ΑΛΛΟΙ πολέμησαν τους Ναζί κι άλλοι έφυγαν για ...Κάιρο

Praxis Review Σαν σήμερα, 28 Οκτωβρίου 1940, ο Γεώργιος Β΄, αρχηγός των Ενόπλων Δυνάμεων, ανακοινώνει διάγγελμα για τον πόλεμο: "Κάθε Ἕ...

Praxis Review
Σαν σήμερα, 28 Οκτωβρίου 1940, ο Γεώργιος Β΄, αρχηγός των Ενόπλων Δυνάμεων, ανακοινώνει διάγγελμα για τον πόλεμο: "Κάθε Ἕλλην θὰ ἐπιτελέσῃ τὸ καθῆκον μέχρι τέλους..θὰ ἀγωνισθῇ ὑπὲρ βωμῶν καὶ ἑστιῶν"
Λίγους μήνες μετά και ενώ ο πόλεμος συνεχιζόταν,έφυγε για Κάιρο.
Ο Ελληνικός λαός έμεινε να πολεμήσει-στον πόλεμο και μετά στην αντίσταση-και ο Γλύξμπουργκ μαζί με άλλους "πατριώτες", εγκατέλειψαν την χώρα, νύχτα 22ης προς 23ης Μάη 1941, δύο μόνο ημέρες ύστερα από την εισβολή των ναζί στην Κρήτη.
Η φυγή του Βασιλιά και των αστών πολιτικών, τραπεζιτών κ.α περιγράφεται και στο βιβλίο του ναυάρχου Σακελλαρίου "Η θέσις της Ελλάδος εις τον δεύτερον παγκόσμιον πόλεμον":
"Άπαντες οι υπουργοί, ο Διοικητής και ο Υποδιοικητής της Τραπέζης της Ελλάδος και μερικοί κρατικοί επίσημοι και μη λειτουργοί, οι πλείστοι με τας οικογενείας των-γυναίκες, τέκνα, πενθερές, κουβερνάντες- και τας αποσκευάς των- μπαούλα, βαλίτσες και τουαλέτες, τσάντες με ρουχισμό, μερικοί με παιχνίδια των παιδιών των και κάποιοι με τα χρυσαφικά των.
Φαίνεται όμως ότι η θέα τοσούτον ασυνηθίστου διά πολεμικά πλοία φορτίου, και δη εν καιρώ πολέμου, εξηρέθισε τα πληρώματα εις τοιούτον βαθμόν, ώστε εις την Σούδαν εξεδηλώθη μικρά στάσις επί του "Βασίλισσα Ολγα", του προσωπικού απαιτήσαντος να μην επιβή κανείς πλέον.
Αντιλαμβάνεται ο καθείς την ψυχολογία όλων αυτών των αξιωματικών, υπαξιωματικών και ναυτών που κανένας τους δεν εγνώριζε πού και πώς άφηναν τα σπίτια τους, όταν έβλεπαν ότι υπήρχαν προνομιούχοι Ελληνες και Ελληνίδες ή Ελληνόπουλα που μπορούσαν ανέτως να μεταφέρονται με τα πολύτιμα των υπαρχόντων των προς άλλας ασφαλείς κατευθύνσεις μέχρις ότου παρέλθει η συμφορά ή όταν έβλεπαν ότι η οικογένεια του Πρωθυπουργού της Ελλάδος συνωδεύετο και από το απαραίτητο σκυλάκι της,χωρίς τη συντροφιά του οποίου φαίνεται ότι δεν ήτο δυνατόν να σωθεί η Ελλάς".
Παρόμοια εικόνα δίνει και ο έφεδρος πλοίαρχος Ν. Δ. Πετρόπουλος (Βήμα,11/3/1970): "Μου έκανε εντύπωσι και ένα άλλο θέαμα, που με επηρέασε κατά κάποιο ποσοστό για να μη φύγω από την Ελλάδα: Μεταξύ των Ελλήνων ιδιωτών επιβατών ήταν κι ένα ζευγάρι-όχι πρώτης νεότητος-που το συνόδευε η μητέρα της συζύγου. Η ηλικιωμένη πεθερά κρατούσε ένα βαλιτσάκι που, όπως επρόδιδαν οι μεταξύ των τριών τους κουβέντες, περιείχε τα τιμαλφή της οικογενείας.
Χωρίς να θέλω με κατέλαβε αηδία από το γεγονός, ότι δε διαθέταμε τα πλοία για να σώσουμε έστω και λίγους στρατιώτες μας από τις χιτλερικές ορδές, αλλά καταλαμβανόταν η πολύτιμη χωρητικότης για να δοθεί ευκαιρία στα μπιζού και στα εξαντλημένα σαρκία της ευπόρου οικογενείας…να..συνεχίσουν και εκτός της Ελλάδος τον αγώνα κατά του κατακτητού!".
Αργότερα όλοι αυτοί γιόρταζαν το..έπος του 40, ενω όσοι πολέμησαν μέχρι τέλους-στον πόλεμο και ενάντια στην ναζιστική κάτοχη στέλνονταν σε εξορίες και φυλακές.