Ασφαλιστικός «Αρμαγεδών»...

...σε συντάξεις και όρια συνταξιοδότησης μέχρι το 2015 Aπό το http://www.asfalisinet.gr Επιχείρηση «σκούπα» σε διατάξεις και ρυθμίσεις για ...

...σε συντάξεις και όρια συνταξιοδότησης μέχρι το 2015

Aπό το http://www.asfalisinet.gr

Επιχείρηση «σκούπα» σε διατάξεις και ρυθμίσεις για ευνοϊκά όρια συνταξιοδότησης αρχής γενομένης από την αύξηση του μέσου ορίου ηλικίας για συνταξιοδότηση κατά δυο χρόνια , αλλά και δομικές αλλαγές που θα αλλάξουν πολλά και στις χορηγούμενες συντάξεις αλλά και τον τρόπο υπολογισμού των συντάξεων στο μέλλον, ανακοίνωσε σήμερα στην επιτροπή εμπειρογνωμόνων ο υπουργός Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης Ανδρ. Λοβέρδος.
Για το φλέγον θέμα των ημερών, την αύξηση των ορίων συνταξιοδότησης που προανήγγειλε ο ίδιος ο πρωθυπουργός, ανέφερε «θέτουμε στόχο να αυξηθεί ο μέσος όρος ηλικίας συνταξιοδότησης κατά τουλάχιστον 2 έτη έως το 2015», ενώ επισήμανε ότι «το ασφαλιστικό σύστημα με τα δεδομένα του 2009, αλλά και...

τις δομικές αδυναμίες του, θέτει σε κίνδυνο την καταβολή συντάξεων από το 2015».
Ωστόσο ,ανέφερε ο κ. Λοβέρδος, οι προτάσεις που κατέθεσε θα ισχύσουν για τον ιδιωτικό τομέα, συμπεριλαμβανομένων των ΔΕΚΟ, και δεν αφορουν σε καμία περίπτωση τις Ένοπλες Δυνάμεις και τα Σώματα Ασφαλείας. Ειδικά για το δημόσιο είπε ότι στο θέμα της εξίσωσης των ορίων συνταξιοδότησης ανδρών-γυναικών η απόφαση της εφαρμογή της απόφασης του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (ΔΕΚ C-559/07) θα αρχίσει σταδιακά από το 2013.
Αναλυτικά οι βασικές προτεινόμενες δομικές αλλαγές, που ανέφερε στην εισήγηση του, έχουν ως εξής:
1. Διαχωρισμός των προνοιακών από τις ασφαλιστικές παροχές,θεσμοθέτηση της βασικής σύνταξης ως κοινής αφετηρίας για όλες τιςκύριες συντάξεις και καθιέρωση της ανταποδοτικής σχέσης της σύνταξης,με το χρόνο εργασίας και τις καταβληθείσες εισφορές.
α. Ο επιμερισμός των δαπανών που οφείλει να καλύπτει αφενός το Δημόσιοκι αφετέρου οι Φ.Κ.Α. και, ενδεχομένως, το Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο.
β. Η διασφάλιση της απόλυτης διαφάνειας στις παροχές που προέρχονται πολλές φορές από διάφορες πηγές, χωρίς να εξασφαλίζεται παράλληλα η ορθολογική κατανομή τους. Μια τέτοια περίπτωση αποτελεί, π.χ., η διπλή επιδότηση με κατώτερα όρια σε διπλοσυνταξιούχους.
γ. Η αποφυγή της καταστρατήγησης του θεσμού των κατώτατων ορίων συντάξεων, που γίνεται στην πράξη, με την καταβολή του συνόλου του ποσού της σύνταξης σε ανθρώπους που έχουν ακόμη και ένα μόνο χρόνο ασφάλισης.
δ. Η θεσμοθέτηση της νέας αρχιτεκτονικής δομής της σύνταξης, που θα αποτελείται από το άθροισμα του προνοιακού και του ανταποδοτικού της τμήματος.
α.α. Η βασική σύνταξη αποτελεί το ελάχιστο ποσό, το οποίο καταβάλλεταισε κάθε συνταξιούχο και χρηματοδοτείται από τον κρατικό προϋπολογισμό,στο πλαίσιο της αναδιανομής του πλούτου.
β.β. Η αναλογική, η ανταποδοτική σύνταξη αποτελεί το μέρος τηςσύνταξης που αντιστοιχεί στο χρόνο ασφάλισης και στις καταβληθείσες εισφορές. Δεν υπάρχει αμφιβολία πως η αρχή της ανταποδοτικότητας, μεταξύ άλλων, εξασφαλίζει την δραστική μείωση της εισφοροδιαφυγής.
2. Εξάλειψη όλων των κινήτρων πρόωρης συνταξιοδότησης και ενίσχυση των κινήτρων παραμονής στην εργασία.
α. Διασφαλίζονται, απολύτως, όσοι έχουν θεμελιωμένα ή ώριμα ασφαλιστικά δικαιώματα, οι οποίοι θα συνταξιοδοτηθούν όποτε οι ίδιοι το επιλέξουν με το ισχύον σήμερα καθεστώς.
β. Δημιουργούνται σταθεροί κανόνες που ενισχύουν την εμπιστοσύνη τωνπολιτών για το σύστημα και την προοπτική του.
γ. Στην πορεία και έως την κατάθεση του σχεδίου-νόμου, το υπουργείο Εργασίας θα προτείνει στα συναρμόδια υπουργεία την προσαρμογή των ορίων ηλικίας που προβλέπονται για την υποχρεωτική απόλυση, με βάση κανονισμούς που ισχύουν, στα όρια ηλικίας συνταξιοδότησης, τα οποία προβλέπονται για τη χορήγηση πλήρους σύνταξης.
δ. Εξετάζεται και προτείνεται ενιαίο καθεστώς για την απασχόληση των συνταξιούχων, ανεξάρτητα αν προέρχονται από το δημόσιο ή τον ιδιωτικότομέα.
i. Αναστολή της σύνταξης όταν ο συνταξιούχος βρίσκεται σε ηλικία κάτω των 55 ετών.
ii. Υποχρεωτική ασφάλιση για τη νέα του εργασία (ή και για παράλληλη εργασία, εφόσον είναι παλιός ασφαλισμένος), με προσαυξημένες εισφορές.
iii. Μείωση του ποσού της σύνταξης πάνω από ένα ποσό, για όσο διάστημαδιαρκεί η εργασία του συνταξιούχου.
iv. Προσαύξηση της σύνταξης για το χρόνο ασφάλισης που έχει διανυθεί μετά τη συνταξιοδότηση.