Πάει και αυτός ο μύθος...

Toυ Τάκη Μίχα Κάτω από την βάση παίρνει το ελληνικό σύστημα ανώτατης εκπαίδευσης σύμφωνα με έρευνα του δικτύου   των πανεπιστημίων Univer...

Toυ Τάκη Μίχα

Κάτω από την βάση παίρνει το ελληνικό σύστημα ανώτατης εκπαίδευσης σύμφωνα με έρευνα του δικτύου   των πανεπιστημίων Universitas 21 πού δημοσιοποιήθηκε πρόσφατα. Η Ελλάδα καταλαμβάνει την  29η θέση ανάμεσα στα 48 εκπαιδευτικά συστήματα που εξετάστηκαν  ενώ κορυφαίο στον κόσμο αναδεικνύεται το σύστημα των Ηνωμένων Πολιτειών και ακολουθούν τα συστήματα της Σουηδίας, Καναδά, Φινλανδίας και Δανίας.
Για την κατάταξη των εκπαιδευτικών συστημάτων ελήφθησαν υπόψη από τους ερευνητές τέσσερα κριτήρια:

• το ύψος της χρηματοδότησης από το κράτος και ιδιώτες (25%), 
• ο όγκος των δημοσιεύσεων και η απήχησή τους στον ακαδημαϊκό κόσμο (40%),
• η συνδεσιμότητα του συστήματος με ξένα πανεπιστήμια (10%)
• το νομοθετικό πλαίσιο που διέπει το σύστημα, οι υποδομές του και η σύνδεσή του με την αγορά εργασίας (25%).

Το ελληνικό σύστημα βρίσκεται σε χειρότερη θέση ακόμα και σε σύγκριση με χώρες όπως  την Πορτογαλία, την Ισπανία, την Ιρλανδία, την Τσεχία την Πολωνία, το Χογκ Κογκ, την Ταιουάν κλπ.
Η έρευνα αυτή ανατρέπει κυριολεκτικά ορισμένους προσφιλείς νεοελληνικούς μύθους.
Ένας τέτοιος μύθος είναι ότι για την οικονομική κακοδαιμονία της χώρας φταίει η δανειακή σύμβαση. Όμως στο βαθμό που όπως όλοι αναγνωρίζουν το πανεπιστημιακό σύστημα μιας χώρας είναι καθοριστικό για την οικονομική ανάπτυξη της και στο βαθμό που η άθλια κατάσταση της πανεπιστημιακής εκπαίδευσης στην χώρα προϋπάρχει της δανειακής σύμβασης, είναι προφανές ότι τα αίτια της ελληνικής κρίσης είναι πρωτίστως δομικά, οπως π.χ. η κατάσταση της ανώτατης εκπαίδευσης.
Ένας άλλος μύθος είναι ότι για την κατάσταση στα πανεπιστήμια δεν ευθύνεται η  ποιότητα των ελλήνων πανεπιστημιακών  αλλά το χαμηλό επίπεδο των κρατικών δαπανών. Όμως αυτό δεν ισχύει. Όπως δείχνει η έρευνα η Ελλάδα δαπανά  μεγαλύτερο ποσοστό του ΑΕΠ από την Βρετανία την Κορέα και την Ιαπωνία. Όμως ο αριθμός των επιστημονικών δημοσιεύσεων των πανεπιστημιακών  στα τρείς  αυτές χώρες είναι  μεγαλύτερος σε σχέση με την  Ελλάδα. Συγκεκριμένα όσο αφορά τις δαπάνες η Ελλάδα βρίσκεται στην  θέση 20 της κατάταξης  η Κορέα στην θέση 21 και η Βρετανία στην θέση 27. Ομως όταν στραφούμε στο πίνακα της επιστημονικής παραγωγικότητας  η Ελλάδα βρίσκεται στην θέση 27 της κατάταξης ενώ η Κορέα στην θέση 16, η Ιαπωνία στην θέση 11 και η Βρετανία στην θέση 2!
Τα κόμματα και κυρίως τα κόμματα της αριστεράς έχουν επανειλημμένα προσπαθήσει να εμποδίσουν οποιαδήποτε προσπάθεια μεταρρύθμισης της πανεπιστημιακής παιδείας πού θα βελτίωνε το άθλιο επίπεδο της. Χρησιμοποιώντας κάθε μέσο, συμπεριλαμβανομένης της βίας και των προπηλακισμών, ματαιώνουν τα αυτονόητα αλλού μέτρα όπως την επιστημονική αξιολόγηση του διδακτικού προσωπικού η την προσπάθεια δημιουργίας μια  πανεπιστημιακής εκπαίδευσης που δεν οδηγεί αυτόματα στην ανεργία.
Που είναι πολύ φυσικό. Διότι σήμερα οι φοιτητοπατέρες της αριστεράς  αντιπροσωπεύουν το πιο οπισθοδρομικό τμήμα της κοινωνίας, τους πανεπιστημιακούς των «0 δημοσιεύσεων» που όπως θα έλεγε ο Μάρξ «ζούνε σας βρικόλακες ρουφώντας την υπεραξία των εργαζομένων» του ιδιωτικού  τομέα. Γι αυτούς οποιαδήποτε βελτίωση της κατάστασης θα ισοδυναμούσε με την αρχή του τέλους.