• ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

    Κυριακή, 27 Νοεμβρίου 2016

    ΤΟ ΚΟΥΒΑΡΙ με τα εθνικά θέματα! ΑΣΚΗΣΕΙΣ εκλογικής ετοιμότητας...

    Σε ασκήσεις ετοιμότητας «δια παν ενδεχόμενο» επιδίδονται όλες οι κομματικές ηγεσίες καθώς η ρευστότητα που προκαλείται από τις εξελίξεις σε όλα τα μέτωπα επαναφέρει σενάρια ακόμη και «αιφνίδιας» προσφυγής σε κάλπες... 

    Η συζήτηση πυροδοτήθηκε πάλι από την αποστροφή του κ. Τσίπρα στην τελευταία συνεδρίαση της Κοινοβουλευτικής ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ όπου τόνισε ότι «σε ένα ενδεχόμενο αποτυχίας των διαπραγματεύσεων και της δεύτερης αξιολόγησης, που ενδεχομένως να οδηγούσε και σε εκλογές, όπως διακαώς ζητά η ΝΔ, ένα τέτοιο ενδεχόμενο θα αποτελούσε την τέλεια καταστροφή για την οικονομία».

    Η δήλωση του κ. Τσίπρα, δίχως να θεωρείται καθόλου τυχαία η αναφορά σε «εκλογές», έγινε σε μια φάση κατά την οποία είχαν μπλοκάρει, εν όψει της κρίσιμης 5ης Δεκεμβρίου, οι συζητήσεις με τους δανειστές για το κλείσιμο της δεύτερης αξιολόγησης λόγω των ακραίων, για άλλη μια φορά, αξιώσεων τους. Ύστερα από την επικοινωνία που είχαν την Παρασκευή ο κ. Τσίπρας με τον κ. Γιούνκερ η κυβέρνηση ελπίζει ότι θα υπάρξει «πολιτική συμφωνία» στην επικείμενη συνεδρίαση του Eurogroup αλλά δεν είναι η πρώτη φορά που οι προσδοκίες διαψεύδονται ή περιορίζονται.

    Στην ίδια χρονική συγκυρία έχει σημειωθεί εμπλοκή στις εξελίξεις γύρω και από το Κυπριακό, μολονότι όλα έδειχναν ότι οι δύο πλευρές οδηγούνται σε συμφωνία. Παρά την εμπλοκή πάντως η συνάντηση του κ. Τσίπρα με τον κ. Ερντογάν φαίνεται ότι θα πραγματοποιηθεί στο περιθώριο της Συνόδου της UNESCO στο Άμπου Ντάμπι των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων στις 4 Δεκεμβρίου, δηλαδή την παραμονή της κρίσιμης συνεδρίασης του Eurogroup...

    Η τακτική «όλων των μετώπων ταυτόχρονα ανοικτών», συμπεριλαμβανομένου και του μεταναστευτικού, έχει υιοθετηθεί από την κυβέρνηση όπως σημείωσε και ο ίδιος ο κ. Τσίπρας ενισχύοντας έτσι την εικόνα ότι το Μέγαρο Μαξίμου επιδιώκει να συνδυάσει τις εξελίξεις στα διπλωματικά μέτωπα με θετικές αποφάσεις όχι μόνο στο θέμα της αξιολόγησης αλλά κυρίως στην λήψη των πρώτων μέτρων για την ελάφρυνση του δημοσίου χρέους.

    Αυτή η άτυπη διαπραγματευτική αντίληψη είναι προφανές ότι αντιμετωπίζει δυσκολίες και αβεβαιότητες που επηρεάζονται από σειρά παραμέτρων στην ευρωπαϊκή και διεθνή σκηνή. Το επόμενο δίμηνο πάντως θεωρείται πολύ κρίσιμο διότι είναι το μεταβατικό διάστημα έως την τυπική ανάληψη της προεδρίας των ΗΠΑ, στις 20 Ιανουαρίου, από τον Ντ. Τραμπ ο οποίος αναμένεται να φέρει αλλαγές στις μέχρι τώρα παγκόσμιες οικονομικές και διπλωματικές ισορροπίες.

    Φαίνεται λοιπόν ότι στον απόηχο και της πρόσφατης «αποχαιρετιστήριας» επίσκεψης του Μπαράκ Ομπάμα στην Αθήνα, παρατηρείται μια «βιασύνη» να κλείσουν όλες οι μεγάλες εκκρεμότητες που αφορούν τη χώρα μας αλλά και την ευρύτερη περιοχή πριν ξεκινήσει η εποχή Τραμπ. Για το κατά πόσο αυτό συνιστά επωφελή τακτική διίστανται οι απόψεις καθώς πολλοί υποστηρίζουν ότι σε μια περίοδο ανακατατάξεων και αν όχι του τέλους τουλάχιστον επερχόμενων αλλαγών στο μοντέλο της «παγκοσμιοποίησης» όπως το γνωρίζαμε έως τώρα θα ήταν καλύτερα να υπάρξει από ελληνικής πλευράς μια στάση αναμονής.

    Όμως οι μνημονιακές δεσμεύσεις της χώρας μας, όπως όλα δείχνουν, δεν αφήνουν πολλά περιθώρια. Αντιθέτως, η κυριαρχία των απόψεων Σόιμπλε -που επηρεάζονται πλέον και από το άγχος των γερμανικών εκλογών τον Σεπτέμβριο του 2017- οδηγεί σε πιο σφικτή εφαρμογή των οικονομικών μέτρων μολονότι την ίδια ώρα ενισχύονται οι φυγόκεντρες τάσεις και σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Το Βερολίνο δηλαδή δείχνει ότι σε μια προσπάθεια να διατηρήσει τον έλεγχο ακολουθεί τη σκληρή γραμμή ακόμη κι αν στο βάθος του δρόμου αυτού υπάρχει αδιέξοδο.

    Σε αυτό το ακραίο παιχνίδι, η ελληνική πλευρά δεν διαθέτει εδώ και αρκετό καιρό πολλά διαπραγματευτικά όπλα. Το επιχείρημα περί τήρησης των συμφωνηθέντων που επανέλαβε και πρόσφατα ο κ. Τσίπρας με το «pacta sunt servanda» («οι συμφωνίες πρέπει να τηρούνται») έχει αποδειχθεί ότι από πλευράς των δανειστών έχει μόνο θεωρητική αξία καθώς στην πράξη μετρά μόνο η δύναμη των συσχετισμών. Έτσι εκ των πραγμάτων το μόνο «όπλο» που έχει απομείνει στον κ. Τσίπρα για να αναχαιτίσει κάπως τις διαθέσεις των συνομιλητών του είναι η απειλή περί εκλογών. Αυτή η απειλή, που συνοδεύτηκε μάλιστα από τη φράση ότι «θα αποτελούσε την τέλεια καταστροφή για την οικονομία», δεν έχει επομένως τους κύριους αποδέκτες τόσο στο εσωτερικό της χώρας όσο στο εξωτερικό καθώς τυχόν κάλπες (και) στην Ελλάδα εν μέσω γενικότερης αστάθειας θα μπορούσε να γίνουν φιτίλι της «τέλειας καταστροφής» για ολόκληρη την ευρωζώνη. Ήδη,όταν έχει προηγηθεί το Brexit, βρίσκεται επί ξυρού ακμής και η Ιταλία που έχει το δικό της δημοψήφισμα στις 4 Δεκεμβρίου (παραμονή και αυτό της συνεδρίασης του Eurogroup) απειλώντας να στείλει στο σπίτι του τον Μ. Ρέντσι ενώ στη Γαλλία πολύ σύντομα (και πολύ ενωρίτερα από τις γερμανικές εκλογές) όλα προοιωνίζονται μια εντυπωσιακή αναμέτρηση για την προεδρία ανάμεσα στην Μαρί Λεπέν και στον Φρανσουά Φιγιόν, θαυμαστή της πολιτικής σκέψης της Μάργκαρετ Θάτσερ...

    Από το παιχνίδι των συσχετισμών και το πόκερ που θα παιχτεί τις αμέσως επόμενες θα εξαρτηθούν επομένως τα περιθώρια που απομένουν στον κ. Τσίπρα ώστε, εν μέσω κοινωνικής μελαγχολίας και απογοήτευσης, να παρουσιάσει κάποια αισιόδοξα αντίβαρα -με αιχμή το θέμα του χρέους- για τα νέα βαριά μέτρα που πρέπει να λάβει για να συνεχίσει την κυβερνητική πορεία του. Το ερώτημα βέβαια είναι αν, στην περίπτωση που το σχέδιο αυτό δεν πετύχει, ο κ. Τσίπρας θα κάνει πράξη την απειλή του ή όχι.

    Η γραμμή πάντως είναι ούτως ή άλλως λεπτή και μάλιστα μπορεί να σπάσει ακόμη και από κάποιο απρόβλεπτο «ατύχημα». Εκτός από την κοινωνική υπάρχει άλλωστε και η κόπωση εντός του ΣΥΡΙΖΑ με αποτέλεσμα να θεωρείται δύσκολο, έστω κι αν περάσει αυτόν τον κάβο η κυβέρνηση, να επανέλθει σε μια θετική τροχιά. Γι αυτό και οι περιοδείες που δια «παν ενδεχόμενο» πραγματοποιούν την τρέχουσα περίοδο ανά την Ελλάδα τόσο ο κ. Τσίπρας όσο και ο κ. Μητσοτάκης παραπέμπουν σε χειμωνιάτικη προεκλογική προθέρμανση, είτε μικρής είτε μεγαλύτερης διάρκειας...
    Ανδρέας Καψαμπέλης
    • Blogger Comments
    • Facebook Comments

    9 σχολια:

    Ανώνυμος είπε... 28 Νοε 2016, 12:36:00 π.μ.

    Βγάλετε το κατάλογο του ΜΕΝΟΥ σας όλοι αναλυτικά [[όχι η χώρα θέλει άλλη κυβέρνηση ,άλλη πολιτική και ΜΑΛΑΚΙΕΣ]] το μενού σας Α-Ν-Α-Λ-Υ-Τ-Ι-Κ-Ά ΌΛΟΙ και με την ΥΠΟΓΡΑΦΉ ΤΗΣ ΤΡΟΙΚΑΣ...Έτσι θα πάμε από εδώ και πέρα... διαφορετικά......θα σας φυλάνε και οι 55.000 χιλιάδες μπάτσοι....

    Ανώνυμος είπε... 28 Νοε 2016, 2:59:00 π.μ.

    Η διαφθορά είναι παντού, αλλά πουθενά δεν είναι τόσο κραυγαλέα και τόσο βαθιά ριζωμένη, όσο στους πέντε ακόλουθους κλάδους: Τράπεζες, Ενέργεια, Γεωργία / Biotech, Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης και Υγειονομική Περίθαλψη...

    Ο τομέας που εμφανώς λείπει από αυτή την λίστα, βέβαια, είναι η πολιτική....
    Ο λόγος για τον οποίον η πολιτική δεν συμπεριλήφθηκε είναι επειδή η πολιτική διαφθορά πολύ σπάνια περιορίζεται στον πολιτικό στίβο... Είναι σχεδόν εξ ολοκλήρου το αποτέλεσμα των οικονομικών λόμπι και της υποστήριξης τους....

    Γι αυτό, λοιπόν, αποφασίσαμε να επικεντρωθούμε στις βιομηχανίες που βρίσκονται πίσω από το θέμα της διαφθοράς και όχι στους ίδιους τους πολιτικούς...

    Πραγματικά πιστεύω ότι πρέπει να σταματήσουμε να εθελοτυφλούμε αλλά και να ΣΤΑΜΑΤΉΣΟΥΜΕ της άκαρπες προσπάθειες που ΤΆΧΑ φέρουν την 'Αλλαγή' σήμερα χωρίς σύγκρουση ... Διότι Το τραπεζικό σύστημα, αν πραγματικά το δει κανείς λίγο πιο προσεκτικά, είναι η μεγαλύτερη απάτη που υπήρξε ποτέ....

    Με λίγα λόγια, μια Ομοσπονδιακή Τράπεζα δημιουργεί χρήμα (ηλεκτρονικές πιστώσεις, στην πραγματικότητα) από το πουθενά -επειδή έτσι θέλουν- και στη συνέχεια το πωλεί στις κυβερνήσεις με τόκο.....

    Όλο το χρήμα που τίθεται σε κυκλοφορία, είτε από Ομοσπονδιακή Τράπεζα, είτε από οποιαδήποτε άλλη ιδιωτική τράπεζα, είναι μέσω δανειακής πολιτικής που βασίζεται στους τόκους....

    Ως εκ τούτου, δημιουργείται ολοένα και περισσότερο χρέος στην οικονομία μας, παρά χρήμα... Αυτό δεν οφείλεται σε ανεύθυνο δανεισμό, αλλά είναι σύμφυτο με τους μηχανισμούς όλων των χαρτονομισμάτων.... Κάθε φορά που ένα δάνειο εξοφλείται, οι τόκοι (που είναι και ο πραγματικός πλούτος) μεταφέρεται από την εργατική τάξη στους έχοντες και κατέχοντες....Ως εκ τούτου, η διάρθρωση των τάξεων «κατασκευάζεται» απευθείας μέσα στο ίδιο το σύστημα....

    Αλλά και πάλι, αυτό δεν είναι απλά το αποτέλεσμα των άπληστων ανθρώπων στο πλαίσιο του Συστήματος, είναι μια πραγματικότητα πάνω στην οποία στηρίζεται ολόκληρη η έννοια του τραπεζικού συστήματος.... Χρήματα μας δανείζονται μόνο και μόνο για να υφίστανται αυθαίρετα επιτόκια, από ένα ιδιωτικό μονοπώλιο... Έχουν αξία μόνον επειδή, ένας νόμος λέει ότι έχουν αξία και η αξία αυξομειώνεται με βάση το πόση είναι η προσφορά στην οικονομία η οποία, που και πάλι, ελέγχεται από ένα κερδοσκοπικό μονοπώλιο ,Ο ΦΑΣΙΣΜΟΣ τον πλούσιων..ΠΙΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΊΑ;; !!!

    Η πραγματική αξία ΤΟΥ ΧΡΗΜΑΤΟΣ είναι το απόλυτο μηδέν, δεδομένου ότι είναι απλά ένα κομμάτι χαρτί με φανταχτερό μελάνι επάνω του...Ο πλούτος είναι η γης μας,η παραγωγή μας, το σπίτι μας, το νερό μας, ο ήλιος μας, ο ΑΕΡΑΣ ΜΑΣ, οι γνώσεις μας, η εργασία μας-- ΌΧΙ Η ΣΚΛΑΒΙΆ..Αυτά που θέλουν να μας τα πάρουν χωρίς να έχουν ΈΝΑ ΝΕΚΡΌ από το σινάφι τους..ΜΑ ΟΎΤΕ ΈΝΑ!!!!!!Όταν έχουμε ανθρώπους ΣΉΜΕΡΑ που μπορούν σήμερα, σε μια ήμερα να κατασκευάσουν βόμβες υδρογόνου;;;

    Uros...

    Ανώνυμος είπε... 28 Νοε 2016, 3:02:00 π.μ.

    28 Νοε 2016, 2:36:00 π.μ.
    Ανώνυμος Ο/Η Ανώνυμος είπε...

    Τι έχουμε στα χέρια μας ΣΉΜΕΡΑ που δεν έχουν αυτοί και θα αναγκάσουμε να το χρησιμοποιήσουμε...Τα γράφω εδώ και ένα χρόνο σε αυτό το ταπεινό σαιτ μάλλον πρέπει να τους κάνουμε μια επιδείξει....
    -------------------------------

    ntanglement bonanza
    Relatively simple quantum computers could be much more powerful than previously realized.

    Larry Hardesty | MIT News Office
    November 18, 2016
    Press Inquiries
    SHARE

    COMMENT

    Quantum computers promise huge speedups on some computational problems because they harness a strange physical property called entanglement, in which the physical state of one tiny particle depends on measurements made of another...

    In quantum computers, entanglement is a computational resource, roughly like a chip’s clock cycles — kilohertz, megahertz, gigahertz — and memory in a conventional computer....

    In a recent paper in the journal Proceedings of the National Academy of Sciences, researchers at MIT and IBM’s Thomas J. Watson Research Center show that simple systems of quantum particles exhibit exponentially more entanglement than was previously believed. That means that quantum computers — or other quantum information devices — powerful enough to be of practical use could be closer than we thought...

    Where ordinary computers deal in bits of information, quantum computers deal in quantum bits, or qubits... Previously, researchers believed that in a certain class of simple quantum systems, the degree of entanglement was, at best, proportional to the logarithm of the number of qubits....

    “For models that satisfy certain physical-reasonability criteria — i.e., they’re not too contrived; they’re something that you could in principle realize in the lab — people thought that a factor of the log of the system size was the best you can do,” says Ramis Movassagh, a researcher at Watson and one of the paper’s two co-authors. “What we proved is that the entanglement scales as the square root of the system size. Which is really exponentially more.”

    That means that a 10,000-qubit quantum computer could exhibit about 10 times as much entanglement as previously thought. And that difference increases exponentially as more qubits are added.
    Logical or physical?

    This matters because of the distinction, in quantum computing, between logical qubits and physical qubits. A logical qubit is an abstraction used to formulate quantum algorithms; a physical qubit is a tiny bit of matter whose quantum states are both controllable and entangled with those of other physical qubits.

    A computation involving, say, 100 logical qubits would already be beyond the capacity of all the conventional computers in the world. But with most of today’s theoretical designs for general-purpose quantum computers, realizing a single logical qubit requires somewhere around 100 physical qubits. Most of the physical qubits are used for quantum error correction and to encode operations between

    Uros

    Ανώνυμος είπε... 28 Νοε 2016, 3:04:00 π.μ.

    Τι έχουμε στα χέρια μας ΣΉΜΕΡΑ που δεν έχουν αυτοί και θα αναγκάσουμε να το χρησιμοποιήσουμε...Τα γράφω εδώ και ένα χρόνο σε αυτό το ταπεινό σαιτ μάλλον πρέπει να τους κάνουμε μια επιδείξει....
    -------------------------------

    logical qubits.
    Since preserving entanglement across large groups of qubits is the biggest obstacle to developing working quantum devices, extracting more entanglement from smaller
    clusters of qubits could make quantum computing devices more practical.

    Qubits are analogous to bits in a conventional computer, but where a conventional bit can take on the values 0 or 1, a qubit can be in “superposition,” meaning that it takes on both values at once.

    If qubits are entangled, they can take on all their possible states simultaneously. One qubit can take on two states, two qubits four, three qubits eight, four qubits 16, and so on. It’s the ability to, in some sense, evaluate computational alternatives simultaneously that gives quantum computers their extraordinary power.
    In the new paper, Peter Shor, the Morss Professor of Applied Mathematics at MIT, and Movassagh, who completed his PhD with Shor at MIT, analyze systems of qubits called spin chains.

    In quantum physics, “spin” describes the way a bit of matter — it could be an electron, or an atom, or a molecule — orients itself in a magnetic field. Shor and Movassagh consider bits of matter with five possible spin states: two up states, two corresponding down states, and a zero, or flat, state.

    Previously, theorists had demonstrated strong entanglement in spin chains whose elements had 21 spin states and interacted with each other in complex ways. But such systems would be extremely difficult to build in the lab.

    Chain, chain, chain
    A spin chain can be envisioned as a sequence of particles lined up next to each other. Interactions between the spins of adjacent particles determine the total energy of the system.

    Shor and Movassagh first considered the set of all possible orientations of their spin chain whose net energy was zero. That means that if somewhere there was a spin up, of either of the two types, somewhere there had to be a corresponding spin down.

    Then they considered the superposition of all those possible states of the spin chain. But the major breakthrough of the paper was to convert that superposition into the lowest-energy state of a Hamiltonian.

    A Hamiltonian is a matrix — a big grid of numbers — that figures in the standard equation for describing the evolution of a quantum system. For any given state of the particles in the system, the Hamiltonian provides the system’s total energy.

    In the previous 30 years, Movassagh says, no one had found an example of a Hamiltonian whose lowest-energy state corresponded to a system with as much entanglement as his and Shor’s exhibits. And even for Shor and Movassagh, finding that Hamiltonian required a little bit of luck.

    Uros

    Ανώνυμος είπε... 28 Νοε 2016, 3:05:00 π.μ.

    Τι έχουμε στα χέρια μας ΣΉΜΕΡΑ που δεν έχουν αυτοί και θα αναγκάσουμε να το χρησιμοποιήσουμε...Τα γράφω εδώ και ένα χρόνο σε αυτό το ταπεινό σαιτ μάλλον πρέπει να τους κάνουμε μια επιδείξει....λέτε να μην ξέρουν ότι όλα τα συστήματα ασφαλείας τους είναι ΝΕΚΡΆ αν το θελήσουμε ΑΥΡΙΟ...οι κώδικες τους πάνε περίπατο, διότι πάμε πίσω και κάνομε αντιστροφή ύλης αλλά πιάνομε και ότι στείλουν ΤΏΡΑ και τους τα γυρίζουμε
    --------------------------------------------------------------
    “Originally, we wanted to prove a different problem,” Movassagh says. “We tried to come up with a model that proved some other theorem on generic aspects of entanglement, and we kept failing. But by failing, our models became more and more interesting. At some point, these models started violating this log factor, and they took on a life of their own.”

    Pros and cons..“It’s a beautiful result, a beautiful paper,” says Israel Klich, an associate professor of physics at the University of Virginia. “It certainly made for a lot of interest in some parts of the physics community. The result is in fact very, very succinct and simple. It’s a relatively simple Hamiltonian whose ground state one can understand by simple combinatorial means.”

    “Inspired by this work, we recently introduced a new variation on this model that is even more entangled, which has, actually, linear scaling of entanglement,” Klich adds. “The reason this was possible is that if you look at the ground state wave function, it’s so easy to understand how entanglement builds up there, and that gave us the idea of how to string it on to be even more entangled.”

    But John Cardy, an emeritus professor of physics at Oxford University and a visiting professor at the University of California at Berkeley, doesn’t find the MIT researchers’ Hamiltonian so simple. “If you read the description of the Hamiltonian, it takes a lot of description,”

    he says. “When we have physically reasonable Hamiltonians, we can just write them down in one expression.

    They do have an equation that tells you what the Hamiltonian is. But to explain what all those ingredients are requires this whole formalism that is deliberately designed, as far as I can tell, to get the result that they want.”

    “But I don’t want to sound unduly negative, because this is the way that science proceeds,” he adds. “You find one counterexample, then you might find others that are more reasonable.”

    Larry Hardesty | MIT Ειδήσεις Γραφείο
    18 του Νοέμβρη, 2016

    Uros

    Ανώνυμος είπε... 28 Νοε 2016, 3:11:00 π.μ.

    Τι έχουμε στα χέρια μας ΣΉΜΕΡΑ που δεν έχουν αυτοί και θα αναγκάσουμε να το χρησιμοποιήσουμε...Τα γράφω εδώ και ένα χρόνο σε αυτό το ταπεινό σαιτ μάλλον πρέπει να τους κάνουμε μια επιδείξει....λέτε να μην ξέρουν ότι όλα τα συστήματα ασφαλείας τους είναι ΝΕΚΡΆ αν το θελήσουμε ΑΥΡΙΟ...οι κώδικες τους πάνε περίπατο, διότι πάμε πίσω και κάνομε αντιστροφή ύλης αλλά πιάνομε και ότι στείλουν ΤΏΡΑ και τους τα γυρίζουμε
    ---------------------------------------

    The beginning of the end for encryption schemes..
    New quantum computer, based on five atoms, factors numbers in a scalable way.

    Jennifer Chu | MIT News Office
    March 3, 2016

    What are the prime factors, or multipliers, for the number 15? Most grade school students know the answer — 3 and 5 — by memory. A larger number, such as 91, may take some pen and paper. An even larger number, say with 232 digits, can (and has) taken scientists two years to factor, using hundreds of classical computers operating in parallel.

    Because factoring large numbers is so devilishly hard, this “factoring problem” is the basis for many encryption schemes for protecting credit cards, state secrets, and other confidential data. It’s thought that a single quantum computer may easily crack this problem, by using hundreds of atoms, essentially in parallel, to quickly factor huge numbers.

    In 1994, Peter Shor, the Morss Professor of Applied Mathematics at MIT, came up with a quantum algorithm that calculates the prime factors of a large number, vastly more efficiently than a classical computer. However, the algorithm’s success depends on a computer with a large number of quantum bits. While others have attempted to implement Shor’s algorithm in various quantum systems, none have been able to do so with more than a few quantum bits, in a scalable way.


    Uros

    Ανώνυμος είπε... 28 Νοε 2016, 3:14:00 π.μ.

    Τι έχουμε στα χέρια μας ΣΉΜΕΡΑ που δεν έχουν αυτοί και θα αναγκάσουμε να το χρησιμοποιήσουμε...Τα γράφω εδώ και ένα χρόνο σε αυτό το ταπεινό σαιτ μάλλον πρέπει να τους κάνουμε μια επιδείξει....λέτε να μην ξέρουν ότι όλα τα συστήματα ασφαλείας τους είναι ΝΕΚΡΆ αν το θελήσουμε ΑΥΡΙΟ...οι κώδικες τους πάνε περίπατο, διότι πάμε πίσω και κάνομε αντιστροφή ύλης αλλά πιάνομε και ότι στείλουν ΤΏΡΑ και τους τα γυρίζουμε
    ---------------------------------------
    Now, in a paper published today in the journal Science, researchers from MIT and the University of Innsbruck in Austria report that they have designed and built a quantum computer from five atoms in an ion trap. The computer uses laser pulses to carry out Shor’s algorithm on each atom, to correctly factor the number 15. The system is designed in such a way that more atoms and lasers can be added to build a bigger and faster quantum computer, able to factor much larger numbers. The results, they say, represent the first scalable implementation of Shor’s algorithm.


    “We show that Shor’s algorithm, the most complex quantum algorithm known to date, is realizable in a way where, yes, all you have to do is go in the lab, apply more technology, and you should be able to make a bigger quantum computer,” says Isaac Chuang, professor of physics and professor of electrical engineering and computer science at MIT. “It might still cost an enormous amount of money to build — you won’t be building a quantum computer and putting it on your desktop anytime soon — but now it’s much more an engineering effort, and not a basic physics question.”


    Seeing through the quantum forest

    In classical computing, numbers are represented by either 0s or 1s, and calculations are carried out according to an algorithm’s “instructions,” which manipulate these 0s and 1s to transform an input to an output. In contrast, quantum computing relies on atomic-scale units, or “qubits,” that can be simultaneously 0 and 1 — a state known as a superposition. In this state, a single qubit can essentially carry out two separate streams of calculations in parallel, making computations far more efficient than a classical computer.

    In 2001, Chuang, a pioneer in the field of quantum computing, designed a quantum computer based on one molecule that could be held in superposition and manipulated with nuclear magnetic resonance to factor the number 15. The results, which were published in Nature, represented the first experimental realization of Shor’s algorithm. But the system wasn’t scalable; it became more difficult to control the system as more atoms were added.


    “Once you had too many atoms, it was like a big forest — it was very hard to control one atom from the next one,” Chuang says. “The difficulty is to implement [the algorithm] in a system that’s sufficiently isolated that it can stay quantum mechanical for long enough that you can actually have a chance to do the whole algorithm.”


    Uros

    Ανώνυμος είπε... 28 Νοε 2016, 3:16:00 π.μ.

    Τι έχουμε στα χέρια μας ΣΉΜΕΡΑ που δεν έχουν αυτοί και θα αναγκάσουμε να το χρησιμοποιήσουμε...Τα γράφω εδώ και ένα χρόνο σε αυτό το ταπεινό σαιτ μάλλον πρέπει να τους κάνουμε μια επιδείξει....λέτε να μην ξέρουν ότι όλα τα συστήματα ασφαλείας τους είναι ΝΕΚΡΆ αν το θελήσουμε ΑΥΡΙΟ...οι κώδικες τους πάνε περίπατο, διότι πάμε πίσω και κάνομε αντιστροφή ύλης αλλά πιάνομε και ότι στείλουν ΤΏΡΑ και τους τα γυρίζουμε.
    -----------------------------------------------
    “Straightforwardly scalable”

    Chuang and his colleagues have now come up with a new, scalable quantum system for factoring numbers efficiently. While it typically takes about 12 qubits to factor the number 15, they found a way to shave the system down to five qubits, each represented by a single atom. Each atom can be held in a superposition of two different energy states simultaneously. The researchers use laser pulses to perform “logic gates,” or components of Shor’s algorithm, on four of the five atoms. The results are then stored, forwarded, extracted, and recycled via the fifth atom, thereby carrying out Shor’s algorithm in parallel, with fewer qubits than is typically required.

    The team was able to keep the quantum system stable by holding the atoms in an ion trap, where they removed an electron from each atom, thereby charging it. They then held each atom in place with an electric field.

    “That way, we know exactly where that atom is in space,” Chuang explains. “Then we do that with another atom, a few microns away — [a distance] about 100th the width of a human hair. By having a number of these atoms together, they can still interact with each other, because they’re charged. That interaction lets us perform logic gates, which allow us to realize the primitives of the Shor factoring algorithm. The gates we perform can work on any of these kinds of atoms, no matter how large we make the system.”

    Chuang’s team first worked out the quantum design in principle. His colleagues at the University of Innsbruck then built an experimental apparatus based on his methodology. They directed the quantum system to factor the number 15 — the smallest number that can meaningfully demonstrate Shor’s algorithm. Without any prior knowledge of the answers, the system returned the correct factors, with a confidence exceeding 99 percent.

    Uros

    Ανώνυμος είπε... 28 Νοε 2016, 3:27:00 π.μ.

    Τι έχουμε στα χέρια μας ΣΉΜΕΡΑ που δεν έχουν αυτοί και θα αναγκάσουμε να το χρησιμοποιήσουμε...Τα γράφω εδώ και ένα χρόνο σε αυτό το ταπεινό σαιτ μάλλον πρέπει να τους κάνουμε μια επιδείξει....λέτε να μην ξέρουν ότι όλα τα συστήματα ασφαλείας τους είναι ΝΕΚΡΆ αν το θελήσουμε ΑΥΡΙΟ...οι κώδικες τους πάνε περίπατο, διότι πάμε πίσω και κάνομε αντιστροφή ύλης αλλά πιάνομε και ότι στείλουν ΤΏΡΑ και τους τα γυρίζουμε.
    ------------------------------------------------------------

    “In future generations, we foresee it being straightforwardly scalable, once the apparatus can trap more atoms and more laser beams can control the pulses,” Chuang says. “We see no physical reason why that is not going to be in the cards.”

    Mark Ritter, senior manager of physical sciences at IBM, says the group’s method of recycling qubits reduces the resources required in the system by a factor of 3 — a significant though small step towards scaling up quantum computing.

    “Improving the state-of-the-art by a factor of 3 is good,” says Ritter. But truly scaling the system “requires orders of magnitude more qubits, and these qubits must be shuttled around advanced traps with many thousands of simultaneous laser control pulses.”

    If the team can successfully add more quantum components to the system, Ritter says it will have accomplished a long-unrealized feat.

    “Shor's algorithm was the first non-trivial quantum algorithm showing a potential of ‘exponential’ speed-up over classical algorithms,” Ritter says. “It captured the imagination of many researchers who took notice of quantum computing because of its promise of truly remarkable algorithmic acceleration. Therefore, to implement Shor's algorithm is comparable to the ‘Hello, World’ of classical computing.”

    What will all this eventually mean for encryption schemes of the future?
    “Well, one thing is that if you are a nation state, you probably don’t want to publicly store your secrets using encryption that relies on factoring as a hard-to-invert problem,” Chuang says. “Because when these quantum computers start coming out, you’ll be able to go back and unencrypt all those old secrets.”

    This research was supported, in part, by the Intelligence Advanced Research Project Activity (IARPA), and the MIT-Harvard Center for Ultracold Atoms, a National Science Foundation Physics Frontier Center.

    Uros..Για να μην λένε σαχλαμάρες οι πολιτικοί και οι δημοσιογράφοι μας ότι η χώρα είναι έρμαια σε κάθε ηλίθιο πολιτικάντη ... είναι και μερικοί που κάτι ξέρουμε και θα δράσουμε ΣΕ ΣΎΝΤΟΜΟ ΧΡΌΝΟ τα factoring τους τα έχουμε ήδη στα χέρια μας και το μυαλό μας λειτουργεί πολύ καλά και είναι ΔΙΚΌ ΜΑΣ....

    Item Reviewed: ΤΟ ΚΟΥΒΑΡΙ με τα εθνικά θέματα! ΑΣΚΗΣΕΙΣ εκλογικής ετοιμότητας... Rating: 5 Reviewed By: Press- gr