Ευρωπαϊκός καπιταλισμός της κλοπής, της ληστείας, της ανομίας...

  Tου Νίκου Κοτζιά. Ένα από τα παράξενα παιχνίδια της ιστορίας είναι να ενσωματώνει σε νέες καταστάσεις παλιές διαδικασίες. Στην εποχή τ...

 
Tου Νίκου Κοτζιά.

Ένα από τα παράξενα παιχνίδια της ιστορίας είναι να ενσωματώνει σε νέες καταστάσεις παλιές διαδικασίες. Στην εποχή της κυριαρχίας του νεοφιλελευθερισμού και του χρηματοπιστωτικού κεφαλαίου, προωθείται ως...
εκσυγχρονιστική πολιτική η μνημονιακή κατάργηση δικαιωμάτων των εργαζομένων.

Στην πραγματικότητα πρόκειται για πολιτική επιστροφής των εργασιακών σχέσεων στην εποχή του 19ου αιώνα, ακόμα και πιο πίσω, σε εκείνη της πρωταρχικής συσσώρευσης.

Η πρωταρχική συσσώρευση είναι η πρώτη περίοδος γέννησης του καπιταλισμού Τότε οι χώρες ιδρύονταν, επεκτείνονταν και δημιουργούσαν αποικιοκρατικές αυτοκρατορίες κλέβοντας και ληστεύοντας λαούς και εδάφη. Η βία του κεφαλαίου, η απάτη, ο φόνος, η κυριαρχία της ανομίας, ήταν τα θεμέλια γέννησης του πειρατικού καπιταλισμού. 

Στη συνέχεια, στη δεύτερη περίοδο, κατασκευάστηκαν ειδικοί θεσμοί και υπήρξαν ρυθμίσεις για τη διασφάλιση και νομιμοποίηση των κερδών. Η εποχή της «κανονικής» καπιταλιστικής συσσώρευσης είχε αρχίσει.

Στην ιστορία του ανεπτυγμένου πια καπιταλισμού, συναντάμε δεκάδες παραδείγματα, όπου ενσωματώνει στοιχεία και διαδικασίες από εκείνη την μακρινή περίοδο της πρωταρχικής συσσώρευσης. 

Το βιομηχανικό έγκλημα του ναζισμού σε βάρος Εβραίων και Ρόμα, η νεοαποικιοκρατία, οι πόλεμοι λόρδων στην μαύρη Αφρική είναι χαρακτηριστικές περιπτώσεις τέτοιας «επιστροφής».

Σήμερα το χρηματοπιστωτικό κεφάλαιο, το Βερολίνο και η γραφειοκρατία των Βρυξελλών επιβάλλουν στις «Αποικίες Χρέους» και ενσωματώνουν στην ίδια την ΕΕ, μεθόδους πρωταρχικής συσσώρευσης. Δεν υπάρχουν, πλέον, για τον αχαλίνωτο καπιταλισμό «ιερά και όσια», όπως είναι η ιδιοκτησία και τα κοινωνικά δικαιώματα. Δεν υπάρχουν κανόνες που να τηρεί, όπως συμβαίνει με το κούρεμα των καταθέσεων που βαπτίστηκαν «επενδύσεις».

Ο αναδυόμενος αυταρχικός καπιταλισμός δεν έχει πλέον κανέναν ενδοιασμό να λειτουργήσει με τη χρήση και μεθόδων από τις πλέον βάρβαρες εποχές του καπιταλισμού της πρωταρχικής συσσώρευσης. Να κλέβει με αυτές η ντόπια Ολιγαρχία τους εργαζόμενους και ο ευρωπαϊκός βορράς το Νότο. Μόλις ολοκληρωθεί η περίοδος των νέων λεηλασιών, θα έρθει η επόμενη περίοδος διασφάλισής των κερδών. Στο χέρι μας είναι να μην αφήσουμε να γίνουν όλα αυτά.