«Ως μια ακόμη ευκαιρία επανοικοδόμησης της ρουσφετολογικής λογικής και του πελατειακού κράτους», χαρακτηρίζει ο ΣΥΡΙΖΑ... την αντιπαρ...
«Ως μια ακόμη ευκαιρία επανοικοδόμησης της ρουσφετολογικής λογικής και του πελατειακού κράτους», χαρακτηρίζει ο ΣΥΡΙΖΑ...
την αντιπαράθεση για την αντικατάσταση του διοικητή του ΟΑΕΔ επικρίνοντας την κυβέρνηση για τη στάση της στο θέμα αυτό.
Με αφορμή την παραίτηση του Η. Κικίλια, ο ΣΥΡΙΖΑ σε ανακοίνωσή του αναφέρει ότι «την ίδια στιγμή που οι κυβερνητικοί εταίροι δεν είχαν κανένα πρόβλημα να συμφωνήσουν στην επαίσχυντη τροπολογία για την περαιτέρω μείωση του κατώτατου μισθού, με το πρόσχημα της καταπολέμησης της ανεργίας, τσακώθηκαν πάνω στο μοίρασμα των προγραμμάτων του ΟΑΕΔ».
Ο ΣΥΡΙΖΑ τονίζει ότι οι ίδιοι που με τις μνημονιακές πολιτικές στέλνουν εκατομμύρια στον Καιάδα της ανεργίας και της εξαθλίωσης, αντιλαμβάνονται τον ΟΑΕΔ ως μια ακόμη ευκαιρία επανοικοδόμησης της ρουσφετολογικής λογικής και του πελατειακού κράτους.
την αντιπαράθεση για την αντικατάσταση του διοικητή του ΟΑΕΔ επικρίνοντας την κυβέρνηση για τη στάση της στο θέμα αυτό.
Με αφορμή την παραίτηση του Η. Κικίλια, ο ΣΥΡΙΖΑ σε ανακοίνωσή του αναφέρει ότι «την ίδια στιγμή που οι κυβερνητικοί εταίροι δεν είχαν κανένα πρόβλημα να συμφωνήσουν στην επαίσχυντη τροπολογία για την περαιτέρω μείωση του κατώτατου μισθού, με το πρόσχημα της καταπολέμησης της ανεργίας, τσακώθηκαν πάνω στο μοίρασμα των προγραμμάτων του ΟΑΕΔ».
Ο ΣΥΡΙΖΑ τονίζει ότι οι ίδιοι που με τις μνημονιακές πολιτικές στέλνουν εκατομμύρια στον Καιάδα της ανεργίας και της εξαθλίωσης, αντιλαμβάνονται τον ΟΑΕΔ ως μια ακόμη ευκαιρία επανοικοδόμησης της ρουσφετολογικής λογικής και του πελατειακού κράτους.
.webp)
Μήπως τελικά το πήραμε απόφαση ότι είμαστε μελλοθάνατοι;
ΑπάντησηΔιαγραφήΈνα από τα θέματα των συζητήσεων της Ελλάδας του Μνημονίου και όσο εισερχόμαστε βαθύτερα στην άβυσσο είναι το γιατί δεν αντιδρά η κοινωνία.
Πώς είναι δυνατό να έχουμε οδηγηθεί σε αυτό το σημείο και να μην επαναστατεί κανείς.
Το πρώτο παράδοξο είναι που κάνουμε αυτή την ερώτηση στους άλλους και όχι στους εαυτούς μας. Να πάμε δηλαδή στον καθρέπτη και να πούμε “γιατί δεν αντιδράς ρε;”...
Φοβάμαι όμως ότι δε θα λάβουμε απάντηση.
Μήπως η εξήγηση να είναι το δόγμα του Σοκ;
Ή ακόμη η γνωστή θεωρία με το βάτραχο και το καζάνι..
{Βάζουμε έναν βάτραχο σε ένα καζάνι με χλιαρό νερό, και ανεβάζουμε την θερμοκρασία.
Εάν την ανεβάσουμε απότομα, ο βάτραχος θα πεταχτεί έξω από το καζάνι και θα σωθεί.
Εάν την ανεβάσουμε μισό βαθμό κάθε μια ώρα, την επομένη μέρα, ο βάτραχος θα έχει βράσει περιχαρής χωρίς να καταλάβει τι ακριβώς συνέβη ...
Στην θέση του βατράχου, βάλτε τον ελληνικό λαό.
Στην θέση της θερμοκρασίας, την ύφεση που αυξάνει.
Στην θέση του καζανιού, την υποταγή μας.
Στην θέση του μάγειρα ελληνικές και ξένες κυβερνήσεις από κοινού.
Κάνω, κάπου, λάθος ?
Μήπως πάλι ο κόσμος απλά δεν ενδιαφέρεται όπως το παράδειγμα που παρέθεσα χθες και το πάει όσο αντέχει;
Άραγε έχουμε φάει τόσο απανωτό ξύλο που πολύ απλά δεν προλαβαίνουμε να έρθουμε σε συναίσθηση, να ανασυγκροτηθούμε και να καταλάβουμε ποιοι είμαστε και που πηγαίνουμε;
Μήπως τελικά το πήραμε απόφαση ότι είμαστε μελλοθάνατοι;