Παραμύθι: Η κυρία Ζαμπία!

Επιμέλεια: Άννα Δεληγιάννη-Τσιουλπά, εκπαιδευτικός, συγγραφέας, κριτικός Μια φορά στο 2010 ένας νεόπλουτος, ξιπασμένος ένιωσε...

Επιμέλεια: Άννα Δεληγιάννη-Τσιουλπά, εκπαιδευτικός, συγγραφέας, κριτικός

Μια φορά στο 2010 ένας νεόπλουτος, ξιπασμένος ένιωσε έντονα την ανάγκη ενός κατοικίδιου! Όχι ό,τι κι ό,τι...
Τι φαντάζεστε παιδιά να πεθύμησε η καρδιά του;
-ποντικάκι ή γατάκι ή κάποιο χελωνάκι;
-Δεν το βρήκατε παιδιά να προσπαθήσετε ξανά!
-μήπως κάνα κουνελάκι άσπρο, γκρίζο, καφετί
ή να πάμε σε ιγκουάνα απ' τη νότια Αμερική!
Δεν το βρήκατε και πάλι και για να σας βοηθήσω
μία λέξη θα σας πω, πρόκειται για εξωτικό.

- Εξωτικόοο, φώναξαν όλα μαζί, μα σας είπαμε ιγκουάνα από την Αμερική!
Όχι όχι ιγκουάνα κάτι άλλο πιο μεγάλο κι άγριο και δυνατό!
- Σα να λέτε για θηρίο ,τότε ναι εξωτικό αλλά επικίνδυνο, όχι κατοικίδιο!
Δίκιο έχετε παιδιά τα ζώα τα εξωτικά ,από τα σπίτια μακριά!
-πείτε μας, λοιπόν ποιο ζώο θέλησε ο ξιπασμένος να το βάλει μες στο σπίτι και μονίμως φοβισμένος, λίγο να το πλησιάζει και μετά να απουσιάζει;

Ο νεόπλουτος παιδιά ζούσε φαίνεται καλά ,αλλά από την ξιπασιά του έχασε και τα μυαλά του κι έφερε μέσα στο σπίτι στο δικό του παλατάκι τόσο δα κροκοδειλάκι!
-κροκοδειλάκιιιι, φώναξαν όλα μαζί.

Και μεγάλωσε πολύ που δεν χωρούσε μες στο σπίτι ούτε κάπου στην αυλή!

-και τι το έκανε, λοιπόν ο κύριος ξιπασμένος απ' την τρέλα του πιασμένος;

Απ' την τρέλα του σωστά έκανε τη ζαβολιά και μια νύχτα στα κρυφά, πού τον έβαλε παιδιά, όταν ήταν σκοτεινιά και δεν είχε βγει η σελήνη; Τον επέταξε μακριά μέσα σε μια ωραία λίμνη! Κι ο βοσκός εκεί κοντά που τα πρόβατα φυλούσε, είδε μέσα στα νερά κάτι που εσπαρταρούσε, κάτι που με δύναμη τα νερά χτυπούσε!
Κι επερίμενε εκεί για να δει μέχρις εσπέρας τι να ήτανε το "τέρας"!

- Τι να ήτανε ,πω, πω ο καημένος, να βρεθεί από αυτό φαγωμένος!
Σαν τον είδε τον κροκό φώναξε όλα τα μέσα και τους είπε με αγωνία: δείτε η λίμνη τι έχει μέσα! Στην αρχή δεν πίστεψαν και τον ειρωνεύτηκαν! Πώς μπορούσε να συμβεί στην ελληνική πανίδα ο κροκόδειλος ν 'ανήκει;

-Δεν τον ξέρω δεν τον είδα τον ανάγκασαν να πει για να μη ρεζιλευτούνε αλλά και μπελά να βρούνε. Κι όμως ήταν γεγονός, ο κροκόδειλος!

Προσπαθήσαν να τον πιάσουν και είπαν να τον ονομάσουν!
-πώς τον είπαν δηλαδή;
Σήφη τον ονόμασαν εντελώς τυχαία αλλά άργησε να κλείσει τούτη η αυλαία. Πήγαν ,ήρθαν ειδικοί κι ένας απεφάνθη ότι είναι κοριτσάκι της λίμνης το κροκοδειλάκι κι από Σήφη το αλλάξαν και το είπανε Ζαμπία γιατί θα κρατούσε ακόμη τούτη η ταλαιπωρία!

Και σας ερωτώ παιδιά μου,η Ζαμπία μες στη λίμνη να καθίσει ή να φύγει;
-να καθίσει να καθίσει είπαν μερικά.
-να φύγει είπαν άλλα, στο χώρο της να παέι, κι εκεί στην Αφρική να τρώει ό,τι αγαπάει.

Σωστά παιδιά το λέτε ,σε τι ταλαιπωρία βάζει τον κόσμο όλο μια απερισκεψία! Όποιος έχει τα πλούτη και έχει τα λεφτά την κάθε επιθυμία δεν πραγματοποιεί. Σκέφτεται και τους άλλους ,τον κόσμο ,την πατρίδα και δεν τρέχει να αλλάξει του τόπου την πανίδα. Οι άνθρωποι παιδιά μου μαθαίνουνε να ζουν σε ένα περιβάλλον που υπεραγαπούν .Γι αυτό το προστατεύουν, δεν το κακοποιούν!

Ήρθε τώρα η ώρα να πούμε με ευτυχία: ώρα καλή Ζαμπία!
Δεν φταις εσύ καλή μου, που έφτασες εδώ, φταίει κάποιων ανθρώπων το λιγοστό μυαλό. Ποτέ τον εαυτό μου δεν πρέπει να σκεφτώ πρώτα τους συνανθρώπους σαν θέλω να σωθώ!