Και στη Δυτική Αθήνα…

ΩΡΑ ΜΕΓΑΛΩΝ ΑΛΛΑΓΩΝ ΚΑΙ ΑΝΑΤΡΟΠΩΝ ΜΕ ΤΗ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΗ ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΗ Aπό τον ΘΑΝΟ ΒΟΥΡΔΑ Μηχανικό Παραγωγής & Διοίκησης Μέλος Ν.Ε. ΠΑ.ΣΟ.Κ. ...

ΩΡΑ ΜΕΓΑΛΩΝ ΑΛΛΑΓΩΝ ΚΑΙ ΑΝΑΤΡΟΠΩΝ

ΜΕ ΤΗ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΗ ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΗ

Aπό τον ΘΑΝΟ ΒΟΥΡΔΑ
Μηχανικό Παραγωγής & Διοίκησης
Μέλος Ν.Ε. ΠΑ.ΣΟ.Κ. Β3

(σελίδα ανοιχτού διαλόγου: http://www.facebook.com/group.php?v=wall&ref=search&gid=119539994907#!/group.php?gid=460889910098&ref=mf )
Την τελευταία 10-ετία έχει χυθεί πολύ μελάνι και έχουν ακουστεί πάρα πολλά σε σχέση με την ανάγκη η χώρα να προχωρήσει σε μία ουσιαστική και βαθιά Διοικητική Μεταρρύθμιση.
Διοικητική Μεταρρύθμιση που θα καταστήσει τη χώρα ισχυρή με ουσιαστικές οργανικές αναπτυξιακές οντότητες σε επίπεδο 1ου και 2ου βαθμού Αυτοδιοίκησης, θα προσαρμόσει την ελληνική διοικητική λειτουργία στα Ευρωπαϊκά και Διεθνή πρότυπα λαμβάνοντας υπ΄ όψιν και...

τις υπάρχουσες ιδιαιτερότητες αλλά εντάσσοντας τη χώρα στην ΕΕ των Περιφερειών, θα καταστήσει τον κρατικό μηχανισμό λειτουργικό και λιγότερο γραφειοκρατικό, θα κάνει πράξη τις εξαγγελίες για επιτελικό κεντρικό κράτος και θα εισάγει έμπρακτα τις έννοιες της αποκέντρωσης και της λειτουργίας της Κοινωνίας των Πολιτών.
Τη δεκαετή αυτή συζήτηση έρχεται για πρώτη φορά να καταστήσει συγκεκριμένη πρόταση το υπό συζήτηση σχέδιο «Καλλικράτης» το οποίο έχει κατατεθεί από την Κυβέρνηση τηρώντας τις προεκλογικές της δεσμεύσεις στον τομέα αυτό.
Το σχέδιο αυτό βρίσκει πρόσφορο έδαφος για συζήτηση σε όλα τα επίπεδα καθώς η αναγκαιότητα του βήματος αναγνωρίζεται από όλους (φορείς και πολίτες) με εξαίρεση πολιτικούς χώρους που παραδοσιακά έχουν μία άρνηση να αντιληφθούν ότι ο κόσμος αλλάζει και εξελίσσεται και παραμένουν προσηλωμένοι σε αντιλήψεις που εκφράζονται σα να είναι η Ελλάδα «μόνη στον κόσμο».
Η έναρξη και η εξέλιξη της συζήτησης είναι απαραίτητο να οδηγήσει σε ένα νέο, ισχυρό και λειτουργικό θεσμικό πλαίσιο, χωρίς μικροπολιτικές και μικροκομματικές σκοπιμότητες και χωρίς εκπτώσεις ή αδιαφορία για αυτό στη λογική ότι θα προταχθεί η χωροταξική κατανομή στο άγχος επίδοξων Δημάρχων και αρχόντων να περισώσουν ή να τοποθετήσουν τον εαυτό τους στο νέο τοπίο που διαμορφώνεται.
Εάν επιθυμούμε η αλλαγή που θα επιφέρει ο «Καλλικράτης» να είναι ουσιαστική και να συνεισφέρει στην ανάπτυξη των τοπικών κοινωνιών και της χώρας ευρύτερα, τότε συνοπτικά το νέο θεσμικό πλαίσιο να «μην αφήσει τίποτε όρθιο» και να μην επιτρέψει τη διαιώνιση φαινομένων μιζέριας, περιχαράκωσης και «υποταγής του εγώ στο εμείς».
Κεντρική, Περιφερειακή και Τοπική Διοίκηση πρέπει να αποκτήσουν λειτουργική δομή με το μικρότερο δυνατό αριθμό παράλληλων εξουσιών και οργανισμών, να ξεκινήσουν από την αρχή στη λογική ενός νέου τοπίου που δε θα διαιωνίζει το «χτες» και θα προτάξει τις ανάγκες των πολιτών, την ανάπτυξη και τη διαφάνεια σε κεντρικά σημεία της λειτουργίας τους.
Σε αυτή την κατεύθυνση και με βάση το σημαντικό κείμενο που έχει κατατεθεί από τον Υπουργό Εσωτερικών για διαβούλευση καταθέτω κάποιες σκέψεις και παρατηρήσεις σχετικά με το προτεινόμενο θεσμικό πλαίσιο:
• Βασικός στόχος είναι η δημιουργία νέων ενιαίων αναπτυξιακών οργανισμών 1ου και 2ου βαθμού αυτοδιοίκησης και αυτό πρέπει να γίνεται απόλυτα κατανοητό.
• Χρειάζεται να υπάρξει δέσμευση ότι οι αριθμοί των φορέων 1ου και 2ου βαθμού που περιγράφονται θα παραμείνουν σε αυτά τα επίπεδα (13 Περιφέρειες και περίπου 370 Δήμοι) και να μην υπάρξουν φαινόμενα «ξεχειλώματος» για την εξυπηρέτηση μικροπολιτικών ή προσωπικών σκοπιμοτήτων.
• Οι προτεινόμενες Γενικές Διοικήσεις πρέπει να περιοριστούν στις αποκλειστικές αρμοδιότητες που προβλέπει το Σύνταγμα της χώρας ότι πρέπει να ασκούνται από την Κεντρική Διοίκηση. Πρέπει να αποφευχθεί η σύγχυση και οι συναρμοδιότητες χωρίς αυτό να σημαίνει και άρνηση αναγκαίας συνεργασίας.
• Μέχρι τις εκλογές για τις Αυτοδιοικητικές αρχές το Νοέμβριο, υπάρχει ο αναγκαίος χρόνος προκειμένου να αποσαφηνιστεί το μέγεθος της αποκέντρωσης που αφορά την κατάργηση δομών και φορέων του Κεντρικού Κράτους που δεν θα έχουν πλέον λόγο ύπαρξης και οι αρμοδιότητες, οι πόροι και το προσωπικό τους θα μεταφερθεί στην Αυτοδιοίκηση.
• Η αναγκαία ύπαρξη του Συνηγόρου του Πολίτη σε επίπεδο Περιφέρειας και Δήμου δεν θα πρέπει να συνοδευθεί από νέες δομές και επιπλέον φορείς του δημοσίου, έστω και με τη μορφή ανεξάρτητων αρχών, αλλά θα πρέπει ο υπάρχον θεσμός να ενδυναμωθεί και να αποκτήσει Περιφερειακή και τοπική διάρθρωση.
• Ο στόχος της δημιουργίας νέων ενιαίων και ισχυρών αναπτυξιακών μονάδων (Περιφέρειες και Δήμοι) είναι απαραίτητο να μη μετατραπεί σε συνεταιρισμούς των υπαρχόντων οργανισμών. Για το λόγο αυτό δεν πρέπει να υπάρχει διαχωρισμός με βάση την υφιστάμενη δομή δήμων και νομαρχιών στο εκλογικό σύστημα ανάδειξης των δημοτικών και περιφερειακών συμβουλίων. Πρέπει από την έναρξη λειτουργίας του θεσμού να γίνει συνείδηση στους πολίτες ότι βιώνουμε ένα νέο τοπίο και να «σπάσουν» τοπικιστικές λογικές και πρακτικές που απέχουν από την αναγκαιότητα για ενίσχυση του νέου μοντέλου ανάπτυξης που προωθεί η Κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ και έχει ανάγκη ο τόπος. Ταυτόχρονα η ύπαρξη τοπικών συμβουλίων στους υφιστάμενους δήμους των οποίων ο Πρόεδρος μπορεί να είναι μέλος του Δημοτικού Συμβουλίου, καθιστά περιττή την ύπαρξη τοπικών αντιδημάρχων.
• Οι τοπικοί αντιδήμαρχοι θα επιτείνουν με την παρουσία τους τη σύγχυση αρμοδιοτήτων ανάμεσα σε αυτούς και τους θεσμικούς αντιδημάρχους καθώς θα δημιουργήσουν τοπικιστικές αντιλήψεις και θα περιορίσουν τις αναγκαίες ενοποιήσεις λειτουργιών , αρμοδιοτήτων και διαχείρισης πόρων.
• Η πρόταση, πολύ σωστά, δίνει ιδιαίτερη βαρύτητα στην εξυπηρέτηση των πολιτών και την ηλεκτρονική διακυβέρνηση. Υπάρχει όμως η αναγκαιότητα να γίνει ενοποίηση όλων των λειτουργιών του κράτους μέσα από την ηλεκτρονική διακυβέρνηση και να μην υπάρχουν πολλά παράλληλα συστήματα. Η απόληξη αυτής της ενοποίησης να είναι τα ΚΕΠ και τα e-ΚΕΠ. Να μην υπάρχουν πολλές παράλληλες υπηρεσίες εξυπηρέτησης και ταυτόχρονα η Κάρτα του Πολίτη να γίνει το «διαβατήριό» του για όλα τα θέματα (Υγεία, Παιδεία, Δημόσια Διοίκηση, Εθνικό Δημοτολόγιο, έγγραφα ταυτοποίησης, συμμετοχή στις αποφάσεις, φορολογικές υποθέσεις, κ.α) σχέσεων με το κράτος και τους θεσμούς του.
• Προς την κατεύθυνση αυτής της λειτουργίας των ΚΕΠ προτείνεται η δημιουργία ειδικού ταμείου εξυπηρέτησης του Πολίτη στο οποίο θα τοποθετούνται όλοι οι πόροι που αφορούν υπηρεσίες που μεταβιβάζονται σε αυτά και την ευθύνη της λειτουργίας του Ταμείου θα έχουν τα θεσμικά όργανα της αυτοδιοίκησης με τη συμμετοχή των υπουργείων Οικονομικών και Εσωτερικών.
• Η καθιέρωση της χρηματοδότησης της Αυτοδιοίκησης μέσω του ΦΠΑ και του ΦΑΠ ανοίγει το δρόμο για αναδιάρθρωση του φορολογικού συστήματος και στην κατεύθυνση της αποκέντρωσης της λειτουργίας του και για το λόγο αυτό προτείνεται η κατάργηση των ΔΟΥ και η μεταφορά και μετατροπή τους σε οικονομικές υπηρεσίες των ΚΕΠ. Με την τομή αυτή προσωπικό θα μεταφερθεί στην αυτοδιοίκηση, θα σταματήσει η «συναλλαγή» με τις ΔΟΥ καθώς θα υπάρχει απλά και μόνο μία ταμειακή υπηρεσία εντός του ΚΕΠ και το Υπουργείο Οικονομικών θα μπορέσει να δημιουργήσει 15-20 υπηρεσίες back office σε όλη τη χώρα προκειμένου να κάνει τόσο τις απαραίτητες καταχωρήσεις και διασταυρώσεις ηλεκτρονικά όσο και να στελεχώσει και να λειτουργήσει ισχυρά σώματα ελέγχου που θα λειτουργούν βάση κανόνων και προ-τιμολογημένων υπηρεσιών και προστίμων τα οποία θα αποπληρώνονται στα ΚΕΠ.
• Η δραστική μείωση των φορέων της Αυτοδιοίκησης δημιουργεί τις προϋποθέσεις πιο αποτελεσματικών ελέγχων στα οικονομικά και κατάργηση των δειγματοληπτικών ελέγχων και ταυτόχρονα είναι απαραίτητο να υπάρξει δεσμευτική χρονική περίοδος (2ετία) μέσα στην οποία όλοι οι Δήμοι θα ενταχθούν στο διπλογραφικό σύστημα.
• Είναι απαραίτητο και στον 1ο και στο 2ο βαθμό της Αυτοδιοίκησης να υπάρξει ουσιαστική αποκέντρωση των εξουσιών προς τα δημοτικά και τα περιφερειακά συμβούλια καθώς με την υφιστάμενη πρόταση ο επικεφαλής παραμένει απόλυτος κυρίαρχος.
Με αυτές στις σκέψεις και προτάσεις πιστεύω ότι συμβάλλω στον υφιστάμενο διάλογο και θεωρώ πως και η Δυτική Αθήνα μπορεί και πρέπει να συμβάλλει στην προσπάθεια ανατροπής του σημερινού σκηνικού μιζέριας, υποβάθμισης και υστέρησης.
Όλοι οι φορείς της περιοχής και οι πολίτες πρέπει να κινηθούμε με γνώμονα την ενδυνάμωση και την ουσιαστική λειτουργία των θεσμών στην περιοχή μας και πρέπει να αρνηθούμε τις «σειρήνες» που καλούν να προχωρήσουμε στις μικρότερες δυνατές αλλαγές ή σε αλλαγές που καλύπτουν προσωπικά και συντεχνιακά κριτήρια.
Και οι «σειρήνες» αυτές θα μιλήσουν με στόχο να αναπαράγουν τοπικιστικά αντιαναπτυξιακά επιχειρήματα και να καθηλώσουν την περιοχή εξυπηρετώντας ιδιοτελή συμφέροντα.
Ας μη «τσιμπήσουμε». Και στη Δυτική Αθήνα πρέπει να γίνουν ριζικές ανατροπές.
Και βέβαια όταν θα ξεκινήσει η συζήτηση για τη χωροταξική διάρθρωση των νέων Δήμων ας κοιτάξουμε το μέλλον και όχι το χθες και το σήμερα.
Οι 8 Δήμοι της Δυτικής Αθήνας πρέπει να γίνουν , κατά την προσωπική μου άποψη , το πολύ τρεις:
1ος το Περιστέρι όπως είναι σήμερα,
2ος η συνένωση των Δήμων Ιλίου, Πετρούπολης, Καματερού και Αγίων Αναργύρων,
3ος η συνένωση των Δήμων Αιγάλεω, Χαϊδαρίου και Αγίας Βαρβάρας.
Τρεις Δήμοι με κοινά χαρακτηριστικά αναπτυξιακά, κοινωνικά, χωροταξικά και πολιτισμικά.
Τρεις Δήμοι δυνατοί που θα μπορούν να δώσουν αέρα ανάπτυξης και υπέρβασης.
Τρεις Δήμοι ισοδύναμοι, ισότιμοι και ισόρροποι.
Πιστεύω ότι δεν είναι ώρα για μικρο-διευθετήσεις, όπως κάποιοι υποστηρίζουν , ούτε και για συνενώσεις που θα γίνουν για μικροκομματικούς ή προσωπικούς λόγους και δε θα σέβονται χωροταξικά , κοινωνικά και αναπτυξιακά δεδομένα.
Το ΠΑΣΟΚ στη Δυτική Αθήνα, οφείλει να αποδείξει ότι πράγματι είναι δύναμη ανατροπής και πιστεύει στην ανάπτυξη και την πρόοδο της περιοχής. Δεν πρέπει να υπερασπιστούμε τη στασιμότητα και τη διαχείριση της μιζέριας μας εξυπηρετώντας στόχους αλλότριους προς τις αρχές και τις αξίες μας και συμβιβαζόμενοι με λογικές ισορροπιών και προσωπικών επιδιώξεων.
Είναι ώρα για βαθιές αλλαγές και τομές. Το αξίζουμε και το μπορούμε.