Από το http://tapragmata.gr/ . Κι ενώ όλα έδειχναν ότι η Ελλάδα δίνει τη μάχη της για τη διάσωση της οικονομίας της με ενωμένο το εσωτερικό...
.
Κι ενώ όλα έδειχναν ότι η Ελλάδα δίνει τη μάχη της για τη διάσωση της οικονομίας της με ενωμένο το εσωτερικό μέτωπο -μιλώ κυρίως για τα δυο μεγάλα κόμματα εξουσίας- τα τελευταία 24ωρα βλέπουμε το μέτωπο αυτό να παρουσιάζει ρήγματα και τελικά να κατεδαφίζεται. Η πρόσφατη συνάντηση του προέδρου της ΝΔ Αντώνη Σαμαρά με τον Υπουργό Εργασίας Ανδρέα Λοβέρδο επιβεβαίωσε ότι η συναίνεση για την αντιμετώπιση του πρωτοφανούς οικονομικού προβλήματος, δεν υφίσταται πια.
Ο λόγος είναι πολύ πιο απλός από όσο πολλοί πιστεύουν. Η σωτηρία της ελληνικής οικονομίας έχει αποφασιστεί από...
τις μεγάλες δυνάμεις της Ευρώπης, καθώς μια ενδεχόμενη στάση πληρωμών από το ελληνικό Δημόσιο θα οδηγούσε το ευρώ σε κατάρρευση παγκοσμίως. Το αντίτιμο της σωτηρίας είναι τα μέτρα που ανακοινώθηκαν προ καιρού -η πρώτη δόση- και τα νέα μέτρα που ανακοινώθηκαν στις 3-3-2010 -η δεύτερη δόση. Ποια πολιτική δύναμη θα ήταν ρπόθυμη να “μοιραστεί” το πολιτικό κόστος αυτών των μέτρων με την κυβέρνηση; Προφανώς καμιά!
Ο Αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης Αντώνης Σαμαράς, πήρε τις επιβαλλόμενες αποστάσεις από την κυβέρνηση για έναν πολύ απλό λόγο: Γιατί η χρεοκοπία της ελληνικής οικονομίας δεν αποτελεί πια μια από τις πιθανές εξελίξεις, γιατί το μόνο -σοβαρό, αλλά όχι προς θάνατον- διακύβευμα είναι όχι ΑΝ θα δανειστούμε, αλλά ΠΟΣΟ ΑΚΡΙΒΑ θα δανειστούμε, συνεπώς η Νέα Δημοκρατία δεν έχει κανένα λόγο ούτε να προσφέρει συναίνεση, ούτε να μοιράζεται το πολιτικό κόστος με επιλογές που κατά γενική ομολογία οδηγούν σε ύφεση, όχι σε ανάπτυξη.
Επιπροσθέτως, η απόφαση του Αντώνη Σαμαρά είναι να διατηρήσει ορατές αποστάσεις από την πενταετία Καραμανλή, στην προσπάθειά του να κτίσει αυτό που αποκαλεί “νέα Νέα Δημοκρατία”, συνεπώς θα ήταν πολιτικά αναξιόπιστο να στήριζε τον Παπανδρέου, την ώρα που δημόσια ασκεί κριτική στον Καραμανλή. Βεβαίως, ο Σαμαράς κάνει αυτό που πρέπει για τον ίδιο και το κόμμα του. Αλλά ο ΝεοΔημοκράτης, που βλέπει τη νέα του ηγεσία να μην στηρίζει την προηγούμενη -ο Κώστας Καραμανλής όπως αποδεικνύεται σε κάθε δημόσια εμφάνισή του σε κομματικές εκδηλώσεις είναι και σήμερα πολύ δημοφιλής στην πολιτική βάση του κόμματος- νιώθει ένα κενό. Αυτό το κενό έπρεπε να του το καλύψει ο λεγόμενος “παραταξιακός Τύπος”, ο οποίος θα μπορούσε από τη μια μεριά να καλύψει το συναισθηματικό κενό του ΝεοΔημοκράτη, αναδεικνύοντας τα θετικά της πενταετίας Καραμανλή κι από την άλλη να υποστηρίξει την απαραίτητη προσπάθεια του Σαμαρά να αλλάξει το DNA της Νέας Δημοκρατίας.
Παραταξιακό Τύπο, όμως, η Νέα Δημοκρατία δεν έχει μετά τη Μεταπολίτευση. Ιστορικοί τίτλοι της παράταξης όπως η Απογευματινή κι η Βραδυνή, βρίσκονται σε παρατεταμένη απαξίωση. Άλλοι ιστορικοί τίτλοι όπως η Ακρόπολη και η Μεσημβρινή έκλεισαν εδώ και χρόνια. Ο Ελεύθερος Τύπος -μετά από σειρά περιπετειών- σήμερα αποτελεί ένα αμιγώς κομματικό έντυπο, που παίζει το ρόλο της ύστερης περιόδου Βουδούρη και ουσιαστικά λειτουργεί όχι ως εφημερίδα Αρχών της παράταξης, αλλά ως υποκατάστατο των κομματικών οργάνων.
Έτσι, ελλείψει σημαντικών πυλώνων, όπως ο παραταξιακός Τύπος, ο μεν Σαμαράς κάνει αυτό που επιβάλλει η θέση και η αποστολή του, αλλά η πολιτική βάση της παράταξης ΔΕΝ καλύπτεται, ακριβώς διότι η πολιτική ούτε μονοδιάστατη είναι, ούτε προκύπτει από παρθενογεννέσεις. Η Νέα Δημοκρατία θα έχει πιθανότητες βιώσιμης ανόδου στην εξουσία -κι όχι θνησιγενούς, όπως το 1993 και το 2004- αν αποκτήσει σοβαρό, αξιόπιστο, σεμνό και ανυποχώρητο παραταξιακό Τύπο.-
Κι ενώ όλα έδειχναν ότι η Ελλάδα δίνει τη μάχη της για τη διάσωση της οικονομίας της με ενωμένο το εσωτερικό μέτωπο -μιλώ κυρίως για τα δυο μεγάλα κόμματα εξουσίας- τα τελευταία 24ωρα βλέπουμε το μέτωπο αυτό να παρουσιάζει ρήγματα και τελικά να κατεδαφίζεται. Η πρόσφατη συνάντηση του προέδρου της ΝΔ Αντώνη Σαμαρά με τον Υπουργό Εργασίας Ανδρέα Λοβέρδο επιβεβαίωσε ότι η συναίνεση για την αντιμετώπιση του πρωτοφανούς οικονομικού προβλήματος, δεν υφίσταται πια.Ο λόγος είναι πολύ πιο απλός από όσο πολλοί πιστεύουν. Η σωτηρία της ελληνικής οικονομίας έχει αποφασιστεί από...
τις μεγάλες δυνάμεις της Ευρώπης, καθώς μια ενδεχόμενη στάση πληρωμών από το ελληνικό Δημόσιο θα οδηγούσε το ευρώ σε κατάρρευση παγκοσμίως. Το αντίτιμο της σωτηρίας είναι τα μέτρα που ανακοινώθηκαν προ καιρού -η πρώτη δόση- και τα νέα μέτρα που ανακοινώθηκαν στις 3-3-2010 -η δεύτερη δόση. Ποια πολιτική δύναμη θα ήταν ρπόθυμη να “μοιραστεί” το πολιτικό κόστος αυτών των μέτρων με την κυβέρνηση; Προφανώς καμιά!
Ο Αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης Αντώνης Σαμαράς, πήρε τις επιβαλλόμενες αποστάσεις από την κυβέρνηση για έναν πολύ απλό λόγο: Γιατί η χρεοκοπία της ελληνικής οικονομίας δεν αποτελεί πια μια από τις πιθανές εξελίξεις, γιατί το μόνο -σοβαρό, αλλά όχι προς θάνατον- διακύβευμα είναι όχι ΑΝ θα δανειστούμε, αλλά ΠΟΣΟ ΑΚΡΙΒΑ θα δανειστούμε, συνεπώς η Νέα Δημοκρατία δεν έχει κανένα λόγο ούτε να προσφέρει συναίνεση, ούτε να μοιράζεται το πολιτικό κόστος με επιλογές που κατά γενική ομολογία οδηγούν σε ύφεση, όχι σε ανάπτυξη.
Επιπροσθέτως, η απόφαση του Αντώνη Σαμαρά είναι να διατηρήσει ορατές αποστάσεις από την πενταετία Καραμανλή, στην προσπάθειά του να κτίσει αυτό που αποκαλεί “νέα Νέα Δημοκρατία”, συνεπώς θα ήταν πολιτικά αναξιόπιστο να στήριζε τον Παπανδρέου, την ώρα που δημόσια ασκεί κριτική στον Καραμανλή. Βεβαίως, ο Σαμαράς κάνει αυτό που πρέπει για τον ίδιο και το κόμμα του. Αλλά ο ΝεοΔημοκράτης, που βλέπει τη νέα του ηγεσία να μην στηρίζει την προηγούμενη -ο Κώστας Καραμανλής όπως αποδεικνύεται σε κάθε δημόσια εμφάνισή του σε κομματικές εκδηλώσεις είναι και σήμερα πολύ δημοφιλής στην πολιτική βάση του κόμματος- νιώθει ένα κενό. Αυτό το κενό έπρεπε να του το καλύψει ο λεγόμενος “παραταξιακός Τύπος”, ο οποίος θα μπορούσε από τη μια μεριά να καλύψει το συναισθηματικό κενό του ΝεοΔημοκράτη, αναδεικνύοντας τα θετικά της πενταετίας Καραμανλή κι από την άλλη να υποστηρίξει την απαραίτητη προσπάθεια του Σαμαρά να αλλάξει το DNA της Νέας Δημοκρατίας.
Παραταξιακό Τύπο, όμως, η Νέα Δημοκρατία δεν έχει μετά τη Μεταπολίτευση. Ιστορικοί τίτλοι της παράταξης όπως η Απογευματινή κι η Βραδυνή, βρίσκονται σε παρατεταμένη απαξίωση. Άλλοι ιστορικοί τίτλοι όπως η Ακρόπολη και η Μεσημβρινή έκλεισαν εδώ και χρόνια. Ο Ελεύθερος Τύπος -μετά από σειρά περιπετειών- σήμερα αποτελεί ένα αμιγώς κομματικό έντυπο, που παίζει το ρόλο της ύστερης περιόδου Βουδούρη και ουσιαστικά λειτουργεί όχι ως εφημερίδα Αρχών της παράταξης, αλλά ως υποκατάστατο των κομματικών οργάνων.
Έτσι, ελλείψει σημαντικών πυλώνων, όπως ο παραταξιακός Τύπος, ο μεν Σαμαράς κάνει αυτό που επιβάλλει η θέση και η αποστολή του, αλλά η πολιτική βάση της παράταξης ΔΕΝ καλύπτεται, ακριβώς διότι η πολιτική ούτε μονοδιάστατη είναι, ούτε προκύπτει από παρθενογεννέσεις. Η Νέα Δημοκρατία θα έχει πιθανότητες βιώσιμης ανόδου στην εξουσία -κι όχι θνησιγενούς, όπως το 1993 και το 2004- αν αποκτήσει σοβαρό, αξιόπιστο, σεμνό και ανυποχώρητο παραταξιακό Τύπο.-
Αφελής είσαι,ή κάνεις τή πάπια?
ΑπάντησηΔιαγραφήΗ ρήξη οφείλεται στήν παραγραφή
τών αμαρτιών πρό 2004.
Ευτυχώς ο Σαμαράς δέν είπε:
"Kατεβείτε στό πεζοδρόμιο".
Δέν χρωστά γιά τά τωρινά σέ κανέναν.Τά παλιά χρωστά.
Ο κομματικός(υποχρεωτικά από ένα σημείο καί πέρα) Παπανδρέου,μιά
μέ τούς μετανάστες,μιά μέ τήν
παρθενογέννηση τών σκανδάλων τό
2004,χάααανει.
Από ποιούς?
Από τούς πολλούς σκεπτόμενους.
Αυτούς πού δέν μιλάν αλλά βαθιά..
Αναστάσης.
ΑΝΤΩΝΗ ΓΙΑ ΝΑ ΜΕΙΩΘΕΙ Η ΔΙΑΦΟΡΑ ΜΕ ΤΟ ΠΑΣΟΚ ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΚΑΝΕΙΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΑΝΤΙΠΟΛΙΤΕΥΣΗ,ΜΕ ΟΥΣΙΑ ΜΕ ΠΕΙΘΩ,ΜΕ ΦΩΝΗ.ΠΩΣ ΑΛΛΙΩΣ ΘΑ ΔΙΑΦΟΡΟΠΟΙΗΘΕΙΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΓΙΩΡΓΑΚΗ;;;
ΑπάντησηΔιαγραφήΗ ΓΕΡΜΑΝΙΑ ΤΗΣ ΜΕΡΚΕΛ ΕΙΝΑΙ ΟΝΤΩΣ Ο ΚΥΡΙΑΡΧΟΣ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ.ΟΛΕΣ ΟΙ ΕΥΡΩΠΑΙΚΕΣ ΧΩΡΕΣ ΕΧΟΥΝ ΤΕΡΑΣΤΙΟ ΕΛΛΕΙΜΜΑ,ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟ ΑΠΟ ΤΟ ΔΙΚΟ ΜΑΣ!
ΓΙΑΤΙ ΤΑ ΧΟΥΝ ΒΑΛΕΙ ΜΕ ΕΜΑΣ;;;
ΓΙΑΤΙ ΕΙΜΑΣΤΕ Ο ΠΙΟ ΑΔΥΝΑΜΟΣ ΚΡΙΚΟΣ ΜΕ ΑΝΙΣΧΥΡΟΥΣ ΚΑΙ ΕΝΔΟΤΙΚΟΥΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥΣ ΠΟΥ ΦΟΒΟΥΝΤΑΙ ΝΑ ΥΨΩΣΟΥΝ ΑΝΑΣΤΗΜΑ ΚΑΙ ΝΑ ΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΤΟΥΝ ΤΗΝ ΓΕΩΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΜΑΣ ΘΕΣΗ ΜΕ ΤΟΝ ΠΙΟ ΑΠΟΦΑΣΙΣΤΙΚΟ ΤΡΟΠΟ!!!