Τί ζητούν ακριβώς οι Παλαιστίνιοι από τον ΟΗΕ ;

Σε ποια στρατηγική εντάσσεται το αίτημα αναγνωρίσης ως Κράτος Ο πλανόδιος Παλαιστίνιος ζωγράφος Αμπντούλ Χάντι ολοκληρώνει ένα πορ...

Σε ποια στρατηγική εντάσσεται το αίτημα αναγνωρίσης ως Κράτος

Ο πλανόδιος Παλαιστίνιος ζωγράφος Αμπντούλ Χάντι ολοκληρώνει ένα πορτρέτο του Γιασέρ Αραφάτ στο κέντρο της Ραμάλα.(AP Photo/Majdi Mohammed)

 

Οι Παλαστίνιοι επιδιώκουν σταθερά την ίδρυση ενός ανεξάρτητου και κυρίαρχου κράτους στη Δυτική Οχθη του ποταμού Ιορδάνη, συμπεριλαμβανομένης της Ανατολικής Ιερουσαλήμ και της Λωρίδας της Γάζας – δηλαδή των εδαφών που κατέκτησε το Ισραήλ το 1967 με τον «πόλεμο των έξι ημερών».

Το 1993 οι Συμφωνίες του Οσλο ανάμεσα στην Οργάνωση για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης (PLO) και το Ισραήλ οδήγησαν στην επίσημη αμοιβαία αναγνώριση. Ωστόσο μεσολάβησε μία εικοσετία διακεκομμένων ειρηνευτικών προσπαθειών οι οποίες απέτυχαν να οδηγήσουν σε μία μόνιμη λύση. Οι τελευταίες επίσημες διαπραγματεύσεις έληξαν το 2010.

Εκτοτε οι ηγέτες της Παλαιστινιακής Αρχής εγκαινίασαν μία νέα διπλωματική στρατηγική: ζητούν από ανεξάρτητα κράτη να αναγνωρίσουν μονομερώς την Παλαιστίνη ως ισότιμο ανεξάρτητο κράτος με βάση τα σύνορα πριν από τον Ιούνιο του 1967.

Το 1988 ο Γιασέρ Αραφάτ, ο ηγέτης που «επανατοποθέτησε τους Παλαιστινίους στον παγκόσμιο χάρτη» ανακήρυξε την ίδρυση κράτους, το οποίο αναγνωρόιστηκε από περίπου 100 κυβερνήσεις, κυρίως αραβικών, κομμουνιστικών και αδέσμευτων κρατών.

Τον Σεπτέμβριο του 2011 ο Μαχμούντ Αμπάς, πρόεδρος και της Παλαιστινιακής Αρχής και της PLO, αιτήθηκε επισήμως να αποκτήσει η Παλαιστίνη καθεστώς πλήρους κράτους-μέλους των Ηνωμένων Εθνών, πάλι με βάση την προ του 1967 μεθόριο. Το αίτημα απορρίφθηκε δύο μήνες αργότερα καθώς το Συμβούλιο Ασφαλείας έκρινε ότι κάτι τέτοιο θα συνιστούσε «μονομερή αναγνώριση».

Τώρα ο πρόεδρος Αμπάς ζητά κάτι λιγότερο, αλλά διπλωματικά πολύτιμο: να αποκτήσει η Παλαιστίνη καθεστώς κράτους-παρατηρητή, όπως διαθέτει, για παράδειγμα, το παππικό κρατίδιο του Βατικανού. Το μέχρι τώρα καθεστώς της Παλαιστίνης είναι απλώς εκείνο του «προσωρινού παρατηρητή».

Γιατί όμως το ζητούν αυτό οι Παλαιστίνιοι από τον ΟΗΕ ; Με μία φράση, διότι αυτό θα τους προσφέρει ένα σημαντικότατο διεθνές βήμα ώστε να ακούγεται η φωνή τους.

Ως «κράτος-παρατηρητής» η Παλαιστινιακή Αρχή θα συμμετέχει ενεργά και θα λαμβάνει το λόγο στη Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών. Επίσης το διπλωματικό αυτό καθεστώς θα ενισχύσει την δυνατότητα παλαιστινιακής συμμετοχής τόσο στα όργανα του ΟΗΕ όσο και στο Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο (ΔΠΔ) του οργανισμού – παρόλο που και οι δύο αυτές προοπτικές ούτε σίγουρες είναι ούτε διασφαλισμένες.

Ειδικά μέσω του ΔΠΔ οι Παλαιστίνιοι μπορούν να επιδιώξουν κάτι πολύ χρήσιμο για τον αγώνα τους: την εκδίκαση υποθέσεων εγκλημάτων πολέμου με δράστες όργανα του Ισραήλ, ή ακόμη και να θέσουν εν αμφιβόλω την ίδια την μακροχρόνια κατοχή των παλαιστινιακών εδαφών από τις ισραηλινές ένοπλες δυνάμεις.

Σχόλια αναγνωστών (0)