Φίλες και φίλοι, της Β’ Πειραιά, χαίρομαι γιατί τώρα που μπαίνουμε στο τελευταίο δυνατό τριήμερο της προεκλογικής περιόδου, βρισκόμαστε μ...
Φίλες και φίλοι, της Β’ Πειραιά, χαίρομαι γιατί τώρα που μπαίνουμε στο τελευταίο δυνατό τριήμερο της προεκλογικής περιόδου, βρισκόμαστε μαζί εδώ στις γειτονιές του Πειραιά, τη Β’ Πειραιά. Χαίρομαι γιατί βλέπω εδώ όλες τις γενιές, με πρωτοπόρα τη νεολαία μας.
Χαίρομαι γιατί βλέπω εδώ την πραγματική ψυχή του ΠΑΣΟΚ, της δημοκρατικής, προοδευτικής παράταξης που ίδρυσε ο Ανδρέας Παπανδρέου.
Φίλες και φίλοι, πηγαίνουμε προς τις εκλογές της Κυριακής μέσα στο σκηνικό μιας τεχνητής πόλωσης που οδηγεί σε πολιτικό αδιέξοδο. Αν συνεχιστεί η κατάσταση αυτή, αυτός ο δήθεν δικομματισμός που είναι μια καρικατούρα του παλαιού δικομματισμού της μεταπολίτευσης, είναι δυστυχώς βέβαιο ότι η Ελλάδα δεν μπορεί να έχει βιώσιμη κυβέρνηση την Δευτέρα στις 18 Ιουνίου.
Είναι απόλυτη ανάγκη για τη χώρα, προκειμένου να σωθεί το μέλλον μιας γενιάς, προκειμένου οι πιο φτωχοί, οι αδύνατοι, η μεσαία τάξη να έχει προοπτική και ελπίδα να ξεπεράσουμε την τεχνητή πόλωση, το εμπόριο ψευδαισθήσεων και να δούμε τι πράγματι μπορεί να γίνει.
Κι αυτό που μπορεί να γίνει είναι μόνο αυτό που υπεύθυνα, προοδευτικά, ρεαλιστικά προτείνει το ΠΑΣΟΚ. Μια κυβέρνηση εθνικής συνευθύνης που θα συσπειρώνει όλες τις εθνικές δυνάμεις που δηλώνουν ότι πιστεύουν στην ευρωπαϊκή προοπτική της χώρας. Και θέλουν, όπως λένε, να τιμήσουν τη σαφή εντολή του ελληνικού λαού. Εσείς οι Ελληνίδες και οι Έλληνες μας έχετε πει με πολλούς τρόπους ότι θέλετε τρία βασικά πράγματα:
Πρώτον, τη χώρα να είναι σταθερά μέσα στο ευρώ.
Δεύτερον, να αλλάξουν οι δυσμενείς όροι της δανειακής σύμβασης που τροφοδοτούν την ύφεση και την ανεργία, χωρίς όμως να θιγεί το θετικό περιεχόμενο της προσπάθειας που έγινε. Χωρίς να θιγούν οι θυσίες των Ελλήνων πολιτών, χάρη στις οποίες τώρα έχουμε τη δυνατότητα να διαπραγματευόμαστε από μια πιο ισχυρή θέση μέσα σε μια Ευρώπη που μπορεί να αλλάξει. Που οι εκλογές στη Γαλλία έδειξαν ότι υπάρχει περιθώριο να αλλάξει με την καθοδήγηση των Ευρωπαίων σοσιαλιστών.
Και τρίτον, οι Έλληνες πολίτες μας δηλώνουν με πολλούς τρόπους ότι θέλουν συνεργασία Γιατί κανείς δεν μπορεί μόνος. Γιατί πέρασε η εποχή των μονοκομματικών πλειοψηφιών και των αυτοδύναμων κυβερνήσεων.
Δυστυχώς, μετά τις 6 Μαϊου, οι προσπάθειές μας για το σχηματισμό κυβέρνησης δεν καρποφόρησαν. Και δεν καρποφόρησαν γιατί κάποιοι, όπως η Ν.Δ., είχαν μείνει κολλημένοι στην παλαιά αντίληψη της κομματικής αυτοδυναμίας και της πρωθυπουργίας του κ. Σαμαρά, που έχει γίνει μακρινό και άπιαστο όνειρο.
Κάποιοι άλλοι δεν θέλησαν να δοκιμάσουν στην πράξη τις εύκολες προεκλογικές υποσχέσεις. Γιατί είναι άλλο πράγμα τα προεκλογικά λόγια και άλλο πράγμα η κυβερνητική πράξη που είναι δύσκολη και επικίνδυνη. Και κάποιοι άλλοι, όπως οι φίλοι μας της Δημοκρατικής Αριστεράς, δεν θέλησαν να αρπάξουν την ευκαιρία να σχηματίσουμε μια κυβέρνηση με προοδευτικό πρόσημο. Μια κυβέρνηση που θα μπορούσε να έχει και πρωθυπουργό από το χώρο της υπεύθυνης κεντροαριστεράς.
Τώρα όμως αφού ακούσαμε και τις τελευταίες συνεντεύξεις του κ. Σαμαρά και του κ. Τσίπρα, η κατάσταση διαμορφώνεται με τρόπο εξαιρετικά επικίνδυνο, όπως είπα, για την πατρίδα μας. Δεν υπάρχει σενάριο μετεκλογικής συνεργασίας που να μπορεί να αφήσει κάποια υπαρκτή, ισχυρή πολιτική δύναμη έξω από τις ευθύνες. Κανείς δεν μπορεί και κανείς δεν δικαιούται να πάει να κρυφτεί στην ασφάλεια της αντιπολίτευσης, αφήνοντας σε κάποιους άλλους να βγάλουν τα δύσκολα και καυτά κάστανα από τη φωτιά.
Το ΠΑΣΟΚ το έκανε αυτό στην πρώτη περίοδο. Το έκανε, πιστεύοντας ότι υπηρετεί το εθνικό συμφέρον. Το έκανε με διάθεση πολιτικής και εθνικής αυτοθυσίας και το πληρώσαμε πάρα πολύ ακριβά. Με μια συντριπτική ήττα, με την αποκοπή ενός μεγάλου μέρους της κοινωνικής μας βάσης, των δικών μας ανθρώπων που είναι σάρκα από τη σάρκα του ΠΑΣΟΚ και της δημοκρατικής παράταξης.
Αυτό είναι ένα ωραίο κάλεσμα στους δικούς μας ανθρώπους να γυρίσουν στο σπίτι τους, να γυρίσουν στο ΠΑΣΟΚ. Τους περιμένουμε. Τους θέλουμε. Τους θέλουμε πάντα μαζί μας. Θέλουμε να μας ακούσουν, να μας κρίνουν, να μας στηρίξουν και πάλι. Αλλά δεν θέλουμε εκείνους τους καιροσκόπους που οδήγησαν το ΠΑΣΟΚ σε προεκλογικά λάθη το 2009, αφού οικοδόμησαν επί 10ετίες μια πολιτική στον κρατισμό και στο συντεχνιασμό, αλλάζουν τώρα καιροσκοπικά στέκι αναζητώντας άλλους τρόπους για να συνεχίσουν τις ίδιες καταδικασμένες πρακτικές. Αυτά τα βαρίδια ας μείνουν στη νέα τους στέγη. Οι αγνοί αγωνιστές, οι απλοί πολίτες, οι δικοί μας άνθρωποι είναι αυτοί που πρέπει να μας ακούσουν και να έρθουν μαζί μας.
Φίλες και φίλοι της Β’ Πειραιά, φίλες και φίλοι της Δυτικής Αθήνας και όλης της Ελλάδας, το ΠΑΣΟΚ ζητάει από τους Έλληνες πολίτες να σκεφτούν απλά και υπεύθυνα. Να σκεφτούν ότι δεν μπορεί να σχηματιστεί μια κυβέρνηση στην οποία να μην είναι μέσα όλοι εκείνοι που πρέπει. Να αγωνιστούν μαζί μας, να δεσμευτούν μαζί μας, να υπογράψουν μαζί μας για την αναθεώρηση των όρων της δανειακής σύμβασης και για τη χάραξη μιας νέας προοπτικής για την Ελλάδα.
Το ΠΑΣΟΚ δεν θα σηκώσει βάρη που δεν του ανήκουν, αλλά θα επιτελέσει το εθνικό του καθήκον. Και για να επιτελέσει το εθνικό του καθήκον, να δώσει στη χώρα κυβέρνηση, προοπτική, σχέδιο, υπάρχει μια και μόνη λύση. Εσείς, ο λαός, οι Ελληνίδες και οι Έλληνες να το κάνετε ισχυρό, να του δώσετε ψήφο την Κυριακή, να του δώσετε μια δυνατή, δυναμική παρουσία στη Βουλή που θα προκύψει.
Ο λαός στον οποίο απευθυνόμαστε τώρα προεκλογικά, είναι αυτός που διαμορφώνει το μετεκλογικό σκηνικό. Ο ελληνικός λαός είναι αυτός που πρέπει και μπορεί να επιβάλει την κυβέρνηση εθνικής συνευθύνης, ψηφίζοντας όπως πρέπει να ψηφίσει: διορατικά και υπεύθυνα, ώστε να μην υπάρχουν πρώιμες αλαζονείες. Nα μην υπάρχουν κομματικοί μικρομεγαλισμοί. Δεν κυβερνιέται ο τόπος ούτε από τη Ν.Δ., ούτε από το ΣΥΡΙΖΑ. Δεν πρόκειται να προκύψει φυσικά καμία αυτοδύναμη κυβέρνηση, ούτε κορμός με μια από τις δυο αυτές δυνάμεις, χωρίς τη συμμετοχή όλων των δυνάμεων που πρέπει να μοιραστούμε το βάρος της διαχείρισης της κρίσης.
Υπάρχει λοιπόν η πραγματικότητα, μια διαίρεση που πρέπει να σπάσουμε. Τη διαίρεση ανάμεσα στον υπεύθυνο πολιτικό λόγο και τη δημαγωγία, το λαϊκισμό, την ψευδαίσθηση, το προεκλογικό ψέμα.
Φίλες και φίλοι, μαζί θα είμαστε στη νέα εποχή. Δεν μας χωρίζει τίποτα, γιατί ξέρουμε να δίνουμε αγώνες και υπό δύσκολες συνθήκες. Ξέρουμε να επιτελούμε το καθήκον μας και για τον τόπο και για τη δημοκρατική παράταξη.
Φίλες και φίλοι, δώσαμε τους προηγούμενους μήνες μια σκληρή μάχη στην πρώτη φάση της διαπραγμάτευσης προκειμένου να πετύχουμε αυτά που σήμερα έχουμε πετύχει. Kαι είναι ένα κεκτημένο για την Ελλάδα.
Διαπραγματευθήκαμε σκληρά έχοντας απέναντί μας μια συντηρητική, μια Δεξιά Ευρώπη, μια νεοφιλελεύθερη Ευρώπη. Διαπραγματευθήκαμε σκληρά έχοντας ένα υπονομευμένο εσωτερικό μέτωπο, με τον κ. Σαμαρά και τη Νέα Δημοκρατία να είναι μέσα έξω, αντιπολιτευόμενη-συμπολίτευση και συμπολιτευόμενη-αντιπολίτευση. Με το ΣΥΡΙΖΑ, το ΚΚΕ και άλλες δυνάμεις στους δρόμους να ασκούν τη δική τους κοινωνική, όπως τη λένε, αντιπολίτευση.
Δεν είχαμε ούτε την εσωτερική δύναμη, ούτε την εξωτερική αξιοπιστία που θα θέλαμε. Παρ’ όλα αυτά καταφέραμε να φέρουμε στη χώρα τα κονδύλια που είναι αναγκαία για τη μείωση του χρέους, για ν’ απαλλαγούν οι Έλληνες από ένα τεράστιο βάρος 110 δις ευρώ, 50 ποσοστιαίων μονάδων του ΑΕΠ.
Μειώσαμε τα επιτόκια που πληρώνει ο Έλληνας πολίτης κάθε χρόνο. Βγάλαμε από ταις πλάτες των Ελλήνων 7,5 δισεκατομμύρια ευρώ τόκους το χρόνο, 3,5 μονάδες του ΑΕΠ. Η Ελλάδα πληρώνει τώρα επιτόκιο 2% για το δανεισμό της όταν η Ισπανία πλήρωσε χθες 6,8%.
Φέραμε στην Ελλάδα τα κονδύλια που είναι αναγκαία για τη στήριξη όχι των τραπεζιτών αλλά των καταθέσεων των Ελλήνων πολιτών, του δικού σας ιδρώτα, της δικής σας αποταμίευσης.
Και βέβαια, ξέρουμε πάρα πολύ καλά τι είναι αυτό που ενώ το ζητούσαμε. Tο διεκδικούσαμε. Tο απαιτούσαμε. Δεν μπορέσαμε να το πετύχουμε στη διαπραγμάτευση, γιατί μας είχε οδηγήσει η Νέα Δημοκρατία σε μια πρόωρη εκλογική αναμέτρηση, σε μια μακρά προεκλογική περίοδο.
Γιατί έχουμε αξιοπιστία, γιατί όλοι ακούν με προσοχή αυτά που λέμε στο εξωτερικό. Γιατί είχα την ευκαιρία να τα πω όλα αυτά στον Πρόεδρο Ολάντ και το Μάριο Μόντι. Γιατί μας ακούν οι Ευρωπαίοι σοσιαλιστές. Γιατί ξέρουν τον αγώνα μας. Γιατί ξέρουν τι είναι αυτά που λέγαμε στην πρώτη φάση της διαπραγμάτευσης, τι είναι αυτά που ζητούσαμε.
Τους εξηγούσαμε τι πρέπει να γίνει για την ανάπτυξη και τι δεν πρέπει να γίνει, γιατί φέρνει ύφεση. Δε μας καταλάβαιναν. Δε συμφωνούσαν μαζί μας. Γιατί η διαφωνία μας ποια είναι φίλες και φίλοι με τους Ευρωπαίους; Τι έχουμε να μοιράσουμε;
Έχουν στο μυαλό τους ένα συγκεκριμένο Δεξιό, νεοφιλελεύθερο μοντέλο για το πώς μπορεί μια χώρα ν’ αναπτυχθεί και να γίνει ανταγωνιστική. Θέλουν να επιβάλλουν στην Ελλάδα αυτό που εφαρμόστηκε στη Γερμανία, στην Ολλανδία, στη Φιλανδία, στην Αυστρία. Δε μας καταλάβαιναν όταν τους λέγαμε ότι εδώ, στη Νότια Ευρώπη, με παραοικονομία, με φοροδιαφυγή, με υψηλή κατανάλωση, με μεγάλο δανεισμό, χωρίς βιομηχανική υποδομή, πρέπει να εφαρμοστεί μια άλλη πολιτική.
Γι’ αυτό προτείνουμε -επειδή το πιστεύουμε και επειδή το ξέρουμε- την παράταση του χρόνου δημοσιονομικής προσαρμογής για 3 χρόνια, ώστε όλα να γίνουν πιο φιλικά, πιο ήπια για τον πολίτη, πιο φιλικά για την ανάπτυξη. Κανείς δεν έχει να πει τίποτα συγκεκριμένο. Κανείς δεν έχει τίποτα ν’ αντιπροτείνει στους Έλληνες πολίτες για το μέλλον τους.
Ο Ανδρέας Παπανδρέου, που ζει πραγματικά στη συλλογική συνείδηση της παράταξης, είμαι βέβαιος ότι σήμερα εδώ, σε αυτή την πλατεία, τα ίδια λόγια θα έλεγε. Θα ζητούσε μια διακυβέρνηση εθνικής συνευθύνης, όπως ζήτησε οικουμενική κυβέρνηση το 1990, παρότι ήταν το θύμα της συνομωσίας του βρώμικου ’89 που δεν το έχει ξεχάσει η παράταξη και η χώρα. Που το πλήρωσε και αυτό πολύ ακριβά.
Κανείς Έλληνας, καμιά Ελληνίδα δε μπορεί να πει ότι δεν άκουσε την πρότασή μας ‘Οτι δεν εξηγήσαμε με όποιον τρόπο μπορούσαμε τους κινδύνους αλλά και τις δυνατότητες που υπάρχουν. Η διακυβέρνηση εθνικής συνευθύνης μπορεί και πρέπει να επιβληθεί λοιπόν από τον ίδιο τον Έλληνα πολίτη την Κυριακή στην κάλπη.
Με τη δύναμη του ΠΑΣΟΚ, με μοχλό, με εγγυητή και καταλύτη το ΠΑΣΟΚ. Αλλιώς, τι νομίζουν ορισμένοι; Ότι θα πετύχουμε αυτό που μπορούμε και αυτό που δικαιούμαστε για τον ελληνικό λαό και για την Ελλάδα. Δηλαδή μια αναθεώρηση της σύμβασης, με τρόπο φιλικό για τον πολίτη, αλλά με την Ελλάδα μέσα στο ευρώ, με όλο το κεκτημένο που έχουμε διαμορφώσει. Θα το πετύχουμε χωρίς τις δεσμεύσεις και χωρίς τις υπογραφές των άλλων πολιτικών δυνάμεων;
Πιστεύει κανείς ότι τώρα μπορεί ν’ αποφύγει να βάλει την υπογραφή του και να κρυφτεί πίσω από τις δικές μας υπογραφές; Ναι, είμαστε υπερήφανοι για τις υπογραφές που βάλαμε για να φέρουμε αυτά που φέραμε στη χώρα. Ναι, υπογράψαμε κάτω από την υπογραφή του Κωνσταντίνου Καραμανλή, που έβαλε τη χώρα στην ΕΟΚ. Κάτω από την υπογραφή του Ανδρέα Παπανδρέου που έφερε τα Μεσογειακά Ολοκληρωμένα Προγράμματα. Κάτω από την υπογραφή του Κώστα Σημίτη που έβαλε τη χώρα στην ΟΝΕ. Και κάτω από τις υπογραφές του Καποδίστρια, του Τρικούπη, του Ελευθερίου Βενιζέλου.
Εδώ, η προσφυγιά της Β’ Πειραιά, όχι οι νέες γενιές, οι παλαιότεροι, αυτοί που ήρθαν από την Ιωνία, πρέπει να θυμούνται τι έγινε στις εκλογές του 1920 όταν η Δεξιά έριξε τον Ελευθέριο Βενιζέλο στο όνομα της επιστροφής των παιδιών μας από τη Μικρά Ασία. Αλλά αντί γι’ αυτό πήγαμε στο βάθος της Ανατολίας, στη Μικρασιατική Καταστροφή, στην προσφυγιά.
Και βεβαίως, δεν ήταν ο Ελευθέριος Βενιζέλος και η Δημοκρατική Παράταξη που πλήρωσε και αυτά τα μεγάλα πολιτικά και ιστορικά λάθη. Να θυμόμαστε την ιστορία. Γιατί όταν την ξεχνάμε, η ιστορία μας εκδικείται. Και λαοί χωρίς μνήμη, έθνη χωρίς μνήμη, είναι καταδικασμένα να ζήσουν την επανάληψη της ιστορίας. Και καλό είναι να τη ζήσουν ως φάρσα, αλίμονο αν τη ζήσουμε ως τραγωδία.
Φίλες και φίλοι, εδώ στη Β΄ Πειραιά, στη Δυτική Αθήνα, σε όλη την Ελλάδα, δυο είναι τα μεγάλα προβλήματα: Ανεργία και υπερχρέωση των νοικοκυριών, δυσβάσταχτα δάνεια στις Τράπεζες. Και αναρωτιέμαι: Όλες αυτές τις εβδομάδες, ποιος μιλάει για τον άνεργο; Ποιος μιλάει για το υπερχρεωμένο νοικοκυριό;
Εμείς μιλάμε. Και μιλάμε κοιτώντας στα μάτια τον άνεργο. Το νέο άνεργο αλλά και τον μεγαλύτερης ηλικίας, το μισθωτό που αγωνιά μην κλείσει η επιχείρηση και χάσει τη δουλειά του. Τι του λένε: Του λένε ότι«μπορούμε να αυξήσουμε τα επιδόματα». Ναι, κι εμείς θέλουμε ν’ αυξήσουμε τα επιδόματα κι εμείς λέμε, υγειονομική περίθαλψη χωρίς προαπαιτούμενα για ένσημα και χρόνο ασφάλισης της ανεργίας.
Αλλά αυτό είναι το ζήτημα; Να αφήσεις τον άνεργο στην ανεργία του με μια μικρή υποστήριξη; Το ζήτημα είναι να υπάρξει ανάπτυξη. Να υπάρξουν επενδύσεις, δουλειές, ευκαιρίες, προοπτική. Και ένας μόνος τρόπος υπάρχει να κινηθεί η οικονομία: Χρήμα στην αγορά, ρευστότητα. Τράπεζες υπό τον έλεγχο του κράτους, που μπορούν να δώσουν χρήμα στις επιχειρήσεις. Μόνο η εφαρμογή της δανειακής σύμβασης μας επιτρέπει να δώσουμε λύση στην αγωνία του ανέργου, με επενδύσεις, με μεγάλα έργα. Μόνο έτσι μπορούμε να πληρώσουμε το ΦΠΑ, που χρωστάει το κράτος, τις οφειλές στις επιχειρήσεις. Μόνο έτσι μπορούν να αλλάξουν τα επίπεδα της ρευστότητας που κυκλοφορούν στην ελληνική οικονομία.
Και για τα νοικοκυριά, για τα δάνεια εμείς έχουμε πάρει πολύ συγκεκριμένα μέτρα που ισχύουν ήδη ως νόμος του κράτους για τους δημοσίους υπαλλήλους και το Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων. Και έχουμε δεσμευτεί ότι οι τράπεζες που τώρα έρχονται στον έλεγχο του κράτους θα διευθετήσουν τα δάνεια ώστε κανείς να μην πληρώνει δόση πάνω από το 30% του μηνιαίου εισοδήματος. Και αν δεν έχει για ένα χρονικό διάστημα δεν θα πληρώνει κεφάλαιο, μόνο τόκους. Εάν δεν έχει και για τόκους, ούτε τόκους, που θα κεφαλαιοποιηθούν στο τέλος της δανειακής περιόδου. Παράταση για 50 χρόνια στην εξόφληση.
Όλα αυτά είναι εφικτά. Αρκεί να υπάρχει η Ελλάδα, να υπάρχει οικονομία, να υπάρχουν τράπεζες, να υπάρχουν οι δόσεις του δανείου, να αποδεχτούμε τη μείωση του χρέους. Να αποδεχτούμε το κεκτημένο που κάναμε πραγματικότητα χάρη στις θυσίες των Ελλήνων πολιτών.
Φίλες και φίλοι της Β’ Πειραιά κοιτάμε στα μάτια όχι μόνο τον άνεργο. Όχι μόνο τον μισθωτό. Όχι μόνο το συνταξιούχο. Όχι μόνο τον επαγγελματία. Αλλά και τον ανάπηρο, τη μοναχική γυναίκα που αγωνίζεται να τα βγάλει πέρα μόνη της με το σπιτικό της, τον αγρότη, τη μεσαία τάξη που έστησε στα πόδια της το ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα Παπανδρέου, γιατί δεν υπήρχε αυτό πριν το ’81.
Φίλες και φίλοι της Β’ Πειραιά, φίλες και φίλοι όλου του λεκανοπεδίου, τα προβλήματα είναι παντού κοινά. Πρέπει να καταλάβουμε ότι η χώρα δεν κυβερνιέται χωρίς να υπάρχουν στέρεες προγραμματικές συμφωνίες. Γι’ αυτό προτείναμε μια ολοκληρωμένη συμφωνία οκτώ σημείων, έγγραφη, υπεύθυνη. Και ο Έλληνας πολίτης κανονικά θα έπρεπε να αξιώνει, να ακούσει μια απάντηση από τα άλλα κόμματα στη μόνη συγκεκριμένη πρόταση που έχει υποβληθεί. Αλλά κανείς δεν δίνει απάντηση, γιατί όλοι έχουν μάθει να στρίβουν «δια του αρραβώνος».
Δεν ενδιαφέρεται κανείς για την πραγματικότητα, για το τι θα γίνει την επομένη των εκλογών. Δεν ενδιαφέρεται κανείς στην πραγματικότητα για το τι θα γίνει την επομένη των εκλογών. Ο ορίζοντάς τους σταματάει στην επιδίωξη μιας αύξησης της κομματικής δύναμης. Αυτή είναι όμως μια τυφλή μικροκομματική επιλογή που δεν βοηθάει τη χώρα. Δεν βοηθάει την οικονομία, δεν βοηθάει το φτωχό και ανήμπορο άνθρωπο.
Φίλες και φίλοι ας αναρωτηθούμε ποιοι είναι αυτοί που επενδύουν στο πολιτικό αδιέξοδο. Ποιοι είναι αυτοί που επωφελούνται από την παράταση και το βάθεμα της κρίσης. Υπάρχει δυστυχώς το «οριζόντιο λόμπι της δραχμής», αυτοί που αφού έβγαλαν τα λεφτά τους σε ευρώ στο εξωτερικό, χαίρονται τώρα, γιατί βλέπουν τον κίνδυνο του αδιεξόδου. Και περιμένουν την κατοχική πληθωριστική δραχμή για να αγοράσουν φτηνά τη χώρα, αλλά και τις ιδιωτικές περιουσίες των Ελλήνων πολιτών.
Απέναντι σε αυτό πρέπει να αντιδράσει ο κάθε προοδευτικός πολίτης. Πρέπει να αντιδράσουμε όλοι εμείς που θέλουμε ξανά το ΠΑΣΟΚ μεγάλο να παίζει κεντρικό, καθοριστικό ρόλο στις πολιτικές εξελίξεις.
Φίλες και φίλοι, ρωτούν πολλοί και εάν δεν συμφωνήσουν όλα τα κόμματα στα οποία έχετε απευθυνθεί τι θα γίνει; Πού θα πάει η χώρα; Θα πάει ξανά σε εκλογές; Τι θα γίνουν τα παιδιά μας; Ποιος θα λάβει τις αποφάσεις; Ποιος θα διαμορφώσει προϋποθέσεις για επενδύσεις, για δουλειές, για να αντιμετωπιστούν τα προβλήματα της καθημερινότητας; H ασφάλεια του πολίτη, που είναι ένα κορυφαίο θέμα για όλες τις γειτονιές και τις περιοχές της Αθήνας.
Θα μένει η χώρα με μια υπηρεσιακή κυβέρνηση; Χωρίς καθοδήγηση, χωρίς κέντρο αποφάσεων; Ποιος θα πάει στις Βρυξέλλες; Ποιος θα διαπραγματευτεί με τους Ευρωπαίους ηγέτες στις 28 Ιουνίου, σε λίγες ημέρες;
Η απάντηση είναι ότι ο ελληνικός λαός είναι αυτός που μπορεί να μας δώσει τη δύναμη να αναγκάσουμε τους πάντες να συμμετάσχουν σε αυτή την εθνική στράτευση, σε αυτή την εθνική προσπάθεια. Ένα ΠΑΣΟΚ που δεν είναι ισχυρό. Ένα ΠΑΣΟΚ που δεν είναι δυνατό, που δεν μπορεί να πιέσει φυσικά δεν μπορεί να επιβάλει τη μόνη εθνικά επιβεβλημένη και σωτήρια λύση.
Εμείς λοιπόν ζητάμε από τον ελληνικό λαό να μας δώσει τη δύναμη αυτή. Να μας δώσει τη δύναμη να αγωνιστούμε για το δικό του συμφέρον, για τα δικά του όνειρα, για την δική του ελπίδα, για τις δικές του προτεραιότητες.
Φίλες και φίλοι ανέλαβα, με την δική σας εντολή, Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ πριν 18 μήνες. Ελάχιστες ημέρες πριν από τρεις μήνες, στις 18 Μαρτίου, ελάχιστες ημέρες πριν την έναρξη της προεκλογικής περιόδου. Δίνουμε μαζί αυτούς τους τρεις μήνες τη μάχη για τη χώρα. Τη μάχη για την ελπίδα και το μέλλον της νέας γενιάς. Η περίοδος είναι αναμφίβολα μεταβατική γιατί πρώτη μας προτεραιότητα είναι να σταθεί το ΠΑΣΟΚ δυνατό μέσα στον εκλογικό ανταγωνισμό, να παίζει το ρόλο του στη νέα Βουλή.
Από τις 18 του μηνός όμως αρχίζουμε με εντατικούς ρυθμούς τη μεγάλη προσπάθεια για την ανασύσταση της παράταξης. Για την αναγέννηση του ΠΑΣΟΚ. Για την δημοκρατική προοδευτική παράταξη των ονείρων μας, των ονείρων σας. Για την παράταξη που μπορεί να ξαναενώσει κάθε προοδευτικό δημοκράτη, αριστερό πολίτη. Για τη μεγάλη παράταξη της υπεύθυνης κεντροαριστεράς. Για μια παράταξη που είναι υπερήφανη για την ιστορική της διαδρομή και το έργο της.
Έχει υποστεί το ΠΑΣΟΚ πολύ σκληρή κριτική. Είναι πολλοί αυτοί που επιτίθενται, είναι πολλοί αυτοί που προσπαθούν να απαξιώσουν και να προσβάλουν την παράταξη. Η απάντησή μας είναι: όχι κανείς δεν μπορεί να προσβάλει, να ταπεινώνει, να απαξιώνει την παράταξη. Tους δημοκρατικούς πολίτες. Tο ιστορικό έργο, την προσφορά που αρχίζει από τον Ελευθέριο Βενιζέλο και φτάνει στον Ανδρέα Παπανδρέου, για να μνημονεύσω μόνο αυτούς που έχουν πεθάνει.
Φίλες και φίλοι, αυτές οι τελευταίες 4 ημέρες μέχρι το κλείσιμο της κάλπης το απόγευμα της Κυριακής, είναι καθοριστικές για τη χώρα. Πρέπει να δώσουμε όλες και όλοι μαζί αυτή τη μάχη. Να μιλήσουμε σε κάθε πολίτη, σπίτι – σπίτι, πρόσωπο με πρόσωπο, να μεταφέρουμε τα επιχειρήματα, τις προτάσεις, την αγωνία. Nα ζητήσουμε την εντολή και τη στήριξη του ελληνικού λαού για την κυβέρνηση εθνικής συνευθύνης.
Ταυτόχρονα, μαζί θα πορευθούμε εξίσου μεγάλη προσπάθεια για την ανακαίνιση και την ανασύσταση της παράταξης. Της παράταξης που είναι πάντα νέα και νεανική, της παράταξης που είναι πάντα ώριμη και υπεύθυνη, γιατί συνδυάζει και τα δυο αυτά χαρακτηριστικά. Της παράταξης που ανήκει σε όλες τις γενιές των Ελλήνων πολιτών, αλλά που θέλει πάντα μπροστά τους νέους δυναμικούς, πρωτοπόρους, αισιόδοξους.
Έχουμε φίλες και φίλοι, μια τεράστια ιστορική και πολιτική υποχρέωση. Πρέπει να δώσουμε ξανά στην Ελληνίδα και τον Έλληνα και ιδίως το νέο άνθρωπο χαμόγελο, αισιοδοξία, ελπίδα, προοπτική, σιγουριά. Έχουμε την ιστορική ευθύνη, την υποχρέωση, αλλά και την ικανότητα, να δώσουμε στον κάθε Έλληνα, στην κάθε Ελληνίδα την απάντηση που χρειάζεται μέσα στην αγωνία του. Κανείς δεν είναι μόνος και εγκαταλελειμμένος στη διάρκεια αυτής της μεγάλης εθνικής κρίσης.
Αρκεί εμείς να πάρουμε την υπόθεση αυτή επάνω μας, αρκεί εμείς να πιστέψουμε στις δυνατότητές μας.
Δε συμβιβαζόμαστε με το ΠΑΣΟΚ του 13,2%. Είναι για μας ένα ξεκίνημα, με αφετηρία, ένα στοίχημα, να ξανακάνουμε τη διαδρομή που έκανε το ΠΑΣΟΚ με τον Ανδρέα Παπανδρέου. Kαι να φτάσουμε γρήγορα, καλά, στο μεγάλο ρεύμα της νίκης που εκφράζει τη μεγάλη πλειοψηφία του ελληνικού λαού.
Γεια σας λοιπόν! Πάρτε αυτή την υπόθεση στα δικά σας χέριά! Κάντε την δική σας προσωπική υπόθεση. Για την πατρίδα, για την Ελλάδα, για την παράταξη. Για να δώσουμε ξανά προοπτική και ελπίδα, πραγματική ελπίδα και όχι ψευδαισθήσεις που διαψεύδονται σε μέρες.
Το μέλλον ανήκει στην Ελλάδα. Το μέλλον ανήκει στη δημοκρατία και το σοσιαλισμό. Γεια σας και με τη νίκη!
Χαίρομαι γιατί βλέπω εδώ την πραγματική ψυχή του ΠΑΣΟΚ, της δημοκρατικής, προοδευτικής παράταξης που ίδρυσε ο Ανδρέας Παπανδρέου.
Φίλες και φίλοι, πηγαίνουμε προς τις εκλογές της Κυριακής μέσα στο σκηνικό μιας τεχνητής πόλωσης που οδηγεί σε πολιτικό αδιέξοδο. Αν συνεχιστεί η κατάσταση αυτή, αυτός ο δήθεν δικομματισμός που είναι μια καρικατούρα του παλαιού δικομματισμού της μεταπολίτευσης, είναι δυστυχώς βέβαιο ότι η Ελλάδα δεν μπορεί να έχει βιώσιμη κυβέρνηση την Δευτέρα στις 18 Ιουνίου.
Είναι απόλυτη ανάγκη για τη χώρα, προκειμένου να σωθεί το μέλλον μιας γενιάς, προκειμένου οι πιο φτωχοί, οι αδύνατοι, η μεσαία τάξη να έχει προοπτική και ελπίδα να ξεπεράσουμε την τεχνητή πόλωση, το εμπόριο ψευδαισθήσεων και να δούμε τι πράγματι μπορεί να γίνει.
Κι αυτό που μπορεί να γίνει είναι μόνο αυτό που υπεύθυνα, προοδευτικά, ρεαλιστικά προτείνει το ΠΑΣΟΚ. Μια κυβέρνηση εθνικής συνευθύνης που θα συσπειρώνει όλες τις εθνικές δυνάμεις που δηλώνουν ότι πιστεύουν στην ευρωπαϊκή προοπτική της χώρας. Και θέλουν, όπως λένε, να τιμήσουν τη σαφή εντολή του ελληνικού λαού. Εσείς οι Ελληνίδες και οι Έλληνες μας έχετε πει με πολλούς τρόπους ότι θέλετε τρία βασικά πράγματα:
Πρώτον, τη χώρα να είναι σταθερά μέσα στο ευρώ.
Δεύτερον, να αλλάξουν οι δυσμενείς όροι της δανειακής σύμβασης που τροφοδοτούν την ύφεση και την ανεργία, χωρίς όμως να θιγεί το θετικό περιεχόμενο της προσπάθειας που έγινε. Χωρίς να θιγούν οι θυσίες των Ελλήνων πολιτών, χάρη στις οποίες τώρα έχουμε τη δυνατότητα να διαπραγματευόμαστε από μια πιο ισχυρή θέση μέσα σε μια Ευρώπη που μπορεί να αλλάξει. Που οι εκλογές στη Γαλλία έδειξαν ότι υπάρχει περιθώριο να αλλάξει με την καθοδήγηση των Ευρωπαίων σοσιαλιστών.
Και τρίτον, οι Έλληνες πολίτες μας δηλώνουν με πολλούς τρόπους ότι θέλουν συνεργασία Γιατί κανείς δεν μπορεί μόνος. Γιατί πέρασε η εποχή των μονοκομματικών πλειοψηφιών και των αυτοδύναμων κυβερνήσεων.
Δυστυχώς, μετά τις 6 Μαϊου, οι προσπάθειές μας για το σχηματισμό κυβέρνησης δεν καρποφόρησαν. Και δεν καρποφόρησαν γιατί κάποιοι, όπως η Ν.Δ., είχαν μείνει κολλημένοι στην παλαιά αντίληψη της κομματικής αυτοδυναμίας και της πρωθυπουργίας του κ. Σαμαρά, που έχει γίνει μακρινό και άπιαστο όνειρο.
Κάποιοι άλλοι δεν θέλησαν να δοκιμάσουν στην πράξη τις εύκολες προεκλογικές υποσχέσεις. Γιατί είναι άλλο πράγμα τα προεκλογικά λόγια και άλλο πράγμα η κυβερνητική πράξη που είναι δύσκολη και επικίνδυνη. Και κάποιοι άλλοι, όπως οι φίλοι μας της Δημοκρατικής Αριστεράς, δεν θέλησαν να αρπάξουν την ευκαιρία να σχηματίσουμε μια κυβέρνηση με προοδευτικό πρόσημο. Μια κυβέρνηση που θα μπορούσε να έχει και πρωθυπουργό από το χώρο της υπεύθυνης κεντροαριστεράς.
Τώρα όμως αφού ακούσαμε και τις τελευταίες συνεντεύξεις του κ. Σαμαρά και του κ. Τσίπρα, η κατάσταση διαμορφώνεται με τρόπο εξαιρετικά επικίνδυνο, όπως είπα, για την πατρίδα μας. Δεν υπάρχει σενάριο μετεκλογικής συνεργασίας που να μπορεί να αφήσει κάποια υπαρκτή, ισχυρή πολιτική δύναμη έξω από τις ευθύνες. Κανείς δεν μπορεί και κανείς δεν δικαιούται να πάει να κρυφτεί στην ασφάλεια της αντιπολίτευσης, αφήνοντας σε κάποιους άλλους να βγάλουν τα δύσκολα και καυτά κάστανα από τη φωτιά.
Το ΠΑΣΟΚ το έκανε αυτό στην πρώτη περίοδο. Το έκανε, πιστεύοντας ότι υπηρετεί το εθνικό συμφέρον. Το έκανε με διάθεση πολιτικής και εθνικής αυτοθυσίας και το πληρώσαμε πάρα πολύ ακριβά. Με μια συντριπτική ήττα, με την αποκοπή ενός μεγάλου μέρους της κοινωνικής μας βάσης, των δικών μας ανθρώπων που είναι σάρκα από τη σάρκα του ΠΑΣΟΚ και της δημοκρατικής παράταξης.
Αυτό είναι ένα ωραίο κάλεσμα στους δικούς μας ανθρώπους να γυρίσουν στο σπίτι τους, να γυρίσουν στο ΠΑΣΟΚ. Τους περιμένουμε. Τους θέλουμε. Τους θέλουμε πάντα μαζί μας. Θέλουμε να μας ακούσουν, να μας κρίνουν, να μας στηρίξουν και πάλι. Αλλά δεν θέλουμε εκείνους τους καιροσκόπους που οδήγησαν το ΠΑΣΟΚ σε προεκλογικά λάθη το 2009, αφού οικοδόμησαν επί 10ετίες μια πολιτική στον κρατισμό και στο συντεχνιασμό, αλλάζουν τώρα καιροσκοπικά στέκι αναζητώντας άλλους τρόπους για να συνεχίσουν τις ίδιες καταδικασμένες πρακτικές. Αυτά τα βαρίδια ας μείνουν στη νέα τους στέγη. Οι αγνοί αγωνιστές, οι απλοί πολίτες, οι δικοί μας άνθρωποι είναι αυτοί που πρέπει να μας ακούσουν και να έρθουν μαζί μας.
Φίλες και φίλοι της Β’ Πειραιά, φίλες και φίλοι της Δυτικής Αθήνας και όλης της Ελλάδας, το ΠΑΣΟΚ ζητάει από τους Έλληνες πολίτες να σκεφτούν απλά και υπεύθυνα. Να σκεφτούν ότι δεν μπορεί να σχηματιστεί μια κυβέρνηση στην οποία να μην είναι μέσα όλοι εκείνοι που πρέπει. Να αγωνιστούν μαζί μας, να δεσμευτούν μαζί μας, να υπογράψουν μαζί μας για την αναθεώρηση των όρων της δανειακής σύμβασης και για τη χάραξη μιας νέας προοπτικής για την Ελλάδα.
Το ΠΑΣΟΚ δεν θα σηκώσει βάρη που δεν του ανήκουν, αλλά θα επιτελέσει το εθνικό του καθήκον. Και για να επιτελέσει το εθνικό του καθήκον, να δώσει στη χώρα κυβέρνηση, προοπτική, σχέδιο, υπάρχει μια και μόνη λύση. Εσείς, ο λαός, οι Ελληνίδες και οι Έλληνες να το κάνετε ισχυρό, να του δώσετε ψήφο την Κυριακή, να του δώσετε μια δυνατή, δυναμική παρουσία στη Βουλή που θα προκύψει.
Ο λαός στον οποίο απευθυνόμαστε τώρα προεκλογικά, είναι αυτός που διαμορφώνει το μετεκλογικό σκηνικό. Ο ελληνικός λαός είναι αυτός που πρέπει και μπορεί να επιβάλει την κυβέρνηση εθνικής συνευθύνης, ψηφίζοντας όπως πρέπει να ψηφίσει: διορατικά και υπεύθυνα, ώστε να μην υπάρχουν πρώιμες αλαζονείες. Nα μην υπάρχουν κομματικοί μικρομεγαλισμοί. Δεν κυβερνιέται ο τόπος ούτε από τη Ν.Δ., ούτε από το ΣΥΡΙΖΑ. Δεν πρόκειται να προκύψει φυσικά καμία αυτοδύναμη κυβέρνηση, ούτε κορμός με μια από τις δυο αυτές δυνάμεις, χωρίς τη συμμετοχή όλων των δυνάμεων που πρέπει να μοιραστούμε το βάρος της διαχείρισης της κρίσης.
Υπάρχει λοιπόν η πραγματικότητα, μια διαίρεση που πρέπει να σπάσουμε. Τη διαίρεση ανάμεσα στον υπεύθυνο πολιτικό λόγο και τη δημαγωγία, το λαϊκισμό, την ψευδαίσθηση, το προεκλογικό ψέμα.
Φίλες και φίλοι, μαζί θα είμαστε στη νέα εποχή. Δεν μας χωρίζει τίποτα, γιατί ξέρουμε να δίνουμε αγώνες και υπό δύσκολες συνθήκες. Ξέρουμε να επιτελούμε το καθήκον μας και για τον τόπο και για τη δημοκρατική παράταξη.
Φίλες και φίλοι, δώσαμε τους προηγούμενους μήνες μια σκληρή μάχη στην πρώτη φάση της διαπραγμάτευσης προκειμένου να πετύχουμε αυτά που σήμερα έχουμε πετύχει. Kαι είναι ένα κεκτημένο για την Ελλάδα.
Διαπραγματευθήκαμε σκληρά έχοντας απέναντί μας μια συντηρητική, μια Δεξιά Ευρώπη, μια νεοφιλελεύθερη Ευρώπη. Διαπραγματευθήκαμε σκληρά έχοντας ένα υπονομευμένο εσωτερικό μέτωπο, με τον κ. Σαμαρά και τη Νέα Δημοκρατία να είναι μέσα έξω, αντιπολιτευόμενη-συμπολίτευση και συμπολιτευόμενη-αντιπολίτευση. Με το ΣΥΡΙΖΑ, το ΚΚΕ και άλλες δυνάμεις στους δρόμους να ασκούν τη δική τους κοινωνική, όπως τη λένε, αντιπολίτευση.
Δεν είχαμε ούτε την εσωτερική δύναμη, ούτε την εξωτερική αξιοπιστία που θα θέλαμε. Παρ’ όλα αυτά καταφέραμε να φέρουμε στη χώρα τα κονδύλια που είναι αναγκαία για τη μείωση του χρέους, για ν’ απαλλαγούν οι Έλληνες από ένα τεράστιο βάρος 110 δις ευρώ, 50 ποσοστιαίων μονάδων του ΑΕΠ.
Μειώσαμε τα επιτόκια που πληρώνει ο Έλληνας πολίτης κάθε χρόνο. Βγάλαμε από ταις πλάτες των Ελλήνων 7,5 δισεκατομμύρια ευρώ τόκους το χρόνο, 3,5 μονάδες του ΑΕΠ. Η Ελλάδα πληρώνει τώρα επιτόκιο 2% για το δανεισμό της όταν η Ισπανία πλήρωσε χθες 6,8%.
Φέραμε στην Ελλάδα τα κονδύλια που είναι αναγκαία για τη στήριξη όχι των τραπεζιτών αλλά των καταθέσεων των Ελλήνων πολιτών, του δικού σας ιδρώτα, της δικής σας αποταμίευσης.
Και βέβαια, ξέρουμε πάρα πολύ καλά τι είναι αυτό που ενώ το ζητούσαμε. Tο διεκδικούσαμε. Tο απαιτούσαμε. Δεν μπορέσαμε να το πετύχουμε στη διαπραγμάτευση, γιατί μας είχε οδηγήσει η Νέα Δημοκρατία σε μια πρόωρη εκλογική αναμέτρηση, σε μια μακρά προεκλογική περίοδο.
Γιατί έχουμε αξιοπιστία, γιατί όλοι ακούν με προσοχή αυτά που λέμε στο εξωτερικό. Γιατί είχα την ευκαιρία να τα πω όλα αυτά στον Πρόεδρο Ολάντ και το Μάριο Μόντι. Γιατί μας ακούν οι Ευρωπαίοι σοσιαλιστές. Γιατί ξέρουν τον αγώνα μας. Γιατί ξέρουν τι είναι αυτά που λέγαμε στην πρώτη φάση της διαπραγμάτευσης, τι είναι αυτά που ζητούσαμε.
Τους εξηγούσαμε τι πρέπει να γίνει για την ανάπτυξη και τι δεν πρέπει να γίνει, γιατί φέρνει ύφεση. Δε μας καταλάβαιναν. Δε συμφωνούσαν μαζί μας. Γιατί η διαφωνία μας ποια είναι φίλες και φίλοι με τους Ευρωπαίους; Τι έχουμε να μοιράσουμε;
Έχουν στο μυαλό τους ένα συγκεκριμένο Δεξιό, νεοφιλελεύθερο μοντέλο για το πώς μπορεί μια χώρα ν’ αναπτυχθεί και να γίνει ανταγωνιστική. Θέλουν να επιβάλλουν στην Ελλάδα αυτό που εφαρμόστηκε στη Γερμανία, στην Ολλανδία, στη Φιλανδία, στην Αυστρία. Δε μας καταλάβαιναν όταν τους λέγαμε ότι εδώ, στη Νότια Ευρώπη, με παραοικονομία, με φοροδιαφυγή, με υψηλή κατανάλωση, με μεγάλο δανεισμό, χωρίς βιομηχανική υποδομή, πρέπει να εφαρμοστεί μια άλλη πολιτική.
Γι’ αυτό προτείνουμε -επειδή το πιστεύουμε και επειδή το ξέρουμε- την παράταση του χρόνου δημοσιονομικής προσαρμογής για 3 χρόνια, ώστε όλα να γίνουν πιο φιλικά, πιο ήπια για τον πολίτη, πιο φιλικά για την ανάπτυξη. Κανείς δεν έχει να πει τίποτα συγκεκριμένο. Κανείς δεν έχει τίποτα ν’ αντιπροτείνει στους Έλληνες πολίτες για το μέλλον τους.
Ο Ανδρέας Παπανδρέου, που ζει πραγματικά στη συλλογική συνείδηση της παράταξης, είμαι βέβαιος ότι σήμερα εδώ, σε αυτή την πλατεία, τα ίδια λόγια θα έλεγε. Θα ζητούσε μια διακυβέρνηση εθνικής συνευθύνης, όπως ζήτησε οικουμενική κυβέρνηση το 1990, παρότι ήταν το θύμα της συνομωσίας του βρώμικου ’89 που δεν το έχει ξεχάσει η παράταξη και η χώρα. Που το πλήρωσε και αυτό πολύ ακριβά.
Κανείς Έλληνας, καμιά Ελληνίδα δε μπορεί να πει ότι δεν άκουσε την πρότασή μας ‘Οτι δεν εξηγήσαμε με όποιον τρόπο μπορούσαμε τους κινδύνους αλλά και τις δυνατότητες που υπάρχουν. Η διακυβέρνηση εθνικής συνευθύνης μπορεί και πρέπει να επιβληθεί λοιπόν από τον ίδιο τον Έλληνα πολίτη την Κυριακή στην κάλπη.
Με τη δύναμη του ΠΑΣΟΚ, με μοχλό, με εγγυητή και καταλύτη το ΠΑΣΟΚ. Αλλιώς, τι νομίζουν ορισμένοι; Ότι θα πετύχουμε αυτό που μπορούμε και αυτό που δικαιούμαστε για τον ελληνικό λαό και για την Ελλάδα. Δηλαδή μια αναθεώρηση της σύμβασης, με τρόπο φιλικό για τον πολίτη, αλλά με την Ελλάδα μέσα στο ευρώ, με όλο το κεκτημένο που έχουμε διαμορφώσει. Θα το πετύχουμε χωρίς τις δεσμεύσεις και χωρίς τις υπογραφές των άλλων πολιτικών δυνάμεων;
Πιστεύει κανείς ότι τώρα μπορεί ν’ αποφύγει να βάλει την υπογραφή του και να κρυφτεί πίσω από τις δικές μας υπογραφές; Ναι, είμαστε υπερήφανοι για τις υπογραφές που βάλαμε για να φέρουμε αυτά που φέραμε στη χώρα. Ναι, υπογράψαμε κάτω από την υπογραφή του Κωνσταντίνου Καραμανλή, που έβαλε τη χώρα στην ΕΟΚ. Κάτω από την υπογραφή του Ανδρέα Παπανδρέου που έφερε τα Μεσογειακά Ολοκληρωμένα Προγράμματα. Κάτω από την υπογραφή του Κώστα Σημίτη που έβαλε τη χώρα στην ΟΝΕ. Και κάτω από τις υπογραφές του Καποδίστρια, του Τρικούπη, του Ελευθερίου Βενιζέλου.
Εδώ, η προσφυγιά της Β’ Πειραιά, όχι οι νέες γενιές, οι παλαιότεροι, αυτοί που ήρθαν από την Ιωνία, πρέπει να θυμούνται τι έγινε στις εκλογές του 1920 όταν η Δεξιά έριξε τον Ελευθέριο Βενιζέλο στο όνομα της επιστροφής των παιδιών μας από τη Μικρά Ασία. Αλλά αντί γι’ αυτό πήγαμε στο βάθος της Ανατολίας, στη Μικρασιατική Καταστροφή, στην προσφυγιά.
Και βεβαίως, δεν ήταν ο Ελευθέριος Βενιζέλος και η Δημοκρατική Παράταξη που πλήρωσε και αυτά τα μεγάλα πολιτικά και ιστορικά λάθη. Να θυμόμαστε την ιστορία. Γιατί όταν την ξεχνάμε, η ιστορία μας εκδικείται. Και λαοί χωρίς μνήμη, έθνη χωρίς μνήμη, είναι καταδικασμένα να ζήσουν την επανάληψη της ιστορίας. Και καλό είναι να τη ζήσουν ως φάρσα, αλίμονο αν τη ζήσουμε ως τραγωδία.
Φίλες και φίλοι, εδώ στη Β΄ Πειραιά, στη Δυτική Αθήνα, σε όλη την Ελλάδα, δυο είναι τα μεγάλα προβλήματα: Ανεργία και υπερχρέωση των νοικοκυριών, δυσβάσταχτα δάνεια στις Τράπεζες. Και αναρωτιέμαι: Όλες αυτές τις εβδομάδες, ποιος μιλάει για τον άνεργο; Ποιος μιλάει για το υπερχρεωμένο νοικοκυριό;
Εμείς μιλάμε. Και μιλάμε κοιτώντας στα μάτια τον άνεργο. Το νέο άνεργο αλλά και τον μεγαλύτερης ηλικίας, το μισθωτό που αγωνιά μην κλείσει η επιχείρηση και χάσει τη δουλειά του. Τι του λένε: Του λένε ότι«μπορούμε να αυξήσουμε τα επιδόματα». Ναι, κι εμείς θέλουμε ν’ αυξήσουμε τα επιδόματα κι εμείς λέμε, υγειονομική περίθαλψη χωρίς προαπαιτούμενα για ένσημα και χρόνο ασφάλισης της ανεργίας.
Αλλά αυτό είναι το ζήτημα; Να αφήσεις τον άνεργο στην ανεργία του με μια μικρή υποστήριξη; Το ζήτημα είναι να υπάρξει ανάπτυξη. Να υπάρξουν επενδύσεις, δουλειές, ευκαιρίες, προοπτική. Και ένας μόνος τρόπος υπάρχει να κινηθεί η οικονομία: Χρήμα στην αγορά, ρευστότητα. Τράπεζες υπό τον έλεγχο του κράτους, που μπορούν να δώσουν χρήμα στις επιχειρήσεις. Μόνο η εφαρμογή της δανειακής σύμβασης μας επιτρέπει να δώσουμε λύση στην αγωνία του ανέργου, με επενδύσεις, με μεγάλα έργα. Μόνο έτσι μπορούμε να πληρώσουμε το ΦΠΑ, που χρωστάει το κράτος, τις οφειλές στις επιχειρήσεις. Μόνο έτσι μπορούν να αλλάξουν τα επίπεδα της ρευστότητας που κυκλοφορούν στην ελληνική οικονομία.
Και για τα νοικοκυριά, για τα δάνεια εμείς έχουμε πάρει πολύ συγκεκριμένα μέτρα που ισχύουν ήδη ως νόμος του κράτους για τους δημοσίους υπαλλήλους και το Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων. Και έχουμε δεσμευτεί ότι οι τράπεζες που τώρα έρχονται στον έλεγχο του κράτους θα διευθετήσουν τα δάνεια ώστε κανείς να μην πληρώνει δόση πάνω από το 30% του μηνιαίου εισοδήματος. Και αν δεν έχει για ένα χρονικό διάστημα δεν θα πληρώνει κεφάλαιο, μόνο τόκους. Εάν δεν έχει και για τόκους, ούτε τόκους, που θα κεφαλαιοποιηθούν στο τέλος της δανειακής περιόδου. Παράταση για 50 χρόνια στην εξόφληση.
Όλα αυτά είναι εφικτά. Αρκεί να υπάρχει η Ελλάδα, να υπάρχει οικονομία, να υπάρχουν τράπεζες, να υπάρχουν οι δόσεις του δανείου, να αποδεχτούμε τη μείωση του χρέους. Να αποδεχτούμε το κεκτημένο που κάναμε πραγματικότητα χάρη στις θυσίες των Ελλήνων πολιτών.
Φίλες και φίλοι της Β’ Πειραιά κοιτάμε στα μάτια όχι μόνο τον άνεργο. Όχι μόνο τον μισθωτό. Όχι μόνο το συνταξιούχο. Όχι μόνο τον επαγγελματία. Αλλά και τον ανάπηρο, τη μοναχική γυναίκα που αγωνίζεται να τα βγάλει πέρα μόνη της με το σπιτικό της, τον αγρότη, τη μεσαία τάξη που έστησε στα πόδια της το ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα Παπανδρέου, γιατί δεν υπήρχε αυτό πριν το ’81.
Φίλες και φίλοι της Β’ Πειραιά, φίλες και φίλοι όλου του λεκανοπεδίου, τα προβλήματα είναι παντού κοινά. Πρέπει να καταλάβουμε ότι η χώρα δεν κυβερνιέται χωρίς να υπάρχουν στέρεες προγραμματικές συμφωνίες. Γι’ αυτό προτείναμε μια ολοκληρωμένη συμφωνία οκτώ σημείων, έγγραφη, υπεύθυνη. Και ο Έλληνας πολίτης κανονικά θα έπρεπε να αξιώνει, να ακούσει μια απάντηση από τα άλλα κόμματα στη μόνη συγκεκριμένη πρόταση που έχει υποβληθεί. Αλλά κανείς δεν δίνει απάντηση, γιατί όλοι έχουν μάθει να στρίβουν «δια του αρραβώνος».
Δεν ενδιαφέρεται κανείς για την πραγματικότητα, για το τι θα γίνει την επομένη των εκλογών. Δεν ενδιαφέρεται κανείς στην πραγματικότητα για το τι θα γίνει την επομένη των εκλογών. Ο ορίζοντάς τους σταματάει στην επιδίωξη μιας αύξησης της κομματικής δύναμης. Αυτή είναι όμως μια τυφλή μικροκομματική επιλογή που δεν βοηθάει τη χώρα. Δεν βοηθάει την οικονομία, δεν βοηθάει το φτωχό και ανήμπορο άνθρωπο.
Φίλες και φίλοι ας αναρωτηθούμε ποιοι είναι αυτοί που επενδύουν στο πολιτικό αδιέξοδο. Ποιοι είναι αυτοί που επωφελούνται από την παράταση και το βάθεμα της κρίσης. Υπάρχει δυστυχώς το «οριζόντιο λόμπι της δραχμής», αυτοί που αφού έβγαλαν τα λεφτά τους σε ευρώ στο εξωτερικό, χαίρονται τώρα, γιατί βλέπουν τον κίνδυνο του αδιεξόδου. Και περιμένουν την κατοχική πληθωριστική δραχμή για να αγοράσουν φτηνά τη χώρα, αλλά και τις ιδιωτικές περιουσίες των Ελλήνων πολιτών.
Απέναντι σε αυτό πρέπει να αντιδράσει ο κάθε προοδευτικός πολίτης. Πρέπει να αντιδράσουμε όλοι εμείς που θέλουμε ξανά το ΠΑΣΟΚ μεγάλο να παίζει κεντρικό, καθοριστικό ρόλο στις πολιτικές εξελίξεις.
Φίλες και φίλοι, ρωτούν πολλοί και εάν δεν συμφωνήσουν όλα τα κόμματα στα οποία έχετε απευθυνθεί τι θα γίνει; Πού θα πάει η χώρα; Θα πάει ξανά σε εκλογές; Τι θα γίνουν τα παιδιά μας; Ποιος θα λάβει τις αποφάσεις; Ποιος θα διαμορφώσει προϋποθέσεις για επενδύσεις, για δουλειές, για να αντιμετωπιστούν τα προβλήματα της καθημερινότητας; H ασφάλεια του πολίτη, που είναι ένα κορυφαίο θέμα για όλες τις γειτονιές και τις περιοχές της Αθήνας.
Θα μένει η χώρα με μια υπηρεσιακή κυβέρνηση; Χωρίς καθοδήγηση, χωρίς κέντρο αποφάσεων; Ποιος θα πάει στις Βρυξέλλες; Ποιος θα διαπραγματευτεί με τους Ευρωπαίους ηγέτες στις 28 Ιουνίου, σε λίγες ημέρες;
Η απάντηση είναι ότι ο ελληνικός λαός είναι αυτός που μπορεί να μας δώσει τη δύναμη να αναγκάσουμε τους πάντες να συμμετάσχουν σε αυτή την εθνική στράτευση, σε αυτή την εθνική προσπάθεια. Ένα ΠΑΣΟΚ που δεν είναι ισχυρό. Ένα ΠΑΣΟΚ που δεν είναι δυνατό, που δεν μπορεί να πιέσει φυσικά δεν μπορεί να επιβάλει τη μόνη εθνικά επιβεβλημένη και σωτήρια λύση.
Εμείς λοιπόν ζητάμε από τον ελληνικό λαό να μας δώσει τη δύναμη αυτή. Να μας δώσει τη δύναμη να αγωνιστούμε για το δικό του συμφέρον, για τα δικά του όνειρα, για την δική του ελπίδα, για τις δικές του προτεραιότητες.
Φίλες και φίλοι ανέλαβα, με την δική σας εντολή, Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ πριν 18 μήνες. Ελάχιστες ημέρες πριν από τρεις μήνες, στις 18 Μαρτίου, ελάχιστες ημέρες πριν την έναρξη της προεκλογικής περιόδου. Δίνουμε μαζί αυτούς τους τρεις μήνες τη μάχη για τη χώρα. Τη μάχη για την ελπίδα και το μέλλον της νέας γενιάς. Η περίοδος είναι αναμφίβολα μεταβατική γιατί πρώτη μας προτεραιότητα είναι να σταθεί το ΠΑΣΟΚ δυνατό μέσα στον εκλογικό ανταγωνισμό, να παίζει το ρόλο του στη νέα Βουλή.
Από τις 18 του μηνός όμως αρχίζουμε με εντατικούς ρυθμούς τη μεγάλη προσπάθεια για την ανασύσταση της παράταξης. Για την αναγέννηση του ΠΑΣΟΚ. Για την δημοκρατική προοδευτική παράταξη των ονείρων μας, των ονείρων σας. Για την παράταξη που μπορεί να ξαναενώσει κάθε προοδευτικό δημοκράτη, αριστερό πολίτη. Για τη μεγάλη παράταξη της υπεύθυνης κεντροαριστεράς. Για μια παράταξη που είναι υπερήφανη για την ιστορική της διαδρομή και το έργο της.
Έχει υποστεί το ΠΑΣΟΚ πολύ σκληρή κριτική. Είναι πολλοί αυτοί που επιτίθενται, είναι πολλοί αυτοί που προσπαθούν να απαξιώσουν και να προσβάλουν την παράταξη. Η απάντησή μας είναι: όχι κανείς δεν μπορεί να προσβάλει, να ταπεινώνει, να απαξιώνει την παράταξη. Tους δημοκρατικούς πολίτες. Tο ιστορικό έργο, την προσφορά που αρχίζει από τον Ελευθέριο Βενιζέλο και φτάνει στον Ανδρέα Παπανδρέου, για να μνημονεύσω μόνο αυτούς που έχουν πεθάνει.
Φίλες και φίλοι, αυτές οι τελευταίες 4 ημέρες μέχρι το κλείσιμο της κάλπης το απόγευμα της Κυριακής, είναι καθοριστικές για τη χώρα. Πρέπει να δώσουμε όλες και όλοι μαζί αυτή τη μάχη. Να μιλήσουμε σε κάθε πολίτη, σπίτι – σπίτι, πρόσωπο με πρόσωπο, να μεταφέρουμε τα επιχειρήματα, τις προτάσεις, την αγωνία. Nα ζητήσουμε την εντολή και τη στήριξη του ελληνικού λαού για την κυβέρνηση εθνικής συνευθύνης.
Ταυτόχρονα, μαζί θα πορευθούμε εξίσου μεγάλη προσπάθεια για την ανακαίνιση και την ανασύσταση της παράταξης. Της παράταξης που είναι πάντα νέα και νεανική, της παράταξης που είναι πάντα ώριμη και υπεύθυνη, γιατί συνδυάζει και τα δυο αυτά χαρακτηριστικά. Της παράταξης που ανήκει σε όλες τις γενιές των Ελλήνων πολιτών, αλλά που θέλει πάντα μπροστά τους νέους δυναμικούς, πρωτοπόρους, αισιόδοξους.
Έχουμε φίλες και φίλοι, μια τεράστια ιστορική και πολιτική υποχρέωση. Πρέπει να δώσουμε ξανά στην Ελληνίδα και τον Έλληνα και ιδίως το νέο άνθρωπο χαμόγελο, αισιοδοξία, ελπίδα, προοπτική, σιγουριά. Έχουμε την ιστορική ευθύνη, την υποχρέωση, αλλά και την ικανότητα, να δώσουμε στον κάθε Έλληνα, στην κάθε Ελληνίδα την απάντηση που χρειάζεται μέσα στην αγωνία του. Κανείς δεν είναι μόνος και εγκαταλελειμμένος στη διάρκεια αυτής της μεγάλης εθνικής κρίσης.
Αρκεί εμείς να πάρουμε την υπόθεση αυτή επάνω μας, αρκεί εμείς να πιστέψουμε στις δυνατότητές μας.
Δε συμβιβαζόμαστε με το ΠΑΣΟΚ του 13,2%. Είναι για μας ένα ξεκίνημα, με αφετηρία, ένα στοίχημα, να ξανακάνουμε τη διαδρομή που έκανε το ΠΑΣΟΚ με τον Ανδρέα Παπανδρέου. Kαι να φτάσουμε γρήγορα, καλά, στο μεγάλο ρεύμα της νίκης που εκφράζει τη μεγάλη πλειοψηφία του ελληνικού λαού.
Γεια σας λοιπόν! Πάρτε αυτή την υπόθεση στα δικά σας χέριά! Κάντε την δική σας προσωπική υπόθεση. Για την πατρίδα, για την Ελλάδα, για την παράταξη. Για να δώσουμε ξανά προοπτική και ελπίδα, πραγματική ελπίδα και όχι ψευδαισθήσεις που διαψεύδονται σε μέρες.
Το μέλλον ανήκει στην Ελλάδα. Το μέλλον ανήκει στη δημοκρατία και το σοσιαλισμό. Γεια σας και με τη νίκη!
Διασκεδάζω όταν βλέπω TV με τους κλόουν τις πολιτικής μας που δεν γνωρίζουν ΤΙΠΟΤΑ όσοι γνωρίζουν έχουν κάνει το κουμάντο τους…
ΑπάντησηΔιαγραφήΔεν έχουν σκεφτεί αυτοί οι κλόουν ότι να τους μείνει σαν που@@α το ευρω στο χέρι τι θα κάνουν !!
Ακούσατε κανένα δικό μας πολιτικό να λέει για αυτό σενάριο ΟΧΙ? γιατί είπαμε οι άνθρωποι είναι κλόουν βλάκες, ηλίθιοι, πως το λένε… Η Γερμανία όμως ΟΧΙ δεν έχουν πολιτικούς κλόουν τι λένε;;
Η Γερμανία έχει τη συσσώρευση χρόνιων εμπορικά πλεονάσματα στην κλίμακα της Κίνας. Η εναλλακτική λύση είναι η Γερμανία για να επανέλθει το γερμανικό μάρκο. Αυτό θα οδηγήσει σε άμεση ανατίμηση του γερμανικού νομίσματος και ανταγωνιστική υποτίμηση του ευρώ για τις υπόλοιπες χώρες της ευρωζώνης!!!!!!!!!! Ελληνικοί Κλόουν τα ξέρουν αυτά; ρε ΣΑΜΑΡΟΒΕΝΙΖΕΛΟΤΣΙΠΡΟΣΤΙΜΕΡΟΚΟΥΦΕΛΗΔΕ;
(CNN) -- With Greece probably heading for an exit from the euro, the European and global economies may be facing disaster. However, there is still time for European leaders to reverse this destructive dynamic with one simple, outside-the-box solution: Instead of pushing Greece out of the eurozone, Germany should voluntarily withdraw and reissue its beloved deutsche mark.
The analysis of the problems of the euro and the European Union has long been upside down, focused on the debt and competitive weaknesses of the so-called peripheral countries (Greece, Italy, Spain, Portugal and Ireland) and especially of Greece. But issues of debt and competitiveness existed and were dealt with rather easily long before the euro arrived, through periodic devaluation of the currencies of the less-competitive countries against those of the more competitive countries, and especially against the deutsche mark.
The problem now is not the weaknesses of the periphery, it's the excessive competitive strength of Germany. Not only is the German economy inherently strong as a result of the high productivity of its workforce, its exports have added competitiveness because the euro is undervalued as far as Germany is concerned. Because it is the common currency of the eurozone countries, the value of the euro reflects the average of their combined competitiveness. But Germany's competitiveness is far above the average. So, for Germany, the euro is too weak. This is why Germany has been accumulating chronic trade surpluses on the scale of the Chinese.
As long as the rest of the eurozone countries are locked in the euro with Germany, the only way for them to become more competitive is to become, well, more Germanic, through austerity measures that cut government spending, reduce welfare budgets, cut wages and raise unemployment. This is, of course, what they have been doing for the past two years.
The aim has been to achieve export-led growth. But because Germany is so hypercompetitive and has been unwilling to stimulate its own economy to achieve higher consumption, its eurozone partners have not been able to increase exports to it and have had thus to compete with it in exporting to the likes of China and the United States.
That hasn't been working very well, and now the consequences of grinding austerity are beginning to tear the political and social fabric even of countries like the Netherlands, which until quite recently were enthusiastically echoing the German call for austerity and growth led by trade with countries outside the EU.
But it is not clear that the eurozone can sustain the social and political pain of austerity long enough and on the scale necessary to eventually achieve competitive parity with Germany.
Μπούτζουκας Τηλέμαχος..
Μπούτζουκας Τηλέμαχος
ΑπάντησηΔιαγραφή14 Ιουν 2012 1:10:00 π.μ.
Ανώνυμος είπε...
The alternative is for Germany to revert to the deutsche mark. That would immediately result in appreciation of the German currency and competitive devaluation of the euro for the remaining eurozone countries. Germany would tend to buy more while selling less, and vice versa for the rest of the eurozone. The extra consumption that Germany will not deliver via stimulus policies would be automatically delivered by currency revaluation.
The single most essential element of a euro rescue has always been one form or another of a euro bond guaranteed jointly by all eurozone member countries. What the U.S. Treasury bond is to the U.S. economy, the euro bond would be to the EU. The main obstacle has been Germany's insistence that it would not guarantee payments on bonds for the benefit of other European countries.
German reversion to the deutsche mark would remove this obstacle, and with no further German opposition, the remainder of the eurozone could move ahead to establish a true euro bond, along with a unified treasury function to match the unified banking function of the European Central Bank.
Some may object that German backing would still be required for the eurozone and a euro bond to be viable. That is correct, and Germany would indeed remain committed to the eurozone for a number of reasons. It would need the eurozone more than ever to buy its increasingly expensive exports. The Bundesbank (Germany's central bank) would undoubtedly sell deutsche marks against euros to mitigate appreciation, and the resulting accumulation of euros would be invested in the new euro bonds. This in turn might inspire the European Central Bank to initiate quantitative easing programs that would stimulate the entire EU economy.
The cost to Germany of saving Europe will be a hit to exports and perhaps a temporary rise in unemployment, but a return to the deutsche mark would attract a flood of capital to Germany and thereby spur investment while holding interest rates and inflation down.
The real question is whether the cost of slower export growth and increased unemployment is less than that of paying for Greece, then Spain, etc. Somehow, the "unknown" risks of a German exit from the euro appear more manageable, more quantifiable and in some ways more familiar a challenge than endless austerity, social unrest and political polarization.
Υ.Γ παρακαλώ έναν {σοφό} πολιτικό της Ελλάδος της δημοσιογραφίας έχει να μου απαντήσει τίποτα!!! μετά της 18 Ιουνίου , γιατί τώρα μόνο μου ΜΑΛΑΚΙΕΣ ΛΕΝΕ... γιαυτό δεν θα ψηφίσω και κανένα τους
Και για να μη ξεχνιόμαστε ΑΥΡΙΟ ΤΑ ΜΜΕ ΘΑ ΠΑΙΖΟΥΝ ΑΥΤΟ ..
Ο οίκος αξιολόγησης Moody’s υποβάθμισε λίγο πριν τα μεσάνυχτα (ώρα ελλάδος) την Ισπανία κατά τρεις μονάδες, από A3 σε Baa3,
δηλαδή μία μονάδα πάνω από την αξιολόγηση των ομολόγων σε junk!
Υποβάθμιση και για την Κύπρο κατά δύο μονάδες, σε Ba3 από Ba1.
Η συγκεκριμένη υπόβάθμιση από έναν μάλλον... συντηρητικό οίκο αξιολόγησης αναμένεται να επιβαρύνει ιδιαίτερα την ισπανική πιστοληπτική κατάσταση και να αλλάξει πολλά σε ότι αφορά την δημοσιονομική της, πλέον και όχι την τραπεζική της κατάσταση.
ΞΈΡΕΤΕ ΡΕ ΑΝΑΛΥΤΕΣ ΠΑΝΕΠΙΣΤΉΜΙΩΝ ΤΟΥ ΜΕΚΑ ΤΟΥ ΣΚΑΙ ΤΟΥ ΑΝΤ1 ΤΗΣ ΝΕΤ ΚΑΙ ΟΛΟΙ ΠΟΛΙΤΙΚΑΝΤΗΔΕΣ ΤΙ ΛΈΕΙ ΠΕΊΣΩ ΑΠΟ ΤΗΣ ΓΡΑΜΜΕΣ ΑΥΤΟ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΑΥΤΕΣ; ...Η ΓΕΡΜΑΝΙΑ ΦΕΥΓΕΙ ΑΥΤΟ ΛΕΕΙ ΠΑΠΑΡΕΣ..
By Jonathan Burgos and Yoshiaki Nohara - Jun 14, 2012 4:46 AM GMT+0300...
ΑπάντησηΔιαγραφήAsian stocks fell, dragging the regional benchmark index to a one-week low, as Spain’s credit rating was cut and economic reports in the U.S and Europe added to concern the global economy is slowing.
Hutchison Whampoa Ltd., which operates ports in Germany and Spain, slid 1.5 percent in Hong Kong. Esprit Holdings Ltd. sank 12 percent as the clothier’s chief executive officer and chairman quit within 24 hours of each other.
James Hardie Industries SE (JHX), a building-materials supplier that counts the U.S. as its biggest market, lost 3 percent in Sydney as retail sales in the world’s largest economy dropped.
The MSCI Asia Pacific Index (MXAP) declined 0.5 percent to 112.83 as of 10:37 a.m. in Tokyo, with about two shares falling for each that rose. The gauge dropped 12 percent from this year’s peak on Feb. 29 through yesterday amid concern growth in the U.S. and China is slowing and as Europe’s debt crisis intensified.
“Obviously, the Spanish bank bailout on the weekend didn’t help matters and probably increased the focus on Italy, and also made investors worry about investing in Spanish bonds,” said Shane Oliver, Sydney-based head of investment strategy at AMP Capital Investors Ltd., which has almost $100 billion under management.
“Europe is sliding further into a recession and the global economy is still slowing in the U.S., and so I think this is a soft patch.”
Volumes Drop
Japan’s Nikkei 225 Stock Average (NKY) lost 0.6 percent, while South Korea’s Kospi Index fell 0.1 percent. Australia’s S&P/ASX 200 Index dropped 0.8 percent. Hong Kong’s Hang Seng Index slid 0.7 percent, while China’s Shanghai Composite Index declined 0.5 percent.
rading volumes across the region were below the 30-day average ahead of Greece’s election this weekend, data compiled by Bloomberg showed. Euro-area industrial production declined for a second month in April, led by a drop in Germany, according to a report released yesterday by the European Union.
Companies that do business in Europe declined after Moody’s Investors Service cut Spain’s credit rating three steps to Baa3 from A3.
Spain is on review for a further downgrade because of its increased debt burden, weakening economy and limited access to capital markets, Moody’s said.
Futures on the Standard & Poor’s 500 Index added 0.1 percent today. The gauge fell 0.7 percent yesterday in New York as retail sales in the U.S. dropped in May for a second month, prompting economists to cut forecasts for economic growth.
The Asian benchmark index lost 0.4 percent this year through yesterday, compared with a 4.6 percent advance by the S&P 500 and a 0.8 percent drop by the Stoxx Europe 600 Index. Shares on the Asian benchmark are valued at 1.2 times book value, compared with 2.1 times for the S&P 500 and 1.3 times for the Stoxx 600, according to data compiled by Bloomberg.
A number below one means companies can be bought for less than value of their assets.
το Bloomberg τα λέει ΤΩΡΑ αυτά ΟΧΙ
Ο Μπούζουκας Τηλέμαχος..
ΓΙΑ ΝΑ ΣΥΝΕΡΓΑΣΤΕΙΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΥΠΑΡΧΕΙΣ
ΑπάντησηΔιαγραφήΚΙ ΕΣΥ ΧΟΝΤΡΕ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ ΔΕΝ ΘΑ ΥΠΑΡΧΕΙΣ ΠΟΛΙΤΙΚΑ !
AYTOΣ Ο ΔΙΚΟΛΑΒΟΣ ΧΑΡΑΤΣΑΣ ΑΘΛΙΟ ΚΑΙ ΑΝΑΛΓΗΤΟ ΥΠΟΚΕΙΜΕΝΟ ΟΙ ΤΡΟΙΚΑΝΟΙ ΒΡΗΚΑΝ ΣΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΤΟΥ ΤΟΝ ΚΑΤΑΛΛΗΛΟ ΠΡΟΔΟΤΗ ΜΑΖΙ ΚΑΙ ΤΟΝ ΓΥΑΛΑΚΙΑ ΤΗΣ ΣΥΓΓΡΟΥ .ΦΤΟΥ ΣΑΣ ΞΕΦΤΙΛΙΣΜΕΝΟΙ ΚΑΙ ΠΑΛΙ ΦΤΟΥ ΣΑΣ.ΝΟΜΙΖΑΝ ΤΟΥΣ ΠΟΛΙΤΕΣ ΟΤΙ ΤΟΥΣ ΕΧΟΥΝΕ ΣΤΟ ΧΕΡΙ ΦΑΝΤΑΣΤΗΚΑΝ ΟΤΙ ΣΤΙΣ 6ΗΣ ΜΑΙΟΥ ΘΑ ΕΚΑΝΑΝ ΣΥΓΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΟΙ ΔΟΛΟΦΟΝΟΙ ΤΟΥ ΛΑΟΥ.ΤΩΡΑ ΣΤΙΣ 17 ΙΟΥΝΗ ΣΤΑ ΤΑΡΤΑΡΑ ΣΤΑ ΤΑΡΤΑΡΑ ΝΑ ΜΗΝ ΞΑΝΑΦΑΝΟΥΝ ΚΑΙ ΝΑ ΒΑΛΟΥΝ ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΙΣ ΑΕ ΤΑΜΠΕΛΕΣ ΠΟΥ ΝΑ ΛΕΝΕ ΤΕΛΟΣ.
ΑπάντησηΔιαγραφήΤραγική συγκέντρωση του πασοκ στο Κορυδαλλό. Παρά τα δένδρα και τα καπνογόνα,παρά τη τεράστια κινητοποίηση, μαζεύτηκαν μόνο γύρω στα 1000 άτομα από όλη την Αττική ( υποψηφιοι, κομματικά στελέχη και γύρω στους 100 νέους ) στη κεντρική εκδήλωση του πασοκ !!!
ΑπάντησηΔιαγραφήΠρόκειται για νέα μεγάλη επικοινωνιακή γκάφα του Πασοκ να κάνει τη συγκέντρωσή του σε περιοχή, όπου υπάρχουν οι φυλακές Κορυδαλλού, μέσα στις οποίες είναι έγκλειστος ο "σύντροφος" Άκης !!! Για μια ακόμα φορά ο κ. Βενιζέλος, αντιμέτωπος με την εκλογική κατάρρευση του κόμματος του, λόγω χαρατσιού στη ΔΕΗ και των απίθανων φορολογικών δηλώσεων που εμπνεύστηκε αυτός και το επιτελείο του, στρέφει τα βέλη του κατά σοβαρών στελεχών του πασοκ, που βλέπουν ότι οδηγεί το κόμμα σε αποσύνθεση και ετοιμάζεται να τους πετάξει έξω το βράδυ της Κυριακής, σε μια "άγρια νύχτα του Αγίου Βαρθολομαίου" για να τους φορτώσει τις δικές του αποτυχίες.
Η μεγαλύτερη γκάφα του ειναι ότι ζητά, μετεκλογικώς ( κάτι που είναι εντελώς αδύνατο ) να μπει σε κυβέρνηση ο Σύριζα ( κατά πρώτον ) και οι ΑΝΕΛ ( κατά δεύτερον ), και έτσι δυσκολεύει αφάνταστα τη δημιουργία σταθερής κυβέρνησης και μπορεί, έτσι, με αυτή την αδιαλλακτη τακτική, να οδηγήσει σε ΑΚΥΒΕΡΝΗΣΙΑ, ΧΑΟΣ, νέες εκλογές ! Φυσικά τα σοβαρά στελέχη του πασοκ αδυνατούν να καταλάβουν την "αυτοκτονική" πολιτική που οδηγεί σε εκλογική συρρίκνωση και το ΠΑΣΟΚ ( είναι η ίδια τακτική Καμμένου που έχει ρίξει τους ΑΝΕΛ στο 6 με 7% ).
Οι πολίτες δεν θέλουν ακυβερνησία, χάος, εμφύλια κοινωνική σύγκρουση στους δρόμους ανάμεσα στις ακροαριστερές συνιστώσες του Σύριζα και τα στελέχη της Χ.Α. Θέλουν και επαναδιαπραγμάτευση του μνημονίου και σταθερότητα και ΑΣΦΑΛΕΙΑ. Ο κ. Βενιζέλος, παίζοντας με τους θεσμούς, και με μικροκομματική οπτική, στέλνει όλους τους κεντρώους και τους μετριοπαθείς ψηφοφόρους του κόμματος του προς τη Νέα Δημοκρατία, για να υπάρξει όσο το δυνατόν σταθερότερη κυβέρνηση, την οποία δεν εγγυώνται ούτε ο Βενιζέλος, ούτε ο Καμμένος, ούτε ο Μιχαλολιάκος, ούτε πολύ περισσότερο το νεφελώδες πρόγραμμα Σύριζα. Η Αττική, πολύ φοβάμαι, θα ζήσει στιγμές απείρου κάλους, αν συνεχιστεί η ακυβερνησία και το χάος το σημερινό, που θα πολλαπλασιαστεί. Μήπως μας οδηγούν σε "εμφύλιο κοινωνικό πόλεμο" ; Μήπως θέλουν "ταραχές" ανάλογες με του Δεκέμβρη του 2008 ; Μήπως μας οδηγούν σε "πρωτιά" Τσίπρα για να απωλέσουμε "εθνική κυριαρχία" και ΑΟΖ και να μπούμε σε περιπέτειες εθνικές, κοινωνικές, οικονομικές ; Μήπως , χωρίς να το θέλουν, κάποιοι που εμμένουν στο μικρόκοσμό τους και στα μικροποσοστά τους, βάζουν πλάτη για μια ανεξέλεγκτη εσωτερική "χρεοκοπία" το βράδυ της Κυριακής ;
Νεος Προεδρος που συμπεριφερετε σαν εαν απολιφαδι σαπουνιου και που η μονη του επιτυχια θα ειναι να τον βαλουν τσοντα σε μια κυβ ερνηση που ξερει οτι δεν θα εχει ζωη παραπανω απο 2-3 μηνες. Αλλα γιαυτον ειναι αρκετος χρονος να κανει αυτο που σκεπτετε και εχει δρομολογησει με την παρεα της συμφορας, τους σαμποτερ της Κυβερνησης Γαπ, να διαλυσει το κομμα και να αλλαξει ακομη και τα συμβολα εξαφανιζοντας ακομη και οποιον ειχε εστω μια τυχαια χειραψια με τους Παπανδρεου.
ΑπάντησηΔιαγραφήΤις δεκαετίες που ακολούθησαν τη μεταπολίτευση, το πολιτικό και οικονομικό κατεστημένο, με μακρύ χέρι του το δημοσιογραφικό, πνευματικό και εκπαιδευτικό σύστημα, οργάνωσε και εκτέλεσε ένα πρόγραμμα πλύσεως εγκεφάλου με αντικείμενο τους Έλληνες.
ΑπάντησηΔιαγραφήΣκοπός τους η αλλαγή του χαρακτήρα, του τρόπου σκέψεως, των πιστεύω και των ιδανικών του λαού μας. Τέθηκε έτσι σε λειτουργία στο μυαλό και την ψυχή των Ελλήνων ένας αποπροσανατολιστικός, αυτοκτονικός μηχανισμός.
Είναι αυτός ο μηχανισμός που δημιουργεί τον διαλυτικό αριστερό αυτοματισμό στην κοινωνία. Είναι αυτός που ενεργοποιεί αντανακλαστικά το φόβο σε έναν λαό ανυπόταχτο σε ολόκληρη την μακραίωνη πορεία του.
Είναι αυτός που κρατά τον Ελληνισμό σε καταστολή ώστε ανενόχλητοι οι εχθροί του, εχθροί της Ελευθερίας και της Δημοκρατίας, εχθροί ορκισμένοι της Ελλάδας και οτιδήποτε Ελληνικού, να ποδηγετούν και να κατευθύνουν τον Ελληνικό λαό και να μετατρέπουν τον Άνθρωπο σε άψυχο αριθμό στις οθόνες αόρατων δικτατορικών εξουσιαστών στις Βρυξέλλες και αλλού.
Η δημιουργία των αριστερών αυτοματισμών πέρασε μέσα από την παιδεία, την τέχνη και τον πολιτισμό. Η δημιουργία του φόβου προκλήθηκε από τα αλλεπάλληλα σοκ που δέχθηκε ο ελληνικός λαός ώστε να αποδεχθεί τη θεωρία της μαζικής ενοχής για την κατάσταση που δημιούργησαν οι δοσίλογοι διαπλεκόμενοι πολιτικοί και οικονομικοί παράγοντες. Η δημιουργία της καταστάσεως μαζικής καταστολής ήταν αποτέλεσμα της γιγαντιαίας προβολής του προτύπου της επίπλαστης ευζωίας μέσα από την τηλεοπτική αποχαύνωση.
Με τον τρόπο αυτό, ο λαός μας που σε άλλες εποχές θα ξεσηκωνόταν μαζικά και θα κατέβαινε στους δρόμους για να διεκδικήσει τα αυτονόητα όχι μόνο παραμένει σιωπηλός παρατηρητής, αλλά στρέφεται κατά του ίδιου του τού εαυτού και όχι κατά των δημίων του, γινόμενος αυτόχειρας.
Με τις μεθόδους αυτές, το άσπρο γίνεται μαύρο. Το πρόβλημα που είναι, επί παραδείγματι, η επιδρομή εκατομμυρίων αλλόφυλων και αλλόθρησκων στην Ευρώπη, και η επιβαλλόμενη από ξένους και εγχώριους κυβερνητικούς και πληρωμένους «μη κυβερνητικούς» εξωμότες και «λοιπές δημοκρατικές δυνάμεις», ισοπέδωση του λαού μας αλλά και των άλλων Ευρωπαϊκών λαών, αντιστρέφεται σε πρόβλημα «ρατσισμού» και «ξενοφοβίας» και πακτωλός χρημάτων εισρέουν για την καταπολέμησή τους.
Ο μηχανισμός αυτός βρίσκεται ακόμη σε λειτουργία, όμως, όπως γίνεται φανερό από τις λυσσαλέες αντιδράσεις των κατασκευαστών του στην αναγεννητική δράση της Χρυσής Αυγής, μπορεί ακόμη να απενεργοποιηθεί.
Η μεταπολιτευτική καλωδίωση του Ελληνισμού, η θανατηφόρος εισβολή στο μυαλό, στη σκέψη και την ψυχή του λαού μας είναι προφανές ότι πρέπει να καταργηθεί αν ο λαός μας θέλει να αναστηθεί από την επιθανάτιο κλίνη του.
Όμως, η Ελευθερία δεν μπορεί να επιβληθεί σε ανθρώπους που έχουν αποφασίσει να είναι δούλοι. Μπορεί μόνο να κατακτηθεί με την ελεύθερη βούληση των ελεύθερων Ελλήνων . Αυτήν την ελεύθερη βούληση ξυπνά, ενθαρρύνει και αποκαθιστά η Χρυσή Αυγή σε κάθε Έλληνα που κρατά μέσα του αναμμένη τη φλόγα της Ελλάδας.
Η Χρυσή Αυγή σαλπίζει στον αγώνα όσους Έλληνες παραμένουν ζωντανοί σε έναν κόσμο που η επελαύνουσα νέα παγκόσμια τάξη γεμίζει γκρίζα ερείπια.
Εμείς όλοι οι αγωνιστές της Χρυσής Αυγής, οι αδούλωτοι Έλληνες που δεν αναγνωρίζουμε τυράννους, που πάνω από τα κεφάλια μας δεχόμαστε μονάχα την ύψιστη δικαιοδοσία του Θεού, στεκόμαστε στις επάλξεις του αγώνα με αρματωσιά μας την Πίστη και την Τιμή.
Συναγωνιστές, με βάση όσα κατακτήσαμε στις 6 Μαΐου, συνεχίζουμε στις 17 Ιουνίου όλοι μαζί ακόμα πιο αποφασιστικά, ακόμη περισσότεροι, ακόμα πιο δυνατοί.
Εμπρός για την Ελλάδα.
Ζήτω η Νίκη, ζήτω η Χρυσή Αυγή.
ΓΙΑ ΝΑ ΚΑΝΕΙΣ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΧΕΙΣ ΚΑΙ ΚΟΜΜΑ
ΑπάντησηΔιαγραφήΧΟΝΤΡΕ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ ΔΕΝ ΘΑ ΕΧΕΙΣ ΟΥΤΕ ΓΡΑΜΜΑΤΕΑ!