Εθνική ενότητα: Ορθοδοξία - Ελλάδα - Οικογένεια

1. Πριν από 90 χρόνια, οι Τούρκοι πυρπόλησαν τη Σμύρνη. Ήταν 30 Αυγούστου του 1922, όταν ξεκίνησε δια χειρός των Τούρκων η φωτι...

1. Πριν από 90 χρόνια, οι Τούρκοι πυρπόλησαν τη Σμύρνη. Ήταν 30 Αυγούστου του 1922, όταν ξεκίνησε δια χειρός των Τούρκων η φωτιά στην αρμενική συνοικία της Σμύρνης. Οι φλόγες
εξαπλώθηκαν και κατέκαψαν την πόλη, μετατρέποντάς την μέχρι και τις 3 Σεπτεμβρίου σε μια μάζα ερείπια που κάπνιζαν.
Σε μια εποχή που η αρνησιπατρία έχει αποκτήσει θεσμικό χαρακτήρα και η κάθε Ρεπούση προσπαθεί μαζί με τους συνοδοιπόρους της και μιλώντας για «συνωστισμούς» να αφελληνίσει την Παιδεία και να επιβάλλει τη λήθη, οι Έλληνες πατριώτες ΘΥΜΟΥΝΤΑΙ.
2.ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΤΟΥ ΣΥΝΔΕΣΜΟΥ ΕΘΝΙΚΗΣ ΕΝΟΤΗΤΑΣ ΣΤΗΝ ΕΠΕΤΕΙΟ ΣΤΟ ΓΡΑΜΜΟ
Την Κυριακή 31 Αυγούστου 2014, αντιπροσωπεία του ΣΥΝΔΕΣΜΟΥ ΕΘΝΙΚΗΣ ΕΝΟΤΗΤΑΣ παρέστη στην τελετή της επετείου της λήξης του αντισυμμοριακού αγώνα 1946-1949, στον Γράμμο, που οργανώνει κάθε χρόνο η ΕΑΑΣ
Η αντιπροσωπεία του ΣΕΕ με επικεφαλής τον Α΄ Αντιπρόεδρο Σαρήπαπα και αποτελούμενη από τα μέλη του Ανωτάτου Πολιτικού Συμβουλίου Δημήτριο Βαλασίδη και Κωνσταντία Καλαμπαλίκα και τον Πρόεδρο της Οργάνωσης Ξάνθης Ιωάννη Κουτσαϊμάνη, απότισε φόρο τιμής στους υπέρ Πίστεως και Πατρίδος πεσόντες ήρωες. Στέφανο κατέθεσε ο Α' Αντιπρόεδρος ενώ στην τελετή παρέστησαν πολλοί πολιτευτές και μέλη του Συνδέσμου από την Μακεδονία, την Ήπειρο και τη Θεσσαλία.
Ο ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΕΝΟΤΗΤΑΣ σε αντίθεση με άλλα κόμματα συμμετέχει ενεργά σε όλες εθνικές εκδηλώσεις μνήμης και τιμής.

3. ΓΚΡΕΜΙΣΤΕ ΤΑ ΟΛΑ !!!
ΑΝΤΙΣΤΡΑΤΗΓΟΣ ΤΑΜΟΥΡΙΔΗΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ.
ΕΠΙΤΙΜΟΣ Α΄ ΥΠΑΡΧΗΓΟΣ Γ.Ε.Σ.
''Έστ' αν ήλιος την αυτήν οδόν ίη, τήπερ και νυν έρχεται, μήκοτε ομολογήσειν ημέας Ξέρξη. Αλλά θεοίσι τε και ήρωσι επέξιμεν αμυνόμενοι... Συ τε του λοιπού μη επιφαίνεο!'', ήταν η περήφανη απάντηση των Αθηναίων αρχόντων στον απεσταλμένο των Περσών για συνθηκολόγηση το 479 π.Χ., που σημαίνει: ''Εφόσον ο ήλιος πορεύεται τον ίδιο δρόμο, τον οποίο ακολουθεί και τώρα, εμείς δενπρόκειται να έλθουμε σε συμβιβασμό με τον Ξέρξη. Αλλά θα αμυνόμαστε συνεχώς βασιζόμενοι στους ΘΕΟΥΣ και στους ΗΡΩΕΣ μας... Συ δε μη τολμήσεις να ξαναέρθεις!''
Πόσο θα θέλαμε και σήμερα οι τωρινοί μας ''άρχοντες'' να μοιάζουν με εκείνους τους παλιούς Έλληνες! Αυτούς που τότε έδιωξαν κακήν κακώς τους απεσταλμένους και μετά ενωμένοι πολέμησαν και νίκησαν στις Πλαταιές!
Δυστυχώς όμως. Οι σημερινοί άρχοντές μας, αφούέδωσαν αμαχητί ''γην και ύδωρ'', διχάζουν το λαό και παραδίδουν τα πάντα στους σύγχρονους βαρβάρους!Κατάντησαν ραγιάδες ραγιάδων βασιλείς! Υπακούουν, σκύβουν και εκτελούν. Μαζί κι οι παρατρεχάμενοί τους, κηφήνες, βάτραχοι κι ακρίδες! Τι κυνική υποκρισία στ' αλήθεια, να επιμένουν να πιστέψουμε ότι μας ανασταίνουν σκοτώνοντάς μας!
Από την άλλη, οι σημερινοί απεσταλμένοι, άρχοντες στη θέση των αρχόντων. Έρχονται και φεύγουν όποτε θέλουν. Διαφεντεύουν, προστάζουν και μας κουνούν το δάκτυλο απειλητικά!
Κι οι ραγιάδες συνεχίζουν το έργο τους.
Εμπρός λοιπόν!
Εμπρός εσείς, γαλαζοπράσινες μαριονέττες της πολιτικής, θεραπαινίδες της νέας ισοπεδωτικής παγκόσμιας τάξης και του δήθεν ευρωπαϊκού ουμανισμού, και σεις οι άλλοι οι ποικιλόχρωμοι εξουσιαστές του αναρχικού εθνομηδενισμού και πάσης μορφής θιασώτες της λαθρολαγνείας.Κτυπήστε μας κι άλλο! Κι όπως λέει ο ποιητής.

Στα ακάθαρτα κυλήστε μαs του βούρκου
και πιο βαθειά.Πατήστε μαs με κάτι
κι από το πόδι πιο σκληρό του Τούρκ
Σ' αυτούς, τους εντολείς σας, υποκύψτε, εμάς βυθίστε!
Κόψτε! Κόψτε μισθούς, συντάξεις, εφάπαξ, επιδόματα. Κόψτε τα από όλους, εκτός από τους εαυτούς σας, τους δικούς σας και εκείνους που σας κάνουν τη δουλειά σας!
Κλείστε σχολεία, νοσοκομεία, στρατόπεδα, καταστήματα, επιχειρήσεις.
Πουλήστε λιμάνια, αεροδρόμια, νησιά, οργανισμούς, τράπεζες, ορυκτό πλούτο, υδρογονάνθρακες. Εκχωρείστε κάθε δημόσια περιουσία.
Αυξήστε κι άλλο το δυσβάσταχτο χρέος και με την επιβολή του φόβου, φορολογείστε μας αφόρητα και φτωχοποιείστε μας απόλυτα. Επιβάλλετε εργασιακό μεσαίωνα.
Απαξιώστε ένοπλες δυνάμεις, σώματα ασφαλείας, εκκλησία, παιδεία, δικαιοσύνη, πολιτισμό.
Διαλύστε τον κοινωνικό ιστό, ψηφίστε αυτό το έκτρωμα που ονομάσατε ''αντιρατσιστικό νομοσχέδιο'' και ελληνοποιείστε κάθε λογής έξωθεν επιβαλλόμενους αλλοεθνείς λαθρομετανάστες.
Γκρεμίστε τα όλα! Αφανίστε κάθε τι το εθνικό, το ελληνικό, το καλό και αγαθό. Θυσιάστε τα όλα στο βωμό της παγκοσμιοποίησης και του ξένου συμφέροντος. Ώσπου να μας λυπηθεί της αγάπης ο Θεός ......
Αλλά μη ξεχνάτε κάτι! Ο λαός είναι εδώ. Και για "μούντζα' ο λαός (κατά τον Παλαμά) και για λιβάνι! Ο λαός είναι του εκδικητή το γιαταγάνι! Έρχεται η ώρα. Το νοιώθουμε ότι δεν πάει άλλο!
Η λύση μια και μοναδική!
Όλοι εμείς, η τεράστια πλειοψηφία των υγιώς σκεπτομένων Ελλήνων, να απλώσουμε τα χέρια μας και να σχηματίσουμε την μεγάλη λυτρωτική αλυσίδα. Να γείρουμε όμως πρώτα, να ταπεινωθούμε. Άρχοντες να γίνουμε της ψυχής και της βούλησής μας, και εξουσιαστές των παθών αυτών που μας οδήγησαν σ' αυτή την τρομερή αλλοτρίωση τα τελευταία 40 χρόνια. Και έτσι λυτρωμένοι, ο καθένας από εμάς να γίνει ένας από τους αμέτρητους στύλους του μεγάλου του έργου του ενωτικού, για να στεριώσουμε αυτό το οικοδόμημα που κλυδωνίζεται και παραπαίει, να παλινορθώσουμε την Ελλάδα! Ο καιρός γαρ εγγύς!!!

4. «Λένε ψέματα. Μην τους πιστεύετε».
Το ... λεφτόδεντρο.
Του Γιώργου Κράλογλου
Ούτε το 2030 θα δουν (στην τσέπη τους) οι εργαζόμενοι, στον ιδιωτικό τομέα, κατώτατο μισθό μεγαλύτερο από αυτόν που ξέρουν σήμερα. Όσοι θα έχουν (μέχρι τότε) δουλειά ας εύχονται να πληρώνονται στην ώρα τους. Να μην υποχρεωθούν σε μισθούς Βουλγαρίας. Να συνεχίσουν ασφαλισμένοι. Επαναφορά κατώτατου μισθού (αν δουν) θα είναι μόνο στα χαρτιά. Και εκεί θα μείνει. Γι αυτό μην τους πιστεύετε.
Κανείς δεν είναι σε θέση να ανατρέψει την αλήθεια στο σημερινό εργασιακό περιβάλλον με τις άπειρες θυσίες του ιδιωτικού τομέα για να σταθεί στο βάθος της η κρατική οικονομία…
Τυχεροί μέσα στην ατυχία τους και στην μιζέρια που ζούμε είναι μόνο οι εργαζόμενοι, του ιδιωτικού τομέα, με μισθούς που πάγωσαν μεν αλλά δεν μειώθηκαν. Γιατί αυτοί ίσως διασωθούν αν διασωθεί και η επιχείρηση του αφεντικού...
Στην ίδια μοίρα είναι και οι εργαζόμενοι σε πόστα και αρμοδιότητες που συνδέονται με την παραγωγικότητα, τις εξαγωγές, τα οικονομικά, το μάρκετινγκ και νευραλγικές θέσεις στο μαγαζί (όποιο μέγεθος και να έχει). Γιατί αυτοί θα φύγουν τελευταίοι αν κλείσει το μαγαζί…
Τύχη, ας την πούμε έτσι, έχουν τελικά και οι εργαζόμενοι με ατομικές συμβάσεις που (έστω και κάπως) βολεύονται τις μαύρες ημέρες της κρίσης. Γιατί η κρίση θα συνεχίσει ό,τι και αν λένε κάποιοι και παπαγαλίζουν κάποιοι άλλοι…
Κοντά σε όλους αυτούς τους «τυχερούς» και οι εργαζόμενοι σε κρατικοδίαιτη επιχείρηση, σε ομίλους διαπλεκόμενους με τις κυβερνήσεις και την πολιτική, σε μόνιμους και σταθερούς προμηθευτές του προγράμματος κρατικών προμηθειών, ειδικά, σε προϊόντα αμύνης και υγείας. Γιατί η κρατικοδίαιτη πολιτική και η διαπλοκή έχει μακρύ δρόμο, είτε με την κρίση είτε χωρίς…
Ακόμη και στην περίπτωση που θα στηθεί (είτε από την σημερινή, είτε από την επόμενη κυβέρνηση) το γνωστό γλοιώδες σκηνικό των δήθεν Κοινωνικών Εταιρών, Κράτους, ΣΕΒ και ΓΣΣΕ, και ο όποιος «απλοχέρης» πρωθυπουργός «διατάξει» να υπογραφούν συλλογικές συμβάσεις με κατώτατους μισθούς του 2008, το μόνο σίγουρο είναι ότι θα ναρκοθετηθούν οι περίπου 700.000 θέσεις εργασίας που θα υπάρχουν σήμερα γενικά στον τομέα της μεταποίησης.
Κανείς δεν πρόκειται να τηρήσει την συμφωνία στην πράξη. Και στην περίπτωση που πιεσθεί, θα κάνει απολύσεις ή συρρίκνωση ή θα κλείσει την επιχείρηση.
Ούτε τα μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου και του Γενικού Συμβουλίου του ΣΕΒ δεν θα τηρήσουν την συμφωνία που θα υπογράψει ο πρόεδρός τους. Και όχι για λόγους απειθαρχίας, αλλά γιατί η έλλειψη ρευστότητας και η μεγάλη μείωση παραγγελιών δεν επιτρέπουν άλλα ρίσκα.
Ας μην ξεχνάμε ότι οι εξαγωγές του 2014, μέχρι τώρα, έχουν χάσει παραγγελίες πάνω από 1 δισ. ευρώ και η προοπτική είναι παραπέρα μείωση γιατί τα εξαγωγικά προϊόντα από την Ελλάδα τα κάλυψαν ήδη οι Ιταλοί, σε μεγάλο βαθμό, οι Πορτογάλοι και οι Γερμανοί.
Μην μας ξεγελούν τα μισθολογικά νούμερα συγκεκριμένων επιχειρήσεων που έχουν τους δικούς τους λόγους να παρουσιάζουν κοινωνικό πρόσωπο και εργατοϋπαλληλικές ευαισθησίες.
Την γενική επιχειρηματική πραγματικότητα δεν θα την αλλάξουν θεατρινισμοί και λαϊκισμοί με προεκλογικές υποσχέσεις επαναφοράς του κατώτατου μισθού ή καραγκιοζιλίκια με «κοινωνικούς εταίρους» και δήθεν συλλογικές συμβάσεις.
Η πραγματικότητα είναι ότι ομάδες επιχειρημάτων με υπομνήματα, αλλά και επιχειρηματικοί όμιλοι ιδιωτικά, με επιστολές, ζητούν επίμονα από τον υπουργό Εργασίας πλήρη απελευθέρωση των απολύσεων.
Πλήρη κατάργηση των επιδομάτων ανθυγιεινής εργασίας.
Εξαφάνιση και των τελευταίων συλλογικών συμβάσεων που τηρούνται για λογιστές, ειδικούς τεχνικούς και μια-δύο ακόμη κατηγορίες.
Κατάργηση της τακτικής προστίμων στην ανασφάλιστη εργασία και δικαίωμα στις επιχειρήσεις να διαπραγματεύονται νόμιμα το 4ωρο και σύνδεση της ασφάλισης με το μεροκάματο.
Η κατάσταση δε αυτή δεν μπορεί να μεταβληθεί, καθώς ούτε η σημερινή ούτε η επόμενη κυβέρνηση (λόγω αναγκαστικών συμμαχιών και πολιτικής αστάθειας) θα έχουν τους αναγκαίους πόρους να οδηγήσουν την Ελλάδα στην επενδυτική εκτόξευση που χρειάζεται για να συνέλθει η οικονομία της. Από λόγια, «οράματα» και προγράμματα, χωρίς λεφτά, έχουμε μπουχτίσει.
Αλλά και στην περίπτωση που επιτύχει το απαιτούμενο επενδυτικό «μπουμ» η κυβέρνηση (ας πούμε) του 2020-2024 θα χρειαστεί μια πενταετία (κοντά στο 2030) για να δουλέψουν οι επενδύσεις , να αναβαθμισθεί ανταγωνιστικά η σημερινή οικονομία , να δημιουργηθούν θέσεις εργασίας και έτσι να έλθουν λεφτά και στην τσέπη του εργαζόμενου.
Εάν θέλουμε αποτελέσματα νωρίτερα επιβάλλεται αρχικά, να εξασφαλισθεί γενναία ρευστότητα στην αγορά . Να πουληθεί το κράτος-επιχειρηματίας, αλλά με συμφωνίες για επενδύσεις που να υπόσχονται επιχειρηματικό περιβάλλον με πραγματικές ευκαιρίες. Και να ανατραπεί το σημερινό αισχρό φορολογικό καθεστώς που φορτώθηκε σε ιδιώτες και επιχειρήσεις αλλά το πληρώνουν ακριβά οι άνεργοι, οι εργαζόμενοι, οι νέοι επιστήμονες και οι τεχνικοί με φυγή από την Ελλάδα. Ο φτωχοτουρισμός με το βραχιολάκι δεν πρόκειται να εξισορροπήσει την κατάσταση.

5. Η Επανάσταση της 3ης Σεπτεμβρίου.
Πολιτικοστρατιωτικό κίνημα, που εκδηλώθηκε στην Αθήνα στις 3 Σεπτεμβρίου 1843, με σκοπό την παραχώρηση Συντάγματος από τον Όθωνα. Μέχρι τότε, ο βασιλιάς κυβερνούσε ως απόλυτος μονάρχης, χωρίς να λογοδοτεί στους υπηκόους του.
Στις αρχές του 1843 είχαν ωριμάσει οι συνθήκες για την εισαγωγή του κοινοβουλευτικού πολιτεύματος στη χώρα μας, το οποίο προϋπέθετε την ύπαρξη Συντάγματος. Ήταν ένα αίτημα που είχε τεθεί από τα φιλελεύθερα στοιχεία ήδη από την εποχή του Καποδίστρια. Σύνταγμα ζητούσαν και οι παραγκωνισμένοι από τον Όθωνα πρόκριτοι και αγωνιστές του '21, που ήθελαν μέσω των κοινοβουλευτικών διαδικασιών να ακουστεί και πάλι η φωνή τους. Η ιδέα του Συντάγματος έθελγε και τις λαϊκές μάζες, που είχαν μεν μια θολή εικόνα για το τι αυτό αντιπροσώπευε, αλλά πίστευαν ότι ήταν το αναγκαίο μέσο για να λυθούν τα οξυμένα προβλήματά τους.
Την ίδια εποχή, η Ελλάδα βρισκόταν υπό τη δαμόκλειο σπάθη των πιστωτών της. Από την αρχή του χρόνου αδυνατούσε να εκπληρώσει τις δανειακές της υποχρεώσεις και οι πιστωτές τής επέβαλαν μια δυσβάστακτη οικονομική συμφωνία («μνημόνιο» θα λέγαμε σήμερα), που περιλάμβανε μείωση των κρατικών δαπανών, περικοπές μισθών και απολύσεις δημοσίων υπαλλήλων, αθρόες αποστρατεύσεις αξιωματικών (όχι όμως και των Βαυαρών) και κλείσιμο πρεσβειών. Έτσι, διευρύνθηκε σημαντικά ο κύκλος των δυσαρεστημένων με το καθεστώς. Ο Όθωνας φαινόταν να μην ελέγχει την κατάσταση.
Το κίνημα της 3ης Σεπτεμβρίου ήταν προϊόν συνωμοσίας τριών ανθρώπων: του κεφαλλονίτη αγωνιστή και διπλωμάτη Ανδρέα Μεταξά που έφερε τον τίτλο του Κόμη, του αιγιώτη αγωνιστή Ανδρέα Λόντου και του στρατηγού Ιωάννη Μακρυγιάννη. Αργότερα, μυήθηκαν και στρατιωτικοί, όπως ο συνταγματάρχης του Ιππικού Δημήτριος Καλλέργης, τον οποίο οι συνωμότες πέτυχαν να μεταθέσουν από το Ναύπλιο στην Αθήνα. Οι αρχές είχαν πληροφορίες για επικείμενο στασιαστικό κίνημα, πήραν κάποια μέτρα, τα οποία όμως αποδείχθηκαν αναποτελεσματικά.
Εξ αυτού του λόγου το κίνημα επισπεύσθηκε και εκδηλώθηκε τις πρώτες πρωινές ώρες της 3ης Σεπτεμβρίου 1843 (αντί της 25ης Μαρτίου 1844, όπως ήταν αρχικά προγραμματισμένο). Η Φρουρά των Αθηνών, που στρατοπέδευε στο Μοναστηράκι, στασίασε και με αρχηγό τον Δημήτριο Καλλέργη παρατάχθηκε στην πλατεία έμπροσθεν των Ανακτόρων (κτίριο της σημερινής Βουλής), η οποία θα μετονομασθεί εξ αφορμής του γεγονότος αυτού σε Πλατεία Συντάγματος. Την ίδια ώρα, πλήθος κόσμου με επικεφαλής τον Ιωάννη Μακρυγιάννη κατέφθασε μπροστά από τα ανάκτορα, αλαλάζοντας «Ζήτω το Σύνταγμα».
Ο Όθων εκείνο το βράδυ δεν είχε κοιμηθεί, παρά τη συνήθειά του, και εργαζόταν στο γραφείο του. Ένας αξιωματικός των κινηματιών εισήλθε στα ανάκτορα και του ανακοίνωσε την επανάσταση του στρατού. Ο βασιλιάς απέστειλε προς τους επαναστάτες τον Υπουργό των Στρατιωτικών για να πληροφορηθεί και επισήμως τα αιτήματά τους, αλλά αυτοί τον συνέλαβαν και τον έθεσαν υπό περιορισμό. Πάντως, η βασίλισσα Αμαλία είχε φροντίσει προηγουμένως να ανακοινώσει στον σύζυγό της ότι οι επαναστάτες ζητούσαν Σύνταγμα και πολιτικές ελευθερίες. Τον συμβούλευσε, μάλιστα, να κάνει δεκτά τα αιτήματά τους.
Τότε, ο βασιλιάς αναγκάσθηκε να εμφανισθεί από ένα παράθυρο των Ανακτόρων και να ανοίξει διάλογο με τον έφιππο Καλλέργη, ο οποίος του εξήγησε ότι λαός και στρατός απαιτούν την άμεση σύγκληση Εθνοσυνέλευσης για την κατάρτιση Συντάγματος. Ο βασιλιάς προσπάθησε να κερδίσει χρόνο και υποσχέθηκε την εκπλήρωση του αιτήματος την επομένη. Ο Καλλέργης ήταν ανένδοτος και ζήτησε την άμεση αποδοχή του αιτήματος, ενώ αξίωσε ακόμη την παραίτηση της κυβέρνησης και τον σχηματισμό κυβέρνησης που θα απολάμβανε την εμπιστοσύνης του λαού και την αποπομπή των Βαυαρών από τη δημόσια διοίκηση, εκτός των αποδεδειγμένα φιλελλήνων.
Ο Όθωνας αποσύρθηκε στο γραφείο του και ζήτησε να συναντηθεί με τους ξένους πρεσβευτές για διαβουλεύσεις. Όμως, αυτοί εμποδίστηκαν να εισέλθουν στο παλάτι από τον Καλλέργη, μία τολμηρή κίνηση που έκρινε την κατάσταση. Ο Όθωνας αντιλήφθηκε ότι ήταν πλήρως απομονωμένος και προς στιγμήν σκέφθηκε να παραιτηθεί. Τελικά, αναγκάστηκε να αποδεχθεί τα αιτήματα των επαναστατών και τα ξημερώματα της ίδιας ημέρας υπέγραψε τα αναγκαία διατάγματα για τη σύγκληση Εθνοσυνελεύσεως.
Στη συνέχεια διόρισε πρωθυπουργό τον Ανδρέα Μεταξά, ενώ επίλεκτα μέλη του κινήματος τον πλαισίωσαν στα βασικά υπουργεία (Ανδρέας Λόντος στο Στρατιωτικών, Κωνσταντίνος Κανάρης στο Ναυτικών, Ρήγας Παλαμήδης στο Εσωτερικών και Δρόσος Μανσόλας στο Οικονομικών). Το κίνημα, που ήταν αναίμακτο, έληξε και τυπικά γύρω στις 3 το μεσημέρι, όταν το συγκεντρωμένο πλήθος διαλύθηκε και οι στρατιώτες επέστρεψαν στη βάση τους στο Μοναστηράκι.
Σύμφωνα με τα συμφωνηθέντα, στα τέλη Οκτωβρίου του 1843 θα διεξαχθούν οι πρώτες εκλογές στην Ελλάδα. Η Βουλή που θα προκύψει, συνέρχεται στις 8 Νοεμβρίου με πρόεδρο τον υπέργηρο Πανούτσο Νοταρά και αποφασίζει να λάβει το όνομα «Η της Γ' Σεπτεμβρίου εν Αθήναις Εθνική των Ελλήνων Συνέλευσις». Κύριο έργο είναι η σύνταξη του Συντάγματος, το οποίο ψηφίστηκε στις 18 Μαρτίου 1844 και αποτέλεσε τη βάση για όλα τα επόμενα.

ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ  ΕΘΝΙΚΗΣ ΕΝΟΤΗΤΑΣ