Εξετάζοντας τους τραπεζικούς ισολογισμούς κατά τη διάρκεια των πρόσφατων τεστ αντοχής, οι αξιωματούχοι της Fed (Ομοσπονδιακής Τράπεζ...
Εξετάζοντας τους τραπεζικούς ισολογισμούς κατά τη διάρκεια των πρόσφατων τεστ αντοχής, οι αξιωματούχοι της Fed (Ομοσπονδιακής Τράπεζας των ΗΠΑ)
άρχισαν να έχουν υποψίες. Βρήκαν πάρα πολλά στοιχεία ενεργητικού τα οποία θα είχαν πολύ καλές επιδόσεις το 2008, αλλά δεν είχαν κανέναν λόγο να είναι εκεί τώρα. Για παράδειγμα, τα Credit Default Swaps (συμφωνίες ανταλλαγής κινδύνου αθέτησης) σε ενυπόθηκα ομόλογα. Αυτά τα όργανα αντιστάθμισης ήταν μεταξύ των καλύτερων περιουσιακών στοιχείων ως προς την απόδοση κατά τη διάρκεια της κρίσης, καθώς εκτινάχθηκε στα ύψη το κόστος της ασφάλισης έναντι της αγοράς των κατοικιών, η οποία κατέρρεε.
Ωστόσο, οι αξιωματούχοι κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι τα τρέχοντα περιουσιακά στοιχεία δεν κρατούνται τώρα για να παράγουν κέρδη στον πραγματικό κόσμο, αλλά για να παράγουν κέρδη για τα τεστ αντοχής.
Από τότε που αναπτύχθηκαν για πρώτη φορά το 2009, τα τεστ αντοχής των ΗΠΑ χαίρουν μεγάλης εκτίμησης μεταξύ των επενδυτών διότι αποκαθιστούν την εμπιστοσύνη σε έναν τομέα που κάποτε θεωρούταν πέρα για πέρα διεφθαρμένος.
Στο πλαίσιο των δοκιμών, η Fed υποβάλλει το κάθε ίδρυμα σε μία ποικιλία σεναρίων, από μακροοικονομικά γεγονότα όπως μία απότομη αύξηση της ανεργίας μέχρι κλυδωνισμούς της αγοράς, όπως την κατάρρευση ενός σημαντικού αντισυμβαλλομένου.
Για τις τράπεζες, πολλά κρίνονται από τα αποτελέσματα των δοκιμών. Αν έχουν καλές επιδόσεις, τότε έχουν τη δυνατότητα να επιστρέψουν κεφάλαιο στους μετόχους τους, αυξάνοντας έτσι τις τιμές των μετοχών τους. Ωστόσο, αν δεν τα πάνε καλά στα τεστ, τότε μπορεί να υποφέρουν. Το 2012, ο όμιλος Citigroup υπέστη ατίμωση, όταν η Fed έβαλε βέτο στο σχέδιό του να επιστρέψει κεφάλαιο δισεκατομμυρίων δολαρίων στους μετόχους του.
Για το λόγο αυτό, η Fed είναι σε επιφυλακή για τυχόν απόπειρες να την κοροϊδέψουν. Ωστόσο, η όποια πιθανότητα ότι οι τράπεζες διαμορφώνουν τους ισολογισμούς τους απλά για να αποδίδουν καλά στα φανταστικά σενάρια της Fed μας οδηγεί σε ένα σκηνικό παρόμοιο με την Αλίκη στη Χώρα των Θαυμάτων –ίσως και κατάλληλα για μία βιομηχανία που επιδιώκει να μικρύνει τους ισολογισμούς και να μεγαλώσει τα κεφαλαιακά αποθέματα.
Ως απάντηση, και καθώς απομακρυνόμαστε από την κρίση, οι σχεδιαστές των δοκιμών σκαρφίζονται νέα τεστ, υπό τα οποία τα περιουσιακά στοιχεία που απέδωσαν καλά στην τελευταία κρίση έχουν λιγότερη επιτυχία. Υπάρχει επίσης μεγαλύτερη έμφαση στο πως οι τράπεζες θα αντιμετώπιζαν μία ξαφνική άνοδο των επιτοκίων. Οι αναδυόμενες απειλές από το έγκλημα στον κυβερνοχώρο και η σκιώδης τραπεζική παρέχουν περαιτέρω σενάρια για τα τεστ αντοχής των τραπεζών.
Οι δοκιμές αυτές έχουν γίνει αναμφισβήτητα πιο σημαντικές από ό,τι οι δείκτες κεφαλαιακής επάρκειας. Για χρόνια, οι ρυθμιστικές αρχές και οι εκπρόσωποι του κλάδου έχουν συζητήσει τη βαθμονόμηση των κεφαλαιακών δεικτών με εξονυχιστική λεπτομέρεια. Κατέληξαν σε μία ελάχιστη αναλογία της Βασιλείας III στο 7 τοις εκατό ιδίων κεφαλαίων προς σταθμισμένα στοιχεία ενεργητικού. Στη συνέχεια πρόσθεσαν περισσότερα στρώματα, περιλαμβάνοντας μία επιπλέον χρέωση για τις μεγαλύτερες τράπεζες και έναν δείκτη μόχλευσης που μετρά το συνολικό μέγεθος του ισολογισμού, ανεξαρτήτως της επικινδυνότητας.
Όμως, παρά τις όποιες μικρο-ρυθμίσεις, οι δείκτες αυτοί καταλήγουν να είναι λιγότερο σημαντικοί από ό,τι νομίζαμε ότι θα ήταν. «Οι δείκτες δεν έχουν σημασία πια –αυτό που έχει σημασία είναι πως φαίνεται το κεφάλαιο αφότου έχουν εφαρμοστεί τα τεστ αντοχής», λέει ο Luigi De Ghengi, δικηγόρος στην Davis Polk.
Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι οι ισολογισμοί των τραπεζών πρέπει να ξεπεράσουν οποιοδήποτε εμπόδιο σκαρφίζεται η Fed στις δοκιμές της. Κάθε χρόνο, ο στόχος είναι αυτός που λέει η Fed.
Αυτό έχει συνέπειες και πέρα από τις ακτές των ΗΠΑ. Την περασμένη εβδομάδα, τα τραπεζικά στελέχη της Ευρώπης πήραν μία ανάσα ανακούφισης, επειδή η Fed τους έδωσε περισσότερο χρόνο για να συμμορφωθούν με έναν αμφιλεγόμενο νέο κανόνα ο οποίος επιβάλλει υψηλότερες κεφαλαιακές απαιτήσεις για τις θυγατρικές εταιρείες των ΗΠΑ.
Ενδέχεται να βιάστηκαν να χαλαρώσουν. Ενώ λίγα περισσότερα τρίμηνα κέρδους μπορεί να βοηθήσουν τους ομοίους της Deutsche Bank ή της Barclays να πετύχουν τις νέες αναλογίες, οι μη-αμερικανικές τράπεζες είναι θα υποβληθούν για πρώτη φορά στα αμερικανικά τεστ αντοχής. Στις πιο ακραίες περιπτώσεις, αυτό θα μπορούσε να οδηγήσει άμεσα στο να αποφασίζονται στην Ουάσιγκτον οι πολιτικές διανομής μερίσματος των τραπεζών του Λονδίνου και της Φρανκφούρτης –διότι η Fed μπορεί να σταματήσει τα μερίσματα που καταβάλλονται σε μία μητρική από μία θυγατρική την οποία κρίνει πολύ αδύναμη.
Από μία λιγότερο σοβαρή άποψη, η προοπτική της ντροπής είναι πάντα παρούσα. Ακόμα και η Goldman Sachs, η οποία ήταν γνωστή για τη διαχείριση ρίσκου της, δέχτηκε τις επιπλήξεις πέρυσι από τη Fed, η οποία της είπε να βελτιώσει τις διαδικασίες της.
Ταυτόχρονα, υπάρχουν νέα ευρωπαϊκά τεστ αντοχής τα οποία πρέπει να αντιμετωπιστούν. Μετά την κρίση, η Ευρώπη έχει αποτύχει να κερδίσει την ίδια ώθηση στην εμπιστοσύνη από τα τεστ αντοχής όπως στην Αμερική. Τα ευρωπαϊκά τεστ θεωρούνται υπερβολικά χαλαρά, και έχουν σχεδιαστεί ώστε να τα περνούν οι τράπεζες.
Ωστόσο, η Fed και η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα εργάζονται στενά πλέον για τον σχεδιασμό των δοκιμών. Οι Αμερικανοί αξιωματούχοι, οι οποίοι συνήθιζαν να χλευάζουν τις προσπάθειες των συναδέλφων τους στην Ευρώπη, φαίνεται να έχουν αποκτήσει νέο σεβασμό για αυτούς.
Η υπερβολική αυτοπεποίθηση της Fed κρύβει πολλούς κινδύνους. Τα μοντέλα τους ενδέχεται να μη συμβαδίζουν με τα ευρωπαϊκά δεδομένα –όπως έχουν υποστηρίξει οι τράπεζες- και προβλέπουν εξωπραγματικά μεγάλες απώλειες στα σενάρια των δοκιμών. Ή η επόμενη κρίση θα μπορούσε να επηρεάσει τις τράπεζες με τρόπους που οι αξιωματούχοι ποτέ δε φαντάζονταν. Ακόμα κι έτσι, μετά από τέσσερα χρόνια, αυτός ο αυστηρός τρόπος δοκιμασίας των τραπεζών φαίνεται να είναι καλά εδραιωμένος, και να επεκτείνεται σε όλο και περισσότερα ιδρύματα στις ΗΠΑ και στο εξωτερικό.
banksnews.gr
άρχισαν να έχουν υποψίες. Βρήκαν πάρα πολλά στοιχεία ενεργητικού τα οποία θα είχαν πολύ καλές επιδόσεις το 2008, αλλά δεν είχαν κανέναν λόγο να είναι εκεί τώρα. Για παράδειγμα, τα Credit Default Swaps (συμφωνίες ανταλλαγής κινδύνου αθέτησης) σε ενυπόθηκα ομόλογα. Αυτά τα όργανα αντιστάθμισης ήταν μεταξύ των καλύτερων περιουσιακών στοιχείων ως προς την απόδοση κατά τη διάρκεια της κρίσης, καθώς εκτινάχθηκε στα ύψη το κόστος της ασφάλισης έναντι της αγοράς των κατοικιών, η οποία κατέρρεε.
Ωστόσο, οι αξιωματούχοι κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι τα τρέχοντα περιουσιακά στοιχεία δεν κρατούνται τώρα για να παράγουν κέρδη στον πραγματικό κόσμο, αλλά για να παράγουν κέρδη για τα τεστ αντοχής.
Από τότε που αναπτύχθηκαν για πρώτη φορά το 2009, τα τεστ αντοχής των ΗΠΑ χαίρουν μεγάλης εκτίμησης μεταξύ των επενδυτών διότι αποκαθιστούν την εμπιστοσύνη σε έναν τομέα που κάποτε θεωρούταν πέρα για πέρα διεφθαρμένος.
Στο πλαίσιο των δοκιμών, η Fed υποβάλλει το κάθε ίδρυμα σε μία ποικιλία σεναρίων, από μακροοικονομικά γεγονότα όπως μία απότομη αύξηση της ανεργίας μέχρι κλυδωνισμούς της αγοράς, όπως την κατάρρευση ενός σημαντικού αντισυμβαλλομένου.
Για τις τράπεζες, πολλά κρίνονται από τα αποτελέσματα των δοκιμών. Αν έχουν καλές επιδόσεις, τότε έχουν τη δυνατότητα να επιστρέψουν κεφάλαιο στους μετόχους τους, αυξάνοντας έτσι τις τιμές των μετοχών τους. Ωστόσο, αν δεν τα πάνε καλά στα τεστ, τότε μπορεί να υποφέρουν. Το 2012, ο όμιλος Citigroup υπέστη ατίμωση, όταν η Fed έβαλε βέτο στο σχέδιό του να επιστρέψει κεφάλαιο δισεκατομμυρίων δολαρίων στους μετόχους του.
Για το λόγο αυτό, η Fed είναι σε επιφυλακή για τυχόν απόπειρες να την κοροϊδέψουν. Ωστόσο, η όποια πιθανότητα ότι οι τράπεζες διαμορφώνουν τους ισολογισμούς τους απλά για να αποδίδουν καλά στα φανταστικά σενάρια της Fed μας οδηγεί σε ένα σκηνικό παρόμοιο με την Αλίκη στη Χώρα των Θαυμάτων –ίσως και κατάλληλα για μία βιομηχανία που επιδιώκει να μικρύνει τους ισολογισμούς και να μεγαλώσει τα κεφαλαιακά αποθέματα.
Ως απάντηση, και καθώς απομακρυνόμαστε από την κρίση, οι σχεδιαστές των δοκιμών σκαρφίζονται νέα τεστ, υπό τα οποία τα περιουσιακά στοιχεία που απέδωσαν καλά στην τελευταία κρίση έχουν λιγότερη επιτυχία. Υπάρχει επίσης μεγαλύτερη έμφαση στο πως οι τράπεζες θα αντιμετώπιζαν μία ξαφνική άνοδο των επιτοκίων. Οι αναδυόμενες απειλές από το έγκλημα στον κυβερνοχώρο και η σκιώδης τραπεζική παρέχουν περαιτέρω σενάρια για τα τεστ αντοχής των τραπεζών.
Οι δοκιμές αυτές έχουν γίνει αναμφισβήτητα πιο σημαντικές από ό,τι οι δείκτες κεφαλαιακής επάρκειας. Για χρόνια, οι ρυθμιστικές αρχές και οι εκπρόσωποι του κλάδου έχουν συζητήσει τη βαθμονόμηση των κεφαλαιακών δεικτών με εξονυχιστική λεπτομέρεια. Κατέληξαν σε μία ελάχιστη αναλογία της Βασιλείας III στο 7 τοις εκατό ιδίων κεφαλαίων προς σταθμισμένα στοιχεία ενεργητικού. Στη συνέχεια πρόσθεσαν περισσότερα στρώματα, περιλαμβάνοντας μία επιπλέον χρέωση για τις μεγαλύτερες τράπεζες και έναν δείκτη μόχλευσης που μετρά το συνολικό μέγεθος του ισολογισμού, ανεξαρτήτως της επικινδυνότητας.
Όμως, παρά τις όποιες μικρο-ρυθμίσεις, οι δείκτες αυτοί καταλήγουν να είναι λιγότερο σημαντικοί από ό,τι νομίζαμε ότι θα ήταν. «Οι δείκτες δεν έχουν σημασία πια –αυτό που έχει σημασία είναι πως φαίνεται το κεφάλαιο αφότου έχουν εφαρμοστεί τα τεστ αντοχής», λέει ο Luigi De Ghengi, δικηγόρος στην Davis Polk.
Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι οι ισολογισμοί των τραπεζών πρέπει να ξεπεράσουν οποιοδήποτε εμπόδιο σκαρφίζεται η Fed στις δοκιμές της. Κάθε χρόνο, ο στόχος είναι αυτός που λέει η Fed.
Αυτό έχει συνέπειες και πέρα από τις ακτές των ΗΠΑ. Την περασμένη εβδομάδα, τα τραπεζικά στελέχη της Ευρώπης πήραν μία ανάσα ανακούφισης, επειδή η Fed τους έδωσε περισσότερο χρόνο για να συμμορφωθούν με έναν αμφιλεγόμενο νέο κανόνα ο οποίος επιβάλλει υψηλότερες κεφαλαιακές απαιτήσεις για τις θυγατρικές εταιρείες των ΗΠΑ.
Ενδέχεται να βιάστηκαν να χαλαρώσουν. Ενώ λίγα περισσότερα τρίμηνα κέρδους μπορεί να βοηθήσουν τους ομοίους της Deutsche Bank ή της Barclays να πετύχουν τις νέες αναλογίες, οι μη-αμερικανικές τράπεζες είναι θα υποβληθούν για πρώτη φορά στα αμερικανικά τεστ αντοχής. Στις πιο ακραίες περιπτώσεις, αυτό θα μπορούσε να οδηγήσει άμεσα στο να αποφασίζονται στην Ουάσιγκτον οι πολιτικές διανομής μερίσματος των τραπεζών του Λονδίνου και της Φρανκφούρτης –διότι η Fed μπορεί να σταματήσει τα μερίσματα που καταβάλλονται σε μία μητρική από μία θυγατρική την οποία κρίνει πολύ αδύναμη.
Από μία λιγότερο σοβαρή άποψη, η προοπτική της ντροπής είναι πάντα παρούσα. Ακόμα και η Goldman Sachs, η οποία ήταν γνωστή για τη διαχείριση ρίσκου της, δέχτηκε τις επιπλήξεις πέρυσι από τη Fed, η οποία της είπε να βελτιώσει τις διαδικασίες της.
Ταυτόχρονα, υπάρχουν νέα ευρωπαϊκά τεστ αντοχής τα οποία πρέπει να αντιμετωπιστούν. Μετά την κρίση, η Ευρώπη έχει αποτύχει να κερδίσει την ίδια ώθηση στην εμπιστοσύνη από τα τεστ αντοχής όπως στην Αμερική. Τα ευρωπαϊκά τεστ θεωρούνται υπερβολικά χαλαρά, και έχουν σχεδιαστεί ώστε να τα περνούν οι τράπεζες.
Ωστόσο, η Fed και η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα εργάζονται στενά πλέον για τον σχεδιασμό των δοκιμών. Οι Αμερικανοί αξιωματούχοι, οι οποίοι συνήθιζαν να χλευάζουν τις προσπάθειες των συναδέλφων τους στην Ευρώπη, φαίνεται να έχουν αποκτήσει νέο σεβασμό για αυτούς.
Η υπερβολική αυτοπεποίθηση της Fed κρύβει πολλούς κινδύνους. Τα μοντέλα τους ενδέχεται να μη συμβαδίζουν με τα ευρωπαϊκά δεδομένα –όπως έχουν υποστηρίξει οι τράπεζες- και προβλέπουν εξωπραγματικά μεγάλες απώλειες στα σενάρια των δοκιμών. Ή η επόμενη κρίση θα μπορούσε να επηρεάσει τις τράπεζες με τρόπους που οι αξιωματούχοι ποτέ δε φαντάζονταν. Ακόμα κι έτσι, μετά από τέσσερα χρόνια, αυτός ο αυστηρός τρόπος δοκιμασίας των τραπεζών φαίνεται να είναι καλά εδραιωμένος, και να επεκτείνεται σε όλο και περισσότερα ιδρύματα στις ΗΠΑ και στο εξωτερικό.
banksnews.gr
.jpg)
ΟΙ ΚΑΛΥΤΕΡΟΙ ΠΡΟΔΟΤΕΣ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΑΝΙΚΑΝΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ
ΑπάντησηΔιαγραφήΌταν η Αργεντινή και η Βραζιλία προσπαθούσαν να βάλουν φρένο στα Μνημόνια και τη χρηματοδότηση της Ελλάδας με τους γνωστούς όρους, οι φυλές των Κεδίκογλου κατηγορούσαν τον Τσίπρα για τις επισκέψεις του στις εν λόγω χώρες. Βάφτιζαν εχθρούς της Ελλάδας την Αργεντινή και τη Βραζιλία.
Τώρα που βγήκε στη δημοσιότητα το απόρρητο πρακτικό της τελευταίας συνεδρίασης του ΔΝΤ για την εμπλοκή του στο θέμα της Ελλάδας, διαβάζουμε ότι εκτός από τις Αργεντινή και Βραζιλία – που επηρέαζε ο Τσίπρας σύμφωνα με τους κυβερνητικούς γκεμπελίσκους – τις ίδιες ενστάσεις διατύπωναν η Αυστραλία, η Κίνα, η Αίγυπτος, ο Καναδάς, η Ρωσία, η Ελβετία, η Ινδία και… οι ΗΠΑ.
Τώρα οι φυλές των Κεδίκογλου το βούλωσαν όπως συνηθίζουν να κάνουν κάθε φορά που αποκαλύπτεται πόσο λερωμένη είναι η φωλιά τους, πόσα ψέματα μας είπαν, πόσες αλήθειες μας έκρυψαν, πόσο μεγάλη ευθύνη φέρουν για τη σημερινή κατάσταση.
Είναι τόσα πολλά τα ψέματα που μοίρασαν με τεράστια απόλαυση ώστε πλέον ξεχείλισαν από μέσα τους και τα ξερνάνε ασυλλόγιστα όπως πρόσφατα έκανε ο Α. Γεωργιάδης ομολογώντας ότι γνώριζΑΝ από την πρώτη στιγμή πως τα Μνημόνια ήταν καταστροφικά.
Τώρα, οι φυλές των Κεδίκογλου, ο «πατριώτης» Σαμαράς και ο άπατος Βενιζέλος δεν εξηγούν πώς έγινε και οι χώρες του ΔΝΤ που αντιδρούσαν στο «πρόγραμμα σωτηρίας» της Ελλάδας, το έκαναν επειδή αμφισβητούσαν τις αισιόδοξες παραδοχές για την ανάπτυξη που συνόδευαν το πρόγραμμα – αυτήν την ίδια αισιοδοξία που μέχρι σήμερα ρέει ως βρωμερός εμετός από τη Στουρνάρεια πηγή – και δήλωναν τους φόβους τους για τον κίνδυνο που θα αντιμετώπιζε το εγχείρημα υπό την ασφυκτική προς την Ελλάδα απαίτηση διψήφιας (σε ποσοστό) δημοσιονομικής προσαρμογής και τη δοκιμασία της ελληνικής κοινωνίας.
Νοιάζονταν για τις αντοχές της ελληνικής κοινωνίας η Αυστραλία, η Κίνα, η Αίγυπτος, η Βραζιλία, η Αργεντινή, ο Καναδάς, η Ρωσία, η Ελβετία, η Ινδία και οι ΗΠΑ, αλλά ποτέ δεν νοιάστηκαν οι κυβερνήσεις της Ελλάδας – και όχι ελληνικές κυβερνήσεις.
Δεν ενδιαφέρθηκε ούτε ο Γιώργος Παπανδρέου, ούτε ο Παπαδήμος, ούτε ο Σαμαράς ούτε αυτά τα αμόρφωτα και άψυχα σκιάχτρα των βουλευτικών εδράνων που ψήφιζαν «ναι σε όλα», ναι στην όλη καταστροφή.
Ήταν οι Γάλλοι, οι Ολλανδοί, οι Γερμανοί και προσωπικώς η «φίλη της Ελλάδας» Μέρκελ που διαβεβαίωναν το ΔΝΤ ότι δεν υπάρχει λόγος ανησυχίας, διότι η Ευρωζώνη θα στήριζε την Ελλάδα και ότι θα φρόντιζαν να μη χτυπηθεί αλύπητα η ελληνική κοινωνία. Όχι, όλα αυτά δεν αποδεικνύουν ότι το ΔΝΤ είναι καλό και η Ε.Ε. η κακιά της υπόθεσης.
Και οι δύο θεσμοί είναι οι μεγαλύτερες παρατράπεζες του κόσμου. Το μεγαλύτερο τοκογλυφικό κύκλωμα.
Όμως αποδεικνύεται για ακόμη μια φορά, ότι το ΔΝΤ ήθελε πίσω τα λεφτά του και τα κέρδη από τους τόκους, ενώ η Γερμανία και το υπό την εξουσία της διευθυντήριο της ευρωζώνης ήθελαν ολόκληρη τη χώρα μας στο πιάτο. Δεν αρκούσαν στη Γερμανία τα κέρδη που διαρκώς βγάζει από την Ελλάδα, θέλει την Ελλάδα. Τη γη, το νερό, τον αέρα.
Αυτή τη Γερμανία υπηρέτησαν πιστά ο Γιώργος Παπανδρέου, ο Λουκάς Παπαδήμος, ο Αντώνης Σαμαράς και όλα τα άψυχα σκιάχτρα των βουλευτικών εδράνων που ψήφιζαν «ναι σε όλα».
Για όλα αυτά, μούγκα οι φυλές των Κεδίκογλου. Καθημερινά ομολογούν την ενοχή τους αρνούμενοι να απολογηθούν για την προδοσία. Μας υποτιμούν μέχρι την τελευταία τους στιγμή. Δεν καταδέχονται να απαντήσουν σε ό,τι παγκοσμίως πλέον στρέφεται εναντίον τους. Τους έχει τυφλώσει η αλαζονεία και η βεβαιότητα πως κανείς δε θα τους πειράξει για όσα φρικτά εγκλήματα έκαναν εναντίον της χώρας και των κατοίκων της. Μια βεβαιότητα που στηρίζεται στην ατιμωρησία όλων των προηγούμενων που εγκλημάτησαν πάνω μας και κυρίως εκείνου του αρχιαρουραίου, του Σημίτη.
Αναδημοσίευση από ΚΑΡΤΕΣΙΟ
Ο δοσιλογισμός, η μικροψυχία, η δουλικότητα Σαμαρά-Βενιζέλου, αυτά τα γελοία ανθρωπάκια-πιόνια Γερμανίας και ΗΠΑ, που τους κρατάνε από δεκάδες λίστες: Λαγκάρντ, Ζήμενς, υποβρυχίων, εξοπλισμών και δεκάδων σκανδάλων, ΕΙΝΑΙ ΠΑΡΟΙΜΙΩΔΗΣ!!!!
ΑπάντησηΔιαγραφήΜε την επίσκεψη του ανεκδιήγητου και γελοιότατου Βενιζέλου, πήγαν και αναγνώρισαν κατ' ουσία τους πραξικοπηματίες Νεο-ναζί του Κιέβου, που κατέλαβαν πραξικοπηματικά την εξουσία, διώχνοντας τον νόμιμο πρόεδρο της χώρας Γιανουκόβιτς (με όλα τα αρνητικά του- είναι ο νόμιμα εκλεγμένος ΜΕ ΕΚΛΟΓΕΣ πρόεδρος της Ουκρανίας), και απειλώντας αμέσως και ευθέως τις μειονότητες (που στην Κριμαία, την Ανατολική και Νότια Ουκρανία- ΕΙΝΑΙ ΠΛΕΙΟΨΗΦΙΕΣ ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΕΙΟΝΟΤΗΤΕΣ, οι ρώσοι!!!).
Και πολύ σωστά και μπράβο, που ΣΥΡΙΖΑ, ΑΝΕΛ και ΚΚΕ, κατηγόρησαν αυτά τα άθλια γερμανοκίνητα και αμερικανοκίνητα ανθρωπάκια, για τη στάση τους στις εξελίξεις.