου κοσμοπολιτισμού πέρασε, επιστροφή στο μαύρο ζιβάγκο! Rating: 5 Reviewed By: ThePress.gr