Οι δρόμοι της… φωτιάς

Μια αναδρομή στη μεγάλη καταστροφή που ξεχάσαμε... , Του Δημήτρη Σταθόπουλου , Κάποιοι μίλησαν για την απόλυτη καταστροφή! Κάποιοι άλλοι ...

Μια αναδρομή στη μεγάλη καταστροφή που ξεχάσαμε...
,
Του Δημήτρη Σταθόπουλου
,
Κάποιοι μίλησαν για την απόλυτη καταστροφή! Κάποιοι άλλοι για μία από τις πιο αποτρόπαιες καταστροφές στην ιστορία της νεότερης σύγχρονης Ελλάδος. Ίσως μερικοί από αυτούς τους χαρακτηρισμούς να είναι υπερβολικοί λόγω και της σύγχυσης αλλά και της συναισθηματικής πίεσης που άσκησε η εγγύτητα στα γεγονότα.
Προσπαθώντας να «ρίξουμε» φως στη μεγάλη καταστροφή που προκάλεσαν στη χώρα μας οι πυρκαγιές τόσο στην Ηλεία, όσο και στην Μεσσηνία και στη Λακωνία δεν μπορούμε παρά να μην θυμηθούμε τον τραγικό χαμό 68 συνανθρώπων μας οι οποίοι, άλλοι ρίχτηκαν στην φωτιά στην προσπάθειά τους να περισώσουν ότι μπορούσαν από τις περιουσίες τους, άλλοι ανήμποροι να αντιδράσουν εγκλωβίστηκαν μέσα στη φωτιά. Οι άνθρωποι βουβοί προσπαθούν να βοηθήσουν… Ο καθένας με τον τρόπο του σπεύδει να ενεργοποιήσει όλες του τις αντοχές… Κάποιοι που βλέπουν την καταστροφή δεν αντέχουν και καταρρέουν.
Κυριακή 26 Αυγούστου 2007: Η φωτιά πριν από μερικές ώρες έχει περάσει από τον αρχαιολογικό χώρο της Αρχαίας Ολυμπίας. Ο τότε υπουργός Πολιτισμού κ. Βουλγαράκης επισκέπτεται την Αρχαία Ολυμπία. Πριν προλάβει να εκτιμήσει την κατάσταση αποφασίζει να κάνει δηλώσεις. «Το μουσείο, το Στάδιο και ο αρχαιολογικός χώρος είναι ανέπαφα» τόνισε ενώ πρόσθεσε: «…κάηκαν μερικά δέντρα». Η αγανάκτηση των παρισταμένων είναι τέτοια που η προσωπική φρουρά του κ. Βουλγαράκη αναγκάζεται να τον φυγαδεύσει… από το χώρο. Δυστυχώς, η Ελλάδα για μία ακόμη φορά γίνεται αρνητικός πρωταγωνιστής σε όλο τον κόσμο. Εικόνες από τον καμένο χλοοτάπητα του σταδίου αλλά και από τα καμένα δέντρα του Κρονίου λόφου κάνουν τον γύρο του κόσμου. «Οι Έλληνες δεν μπορέσουν να περισώσουν ούτε την ιστορία τους» θα σχολιάσουν τα διεθνή Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης. Μία εβδομάδα μετά τις καταστροφές και ειδικά συνεργεία εργάζονται για την επούλωση των πληγών. Το ευτύχημα είναι ότι ο χώρος συνεχίζει να κατακλύζεται από τουρίστες που σπεύδουν από όλες τις γωνιές του πλανήτη να θαυμάσουν τον Ερμή του Πραξιτέλη και τόσα άλλα…
«Το σύστημα πυροπροστασίας λειτούργησε κανονικά» σημειώνει η προϊσταμένη της Ζ εφορίας αρχαιοτήτων κυρία Γεωργία Χατζή και συμπληρώνει: «Η ένταση της φωτιάς και η ταχύτητά της ήταν τέτοια που διέλυε ότι έβρισκε μπροστά της». Λίγα χιλιόμετρα πιο πέρα στα χωριά της Ζαχάρως, οι κάτοικοι ζουν τη δική τους τραγωδία. «Γιαγιά μην στεναχωριέσαι…» τόλμησα να ψελλίσω στην κυρία που καθόταν στην αυλή του σπιτιού της και τα μάτια της ήταν γεμάτα δάκρυα. Η απάντηση με κατακεραύνωσε! «Τι να μην στεναχωριέμαι παιδάκι μου…Χάσαμε τους ανθρώπους μας…» λέει και δείχνει στο διπλανό σπίτι. Η γειτόνισσά της πέθανε… Τα πάντα γύρω είναι καμένα. Ότι βλέπει το μάτι σου από την αμφιθεατρικά χτισμένη Αρτέμιδα είναι μαύρο. Ψηλοί μαύροι κορμοί υποδηλώνουν ότι εκεί κάποτε ήταν ίσως και ο παράδεισος…! Όπου και να κοιτάξεις πληγώνεσαι… όπου και να κοιτάξεις πονάς…
Σάββατο 1 Σεπτεμβρίου 2007, Η ώρα είναι 11 το πρωί και στο δημαρχείο Ζαχάρως επικρατεί το πανδαιμόνιο. Ο δήμαρχος κ. Πανταζής Χρονόπουλος, ασχετα με όποια άποψη μπορεί να διαμορφωσει κάποιος εκ των υστέρων για αυτόν, προσπαθεί να βοηθήσει όσο το δυνατόν περισσότερο κόσμο. Τα 2 κινητά του τηλέφωνα δεν σταματούν να χτυπάνε. Οι υπάλληλοι του δήμου έχουν φτάσει και αυτοί με τη σειρά τους στα όρια τους. Όπως μας αναφέρει αργότερα ο δήμαρχος είναι η πιο δύσκολη κατάσταση που έχει αντιμετωπίσει. Σχεδόν όλος του ο δήμος έχει καταστραφεί από τις φωτιές. Ο κόσμος δεν έχει σπίτι να κοιμηθεί, δεν έχει να φάει…
Και τα χειρότερα έρχονται…
Πέρα από την απώλεια πάρα πολλών ανθρώπινων ζωών, η καταστροφή που προκάλεσαν οι εμπρηστές θα έχει μακροπρόθεσμες συνέπειες, που θα αρχίσουν να φαίνονται σε βάθος χρόνου. Ο αφανισμός των δασών θα προκαλέσει γενική αύξηση της θερμοκρασίας, πλημμύρες τώρα το χειμώνα, διάβρωση του εδάφους και κατολισθήσεις. Επιπλέον οι κατεστραμμένες περιοχές θα σημαδευτούν από ραγδαία αύξηση της ανεργίας, τεράστια εσωτερική μετανάστευση του ντόπιου πληθυσμού στην Αθήνα ή σε άλλες μεγάλες πόλεις, ενώ ολόκληρη η Ελλάδα θα υποστεί γενική πτώση της αγροτικής παραγωγής, καθώς οι περιοχές αυτές ήταν σημαντικές παραγωγοί λαχανικών, φρούτων και, κυρίως ελαιόλαδου. Όσο καλοπροαίρετος και να είναι κάποιος το έγκλημα αυτό κάθε άλλο παρά ακούσιο φαίνεται. Οι περίπου 290 εστίες φωτιάς που ξέσπασαν σε Πελοπόννησο και Εύβοια για κάθε πολίτη καλής πίστης, για κάθε πολίτη ο οποίος δεν έχει, αυτό που λέμε «γραμμή» από κόμματα, παραπέμπουν ευθέως σε ένα οργανωμένο σχέδιο εμπρησμού. Εκείνο που δεν αντέχει ούτε σε απλή κριτική είναι ότι οι φωτιές μπήκαν από ηλικιωμένους 70 και 80 ετών, οι οποίοι συνελήφθησαν από τις ελληνικές αρχές!Ακούστηκαν διάφορα. Το σίγουρο όμως είναι ότι όσοι γνωρίσουν καλά την ελληνική πραγματικότητα, μικτή σημασί έδωσαν σε αόλα αυτά. Κατάλαβαν, ένιωσαν, υποψιάστηκαν…!