Τι ήταν οι κοινωνίες και τα κράτη του "υπαρκτού σοσιαλισμού";

Κώστας Ντουντουλάκης

Κώστας Ντουντουλάκης
Τι ήταν οι κοινωνίες και τα κράτη του "υπαρκτού σοσιαλισμού";
Ο μαρξιστικού τύπου σοσιαλισμός που εν δυνάμει θα μπορούσε κάποτε στο μέλλον να οδηγήσει στον κομμουνισμό, ποτέ δεν είπε κανείς μαρξιστής πως είναι μια ιδανική κοινωνία. 
Είναι μια ΜΕΤΑΒΑΤΙΚΗ κοινωνία που προερχόμενη από τον καπιταλισμό, είναι μεν δικαιότερη, προσπαθεί να σχεδιάζει την οικονομία και την πολιτική προς όφελος των πιο αδυνάτων, στην παιδεία δημόσια υγεία και πολιτισμό κάνει άλματα, όπως έκανε σε όλες τις χώρες του υπαρκτού σοσιαλισμού και κάνει ακόμα παρά τον διαρκή απάνθρωπο αποκλεισμό της  στην ηρωική Κούβα, αλλά ταυτόχρονα, όπως έγραφε ο Λένιν και όπως ανέλυσε πχ ο Κώστας Κάπος στο βιβλίο του "Κριτική του Σοβιετικού Σχηματισμού", είναι μια κοινωνία που κουβαλάει ακόμα πολλά κακά του καπιταλισμού και πολλές συνήθειες αιώνων εγωιστικών  αντιλήψεων, συχνά ακόμα και μεταξύ των οπαδών του κομμουνισμού. 
Άλλωστε πόσες χιλιάδες πρώην κομμουνιστές, ακόμα και δεκάδες πρώην ανώτατα στελέχη τόσο του ΚΚΕ όσο και όλων των μικρών κομμάτων της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς, πέρασαν στη συνέχεια σε αστικά κόμματα  "ανακαλύπτοντας" τα "οφέλη και προτερήματα" που τους έδινε ο καπιταλισμός;
Σε μια αντικαπιταλιστικής κατεύθυνσης μεταβατική σοσιαλιστική κοινωνία που μάλιστα είναι περικυκλωμένη όχι μόνο από το χθες αιώνων που παλεύει να αφήσει πίσω της, αλλά και από πλήθος καπιταλιστικών κρατών με επικεφαλής τα πιο ισχυρά ιμπεριαλιστικά κράτη που πολεμούν μεθοδικά με μύρια μέσα αυτή τη προσπάθεια οικονομικά, πολιτικά και ιδεολογικά τόσο από έξω, διεθνώς, όσο και από μέσα με κύριο μοχλό όλους όσους έχασαν προνόμια και παλιά μέλη κομμάτων, αστούς διανοούμενους,  πρώην μέλη του παλιού κρατικού σχηματισμού όσο και κάποιους, συνήθως ελάχιστους μεν αλλά πολύτιμους για τον διεθνή καπιταλισμό, ανώτατα στελέχη του κομμουνιστικού κόμματος και του νέου κρατικού σχηματισμού.
Δημιουργήθηκε έτσι να και λόγω εισβολών στην ΕΣΣΔ, πολέμων και επιτακτικής ανάγκης έμφασης σε ανάπτυξη πιάσει θυσία των  παραγωγικών δυνάμεων με ατομικά οικονομικά κίνητρα στις χώρες του υπαρκτού σοσιαλισμού μα και σειράς σοβαρών λαθών που έγιναν.
Πολλά από αυτά τα λάθη τα είχε επισημάνει κι ο Λένιν και μετά ο Στάλιν. Επί Χρουστσόφ  αντί διόρθωσης αυτών των λαθών έγινε μεγάλη νεοκαπιταλιστική στροφή αν και κυριαρχούσε ακόμα η γραφειοκρατική σοσιαλιστική οργάνωση Επί Γκορμπατσόφ και Γέλτσιν ανατράπηκε βίαια και πλήρως ο σοσιαλισμός.
Μια νομενκλατούρα νέας ιδιόμορφης τάξης προνομιούχων πήρε όλη την εξουσία και ξεπούλησε, ιδιοποιήθηκε δημόσια παρουσία και εξαθλίωσε τον λαό.
Η σοσιαλιστική κοινωνία είναι, ήταν, τέτοιας δομής και εσωτερικών αντιφάσεων μεταβατική, γι αυτό μπορεί δυστυχώς αν δεν έχει ο λαός την πλήρη εξουσία στα χέρια του, να παλινδρομήσει, να ξαναγίνει καπιταλιστική. 
Πάντως σήμερα στην Ρωσία οι κομμουνιστές που αντιπάλευαν ηρωικά την περεστρόικα των καθαρμάτων, αυτοί που σήμερα είναι του ΚΚΡωσικής Ομοσπονδίας (ΚΚΡΟ) και του ΚΕΚΡ, αθροιστικά ψηφίζονται από το ένα τρίτο περίπου του ρωσικού λαού το δε ΚΚΡΟ είναι αξιωματική αντιπολίτευση στη Ρωσία... (Και τα δύο ΚΚ δηλώνουν λενινιστικά-σταλινικά σημειωτέο...)
Και σε όλες τις από το 1995 ως σήμερα δημοσκοπήσεις ως γνωστό, παρά την από το 1956 συστηματική επί ΕΣΣΔ ακόμα κυβερνητική λασπολογία κατά Στάλιν που κορυφώθηκε υστερικά επί περεστρόικα, πάνω από το 70% των Ρώσων έχουν θετική γνώμη για την περίοδο Στάλιν ενώ μόλις 0,5 ως 1% για τα ινδάλματα Γέλτσιν και Γκορμπατσόφ των δυτικών μυστικών και φανερών υπηρεσιών και όλων των καπιταλιστικών κομμάτων (και "κομμουνιστικών" σαν το ΚΚΕ την περίοδο 1987-1991 και όλων των "επαναστατικών"  τροτσκιστικών, σαν τη σημερινή ηγετική φράξια του ΚΚΕ, σεχτών...