Πρωινό στην Αθήνα με κουλτούρα εξωτερικού

Την περασμένη Κυριακή: στο Nixon του Κεραμεικού έχει τουλάχιστον μισή ώρα αναμονή στην αιχμή του καθιερωμένου brunch, στο New York Sandwi...

Την περασμένη Κυριακή: στο Nixon του Κεραμεικού έχει τουλάχιστον μισή ώρα αναμονή στην αιχμή του καθιερωμένου brunch, στο New York Sandwiches των Αμπελοκήπων δεν μοιράζουν ην περασμένη Κυριακή: στο Nixon του Κεραμεικού έχει τουλάχιστον μισή ώρα αναμονή στην αιχμή του καθιερωμένου brunch, στο New York Sandwiches των Αμπελοκήπων δεν μοιράζουντραπέζια αλλά κάρτες για να κλείσεις μετά από 15 μέρες, ενώ τα κατάμεστα καφέ του ιστορικού κέντρου λανσάρουν το δικό τους μενού που περιέχει οπωσδήποτε pancakes, σιρόπι σφενδάμου κι αβγά σε διάφορες ευφάνταστες παραλλαγές. Κι αν θες, άσε την κυριακάτικη βόλτα αυτού του και πάλι ηλιόλουστου φθινοπώρου και σκέψου πόσο έχει αναβαθμιστεί το street food της Αθήνας που καταναλώνεται όσο είναι ακόμα πολλή μέρα. Έχουμε πια Paul’s, μαθαίνουμε δίπλα στο παραδοσιακό κουλούρι τη νέα τάση των bagels και είμαστε εξοικειωμένοι με τορτίγιας, φοκάτσιας και λοιπές γεύσεις με ξένο διαβατήριο. Τι συνέβη ξαφνικά; Οι Αθηναίοι εκτίμησαν το πρωινό ή μόδα είναι θα περάσει;

Ρωτήσαμε τον ειδικό. Ο σεφ Βασίλης Καλλίδης βάζει τα πράγματα στη θέση τους. «Η σημασία που δίνει κανείς στο πρωινό έχει να κάνει με δύο κυρίως πράγματα. Με τις κλιματολογικές συνθήκες και τη φύση της δουλειάς. Γι’ αυτό οι λαοί της βόρειας Ευρώπης το θεωρούν απαραίτητο στο ξεκίνημα της ημέρας, αφού χρειάζονται περισσότερη ενέργεια σε αντίθεση με μας στη Μεσόγειο που μπορούμε να τη βγάλουμε με έναν καφέ και κάτι στα πεταχτά. Επίσης, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι και στην Ελλάδα πριν 50-60 χρόνια, ας πούμε, ο κόσμος έτρωγε πολύ το πρωί γιατί έκανε αγροτικές ή βαριά χειρωνακτικές δουλειές. Μετά ήρθαν σταδιακά στις μεγάλες πόλεις, έπιασαν δουλειές γραφείου κι εγκατέλειψαν τη συνήθεια του πρωινού».

Ναι, αλλά τι γίνεται τα τελευταία χρόνια; «Σίγουρα έχει γίνει κάπως μόδα, για παράδειγμα το κυριακάτικο brunch. Αλλά, μην ξεχνάμε ότι είναι κάτι που μπορείς να κάνεις μόνο μια φορά την εβδομάδα, και ίσως ούτε καν κάθε εβδομάδα. Γιατί τα πιάτα του είναι λαχταριστά μεν αλλά έχουν και πολλές θερμίδες. Βασίζονται στο βούτυρο, έχουν πολλά αλλαντικά κι άλλα υλικά - ένοχες απολαύσεις. Θέλει λίγο μέτρο. Κι έμενα μου αρέσουν πάρα πολύ, αλλά εξίσου απολαμβάνω κι ένα δροσιστικό πρωινό με αγγούρι, ντομάτα κι ελιές».