Από τον Θύμιο Παπανικολάου. Αυτές οι παραστάσεις με τις μαϊμούδες των κομμάτων που …στασιάζουν, πριν από κρίσιμες ψηφοφ...
Αυτές οι παραστάσεις με τις μαϊμούδες των κομμάτων που …στασιάζουν, πριν από κρίσιμες ψηφοφορίες στην κατοχική Βουλή, έχουν γίνει επιδημία…
Βροντούν και αστράφτουν οι «στασιαστές» στο εσωτερικό των κομμάτων τους, αλλά όταν έρθει η ώρα των ψηφοφοριών οι βροντές και αστραπές μετατρέπονται σε κακαρίσματα: Γίνονται κότες και λένε ΝΑΙ σε όλα…
Και σήμερα, λοιπόν, τα ρεπορτάζ αναφέρουν ότι τουλάχιστον πέντε βουλευτές απειλούν ευθέως να καταψηφίσουν τη ρύθμιση για το φρέσκο γάλα…
Οι πληροφορίες επίσης αναφέρουν ότι οι «στασιαστές» είναι περισσότεροι, αλλά δεν έχουν εκφραστεί δημοσίως…
Αναμφίβολα το ναυάγιο του κυβερνητικού σκάφους δημιουργεί και αυξάνει τους «στασιαστές» στο πλήρωμα: Μπροστά στον κίνδυνο του εξαφανισμού το ένστικτο της αυτοσυντήρησης εξεγείρεται…
Ιδιαίτερα αυτή η παραμορφωτική αγωνία αποτυπώνεται στα πρόσωπα των πασόκων: Εδώ το «πλήρωμα» είναι ήδη στο τρικυμισμένο πέλαγος χωρίς σωσίβια…
Γι αυτό και αυτές οι παραστάσεις που δίνουν για …καταψήφιση είναι παραστάσεις αναζήτησης κάποιου σωσιβίου: Ένα κακόγουστο ΚΙΤΣ για την εκλογική τους σωτηρία…
Κακόγουστο πολιτικό κιτς μεγίστης υποκρισίας και αβυσσαλέου αμοραλισμού…
Αυτοί οι νέοι «αντάρτες» (όπως και οι προηγούμενοι) αφού υπέγραψαν και στήριξαν όλα τα «συμβόλαια θανάτου», αφού δολοφόνησαν την ελληνική κοινωνία και έγδαραν ζωντανό τον ελληνικό λαό, αφού είναι οι ίδιοι δωσίλογα ανδρείκελα του χειρίστου είδους, ΤΩΡΑ που κινδυνεύουν και βρίσκονται μπροστά στο δικό τους θάνατο, «στασιάζουν»: Στα λόγια και όχι στην ΠΡΑΞΗ.
Όταν έρθει η πράξη (η ψηφοφορία) θα σπεύσουν στο ορνιθώνα (Βουλή) να αναιρέσουν τα απειλητικά τους λόγια.
Η «συνταγή» Παναγιωτακόπουλου είναι καθεστώς στο ΠΑΣΟΚ…
Έχει γίνει καθεστώς σε όλα τα κόμματα. Και στο ΣΥΡΙΖΑ με τις συχνές «ομοβροντίες» του Λαφαζάνη…
Βεβαίως επειδή η κατάρρευση της κυβέρνησης βρίσκεται στο τελευταίο της επεισόδιο και η λαϊκή ΟΡΓΗ και ΑΗΔΙΑ διογκώνονται εκρηκτικά, είναι πιθανόν, κάποια κότα του κοινοβουλίου να χάσει το δρόμο της…
Σε τέτοιες περιόδους ΓΕΝΙΚΗΣ πολιτικής κατεδάφισης και εναγώνιων, νευρικών σχεδιασμών (των «νταβάδων») για το αύριο, ΟΛΑ είναι πιθανά και μπορεί να ξεσπάσουν ΞΑΦΝΙΚΑ…
Οι μέρες είναι πονηρές και κυοφορούνται πολλά …εκτρωματικά...
ΠΗΓΗ: http://www.resaltomag.gr/forum/viewtopic.php?t=8595
.jpg)
Όταν οι κυβερνήσεις δεν καταλαβαίνουν τους Λαούς τους οι Λαοί πρέπει να τους απολύουν τάχιστα....ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΜΕ ΑΙΜΑ ,όταν κυβερνήσεις για να σταθούν ζητούν ΑΊΜΑ.....
ΑπάντησηΔιαγραφήhttp://www.huffingtonpost.co.uk/julie-tomlin/the-reality-behind-the-gr_b_4986422.html
Αδωνι ΑΚΡΟΔΕΞΙΕ ,η εσύ η εμείς...
Κάποτε πίστευα ότι η απανθρωπιά έχει όρια. Μετά γνώρισα την κυβέρνηση Σαμαρά…
ΑπάντησηΔιαγραφήΟμολογώ ότι μπορούν να με κατηγορήσουν για ανθέλληνα. Μπορούν να πουν ότι λυπάμαι με τις επιτυχίες της κυβέρνησης Σαμαρά.
Γι’ αυτό δεν θα χρησιμοποιήσω δικά μου επιχειρήματα και αριθμούς. Θα καταθέσω τα στοιχεία που σήμερα παρουσίασε ο ΟΟΣΑ...
Σύμφωνα, λοιπόν, με την έκθεση του ΟΟΣΑ για τη φτώχεια στην Ελλάδα (Society at a Glance 2014), το 17,9% των Ελλήνων δεν έχει χρήματα ούτε για να αγοράσει τρόφιμα αφού η μέση απώλεια εισοδήματος ανά άτομο από το 2007 υπολογίζεται στις 4.400 ευρώ. Απώλεια 4 φορές μεγαλύτερη από τα μέσα επίπεδα των άλλων χωρών της Ευρωζώνης!!!
Το κατά κεφαλήν εισόδημα της Ελλάδας είναι χαμηλότερο και από αυτά της Βραζιλίας και της Κίνας.
Η εικόνα αυτή, σύμφωνα με τον ΟΟΣΑ, οφείλεται στην «έκρηξη» των ποσοστών ανεργίας αλλά και στο στρεβλό σύστημα κοινωνικών παροχών που μπορεί να «απορροφούσε» το 30% των δημόσιων δαπανών, αλλά δεν είχε στόχευση σε εκείνους είχαν πραγματικά ανάγκη.
Ενδεικτικό είναι ότι μόνο η χώρα μας μαζί με την Ιταλία δεν είχε πρόβλεψη για Εθνικό Ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα.
Αντί να ντρέπεται αυτή η κυβέρνηση, συνεχίζει να μας ταπεινώνει και να μας γελοιοποιεί.
Αντί να σοβαρευτεί και να φύγει πριν σκοτώσει κι άλλους ανθρώπους, τολμά 2 μήνες πριν τις εκλογές να ΥΠΟΣΧΕΤΑΙ ότι θα μοιράσει ψίχουλα ΕΦΑΠΑΞ και μάλιστα μετά τις εκλογές....Έτσι ώστε να μπορέσει να δημιουργήσει νέες σιχαμερές ελπίδες για τα απλωμένα χέρια των πολιτών που ζητιανεύουν ένα πιάτο φαγητό στα συσσίτια.