Η Ισπανία ετοιμάζεται να βγει και τυπικά από το πρόγραμμα στήριξής της τα μεσάνυχτα, αλλά ο ευρωπαίος επίτροπος αρμόδιος για τις... ...
Η Ισπανία ετοιμάζεται να βγει και τυπικά από το πρόγραμμα στήριξής της τα μεσάνυχτα, αλλά ο ευρωπαίος επίτροπος αρμόδιος για τις...
Οικονομικές και Νομισματικές Υποθέσεις και το Ευρώ Όλι Ρεν προειδοποίησε ότι συνεχίζουν να υφίστανται «αξιοσημείωτες» προκλήσεις για τη χώρα.
Η Ισπανία πρόκειται να γίνει η δεύτερη από τις πέντε χώρες της ευρωζώνης οι οποίες έχουν λάβει οικονομική στήριξη που δεν θα βρίσκεται πλέον σε πρόγραμμα στήριξης με εξωτερικό δανεισμό, ενάμιση χρόνο αφού της χορηγήθηκε ένα πακέτο πιστώσεων για να αναδιαρθρώσει τον προβληματικό τραπεζικό της τομέα.
Στη Μαδρίτη είχε χορηγηθεί από την ευρωζώνη το 2012 μια γραμμή πιστώσεων ύψους 100 δισεκ. ευρώ για να βοηθηθούν οι τράπεζές της που βρίσκονταν σε κρίση. Τελικά δεν άντλησε παρά περίπου 41,3 δισ. ευρώ.
Η Ιρλανδία βγήκε από το δικό της μνημόνιο την 15η Δεκεμβρίου 2013.
«Το πρόγραμμα πέτυχε τον διττό στόχο του της ανάταξης και της αναμόρφωσης του ισπανικού χρηματοπιστωτικού τομέα», ανέφερε σε ανακοίνωση της Κομισιόν ο Όλι Ρεν. «Η εμπιστοσύνη στην οικονομία της Ισπανίας επέστρεψε, και δικαιολογημένα».
Ωστόσο ο ευρωπαίος επίτροπος επέμεινε ότι μένουν να γίνουν πολλά ακόμη.
«Οι προκλήσεις τις οποίες αντιμετωπίζει η Ισπανία παραμένουν αξιοσημείωτες και δεν πρέπει να υπάρξει επ' ουδενί αδράνεια», υπογράμμισε ο Ρεν και πρόσθεσε ότι «πρέπει να συνεχιστούν οι προσπάθειες να επιτευχθεί μια σταθερή και διαρκής μείωση της ανεργίας, η οποία παραμένει δραματικά υψηλή».
Η Ισπανία έχει την δεύτερη υψηλότερη ανεργία στην ευρωζώνη, η οποία ανήλθε στο 26,7% του ενεργού πληθυσμού το Νοέμβριο, σύμφωνα με τα πιο πρόσφατα δεδομένα της Eurostat.
Οι ισπανικές τράπεζες είχαν πληγεί από την έκρηξη της φούσκας των ακινήτων το 2008, που τους άφησε έναν τεράστιο όγκο «τοξικών» στοιχείων ενεργητικού και συνέβαλαν η Ισπανία να εισέλθει σε μια οικονομική κρίση που διαρκεί πλέον έξι χρόνια.
Η ισπανική οικονομία βγήκε από την ύφεση το τρίτο τρίμηνο του 2013 κι υπολογίζει ότι το 2014 θα καταγράψει οριακή ανάπτυξη 0,5%.
Οικονομικές και Νομισματικές Υποθέσεις και το Ευρώ Όλι Ρεν προειδοποίησε ότι συνεχίζουν να υφίστανται «αξιοσημείωτες» προκλήσεις για τη χώρα.
Η Ισπανία πρόκειται να γίνει η δεύτερη από τις πέντε χώρες της ευρωζώνης οι οποίες έχουν λάβει οικονομική στήριξη που δεν θα βρίσκεται πλέον σε πρόγραμμα στήριξης με εξωτερικό δανεισμό, ενάμιση χρόνο αφού της χορηγήθηκε ένα πακέτο πιστώσεων για να αναδιαρθρώσει τον προβληματικό τραπεζικό της τομέα.
Στη Μαδρίτη είχε χορηγηθεί από την ευρωζώνη το 2012 μια γραμμή πιστώσεων ύψους 100 δισεκ. ευρώ για να βοηθηθούν οι τράπεζές της που βρίσκονταν σε κρίση. Τελικά δεν άντλησε παρά περίπου 41,3 δισ. ευρώ.
Η Ιρλανδία βγήκε από το δικό της μνημόνιο την 15η Δεκεμβρίου 2013.
«Το πρόγραμμα πέτυχε τον διττό στόχο του της ανάταξης και της αναμόρφωσης του ισπανικού χρηματοπιστωτικού τομέα», ανέφερε σε ανακοίνωση της Κομισιόν ο Όλι Ρεν. «Η εμπιστοσύνη στην οικονομία της Ισπανίας επέστρεψε, και δικαιολογημένα».
Ωστόσο ο ευρωπαίος επίτροπος επέμεινε ότι μένουν να γίνουν πολλά ακόμη.
«Οι προκλήσεις τις οποίες αντιμετωπίζει η Ισπανία παραμένουν αξιοσημείωτες και δεν πρέπει να υπάρξει επ' ουδενί αδράνεια», υπογράμμισε ο Ρεν και πρόσθεσε ότι «πρέπει να συνεχιστούν οι προσπάθειες να επιτευχθεί μια σταθερή και διαρκής μείωση της ανεργίας, η οποία παραμένει δραματικά υψηλή».
Η Ισπανία έχει την δεύτερη υψηλότερη ανεργία στην ευρωζώνη, η οποία ανήλθε στο 26,7% του ενεργού πληθυσμού το Νοέμβριο, σύμφωνα με τα πιο πρόσφατα δεδομένα της Eurostat.
Οι ισπανικές τράπεζες είχαν πληγεί από την έκρηξη της φούσκας των ακινήτων το 2008, που τους άφησε έναν τεράστιο όγκο «τοξικών» στοιχείων ενεργητικού και συνέβαλαν η Ισπανία να εισέλθει σε μια οικονομική κρίση που διαρκεί πλέον έξι χρόνια.
Η ισπανική οικονομία βγήκε από την ύφεση το τρίτο τρίμηνο του 2013 κι υπολογίζει ότι το 2014 θα καταγράψει οριακή ανάπτυξη 0,5%.
.jpg)
Η ΑΛΉΘΕΙΑ
ΑπάντησηΔιαγραφήΟι ελληνικές στατιστικές αντιπροσωπεύουν τη χειρότερη οικονομική και κοινωνική καταστροφή στην ιστορία του σύγχρονου δυτικού καπιταλισμού, βαθύτερη από αυτή που σημειώθηκε κατά το Κραχ στις ΗΠΑ (1929-33) και την τελευταία φάση της Δημοκρατίας της Βαϊμάρης.
Η εφαρμογή μιας τέτοιας καταστροφικής πολιτικής δικαιολογήθηκε από την ανάγκη αντιμετώπισης των κρίσεων δημόσιου χρέους και χρόνια ελλειμματικών προϋπολογισμών. Ως αποτέλεσμα της «θεραπείας», το χρέος αυξήθηκε από 110% σε 185% και δεν θα πληρωθεί ποτέ, αλλά άλλαξε η δομή του, καθιστώντας το ελληνικό κράτος πολύ ασθενέστερο απέναντι στους πιστωτές του.
‘Οσο για το έλλειμμα του προϋπολογισμού μειώθηκε μόνο χάρη σε κόλπα και μια ανεπίσημη στάση πληρωμών στο εσωτερικό της χώρας.
Ταυτόχρονα, η κοινωνική, κρατική και αμυντική υποδομή της Ελλάδας καταρρέει.
Ως αποτέλεσμα του προγράμματος που συνομολόγησαν ΕΕ, ΕΚΤ και ΔΝΤ για να «βοηθήσουν» την Ελλάδα, κανένα από τα προβλήματά της δεν αντιμετωπίστηκε, η χώρα εξασθένησε από κάθε άποψη, το χρέος της έγινε ένα ακόμα μεγαλύτερο όπλο εναντίον της, χρησιμοποιούμενο για την υτποδούλωσή της ή/και καταστροφή της.
Το χρηματιστικό κεφάλαιο κατάφερε έτσι πρώτα να μετασχηματίσει τη δική του κρίση σε ευρωπαϊκή κρίση χρέους πείθοντας τις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις να πληρώσουν το χρέος (της Ελλάδας αρχικά) προς τους ιδιώτες πιστωτές και αυτές δάνεισαν χρήμα στην Ελλάδα για να κάνει αυτή τη δουλειά, χρήμα που καταστρέφεται για να το ξεπληρώσει χωρίς να μπορεί να το ξεπληρώσει!
Ιδιωτικές τράπεζες δανείστηκαν από την ΕΚΤ με 1% επιτόκιο για να δανείσουν την Ελλάδα , η ΕΚΤ αγόρασε ελληνικό χρέος στο 20-30% της αξίας του και τώρα ζητάει να πληρωθεί στην ονομαστική αξία του, δηλαδή κερδοσκοπεί εναντίον ενός μέλους της ΕΕ! Η Γερμανία επίσης βγάζει αξιόλογα κέρδη από το πρόγραμμα διάσωσης.{κατάλαβες Αδωνι γιατί μας δανείζουν με 2%-3% που λες ΜΑΛΑΚΙΕΣ ΣΤΟΝ ΚΌΣΜΟ;}
Και αυτή δεν είναι όλη η ιστορία. Σε αντάλλαγμα κολοσσιαίων θυσιών που έκανε, ο ελληνικός λαός δεν κερδίζει τίποτα σε αντάλλαγμα, δεν έχει καμία αναπτυξιακή προοπτική, ούτε καν μια αναπτυξιακή προοπτική στηριζόμενη σε φτηνή, απροστάτευτη εργασία.
Οι στατιστικές της βιομηχανικής παραγωγής είναι καταστροφικές από την άποψη αυτή. Δεν υπάρχει σήμερα η παραμικρή προοπτική για την Ελλάδα....
Η πολιτική που ασκεί το Βερολίνο, με τη βοήθεια του διεθνούς μεγάλου χρηματιστικού κεφαλαίου είναι μια πολιτική στενού και πρωτόγονου οικονομικού εθνικισμού, που δεν αντιμετωπίζει τις ριζικές αιτίες της ναθειάς χρηματοπιστωτικής και οικονομικής κρίσης, που άρχισε το 2008.
Ιδίως, δεν αντιμετωπίζει τα αποτελέσματα της στροφής από τον παραγωγικό, σε τελική ανάλυση, καπιταλισμό στη «χρηματική φεουδαρχία», από τον νεοφιλελεύθερο καπιταλισμό σε ένα είδος «καπιταλισμού της καταστροφής».
Ιδιαίτερα, δεν αντιμετωπίζει την πρόκληση που θέτει στην Ευρώπη τόσο η της παγκοσμιοποίηση, όσο και η ίδια η δομή της ευρωζώνης.
Η Γερμανία προσπαθεί να αντιμετωπίσει τα προβλήματα βασισμένη σε τρεις αρχές:
ΑπάντησηΔιαγραφήΟι Γερμανοί δεν πρέπει να πληρώσουν τίποτα για άλλους..
Η Νότια Ευρώπη πρέπει να γίνει μια περιοχή μη προστατευόμενης φτηνής εργασίας, είδος Τρίτου Κόσμου μέσα στην Ευρώπη, ικανού να βοηθήσει την ήπειρο στον ανταγωνισμό της με τον … κανονικό Τρίτο Κόσμο και καθιστάμενη η ίδια εργαλείο για την προοδευτική κατεδάφιση του κράτους πρόνοιας στον ευρωπαϊκό πυρήνα..
Η Ευρώπη πρέπει να ενωθεί ουσιαστικά με «πειθαρχικά» μέτρα, δηλαδή την εφαρμογή των δογμάτων του ΔΝΤ, το διεθνές χρηματιστικό κεφάλαιο και με τη χρήση του χρέους ως όπλου, με την απειλή αποκλεισμού των απείθαρχων χωρών από τη χρηματοδότηση. ‘Ένα τέτοιο σχήμα μοιάζει περισσότερο με φυλακή παρά με ‘Ενωση.
Στην πράξη, οι ανώτερες τάξεις της Γερμανίας, ακολουθούμενες από τις ανώτερες τάξεις της Ευρώπης (περιλαμβανομένων αυτών των κρατών θυμάτων, όπως η Ελλάδα, η Κύπρος και η Πορτογαλία) μετασχηματίζουν την ευρωζώνη και την ‘Ενωση σε μια δικτατορία των Αγορών, του μεγάλου χρηματιστικού κεφαλαίου.
Αντί να ενώσουν την ήπειρο γύρω από ένα σχέδιο και να ηγηθούν της υπεράσπισης της Ευρώπης από τις «αγορές», οι Γερμανοί κάλεσαν τη Goldman Sachs, το παγκόσμιο χρήμα και το ΔΝΤ στα ευρωπαϊκά πράγματα και τους επέτρεψαν να «κάνουν τον νόμο» μέσα στο ευρωπαϊκό σπίτι, ακόμη και εναντίον ιστορικών ευρωπαϊκών εθνών όπως η Γαλλία..
Δρώντας κατά τέτοιο τρόπο, η ίδια η Γερμανία κινδυνεύει αύριο να μην μπορεί να αντισταθεί στην πίεση του παγκόσμιου χρήματος.
Ο παγκόσμιος καπιταλισμός-καζίνο, δεν φτιάχτηκε ούτε για τους Γερμανούς.. Κανέναν πελάτης σε καζίνο δεν κέρδισε ποτέ τον ιδιοκτήτη του.
Η Γερμανία όφειλε να το γνωρίζει αυτό από την ίδια τη δική της εμπειρία πριν από τον πρώτο παγκόσμιο πόλεμο, όταν δεν μπόρεσε να κεφαλαιοποιήσει τα εκπληκτικά επιστημονικά και τεχνολογικά επιτεύγματά της λόγω της Βρετανικής χρηματιστικής κυριαρχίας.
Ταυτόχρονα, η σημερινή γερμανική πολιτική αφαιρεί ζήτηση από την παγκόσμια οικονομία και εντείνει τη διεθνή οικονομική κρίση.
Συμπεριφερόμενοι όπως συμπεριφέρονται προς τους Ευρωπαίους εταίρους τους, οι Γερμανοί χάνουν γρήγορα το πολιτικό κεφάλαιο που κατάφεραν να συσσωρεύσουν στη διάρκεια των μεταπολεμικών δεκαετιών.
Το μόνο που τώρα προτείνουν στους Ευρωπαίους εταίρους τους είναι να πληρώνουν για να κυριαρχούνται από αυτούς και από τους τραπεζίτες – και, σε μερικές περιπτώσεις, όπως την Ελλάδα και την Κύπρο, να πληρώνουν μόνο για να καταστρέφονται!
Μια τέτοια πολιτική, ενώ δεν αντιμετωπίζει τις βασικές αιτίες ούτε της διεθνούς οικονομικής, ούτε της ευρωπαϊκής κρίσης, τροφοδοτεί ισχυρά αντιγερμανικά αισθήματα και τάσεις μέσα στην Ευρώπη.
Μια τέτοια κατάσταση υπονομεύει το όλο ευρωπαϊκό σχέδιο και, ιδιαίτερα, κάθε σχέδιο ευρωπαϊκής ανεξαρτησίας...