Τα περσινά ξινά σταφύλια του Παπαντωνίου...

Παύλος Αθανασόπουλος Όταν ημουν πρωτη φορα υποψήφιος με το ΠΑΣΟΚ ειχα την ατυχια να είμαι συνυποψήφιος με τον Παπαντωνίου. Πηγαμε λ...

Παύλος Αθανασόπουλος

Όταν ημουν πρωτη φορα υποψήφιος με το ΠΑΣΟΚ ειχα την ατυχια να είμαι συνυποψήφιος με τον Παπαντωνίου.
Πηγαμε λοιπον ολοι οι συνυποψήφιοι πλην Γιαννου σε μια συνεστιαση στην Πανορμου.
Παιρναμε λοιπον τον λογο ενας ενας και καναμε μια συντομη ομιλια.
Την ωρα που μιλαγα εγω σκαει μυτη ο Παπαντωνίου.
Όλα τα πασοκικα γιδια - ελπιζω τωρα να είναι ΣΥΡΙΖΑ - σηκώνονται και τρεχουν στην πορτα να κανουν χειραψια με τον αρχοντα που κοιταζε παντα ψηλοτερα από την ευθεια με ένα χαμογελο Κολλυνος.
Εγω εμεινα με το μικροφωνο στο χερι και δεν ηξερα τι να κανω.
Δε εχω νοιωσει πιο ασχημα στην ζωη μου.
Καταλαβαίνετε λοιπον τι συμπαθεια του εχω.
Αλλα τωρα εν μεσω εθνικης καταστροφης,συνεχους παραβίασης του συνταγματος,σκανδαλων και λαμογιας,πρωτοφανους οικονομικης δυσπραγίας να μας βαλουν οι ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ να ασχολουμαστε με τα περσινα ξινα σταφυλια του Παπαντωνίου το θεωρω την μεγαλυτερη αποπειρα να μας θεωρησουν ηλιθιους.